tag:blogger.com,1999:blog-8333522393943664522011-07-08T06:58:00.298-07:00ဦးဇင္းေလးhttp://www.blogger.com/profile/03713643620461546424noreply@blogger.comBlogger271100tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-17409683041954470672009-07-12T20:00:00.000-07:002009-07-12T23:30:34.355-07:00<span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:180%;" >သာသနာေရေသာက္ျမစ္တို ့ေျခာက္ခန္းခ်ိန္ </span>.......<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ ...မင္းတို႔ဒီစာေလးကို ဖတ္ျပီး မငး္တို႔ရဲ႔<br />အေတြးအျမင္နဲ႔ ခံစားခ်က္ကေလးေတြကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးပါလားကြယ္<br />....အဲဒါဆိုရင္ တုိ႔ေတြအတြက္ မင္းတို႔ရဲ႔ တန္ဖိုးရွိမယ့္အျမင္ေလးေတြကို<br />ျပန္လည္ သံုးသပ္ တင္ျပခ်င္လို႔ပါ ....<br /><br /><br />ညီမေရ . . .<br /> ဒီတစ္ေခါက္ စကားအျဖစ္နဲ႔ ေျပာျဖစ္ေပမယ့္ အေသအခ်ာၾကီးကုိ<br />မေဆြးေႏြးျဖစ္ေသးတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကုိ ေျပာျဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါရဲ့။<br />မၾကာေသးမီက ရန္ကုန္နဲ႔ မနီးမေ၀း နယ္ျမိဳ႕ကေလးတစ္ျမိဳ႕ကုိ<br />ခရီးထြက္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီျမိဳ႕ကေလးကေန ေန႔၀က္ခရီးသာသာမွာရိွတဲ့ ရြာကေလး<br />တစ္ရြာ ကုိလည္း အေရာက္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ရြာကေတာ္ အေတာ္ကေလး<br />အိမ္ေျခမ်ားပါတယ္။ ရြာဦးမေတာ့ ကုိးေတာင္ျပည့္ေစတီၾကီးနဲ႔<br />ေရကန္ၾကီးတစ္ကန္လည္း ျမင္လုိက္ပါရဲ့။ ျပီးေတာ့ ရြာဦးေက်ာင္းၾကီးကလည္း<br />ဟည္းလုိ႔ေပါ့။ ရြာကုိေလ့လာေရးလာတာ မဟုတ္ေလေတာ့။ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ<br />ကိစၥကိုပဲ ပထမ ဦးတည္ လုပ္ရတာေပါ့။ ျပီးလုိ႔ အခ်ိန္နည္းနည္းရရင္ေတာ့<br />ရြာဦးေစတီၾကီးနဲ႔ ဘုန္းၾကိးေက်ာင္းၾကိးကုိ သြားမယ္လုိ႔ စိတ္ကူးထားလုိက္မိတယ္။ ကိစၥေစာေစာျပိးတာနဲ႔ ရြာခံနဲ႔ သာေရးနာေရးစကားေျပာမိမွပဲ ဒီဇာတ္လမ္းက စျဖစ္ေတာ့တယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlqlZb6m_FI/AAAAAAAAAHU/Hqh1SyOBqQI/s1600-h/Gisspa+2.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlqlZb6m_FI/AAAAAAAAAHU/Hqh1SyOBqQI/s320/Gisspa+2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357776563119520850" border="0" /></a><br /><br />ညီမေရ . . .<br /> ဒီရြာမွာ ဗုဒဘာသာ ကုိးကြယ္တာ ဆယ္အိမ္ေတာင္ မျပည့္ရွာေတာ့ဘူးတဲ့။<br />ျပီးေတာ့ အဲဒီ ဘုရား၊ ေက်ာင္းကန္ဟာ ဆရာဒကာနဲ႔ မစည္ကားခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္<br />ႏွစ္စုေလာက္ေတာင္ ရိွျပီဆုိပါလား။ ဒီေက်ာင္းၾကီးမွာလည္း ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေတာထြက္ရဟန္းၾကိး တစ္ပါးသာ ရိွေတာ့သတဲ့။ ကုိးေတာင္ျပည့္ေစတီေတာ္ၾကိးလည္း ထုံးသကၤန္းကပ္သူေ၀းလုိ႔ ဆီမိးေရခ်မ္းေတာင္ အပူေဇာ္မခံရတာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ၾကာခဲ့ပါျပီလုိ႔<br />ရြာခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ဦးက ၀မ္းပန္းတနည္း ေျပာရွာပါရဲ့။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlrThD5OXhI/AAAAAAAAAH0/8-MicErBp-M/s1600-h/IMGP1540.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlrThD5OXhI/AAAAAAAAAH0/8-MicErBp-M/s320/IMGP1540.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357827271645093394" border="0" /></a><br /><br />ညီမေရ . . .<br /> အနားၾကည္လုိ႔ အလယ္ေနာက္တဲ့ ေကာသလႅအိပ္မက္ကေတာ့ အဲဒီေနရာမွာ<br />မွန္လုိက္ေလလုိ႔ ေျပာရေတာ့မွာပဲ။ တုိ႔ဗုဒဘာသာ၀င္ေတြ အဂၤလန္တို႔ ဘာမင္ဂန္တုိ႔ ျပင္သစ္တုိ႔ အေမရိကန္တုိ႔ မြန္ဘုိင္းတုိ႔မွာ ရိွရိွသမွ် ဓနအင္အားေတြ ပုံေအာျပီး သာသနာအထြတ္တင္ လုပ္ငန္းၾကီးေတြ လုပ္ေနၾကေပမယ့္ တုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံထဲမွာေတာ့ သာသနာ့ ေရေသာက္ျမစ္ေတြ<br />ခမ္းေျခာက္ကုန္ၾကပါေရာ့လား။<br /><br />ညီမေရ . .<br /> ဒီကေန သာသနာမွာ ဆရာအျဖစ္ အားထားရမယ့္ ဘုရားရွင္ရဲ့ သားရဟန္းေတာ္ေတြကုိ ဘယ္ေနရာကမ်ား ေပၚထြက္လာၾကပါလိမ့္။ ဘယ္ေနရာကမ်ား ေမြးထုတ္ေပးလုိ္က္ၾကတာပါလိမ့္။ ခပ္ရွင္းရွင္း မေထာက္မညာ ေျပာရရင္ ေက်းလက္ေတာနယ္ေတြကပဲ မဟုတ္လား။ ရန္ကုန္လုိ ျမိဳ႕ၾကိးျပၾကိးကေန သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္ခဲ့သလဲ<br />စဥ္းေတာ့စဥ္းစားစရာပါ ညီမေရ။ ဟုတ္ပါရဲ့ . . . ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကိးနဲ႔ မနိးတဲ့ ေက်းလက္ေတာနယ္ေတြကေန တုိ႔ဗုဒဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ ဆရာျဖစ္လာမယ့္ ရဟန္းအေလာင္းအလ်ာသာသနာအာဇာနည္ေတြကုိ ရြာဦးေက်ာင္းအသီးသီးကေန ဥပဇ်ယ္ ဆရာေတြကေန ေမြးထုတ္ေပးလုိက္ၾကတာ မဟုတ္လား။ အဲဒီကေန ျမိဳ႕ၾကိးျပၾကိးက<br />စာသင္တုိက္ေတြေရာက္လာ။ အလတ္တန္း အၾကိးတန္းေတြ အဆင့္အဆင့္ေအာင္။<br />စာခ်ဆရာေတာ္ေတြျဖစ္လာ။ ေနာက္ဓမၼစရိယေအာင္ပန္းကုိ လက္လွမ္းႏုုိင္ခဲ့ၾကတယ္<br />ဒိလုိမဟုတ္လား။<br />အခုေတာ့ သာသနာ႔အညြန္႔အဖူးကုိ ေမြးထုတ္မယ့္ ေက်းလက္က<br />ေက်ာင္းကန္ဇရပ္မွာ က်ီးနဲ႔ဖုတ္ဖုတ္ ျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ ၾသကာသ<br />ကန္ေတာ့ခ်ုဳိးကုိ ေျဖာင့္ေအာင္မရြတ္ႏုိင္ရွာတဲ့ ဒကာေတြနဲ႔<br />မယားေသသားကြဲစိးပြားပ်က္လုိ႔ ရဟန္းေဘာင္တက္လာတဲ့ ေတာထြက္ၾကိးေတြကလည္း<br />ရွစ္ပါးသီလေတာင္ အႏုိင္ႏုိင္ဆုိေတာ့ ဒီရြာနဲ႔ ဒီသာသနာဟာ ေရရွည္မွာ<br />ရင္ေလးစရာပါ။ ညီမေရ . . .။<br /><span id="fullpost"><br />ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃ၀န္ေဆာင္ဆရာေတာ္ တစ္ပါးကေတာ့ မိန္႔ဖူးပါရဲ့။<br />ေက်းလက္ကို အေျခခံထားတဲ့ ဒီသာသနာမွာ သာသနာရဲ့ ေရေသာက္ျမစ္ျဖစ္တဲ့<br />ေက်းလက္ေဒသမွာ သာသနာေရေသာက္ျမစ္ေတြ ခမ္းေျခာက္ေနတာဟာ အခ်ိန္မီကုစားရမယ့္<br />အေရးၾကီးဆုံးအလုပ္လုိ႔ မိန္႔ပါတယ္။ ေက်းလက္ေဒသ ကေန သာမေဏဘ၀ကစလုိ႔ ဓမၼစရိယ<br />အျဖစ္ အဆင့္ဆင့္တက္လွမ္းလာခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ေတြထဲက ဘယ္ႏွပါးမ်ား ေက်းလက္ေဒသ<br />ကုိယ္ေျမကုိယ္ ေရမွာ သာသနာ၀န္ထမ္းဖုိ႔ စိတ္ကူးခဲ့ၾကဖူးပါသလဲ။ ကုိယ္လုိ<br />ဓမၼစရိယဆရာေတာ္ေတြ ကုိယ္ေျမမွာ ထြက္ေပၚဖုိ႔ စိတ္မ်ားကူးမိၾကပါေလစလုိ႔<br />ဆရာေတာ္က ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ညီမရယ္။<br /><br />ညီမေရ . . .<br /> အဲသလုိ ေက်းလက္ေတာရြာမွာ ရွစ္ပါးသီလ ေျဖာင့္ေအာင္ မေပးတတ္တဲ့<br />ေတာထြက္ရဟန္းၾကိးေတြ ရိွေနေသးတာကုိပဲ ၾကံဖန္ေက်းဇူး တင္ရမယ္လုိ႔<br />တကၠသုိလ္က ကထိကဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာခဲ့တယ္ကြဲ႕။ ဘုရားေက်ာင္းကန္မွာ<br />ရဟန္းေတာ္ေတြ တစ္ပါးမွ မရိွေတာ့တဲ့အျဖစ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကရလုိပါတဲ့။<br />ရန္ကုန္ျမိဳ႕နဲ႔ ဘယ္ေလာက္မွ မေ၀းတဲ့ ဥကၠံျမိဳ႕ ဘုရားၾကိးတုိက္<br />ဘုရားၾကိးဂုိဏ္း ဂုိဏ္းအုပ္ဆရာေတာ္ၾကိးတစ္ပါးကေတာ့ ဘုရားၾကိးဂုိဏ္း<br />ဓမၼစက္ေရာက္တဲ့ ေက်းရြာ သုံးဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ အနည္းဆုံး ဆယ့္ငါးရြာေလာက္မွာ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကီးမရိွတဲ့ ျပသနာကုိ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီး ရွာရတဲ့ဒုကၡက မေသးဘူးလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူျပန္တယ္။ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကိးရျပန္ေတာ့လည္း ေစာေစာကေရးျပခဲ့သလုိ မယားေသ သားဆုံး စိးပြားပ်က္လုိမုိ႔ ရဟန္းေဘာင္တက္လာတဲ့ ေတာထြက္ၾကိးေတြနဲ႔ပဲ<br />တ၀ဲ၀ဲလွည္ရရွာျပန္တာတဲ့ကြယ္။<br /> ဒါျဖင့္ရင္ ဒီေတာ ဒီနယ္ေတြမွာ သာသနာ့အညြန္႔အဖူးေတြ ေပၚလာဖုိ႔<br />ေ၀းစြ။ ဗုဒဘာသာဆုိတာကုိ ပီပီျပင္ျပင္ ၾကည္ၾကည္စင္စင္ လမ္းျပေပးႏုိင္မယ့္<br />ဆရာစစ္ဆရာေကာင္းေတာင္ ေပၚမလာႏုိ္င္တာဟာ တုိ႔ဘာသာ တုိ႔သာသနာအတြက္<br />၀မ္းနည္းစရာ မေကာင္းေပဘူးလား။ ရြာငယ္ ဇနပုဒ္ေတြက ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ဓမၼစရိယေအာင္ပန္းကုိ ဆင္ျမန္းခဲ့တဲ့ တုိ႔ဆရာေတာ္ေတြ မဟာဓမၼာစရိယကစလုိ႔ ေဟာ အခုဆုိရင္ အိႏိၵယလုိ ထုိင္းလုိ သိရိလကၤာလုိ ႏုိင္ငံေတြမွာေတာင္ ဓမၼနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပါရဂူဘဲြ႕ေတြ<br />ဆင္ျမန္းႏုိ္င္ဖုိ႔ အားသြန္ခြန္စုိ္က္ ေနလုိက္ၾကခ်ိိန္မွာ အခုတုိ႔နုိင္ငံက အခုပစၥကၡအခ်ိန္မ်ဳိးနဲ႔ ယွဥ္ထုိးၾကည့္ရင္ေတာ့ အင္း ၀မ္းသာရမွာလား ၀မ္းနည္းရမွာလားေတာင္ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါပဲ။<br /> တုိ႔ေက်းလက္ေတာနယ္က ဓမၼစာေပပါရဂူၾကိးေတြ တစ္ပါးျပီးတစ္ပါး ေပၚထြန္းေနခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီသာသနာ ဒီဆရာေတြကုိ ေမြးထုတ္ေပးလုိက္တဲ့ တုိ႔ေက်းလက္ေတာနယ္မွာေတာ့ ဘုရား နဲ႔ဇရပ္ေက်ာင္းမွာ ေဟာင္းေလာင္းၾကိး ျဖစ္ကုန္ၾကပါ့ေပါ့လား။ ဆရာမရိွရွာတဲ့ အဲသည့္ ေက်ာင္းကန္ဇရပ္မွာ ဒကာေတြ ဘယ္နယ့္သာသနာ့ျပဳၾကရပါ့။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlqoBOeaweI/AAAAAAAAAHk/HFFiP9bFxM8/s1600-h/83620_klein_122_1066lo.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlqoBOeaweI/AAAAAAAAAHk/HFFiP9bFxM8/s320/83620_klein_122_1066lo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357779445729640930" border="0" /></a><br /><br /> ညီမေရ . ..<br /> လြန္ခဲ့တဲ့ 2000 ျပည့္ႏွစ္တုန္းက မုန္တုိင္းမဆင္ေသးတဲ့<br />ဧရာ၀တီတုိင္းဘက္က ေက်းရြာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေရာက္ခဲ့ရစဥ္တုန္းက<br />ဒီျပသနာၾကိးကုိ ရိပ္စားမိေပမယ့္ ေ၇ရွည္ကုိ မေတြးခဲ့မိတာ ၀န္ခံရမွာပါ။<br />ရွားရွားပါးပါး အၾကီးတန္းေအာင္ျပီးတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေလးတစ္ပါးကေတာ့<br />သူေျမသူေရမွာသူဘုိးဘြားက လွဴဒါန္းထားတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းကန္အတြက္<br />တက္လမ္းမရွာေတာ့ဘဲ အေျခခ်ျပီးသာသနာျပဳေနတယ္ၾကားေတာ့ ၀မ္းသာအားရ<br />ရိွလုိက္တာ။ ဒါမွ သာသနာအာဇာနည္ကြလုိ႔ ကုိယ္ဘာသာကုိယ့္ သတ္မွတ္ထားတဲ့<br />စံႏႈန္းနဲ႔ တုိင္းျပိး ၀မ္းသာပိတီျဖစ္ရတယ္။ ရြာကကေလးငယ္ေတြအတြက္<br />ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းေပးလုိ႔ သာမေဏငယ္ေတြ ေမြးထုတ္မယ္ဆုိေတာ့<br />ဒီရဟန္းေတာ္ကေလးအတြက္ ႏွစ္ေထာင္းအားရ ရိွလုိက္တာေလ။<br />ညီမေရ. ..<br /> မင္းကြန္းတိပိဋက ဆရာေတာ္ဘုရားၾကိးဟာ သူ႕သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ<br />အဓိကက်တဲ့လုပ္ငန္း တစ္ခုဟာ သူလို တိပိဋကေတြ ႏုိင္ငံအႏွံအျပားက<br />ေပၚထြန္းလာေရးပဲလုိ႔ သိရျပန္တယ္ကြဲ႕။ အဲသလုိ ၾကိဳးပန္းခဲ့လုိလဲ တိပိဋက<br />ေအာင္ပန္းေတြ တစ္ပြင့္ျပီးတစ္ပြင့္ မင္းကြန္းမွာ ပြင့္ခဲ့တာ ကမာၻအသိပါ<br />ညီမရယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကမာၻေအး တိပိဋက ဆရာေတာ္ ဥဴးသုမဂၤလလကၤာရကေတာ့<br />သာသနာအညြန္႔အဖူးေတြ ေပၚဖုိ႔ သာမေဏေက်ာ္စီမံကိန္းၾကီး ေရးဆြဲခဲ့တယ္<br />မဟုတ္လား။ ေဟာ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း စစ္ကုိင္းေတာင္႐ုိးမွာ<br />သီတဂူကမာၻ့ဗုဒတကၠသုိလ္ၾကီး တည္ေထာင္လုိ႔ သာသနာအာဇာနည္ေတြ<br />တစ္ပါးျပိးတစ္ပါး ေမြးထုတ္လုိ႔ တာ၀န္ေက်ခဲ့ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ေစာေစာက<br />ေရးခဲ့သလုိ ဥကၠျမိဳ႕ ဘုရားၾကိးတုိက္ရဲ့ ဓမၼစက္ေအာက္မွာရိွတဲ့<br />ရြာကေလးအေၾကာင္း ဆက္ၾကဦးစုိ႔ရဲ့။ အစ္ကုိေရာက္သြားတဲ့ရြာဟာ<br />ဥကၠံျုမိဳ႕အပုိင္က ဘုရားၾကီးတုိက္ဓမၼစက္ေရာက္တဲ့ ပ႒ာန္းကုန္းဆုိတဲ့ရြာပါ။<br /><br />ညီမေရ . .<br /> တကယ္ေတာ့ အဲဒိရြာဟာ ဥကၠံျမိဳ႕ကေန လွည္းဆင့္လုိက္ရင္ ေန႔၀က္သာသာမုိ႔<br />ခုလုိ ဆုိင္ကယ္ေခတ္၊ ေထာ္လာဂ်ီေခတ္မွာ 3 နာရီသာသာခရိး ရယ္ပါ။<br />ျမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္နဲ႔ ဥကၠံဟာ ေလးနာရီသာၾကာတာမုိ႔ ရန္ကုန္ကေန အဲဒီရြာကုိ<br />မနက္ ေျခာက္နာရီေလာက္ထြက္ရင္ မြန္းလြဲ 1 နာရီမထုိးခင္ ေရာက္တာမုိ႔<br />အဲသည္ေလာက္ ခရီးေလးမွာ သာသနာကြယ္ရေတာ့မွာမို႔ ေတာ္ေတာ္ကုိ<br />စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရျပန္ပါတယ္။<br />ညီမေရ . . .<br />ဒိရြာဟာ အစ္ကုိ စာအစမွာေရးျပခဲ့သလုိ ေက်ာင္းၾကီးရခုိင္နဲ႔<br />ကုိးေတာင္ျပည့္ေစတီၾကိးနဲ႔ပါ။ အခုေတာ့ စာျဖဴလုိ႔ေခၚၾကတဲ့ခရစ္ယန္<br />ဘာသာ၀င္ေတြ မ်ားလာတာမုိ႔ တုိ႔ဘာသာအေရအတြက္ဟာ<br />ဆယ္အိမ္ေတာင္မက်န္ေတာ့ဘူးတဲ့။ တုိ႔ဘာသာ၀င္ေတြ နည္းတာမုိ႔ ရြာဦးေက်ာင္းက<br /><br />ေတာထြက္ရဟန္းၾကိး ခင္ဗ်ာလည္း ဆြမ္းကြမ္းခက္ရွာေပမေပါ့။ ရြာကလည္း ဆင္းရဲ။<br />႐ုိးမက ဆင္အုပ္ကလည္း သတင္းေတြထဲပါသလုိ ေနေနညညဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ာမ်ားမွာ ဘုရား<br />တရားလည္း ဂ႐ုစုိက္ႏုိ္္င္ပုံ မရရွာေပဘူး။ ဒါေပသိ ပဌာန္းကုန္းက<br />ေတာထြက္ရဟန္းၾကိးကေတာ့ သူ႔နည္းသူဟန္နဲ႔ တု႔ိဘာသာ တုိ႔သာသာနာ<br />ေတာ္ၾကိးအတြက္ ႏုိ္င္ရာတာ၀န္ထမ္းေနပုံကေတာ့ အားက်စရာပါ။ ဥကၠံျမိဳ႕က<br />တရားေခြေတြအလွဴခံျပိးေတာ့ နံနက္တုိင္း ရြာဦးေက်ာင္းကေန တရားေခြေတြ<br /><br />ဖြင့္တယ္။ ဆြမ္းမရတဲ့ေနမွာေတာ့ ျမိဳ႕ကအလွဴခဲ့လာတဲ့ ေပါက္မုန္႔ေျခာက္နဲ႔<br />ႏုိ႔ဆီသုတ္စားျပိး အသက္ဆက္သာသနာျပဳရရွာတယ္ကြယ္။ ၀ါတြင္းဆုိရင္<br />ဆြမ္းကြမ္းလုံးလုံးမရေတာ့တဲ့အျပင္ ေက်ာင္းမယ္ ေ၀ယ်၀စၥလုပ္မယ့္<br />ဒကာေတြေတာင္ မရိွေလေတာ့ ရြာဦးေက်ာင္းၾကီးကုိ ပစ္ျပိး<br />ဥကၠံဘုရားၾကီးတုိက္မွာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ေလာက္ ၀ါတြင္းမယ္ရဖုိ႔အေရး<br />အတင္းအက်ပ္ေတာင္းရရွာသတဲ့။<br />ညီမေရ<br /> တုိ႔ရြာဦးမေတာ့ ေက်ာင္းကန္ဇရပ္ေစတီနဲ႔ တို႔ဗုဒဘာသာ<br />ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးရိွေနေသးတယ္ဆုိတဲ့ အသိကေလး တုိ႔ဗုဒဘာသာ၀င္ေတြ ရင္ထဲ<br />ေရာက္ဖုိ႔ အျခားဘာသာ၀င္ေတြ ရင္ထဲမလဲ ဒီအရပ္ ဒီေဒသမွာေတာ့<br />ဗုဒဘာသာေအာင္လံၾကီး လႊင့္ထူထားပါလား ဆိုတဲ႔အသိေလး ရင္ထဲေရာက္ႏုိင္ဖုိ႔<br />ငတ္တလွည့္ျပတ္တလွည့္နဲ႔ သာသနာေအာင္လံၾကိးကုိ အႏုိင္ႏုိင္လႊင့္ေနရဆဲပါ။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlqovWYtXQI/AAAAAAAAAHs/69PJCw9UhyY/s1600-h/convo1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 209px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SlqovWYtXQI/AAAAAAAAAHs/69PJCw9UhyY/s320/convo1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357780238127160578" border="0" /></a><br /><br />ညီမေရ<br /> ႏုိင္ငံတကာမွာ သာသာနာျပဳႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ဗုဒစာေပပါရဂူေတြ<br />တစ္ပါးတစ္ပါး တာဆူေနတာဟာ တုိ႔ဘာသာ တု႔ိသာသနာအတြက္ေတာ့ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ<br />ျဖစ္ရေပမယ့္။ ဒီရဟန္းေတာ္ေတြကို ေမြးထုတ္ေပးလုိက္တဲ့<br />ေက်းလက္ေတာနယ္ေတြမွာေတာ့ ေနာက္ထပ္သာသာနာ့မ်ဳိးဆက္ေတြ မေပၚေတာ့မယ္<br />အေျခအေနအတြက္ ၀မ္းနည္းေနရဆဲပါ။ ဒိအေျခအေနမွာေတာ့ ပုဂံေခတ္က<br />ပုဂံျပည္ၾကီးကုိ ကယ္တင္ဖုိ႔အတြက္ တရုတ္ႏုိင္ငံဧကရာဇ္ဆီ အေရာက္သြားခဲ့တဲ့<br />ရွင္ဒီသာပါေမာက္လုိ႔ “ပုဂံျပည္ၾကီးကုိ ေရသြန္းေလာင္းပါဦး”” လုိ႔<br />ဆုိခဲ့သလုိ ““သာသနာေရေသာက္ျမစ္ေတြကုိ ေရသြန္းေလာင္းပါဦး အရွင္ဘုရားတုိ႔<br />ဘုရား””လုိ႔ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားရင္းဒိစာကုိ အဆုံးသတ္ရမွာပါပဲ။<br />အစ္ကုိ<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ေအာင္စည္ဟိန္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေပးပုိ႔သူ။ ေဒါက္တာအိေႏၵာဘာသ(မာဂဓ)</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-1740968304195447067?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>ဦးဇင္းေလးhttp://www.blogger.com/profile/03713643620461546424noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-65447810417405259142009-07-05T20:03:00.000-07:002009-07-05T20:14:35.421-07:006th July, ဝါဆုိလျပည္႔။<br /><br />၀ါဆုိလကုိ ေရာက္လာၿပီျဖစ္တဲ့ အတြက္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ရမည့္ အခ်ိန္ဟာလည္း တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္မ်ားအတြက္လည္း ၀ါတြင္းကာလတြင္ အစဥ္အလာလုပ္ေနက် ဘာသာေရးအလုပ္မ်ားကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္ရန္ အားခဲထားၾကၿပီး ၀ါတြင္းကာလတြင္ မလုပ္သင့္ဟု ယူဆကာ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အလုပ္မ်ားကုိ ၀ါတြင္းမေရာက္ခင္ ခုကတည္း ႀကိဳတင္လုပ္ေဆာင္ ေနၾကတာေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။ ဆရာေရာ ဒကာမ်ားအတြက္ပါ ၀ါတြင္းကာလသည္ အေရးႀကီးသည္ဟု စိတ္မွာႏွလုံးသြင္းထား ၾကပါတယ္။ သုိ႔ဆုိလွ်င္ ဘာေၾကာင့္ အေရးႀကီးတာလဲ…။ ဒီကာလကုိ ဘာေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလဟု ဆုိတာလဲ…၊ ၀ါဆုိ၀ါကပ္တယ္ဆုိတာ ဘာကုိဆုိတာလဲ… စတဲ့ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းအပါအ၀င္ ၀ါဆုိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးမ်ားကုိ သိထားရန္ လုိအပ္လာျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစဥ္အလာအရ ေျပာဆုိလုပ္ကုိင္ ေနၾကေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ဒီလုိ ေျပာဆုိလုပ္ကုိင္ရတယ္ဆုိတာ မသိၾကေသးတဲ့ သူမ်ားအတြက္ ၀ါဆုိအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာေလးမ်ားကုိ အနည္းငယ္မွ် သိရွိနားလည္သြားေစဖုိ႔ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းဟူသည္…</span><br />၀ါဆုိ၀ါကပ္တယ္ဆုိတာ “၀ိနည္းေတာ္အရ သတ္မွတ္ထားတဲ့ မုိးရာသီကာလတြင္ အျခားအရပ္ေဒသသုိ႔ ညအိပ္ညေန ၾကြေရာက္ျခင္းမရွိဘဲ မိမိတုိင္ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းအရမ္အတြင္းမွာသာ ေနထုိင္သီတင္းသုံးပါမည့္ အေၾကာင္း ဘုရားရွင္ႏွင့္ သီတင္းသုံး သံဃာေတာ္မ်ားေရွ႕တြင္ ႏႈတ္မွျမြက္ဆုိ ကတိျပဳျခင္းႏွင့္ ထုိကတိျပဳျမြက္ဆုိထားသည့္ ကာလအတြင္း ေက်ာင္းတုိက္အရာမ္တြင္းမွာသာ ကပ္ေရာက္ေနထုိင္ျခင္း” ကုိ ဆုိပါတယ္။<br /><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><br />၀ါဆုိျခင္းအစဥ္အလာ စတင္ျခင္း</span><br />ဒီ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း အစဥ္အလာသတ္မွတ္ခ်က္ ၀ိနည္းဥပေဒဟာ ဘုရားရွင္ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူမူခ်င္း သတ္မွတ္ထားတဲ့့ ၀ိနည္းဥပေဒမဟုတ္ပါဘူး ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ၀ိနည္းပညတ္ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပေဒသတ္မွတ္ခ်က္ ျဖစ္ေပၚလာပုံမွာ ဘုရားရွင္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသုံးေနစဥ္က ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတုန္းက ျမတ္စြာဘုရားအေနျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳရမယ္ဆုိတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒ မရွိေသးတဲ့အတြက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ေႏြးမုိးေဆာင္း ဥတုသုံးပါးလုံးမွာ အခ်ိန္မေရြး မိမိတုိ႔သင့္ရာ ေနရာမ်ားကုိ လွည့္လည္ၾကြေရာက္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ အဲလုိၾကြတဲ့အခါ မုိးတြင္းကာလမွာေတာ့ စုိက္ပ်ိဳးထားတဲ့ သီးႏွံစုိက္ခင္းမ်ားဟာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားၾကလုိ႔ ပ်က္ဆီးမႈေတြ ရွိလာပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္ကေတာ့ ဘယ္ၾကြၾကြ ေျခလ်င္ပဲ ၾကြၾကရတာျဖစ္လုိ႔ လယ္ကြင္းစုိက္ခင္းမ်ားကပဲ ရဟန္းေတာ္မ်ား ျဖတ္သန္းသြားလာၾကရပါတယ္။ ေႏြရာသီ ေဆာင္းရာသီမ်ားမွာ ျပႆနာမရွိေပမယ့္ မုိးရာသီမွာေတာ့ စုိက္ပ်ိဳးမႈမ်ား ရွိလာၿပီး ရဟန္းမ်ားေၾကာင့္ သီးႏွံစပါးစုိက္ခင္းမ်ား ပ်က္ဆီးလာတဲ့အတြက္ လူေတြဟာ ကဲ့ရဲ႕လာၾကပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကုိ ဘုရားရွင္က သိရွိေတာ္မူၿပီး မုိးရာသီကာလတြင္ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ျပဳၾကရမယ္၊ ၀ါမဆုိမကပ္ပါက ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ေစဟု ၀ိနည္းဥပေဒ ပညတ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း အစဥ္အလာ ဥပေဒစတင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><br />၀ါဆုိကာလ သတ္မွတ္ျခင္းႏွင့္ ၀ါႏွစ္မ်ိဳး</span><br />၀ါဆုိရမယ္လုိ႔ ဥပေဒ၀ိနည္းပညတ္ၿပီးေနာက္ ဘုရားရွင္က ၀ါဆုိရမယ့္ ကာလကုိလည္း အတိအက် သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၿပီး အဲဒီလုိ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ပုရိမ(ေရွ႕)၀ါဆုိျခင္းလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုခုေၾကာင့္ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း မလုပ္ႏုိင္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား အေနျဖင့္ ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္း ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိေတာ့ ပစၧိမ(ေနာက္)၀ါဆုိျခင္းလုိ႔ ဆုိပါတယ္။<br /><br />ပုရိမ၀ါလုိ႔ေခၚတဲ့ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔မွာ ၀ါထြက္၀ါကၽြတ္ၿပီး ပစၧိမ၀ါလုိ႔ေခၚတဲ့ ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားကေတာ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွ ၀ါထြက္၀ါကၽြတ္ပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><br />၀ါပန္ျခင္းႏွင့္ ၀ါက်ိဳးျခင္း</span><br />၀ါဆုိ၀ါကပ္ထားတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ၀ါတြင္းကာလမွာ တစ္ျခားေနရာအရပ္ေဒသသုိ႔ ညအိပ္ညေန ၾကြသြားလုိ႔ မရပါဘူး။ ေန႔လည္ေန႔ခင္း ေနာက္ေန႔ အာ႐ုဏ္မတက္မီ ေက်ာင္းကုိျပန္ေရာက္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ၾကြလုိ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းကိစၥရွိလုိ႔ မျဖစ္မေန ၾကြေရာက္ရမယ့္ ကိစၥေပၚေပါက္လာပါက ၀ါပန္ၿပီး ခုႏွစ္ရက္ ၾကြလုိ႔ရပါတယ္။ ခုႏွစ္ရက္ထက္ပုိၿပီး ၾကြလုိ႔မရပါဘူး။ ေက်ာ္လြန္ပါက အာပတ္သင့္ပါတယ္။ ၀ါပန္တယ္ဆုိတာ ခုႏွစ္ရက္အတြင္း မိမိ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳထားသည့္ ေက်ာင္းကုိျပန္လည္ၾကြေရာက္ ပါမည့္အေၾကာင္း အဓိ႒ာန္ျပဳျခင္းကုိ ၀ါပန္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳၿပီး ၀ါမပန္ဘဲ ၾကြသြားခဲ့မိေသာ္ သုိ႔မဟုတ္ ခုႏွစ္ရက္ထက္ ေက်ာ္လြန္သြားခဲ့ေသာ္ ၀ါက်ိဳးပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><br />၀ါက်ိဳးျခင္းႏွင့္ ၀ါအေရအတြက္ မရျခင္း</span><br />၀ါက်ိဳးတယ္ဆုိတာ ၀ိနည္းဥပေဒ မလုိက္နာမိ၍ ဥပေဒ က်ိဳးပ်က္သြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ျခင္းကုိ ဆုိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ၀ါက်ိဳးရင္ကုိပဲ ၀ါမရဘူး ဒီက်ိဳးတဲ့ ၀ါကုိ ၀ါအေရအတြက္ထဲ ထည့္ေရလုိ႔မရဘူးလုိ႔ ထင္တတ္ပါတယ္။ ေရတြက္လုိ႔ရပါတယ္။ ၀ါက်ိဳးပ်က္လုိ႔ အာပတ္သင့္ျခင္း၊ ကထိန္ခံခြင့္ မရျခင္းပဲ ရွိပါတယ္။ ၀ါအေရအတြက္ေလ်ာ့ျခင္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၀ါက်ိဳးပ်က္တုိင္းလည္း အာပတ္မသင့္ပါဘူး။ အႏၲရာယ္တစ္စုံတစ္ခု က်ေရာက္ျဖစ္ေပၚျခင္း သံဃာကြဲျခင္းေၾကာင့္ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ပ်က္ျခင္း ၀ါက်ိဳးျခင္း ျဖစ္တဲ့အခါ ဒီ၀ါပ်က္၀ါက်ိဳးျခင္းေၾကာင့္ အာပတ္မသင့္ပါဘူး။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >၀ါဆုိသကၤန္း</span><br />၀ါဆုိသကၤန္းဆုိၿပီး ကပ္လွဴေလ့ရွိတဲ့ သကၤန္းကုိ စာေပကေတာ့ ၀ႆ၀ါသိကစီ၀ရလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ တုိက္႐ုိက္ျမန္မာျပန္ရင္ မုိးေရခံသကၤန္္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ ၀ိသာခါ ဒါယိကမႀကီးရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဒီသကၤန္းလွဴဒါန္းမႈကုိ ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါတယ္။ ဒီသကၤန္းလွဴဒါန္းမႈမွာ တစ္ခ်ိဳ႕က ၀ါမဆုိခင္ပဲ လွဴဒါန္းလုိ႔ ရတယ္လုိ႔ ထင္ၾကပါတယ္။ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါမဆုိခင္ေရာ ၀ါဆုိေနတဲ့ ၀ါတြင္းအခ်ိန္မွာေရာ ႀကိဳက္သေလာက္ ႀကိဳက္သလုိ လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္။ ကထိန္သကၤန္းနဲ႔ မတူတဲ့အခ်က္က ကထိန္သကၤန္းကေတာ့ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ ေက်ာင္းသတ္မွတ္ခ်က္စတာေတြ ရွိပါတယ္။ ၀ါဆုိသကၤန္းကေတာ့ အဲလုိသတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘဲ ၀ါမဆိုခင္ေရာ ၀ါတြင္းမွာေရာ ႀကိဳက္သလုိ လွဴႏုိင္တဲ့အခ်က္ပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၀ါမဆုိခင္မွာ လွဴၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲဒါမွ ၀ါတြင္းမွာ ဒီသကၤန္းကုိ ၀တ္႐ုံၿပီး မုိးစိုတဲ့သကၤန္းကုိ အလဲအလွယ္ လုပ္ႏုိင္မွာျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ကအာ႐ုံျပဳၿပီး အခ်ိန္မေရြး လွဴဒါန္းႏုိင္ပါတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ဘုန္းဘုန္း ဦး၀ိစိတၱ http://phonephonevi.blogspot.com </span>မွ ကူးယူေဖၚျပေပးပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေပးပုိ႔သူ ဒကာဖုိးသား။</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-6544781041740525914?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>ဦးဇင္းေလးhttp://www.blogger.com/profile/03713643620461546424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-4479256494610346512009-07-01T03:11:00.001-07:002009-07-01T03:23:28.479-07:0030th June, 2009<br />အရွင္ေကလာသ<br />ဓမၼာစရိယ၊ B.A (Philo) M.A. (Buddhism) ေျဖဆိုသည္ <br />***<br />ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ဘုရား၊<br />သိလိုေရးႏွင့္ ေမးေလွ်ာက္အပ္ပါသည္ -<br />ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္က ထုတ္တဲ့ စာေစာင္တစ္ခုမွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဟု ဖတ္ရပါသည္။ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒဆိုတာ ဗုဒၶဝါဒႏွင့္ ပတ္သက္ပါသလား။ ဓမၼ စၾကာသုတ္ကို အဲဒီဝါဒႏွင့္အညီ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုသည္ဟုလည္း ဆိုပါ သည္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလား။ 'ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကို ျပန္ရဖို႔ ဒါနသီလ ဘာ ဝနာ ေကာင္းမႈေတြကို ျပဳရင္ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂအက်င့္'လို႔ ဆို ထားပါသည္။ တစ္ဖန္ 'အတၱကိလမထာႏု ေယာဂအက်င့္ ဆိုတာ ႐ူပ အ႐ုပစ်ာန္ အက်င့္ေတြသာ ျဖစ္တယ္' ဟုလည္း ဆိုပါသည္။ အဲဒီ အဆို ေတြ ဟုတ္ပါသလား။<br />ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂအက်င့္ ႏွင့္ အတၱကိလမထာႏု ေယာဂ အက်င့္တို႔၏ က်မ္းဂန္ထြက္အစစ္ အဓိပၸာယ္မွန္ကို သိလုိပါသည္။ ေဆာင္း ပါးေရးသူက သူ႔အဆို အခ်ဳိ႕ကို 'ပိဋကမွာ ေတြ႕ပါတယ္'ဟုလည္း ဆိုပါ သည္။ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလား။ ထိုေဆာင္းပါးမွာပင္ 'ဒုကၠရစရိယာ အက်င့္ဆို တာ ဘယ္လို က်င့္သုံးေနထုိင္ျခင္း ျဖစ္ တယ္လို႔ အေသးစိတ္ ရွင္းျပခ်က္ မေတြ႕ရပါဘူး' ဟုလည္း ဆိုပါသည္။ မွန္ပါသလား။ ေျဖၾကားေပးေစလို ပါသည္။ <br /> <span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ေတာက္ထက္၊ သုတေျမ</span><br /><br />ေမးခြန္းပါ အတိုင္းဆိုရင္ ဗုဒၶဝါဒအစစ္အမွန္ကို ထင္ေယာင္ ထင္မွား ျဖစ္ ေစမယ့္ ေရးသားခ်က္မ်ဳိး ျဖစ္ေေနလို႔ ေမးလည္း ေမးသင့္တယ္၊ ေျဖလည္း ေျဖဆိုေပးသင့္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဗုဒၶအဆုံးအမ ဗုဒၶသာသနာကို ျမတ္ႏိုး ႏွစ္သက္သူ ဗုဒၶဝါဒီတို႔ သမၼာအျမင္ ရွိထားဖို႔ လိုေပလိမ့္မယ္။ ဒါ ဟာ ေျဖဆိုသူရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ပါ။ ဝါဒ တစ္ရပ္ကို တင္ျပမယ္ဆိုရင္ သတၱိ ရွိသင့္တယ္။ ဦးပြ ကိုယ္တိုင္ ေတြးေခၚ တင္ျပတဲ့ 'ဦးပြဝါဒ'၊ ႀကိဳက္ရင္ ယူ၊ မႀကိဳက္ရင္ ေဆာရီး ေပါ့။ အဲဒီလိုပဲ ျဖစ္သင့္တယ္။ ဘာလို႔ ဗုဒၶဝါဒပါလို႔ ေျပာေနအုံးမွာလဲ။ အိႏၵိယမွာ ဗုဒၶဝါဒ ကြယ္ေပ်ာက္ရတာဟာ အဲဒီလို ပူးသတ္ခံရလို႔ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >ကာလသုံးပါး</span><br /><br />ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ေဒသနာကို ေလ့လာဖူးရင္ ဗုဒၶေဟာတဲ့ ကမၼဝါဒဟာ ပစၥဳပၸန္၊ အတိတ္၊ အနာဂတ္ဆိုတဲ့ ကာလ သုံးပါးလုံးနဲ႔ ပတ္သက္တယ္ ဆိုတာကို ရွင္းလင္းစြာ ေတြ႕ပါလိမ့္မယ္။ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒကိုပဲ လက္ခံတယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶ ဝါဒ မဟုတ္ဘူး။ ေဆာင္းပါး ေရးသူရဲ႕ ဝါဒပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ အဲဒီဝါဒကို လက္ခံထားသူက ဗုဒၶဝါဒီပါလို႔ဆိုရင္ ဗုဒၶဝါဒကို ေစာ္ကားတာပဲ။ က်ဳပ္က ဖန္ဆင္းရွင္ကို မယုံတဲ့ ခရစ္ယန္ အစစ္ပါလို႔ဆိုရင္ ခရစ္ယန္ဝါဒကို ေစာ္ ကားရာက်သလိုပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >ဓမၼစၾကာလက္သစ</span>္<br /><br />မိမိယူဆခ်က္ ခိုင္လုံဖို႔နဲ႔ ခြန္အားရွိဖို႔ ဗုဒၶက်မ္းဂန္ကို ကိုးကားခ်င္ သပ ဆိုရင္ မည္သူမဆို ကိုးကားခြင့္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶ ေဟာလိုရင္း အဓိပၸာယ္နဲ႔ မိမိယူဆခ်က္ဟာ တစ္ထပ္တည္းေတာ့ ျဖစ္ရမယ္။ ကုိယ္ယူ ဆတာက တစ္မ်ဳိး၊ ဗုဒၶေဟာတာက တစ္ျခားဆိုရင္ ဒီကိုကားမႈဟာ မမွန္ ဘူး။ ဓမၼစၾကာသုတ္မွာက အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္အမွန္ ရွိၿပီးသားျဖစ္လို႔ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ အျခား႐ႈေထာင့္တစ္ခုက သုံးသပ္ျပတယ္ ဆိုရင္ တစ္ခ်ိန္က လူေသလူျဖစ္ဝါဒီတို႔ လုပ္သလို ဓမၼစၾကာလက္သစ္ပဲ ျဖစ္မယ္။<br />ဘုန္းႀကီးအေနနဲ႔ ဓမၼစၾကာသုတ္ထဲမွာ ပစၥပၸန္ကမၼဝါဒ ဆိုတာနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အေတြးအျမင္ကို လုံးဝ မေတြ႕မိပါဘူး။ ပစၥဳပၸန္ ကမၼဝါဒဆို တာနဲ႔ ဓမၼစၾကာသုတ္ ဘာမွ မဆိုင္ႏိုင္ပါဘူး။ က်ဳပ္ဝါဒ ကေတာ့ ဗုဒၶဝါဒနဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ က်ဳပ္ယူဆတာကို က်ဳပ္ေရးတာ ဆို ရင္ ရွင္းပါတယ္။ ဘာမွ တုံ႔ျပန္ေနစရာလည္း မလိုပါဘူး။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ</span><br /><br />ဗုဒၶျဖစ္ဖို႔ ပါရမီျဖည့္မယ့္ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာဟာ ...<br />'သဗၺၫုတံ ပါပုဏိတြာ၊<br />သႏၲာေရႆံ သေဒဝကံ'လို႔<br />ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဓိပၸာယ္က 'ေဗာဓိÓာဏ္ကို ရၿပီးရင္ နတ္လူေတြကို ဘဝသံသရာမွ ကယ္တင္မယ္'တဲ့။ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာဟာ ဇနီး မယား သမီး သားနဲ႔ ကိုယ္အသက္ကိုပါ ေပးစြန္႔ရာမွာ ရည္႐ြယ္ခ်က္က ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရဖို႔ပဲ။ တစ္နည္းေျပာရင္ ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရဖို႔ ရင္းႏွီးခဲ့တာပဲ။ ဒါန သီလ ဘာဝနာထဲက ဘာေကာင္းမႈပဲ ျပဳျပဳ ရည္႐ြယ္ခ်က္ေတာ့ ရွိေကာင္းပါ တယ္။ 'အလိုရွိရာကို ေတာင့္တ (ဆုေတာင္း)၍ သမဏ ျဗာဟၼဏေတြကို ထမင္းအေဖ်ာ္စတဲ့ လႉဖြယ္ဝတၴဳကို ေပးလႉရင္ အလိုရွိတဲ့ သူေဌး သူႂကြယ္ အျဖစ္နဲ႔ လူ႕ ဘဝ၊ ထုိထက္ျမင့္တဲ့ နတ္ျဗဟၼာဘဝေတြကို ရႏိုင္တယ္'လို႔ သဂႌတိ သုတ္ (ဒီ ၃၊ ၂၁၄)မွာ ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ ေဟာထားပါတယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br />သူေဌးျဖစ္ခ်င္လို႔ပဲ လႉလႉ နတ္ျဖစ္ခ်င္လို႔ပဲ လႉလႉ အဲဒီလို လႉတဲ့ အတြက္ေတာ့ ေလာကလူသားေတြမွာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ေကာင္းက်ဳိး ရၾက တာပါပဲ။ ဥပမာ ေဆး႐ုံႀကီးတစ္ခု ေဆာက္လႉတယ္ ဆိုပါေတာ့။ အလႉ႕ ရွင္က အဲဒီေကာင္းမႈရဲ႕ အက်ဳိးအေနနဲ႔ ဘာပဲျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခ်င္ ပထမဆုံး အဲဒီက နယ္သူနယ္သား အမ်ားေကာင္းက်ဳိး ရတာပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒါကို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ကာမသုခလႅိကာနုေယာဂလို႔ ဆိုႏိုင္မွာတုန္း။ 'သူတပါး အက်ဳိး၊ အမ်ားအက်ဳိး၊ လူသားေလာက အက်ဳိးကို ရည္စူး ဦးတည္ျခင္းရွိ ၿပီး' ကိုယ့္အိတ္ထဲက ပစၥည္းနဲ႔ ဒုကၡေရာက္သူေတြကို ဘယ္ေလာက္ လႉ ဒါန္းၿပီးၿပီလဲလို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ဆန္းစစ္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။<br />အခက္အခဲနဲ႔ ႀကဳံေနလို႔ စိတ္ေတြ ေရာက္ရက္ ခတ္ေနတဲ့ အခါ အဓိ႒ာန္ျပဳၿပီး ပုတီးစိပ္လိုက္ေတာ့ စိတ္ၿငိမ္၊ စိတ္ၿငိမ္ေတာ့ အေတြးအႀကံ ေကာင္းေတြ ရၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွန္ကန္လို႔ ေလာကီ ကိစၥေတြလည္း ေအာင္ျမင္သြားတာေပါ့။ ပုတီးစိပ္တာဟာ ဗုဒၶဝါဒီအဖို႔ ေအာက္ဆုံး အဆင့္ ပါ။ အဲဒီကေန စစ္မွန္တဲ့ ဝိပႆနာအဆင့္ ကို တက္သြားႏိုင္တာပဲ။ ဒါကို ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂပါလို႔ ဘာ လို႔ အျပစ္တင္ေနမလဲ။ ဗုဒၶရဲ႕ ညီေတာ္ ရဟႏၲာႀကီး အရွင္နႏၵ ရဟန္းဝတ္ခဲ့တာဟာ နတ္သမီးေတြကို လိုခ်င္လို႔ပါ။ သာသနာအစ သို႔မဟုတ္ ဘာသာေရး လုပ္ခါစမွာ အဲဒါေလးေတြေတာ့ ရွိ တတ္ပါတယ္။ ကာမသုခလႅိကနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး။<br />ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး ကာမခ်မ္းသာကိုခ်ည္း ခံစားမေနဘဲ သင့္ တင့္တဲ့ အစားအစာ၊ အဝတ္တန္ဆာနဲ႔ ေနထိုင္စရာေတြကို သုံးေဆာင္ၿပီး ဝိမုတၱိသုခကို ရေအာင္ အားထုတ္ႏိုင္ဖို႔ ကာမသုခလႅိကာ ႏုေယာဂကို ပယ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဒီအစြန္းကို ပယ္ရတဲ့ အဓိက ရည္႐ြယ္ခ်က္ ပါ။ ဒီအက်င့္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္မွန္ကို လယ္တီ၊ မဟာစည္၊ ေတာင္ၿမိဳ႕စတဲ့ ပိဋ ကတ္အုိးကြဲ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ဖြင့္ဆိုထားၿပီးသားပါ။ ရွာေဖြ ဖတ္႐ႈ႐ုံပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >အတၱကိလမထာႏုေယာဂ</span><br /><br />'အတၱကိလမထာႏုေယာဂ အက်င့္ဆိုတာ ႐ူပ အ႐ူပစ်ာန္ အက်င့္ ေတြသာ ျဖစ္တယ္'ဆိုရင္ တက္တက္စင္ လြဲတာပဲ။ ႀကံႀကီး စည္ ရာ။ ဒီအတိုင္း ဆက္ေရးရင္ ေရးေလ လြဲေလ ျဖစ္ေနမွာပဲ။ သူ႔အဆို အရဆိုရင္ ႐ူပစ်ာန္ ေလးပါးနဲ႔ အ႐ူပစ်ာန္ ေလးပါးဆိုတဲ့ သမာပတ္ ရွစ္ပါးကိုရတဲ့ ရဟႏၲာေတြအားလုံး အတၱကိလမထအက်င့္ကို က်င့္ လို႔ ရတယ္လို႔ ဆိုရေတာ့မွာေပါ့။ ေဆာင္းပါးရွင္ဟာ အဲဒီ '႐ုပစ်ာန္ အ႐ူပစ်ာန္ အက်င့္'ဆိုတာကို သိေအာင္ အရင္ လုပ္သင့္တယ္။<br />ငါးပါး ရွစ္ပါးသီလကို သီလလို႔ သာမန္ေခၚၿပီး ရဟန္းတို႔ရဲ႕ ပါတိ ေမာကၡသံဝရသီလကို အဓိသီလလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဝဋ္အေျချပဳ ေလာကီ သမာပတ္ရွစ္ပါးကို စိတၱလို႔ သာမန္ေခၚၿပီး ဝဋ္ကထြက္ေျမာက္တဲ့ ေလာ ကုတၱရာ သမာပတ္ရွစ္ပါးကိုေတာ့ အဓိစိတၱလို႔ ေခၚပါတယ္။ ကမၼႆ ကတာပညာကို ပညာလို႔ သာမန္ေခၚၿပီး ဝိပႆနာပညာ မဂ္ပညာ ဖိုလ္ ပညာေတြကို အဓိပညာလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒါက ဗုဒၶဝါဒရဲ႕ က်င့္စရာ အႏွစ္ သာရ သုံးပါးပါ။ အဲဒီအထဲက စိတၱကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး အဓိစိတၱကို ရရွိႏိုင္ ပါတယ္ (ဝ႗ၬပါဒိကာ အ႒သမာပတၱိေယာ ဥပါဒါယ ဝိပႆနာပါဒိကာ အ႒သမာပတၱိ-ေယာ အဓိစိတၱံ နာမ (အဘိ-႒ ၂၊ ၃၉၅)။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >ဒုကၠရစရိယာ<br /><br /></span>'ဒုကၠရစရိယာဆိုတာ ဘယ္လို က်င့္ခဲ့သုံး ေနထိုင္ျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ အေသးစိတ္ရွင္းျပခ်က္ မေတြ႕ရပါဘူး'လို႔ ဆိုရင္ ေဆာင္းပါး ေရးသူဟာ မဟာသီဟနာဒသုတ္ (မ ၁၊ ၉၇)၊ မဟာသစၥကသုတ္ (မ ၁၊ ၃ဝ၁) စတာ ေတြကို မဖတ္ဖူးလို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီသုတ္ ေတြမွာ ဒုကၠရစိယအက်င့္ အေၾကာင္းကို ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ အေသးစိတ္ ေဟာၾကားထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ အေၾကာင္းကို ေရးေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ ဗဟု သုတ အေတာ္အတန္ေတာ့ ရွိသင့္တာေပါ့။ ပါဠိေတာ္ႀကီးမွာ တိုက္႐ိုက္ ပါေနတာပဲ။ ေဆာင္းပါးရွင္ဟာ ေထရဝါဒဗုဒၶဓမၼ အစစ္အမွန္ကို တကယ္ ေစတနာနဲ႔ တင္ျပခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ေယာနိေသာ မနသိကာရ (အသင့္ေတြး ႏွလုံးသား)နဲ႔ မူရင္း ဗုဒၶက်မ္းဂန္ေတြနဲ႔ အဲဒီက်မ္းဂန္ေတြကို တတ္သိတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ ဖြင့္ဆိုထားတာေတြကို အမ်ားႀကီး ရွာေဖြ ေလ့လာ ဖတ္႐ႈရ ဦးမယ္လို႔ သုံးသပ္မိပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >ေခတ္သစ္သုသီမ</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">'လူေသေသာ္ လူမျဖစ္လွ်င္လ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘာျဖစ္မွာတုန္း၊ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေ႐ႊပ်က္လွ်င္ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေျမထြက္ႏြယ္ အဝင္ေပမို႔ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တကယ္ပင္ ေ႐ႊျပန္ျဖစ္တယ္ကြယ္ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလာကစံထုံး' (လူေသလူျဖစ္၊ စာ-၃ဝ၁) ...</span><br />လို႔ ဦးဥကၠ႒က ဆိုလိုက္ေတာ့ အဆြယ္ေကာင္းတာနဲ႔ ဗုဒၶဝါဒေရးရာ ဗဟု သုတ အခံမရွိတဲ့ စာဖတ္သူ အခ်ဳိ႕အေနနဲ႔ နားေယာင္ၿပီး မ်က္စိလည္ စရာပါပဲ။<br />ဒါေပမယ့္ အေတာ္အတန္ ဉာဏ္ရွိခဲ့ရင္ ဒီလိုေလး ဆက္ၿပီး စဥ္း စားၾကည့္လိုက္ႏိုင္မွာပါ ...<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">'လူေသေသာ္ လူမျဖစ္လွ်င္လ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပါယ္နတ္စစ္ နိဗၺဴတာ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မွန္စြာပ ျဖစ္ထုံး၊ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေ႐ႊႏွင့္လူ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လုံးလုံးပင္ ခန္မတူလို႔ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">စံတမူ မွားရာက ေမွာက္ေပေပါ့ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">နာမ္တဆူ ၾကားမွာ ေပ်ာက္တယ္ကြယ္ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သားေမ်ာက္ ကတုံး'။ </span><br />(ဟုတ္တယ္ေလ၊ ေ႐ႊမွာက အဆင္း႐ုပ္ဆိုတဲ႔ ႐ူပကၡႏၶာပဲရွိၿပီး လူက ႐ုပ္ေရာနာမ္ပါ ခႏၶာငါးပါး ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဥပမာနဲ႔ ဥပေမယ် မဟပ္စပ္တဲ့အတြက္ အမွားႀကီးမွားတယ္လို႔ ဆိုလိုက္တာပါ)။<br />အဲဒီလို တစ္ခ်ိန္က လူေသလူျဖစ္ဝါဒီတို႔လည္း သူတို႔ ေရးေျပာ တာေတြမွပဲ ဗုဒၶဝါဒအစစ္အမွန္ ဟုတ္သလိုလို၊ လယ္တီစတဲ့ ဆရာေတာ္ ႀကီးေတြရဲ႕ အယူအဆေတြက ဗုဒၶဝါဒ အတုအေယာင္ ျဖစ္ေနသလိုလို လုပ္ ႀကံ ေရးေျပာခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ ဘာရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ေရးခဲ့သလဲ ဆိုတာေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြပဲ သိၾကပါလိမ့္မယ္။<br />ဗုဒၶလက္ထက္က ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕သား သုသီမလို႔ ေခၚတဲ့ ပရိဗိုဇ္ ဟာ ဗုဒၶဝါဒကို သူ႔ရဲ႕ တိတၱိဝါဒထဲမွာ ထည့္ၿပီးေဟာရင္ သူ႔တရားနဲ႔ သူ႔ဝါဒကို လူႀကိဳက္ မ်ားမွာပဲဆိုၿပီး အမည္ခံ ဗုဒၶဝါဒီအျဖစ္နဲ႔ ဗုဒၶသာသနာထဲကို ဝင္ ေရာက္ၿပီး ရဟန္းဝတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဝါဒခိုးဖို႔ ႀကံစည္သူ သုသီမ ကေတာ့ ကံေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆို ဗုဒၶကိုယ္တိုင္နဲ႔ ေတြ႕လို႔ ရဟႏၲာ ျဖစ္သြားခဲ့တာကိုး (သံ ၁၊ ၃၄ဝ)။<br />ဒီလို ဗုဒၶဝါဒကို ခုိးယူတဲ့ ဝါဒသူခိုးသူေတြဟာ ေခတ္အဆက္ ဆက္မွာ ရွိတာပဲ။ ရွိလည္း ရွိေနဦးမွာပဲ။ ဗုဒၶဝါဒဖက္က ၾကည့္ရင္ ဒိလို လူေတြဟာ ဗုဒၶဝါဒကို ႐ႈပ္ေထြး ေမွးမွိန္ေအာင္ ကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ ႏိုင္တာမို႔ အင္မတန္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။<br />ဝါဒသူခိုး ေခတ္သစ္သုသီမေတြဟာ မိမိေရးတာ ေျပာတာကို လူ ႀကိဳက္ေအာင္လို႔ အလံ႐ႈး ရွဲဒိုးနည္းေတြကိုလည္း အသုံးျပဳတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္သာသနာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကတဲ့ ဗုဒၶဝါဒီတို႔ ၾကပ္ၾကပ္ သတိထားၾက ပါကုန္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >အရွင္ေကလာသ</span><br />ဓမၼာစရိယ၊ B.A (Philo) M.A. (Buddhism) ေျဖဆိုသည္ ။<br />xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />ပစၥဳပၸန္ကမၼသမားတုိ႔၏ မိစၧာအႀကံ ကုိသိလုိပါ က<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> http://yatana.freeblog.co.nz/category/freeblogtips/ </span>တြင္ ဖက္ရူဆင္ျခင္ ႏူိင္ပါေႀကာင္း။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-447925649461034651?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-32940159304361067752009-06-22T01:57:00.001-07:002009-06-22T02:17:40.388-07:0022nd June, 2009<br /><br /> ``ဣတိပိေသာ ဘဂ၀ါ ´´ ``သမၺဳေဒၶ အ႒၀ီသဥၥ´´ (ဘုရားရွိခုိး)<br /> ``လူမုိက္ဆုိလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလုိ႔ ၊ မမွီ၀ဲႏွင့္ ကင္းေအာင္ေန´´ (မဂၤလသုတ္)<br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">``အဆိပ္ျပင္းေတာက္၊ ေျမြေဟာက္ႀကီးကုိ၊ ဖားငယ္မမ်ား ကိုက္၀ါးကုိမ်ိဳ၊ ကညာယူထား သက္ၾကားဖုိးအုိ၊ မယားဆဲ အျမဲေအာ္ေငါက္သကုိ´´</span>(ေကာသလအိပ္မက္)<br /> မိမိတုိ႔ ေက်ာင္းသားေပါက္စအရြယ္က ညေန ၇-နာရီ ဘုရား၀တ္တက္အၿပီးမွာ ရြာဦးေက်ာင္း ဘုန္းႀကီးကုိ ၀တ္ျဖည့္ေပးရင္း ဘုန္းႀကီးက အထက္ပါအတိုင္း စာတုိေပစမ်ား၊ ကဗ်ာမ်ား ႏႈတ္တုိက္ ခ်ေပးသည္ကုိ မိမိတုိ႔ေက်ာင္းသား ကုိရင္မ်ားက အလြတ္လုိက္ဆုိခဲ့ရပါသည္။ တခါတရံ အဖြဲ႕လုိက္၊ တခါတရံ တစ္ေယာက္ခ်င္း ဆုိရ၏။ ၿပီးမွ ဘုန္းႀကီးက ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ အဓိပၸါယ္မ်ားကို ကေလးမ်ား သေဘာေပါက္ေအာင္ ရွင္းျပ၏။ ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္မ်ား၊ ငါးရာ့ငါးဆယ္ လာ ျဖစ္ေတာ္စဥ္မ်ား၊ ရုုိးရာပုံျပင္မ်ားကိုလည္း စိတ္၀င္စားမႈရွိေအာင္ ေျပာျပ၏။ အခ်ိန္ကား ၁-နာရီ/ ၁-နာရီေက်ာ္ ၀န္းက်င္ေလာက္ ၾကာျမင့္ေပသည္။ ဤသည္ကား တစ္ညတာ မဟုတ္၊ အလုပ္မ႐ႈတ္လွ်င္ ညစဥ္ညတုိင္းတည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရြာဦးေက်ာင္းက ညဥ္႔ဦးယာမ္သည္ မိမိတုိ႔ ေက်ာင္းသား ကိုရင္ေလးမ်ားအတြက္ ယေန႔ေခတ္အေနႏွင့္ ေျပာရလွ်င္ ``ဓမၼစကူးလ္´´ (Dhamma School) ပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။<br /> ရြာဦးေက်ာင္းက ဓမၼစကူးလ္မွာ သင္ယူခဲ့သည့္ ဗုဒၶ၀င္ဆုိင္ရာ အေျခခံစာတုိေပစမ်ားက စာေပကို တတ္ခ်င္၊ ပညာကုိလုိခ်င္သည့္ စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေအာင္ ႏႈိးေဆာ္ေပးဟန္တူေလ၏။ စာဖတ္၀ါသနာပါသည့္ ဖခမည္းေတာ္ႀကီးက လည္း မင္းကြန္းဆရာေတာ္၏ မဟာဗုဒၶ၀င္စာအုပ္ထဲက ဆရာေတာ္၏ ဓာတ္ပုံႏွင့္ ဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးမ်ားကုိ ဖတ္ျပၿပီး မိမိကုိ ေျပာျပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ထင္၏။ ၁၀-ႏွစ္သားအရြယ္မွာ ရွင္သာမေဏ၀တ္ၿပီး ၁၃-ႏွစ္အရြယ္မွာ စာေပမ်ား သင္ၾကားဖုိ႔အတြက္ မုံရြာျမိဳ႕ ေဇာတိကစာသင္တုိက္ႀကီးသုိ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးပင္ သြားခဲ့ေလသည္။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >စာသင္တုိက္ႀကီးဆီသုိ႔ မေယာင္မလည္</span><br /><br /> စာသင္တုိက္ႀကီးသုိ႔ေရာက္ၿပီးသည့္ေနာက္၌ သဒၵါႀကီးစာအုပ္၊ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟစာအုပ္တုိ႔ကုိ ကုိင္ေဆာင္ၿပီး အလြတ္ က်က္မွတ္ရေလသည္။ ထုိသုိ႔က်က္မွတ္ရင္း အဘိဓမၼတၳသဂၤဟစာအုပ္မ်က္ႏွာဖုံးမွာ ေရးသားထားသည့္ ``သီဟုိဠ္ကၽြန္း အရွင္ အႏု႐ုဒၶါမေထရ္ စီစဥ္ေရးသားအပ္ေသာ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟ``ဟူေသာ စာကုိေတြ႕မိေသာအခါ ``မိမိတုိ႔နယ္ျမိဳ႕ေလးမွ မုံရြာကုိ သြားသည့္ ကတၱရာလမ္းေလးကိုပင္ အာရွတုိက္၏ အႀကီးဆုံးလမ္းမႀကီး´´ဟု ထင္ခဲ့ေသာ မိမိသည္ ``သီဟုိဠ္ ကၽြန္းဆုိတာ ဘယ္မွာလဲ၊ တနသၤာရီတုိင္းမွာလား၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာလား´´ဟု မေယာင္မလည္ႏွင့္ ၀ုိးတ၀ါး ေတြေ၀ စဥ္းစားမိခဲ့သည္။ ယင္းသုိ႔စဥ္းစားမိရင္းႏွင့္ပင္ စာသင္တုိက္မ်ိဳးစုံသုိ႔ သြားေရာက္၍ ပရိယတၱိ စာေပမ်ားကို သင္ယူခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူ႕အရြယ္ႏွင့္သူ သတ္မွတ္ထားသည့္ စာေမးပြဲမ်ိဳးစုံကုိ ၾကိဳးစားၿပီး ၀င္ေရာက္ေျဖဆုိခဲ့ရင္း အသက္ ၂၇-ႏွစ္သုိ႔ ခ်ဥ္းနင္းေရာက္ရွိခဲ့ေလသည္။ ``သာမေဏေက်ာ္၊ ဓမၼာစရိယ၊ သက်သီဟ´´ဟူေသာ ဘြဲ႔မ်ားကို လည္း ရရွိခဲ့ပါသည္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9JiwxAIvI/AAAAAAAAAD8/_Y1QkZJWfJ4/s1600-h/83620_klein_122_1066lo.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 214px; height: 160px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9JiwxAIvI/AAAAAAAAAD8/_Y1QkZJWfJ4/s320/83620_klein_122_1066lo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350075743894250226" border="0" /></a><br /><br /> အသက္ ၂၇-ႏွစ္သုိ႔ေရာက္ေသာအခါ ထုိက္သေလာက္ ေလ့လာထားသည့္ ဗဟုသုတ၊ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားခဲ့သည့္ အေတြ႕အႀကဳံ၊ အရာရာကို စူးစမ္းတတ္သည့္ အေတြးအေခၚမ်ား သူ႕ အရြယ္ႏွင့္သူ ရင့္က်က္လာၿပီျဖစ္သည္အား ေလ်ာ္စြာ`` သီဟုိဠ္ကၽြန္းဆုိတာ တနသၤာရီတုိင္းမွာလား၊ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာလား´´ဟူေသာ ၀ုိးတ၀ါး အေတြးမ်ား စုန္းစုန္း ျမဳပ္ နိဂုံးခ်ဳပ္သြားခဲ့ေလၿပီ။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >အေတြးသစ္တို႔ေမြးဖြား</span><br /><br /> အေတြးေဟာင္းမ်ား ေဆြးေျမ႕သည့္အခါ အေတြးသစ္မ်ား သေႏၶတည္လာရျမဲျဖစ္ရကား ``ဒီပနီက်မ္းေပါင္းမ်ား စြာကုိ ျပဳေတာ္မူခဲ့ၿပီး ႏြားသားမစားေရးကုိ တုိက္တြန္းလွဳံ႕ေဆာ္ခဲ့ေသာ ကမၻာေက်ာ္ လယ္တီဆရာေတာ္(D.Litt)၊ သီဟုိဠ္ျဖစ္ ဋီကာက်မ္းတစ္ေဆာင္၏ အမွားကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေထာက္ျပ သည့္ ပရမတၳဒီပနီဟုေခၚတြင္သည့္ ျမန္မာျပည္ျဖစ္ ဋီကာက်မ္း၊ သူနာျပဳအလုပ္ကုိ လုပ္ရင္း သာသနာျပဳခဲ့သည့္ ကမၻာ့ဗုဒၶသာသနာျပဳ အရွင္ေသ႒ိလ၊ သိရီလကၤာႏုိင္ငံ သမုိင္း၏ ေခတ္တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားအျဖစ္ ပထမဆုံး ေပၚထြက္လာသည့္ ရဟန္းတစ္ပါးဟု တႏုိင္ငံလုံး ဟုိးဟုိး ေက်ာ္သြားခဲ့ ေသာ ေဒါက္တာ ၀ါလ္ပုိလာရာဟုလာ၊ နယ္ခ်ဲ႕တုိ႔ေပါက္ဖြားရာ ဥေရာပ၊ ေနမ၀င္အင္ပါရာဟု လက္မ ေထာင္ ခဲ့သည့္ အဂၤလန္၊ သင္ယူခ်င္သည့္ အတတ္ပညာမ်ားကို သင္ယူႏုိင္သည့္ ေအာက္စဖုိ႔ဒ္ တကၠသုိလ္၊ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ဌာနခ်ဳပ္တည္ရွိရာ အေမရိကန္၊ ပညာရွင္အေျမာက္အျမား ထုတ္လုပ္ေနသည့္ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္၊ အဏုျမဴဖခင္ သိပၸံပညာရွင္ အုိင္းစတုိင္း၊ ကၽြန္စနစ္ကိုဖ်က္သိမ္းသည့္ သမၼတ လင္ကြန္း၊ ကုိယ့္ဘာသာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ အသက္ကုိပင္ စေတးခဲ့သည့္ ဂႏၶီ၊ သန္းေပါင္း မ်ားစြာေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံသားမ်ားကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေအာင္ စည္း႐ုံးႏုိင္ခဲသည့္ ေဒါက္တာ အမ္ေဘဒကာ´´စသည့္ ပုဂၢိဳလ္ထူး၊ ဂႏၳ၀င္စာေပ၊ ကမၻာေက်ာ္တကၠသုိလ္၊ ႏုိင္ငံတကာ သမုိင္း၀င္ ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္အတူ B.A M.A Ph.D စေသာ ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာသည့္ အေတြးမ်ားသည္ ရင္မွာ မသိမသာ ခုိေအာင္းမိေလၿပီ။<br /> ထုိ႔ေၾကာင့္ ``အရွင္သုမနပါလ B.A (ကုိလံဘုိ) အရွင္ေရ၀တဓမၼ M.A (ေကလနိယ) အရွင္ရာဟုလာနႏၵ Ph.D (ဘုံေဘ)´´ဟု စသည္အားျဖင့္ ေရးသားထားသည္မ်ားကို ေတြ႕ရေသာအခါ ယင္းႏိုင္ငံတကာသုံး ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကို လုိခ်င္သည့္စိတ္မ်ား ျဖစ္မိေလသည္။<br /> ``သာသနဓဇ၊ သိရီပ၀ရ၊ ၀ိဒူ၊ မဟာ၀ိဒူ၊ ပါရဂူ၊ နိကာယုေဇၹာတက၊ ဂႏၳ၀ါစက၊ ေဇာတိက ဓဇ´´ စသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သာသနာေတာ္ဆုိင္ရာ ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကား လူပုဂၢိဳလ္မ်ား နားလည္ဖုိ႔ မဆုိထားဘိ၊ မိမိတုိ႔ ရွင္ရဟန္းမ်ားပင္ နားလည္ေအာင္ မနည္းၾကိဳးစားရေပ၏။ လူအမ်ား နားလည္ဖုိ႔အတြက္မွာမူ ``ဘြဲ႔တံဆိပ္ဒီပလုိမာတန္း´´ တစ္ခုကိုပင္္ ဖြင့္ဖုိ႔လုိေပလိမ့္မည္။ B.A M.A Ph.D စေသာဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားက ႏုိင္ငံတကာသုံး ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်းေတာ သားပင္ျဖစ္ ေစဦးေတာ့ ထုိက္သေလာက္ေတာ့ နားလည္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းႏိုင္ငံတကာသုံး ဘြဲ႕ ဒီဂရီမ်ားကား လူ႔ေလာကတြင္ ေရပန္းစားလွ၏။<br /> ယင္းဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကို လုိခ်င္သည့္အတြက္ သီဟုိဠ္ကၽြန္းေခၚ သိရီလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္၍ ပညာသင္ယူ ခ်င္သည့္ဆႏၵမ်ား ျဖစ္မိေလသည္။ သို႔ေသာ္ ႏြားေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္အတြက္ ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးသည္ အလွမ္းကြာေ၀း လွသကဲ့သို႔ မိမိမွာလည္း အစစအရာရာ အင္အားနည္းေနရကား သီရိလကၤာရွိ တကၠသုိလ္ႀကီးမ်ားသည္ မိမိႏွင့္ အလွမ္း ကြာေ၀းလ်က္ပင္ ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ ႏုိင္ငံတကာတကၠသုိလ္အိမ္မက္မ်ားက မက္ေနဆဲ။ ယင္းသုိ႔ေသာအိပ္မက္မ်ားမွာ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀က နားစြင့္ခဲ့ရေသာ ရြာဦးေက်ာင္း ေခါင္းေလာင္းသံက စခဲ့ေပသည္။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ရြာဦးေက်ာင္းကေခါင္းေလာင္းသံမ်ား အိပ္ေမာက်ေနၿပီ</span><br /><br /> ယေန႔ အမိျမန္မာျပည္ႀကီး၌ ရြာဦးေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းသံမ်ား ျမည္ၾကပါေသး၏ေလာ။ နားစြင့္ၾကေစခ်င္ပါသည္။ ယင္းေခါင္းေလာင္းသံမ်ားကို ဘာသာျခားတုိ႔၏ ဂစ္တာသံမ်ားႏွင့္ ၀တ္ျပဳသံမ်ားက လႊမ္းမုိးစ ျပဳေနေပၿပီ။ သတိမူလွ်င္ ျမဴေတာင္ ျမင္ႏုိင္ေပ၏တကား။ ႏုိင္ငံ့က်က္သေရေဆာင္ျဖစ္သည့္ ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသာ စကားေျပာႏုိင္ခဲ့လွ်င္ ``ေအာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားမ်ား မိစၧာဒိ႒ိမ်ား ေက်ာခ်ေနတာေတာင္ ဓားျပမွန္း မသိၾကဘဲကုိး၊ ဒါေတာင္ သာကီမ်ိဳးေဟ့ တုိ႔ဗမာလုိ႔ ေအာ္ၾကတုန္းရွိေသးတယ္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား တေျဖးေျဖးနဲ႔ ပ႐ုတ္လုံးကဲ့သုိ႔ လုံးပါး ပါးေနသည္ကို မသိၾကသည္မွာ လက္ဖ်စ္ခတ္တီး အံ့ခ်ီးထုိက္ေပစြာ့´´ဟု ၿငီးတြားေပလိမ့္မည္။<br /> ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ မိမိတုိ႔ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ``ေက်ာင္းသခၤန္း´´ မွာပင္ ကိန္းေအာင္း မေနဘဲ အျခားသူတုိ႔၏ လုပ္ကြက္ကိုလည္း ေက်ာ္၍ ၾကည့္တတ္ဖုိ႔ လုိေပသည္။ တစ္ကြက္ေနာက္က်လွ်င္ မိစၧာက်ားတုိ႔၏ ၀ါးမ်ိဳျခင္းကုိ ခံရမည္သာတည္း။ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၀ါးမ်ိဳခံရသည္ကုိပင္ က်ားစြယ္ကုိ ေၾကာက္ရေကာင္းမွန္း မသိေသး။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္လွသည့္ ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ``ငါတုိ႔က ခံစစ္ႏွင့္ ကစားေနရတာပါ၊ ဂုိးသြင္း မခံရေအာင္ မနည္းၾကိဳးစားေနရတယ္`` ၀မ္းနည္းသံႏွင့္ ျပာခဲ့ဖူးပါသည္။ မိစၧာဒိ႒ိပုဂၢိဳလ္မ်ား ကင္း၀င္သြားလွ်င္ေတာ့ မိမိတုိ႔အားလုံး လည္စင္းခံၾကဖုိ႔သာ ျပင္ၾကေပေတာ့။ ကိုယ့္ျခံစည္း႐ုိးကို လုံေအာင္ကာဖုိ႔ ၾကိဳးပမ္းၾကပါစုိ႔။<br /> ယင္းအျမင္ေၾကာင့္ပင္ မိမိသည္ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းမ်ားကို မုံရြာ၊ ပခုကၠဴစသည့္ျမိဳ႕မ်ား၌ ဖြင့္လွစ္ပုိ႔ခ်ခဲ့ပါ၏။ ကေလးတရားပြဲမ်ားကုိလည္း ေဟာၾကားေပး ခဲ့၏။ ကခ်င္ျပည္နယ္ နမၼတီးျမိဳ႕သုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး ကေလးမ်ားကုိ တရားေဟာသည့္အခါ တ႐ုတ္ႀကီး တစ္ေယာက္က ``လူငယ္ေကာင္းမွ လူႀကီးေကာင္းမွာ၊ လူႀကီး ေကာင္းမွ တုိင္းျပည္ေကာင္းမွာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ကေလးမ်ားကို တရားေဟာသင့္တယ္ဘုရား´´ ေလွ်ာက္ထားၿပီး ကေလးမ်ားအတြက္ မုန္႔ပဲသြားေရစာႏွင့္ ေဘာလ္ပင္ ဗလာစာအုပ္မ်ားကို လွဴဒါန္းခဲ့ေလသည္။ ဤ သည္ကား မိမိဦးစီးၿပီး ေဟာေျပာပုိ႔ခ်ေပးခဲ့သည့္ ရက္တုိ ``ဓမၼစကူးလ္´´ မ်ားပင္တည္း။ အမွန္တကယ္ကား ေရရွည္ စီမံကိန္းေရး ဆြဲၿပီး ``ဓမၼစကူးလ္´´မ်ားကုိ ရက္ရွည္ ပို႔ခ်သင့္ေပသည္။<br /> တရားေဟာသည့္အခါ၌လည္း ဘာသာျခားမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး လူမ်ိဳးကိုခ်စ္သည့္စိတ္၊ ဘာသာကုိ ခ်စ္သည့္ စိတ္မ်ား ထားရွိၾကဖုိ႔လုိအပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာကို ေထာက္ပံ့ႏုိင္္ဖုိ႔အတြက္ စီးပြားေရး ျဖစ္ထြန္းေအာင္လုပ္ဖုိ႔ လိုအပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ေလာကီႀကီးပြားေရးတရားမ်ားကို ဦးစားေပးေဟာ၏။ ရွင္ ရဟန္းမ်ား သင္ယူေနၾကသည့္ ပရိယတၱိ ပညာေရးစနစ္ကိုလည္း ေခတ္ႏွင့္ အညီ ျပဳျပင္သင့္ေၾကာင္း ေ၀ဘန္အႀကံျပဳ၏။ ေရး၏။ ယင္းသုိ႔ေသာ လုပ္ရပ္ မ်ားေၾကာင့္ပင္ ပတ္၀န္းက်င္၏ အားေပး ေထာက္ခံမႈမ်ားကုိ ထုိက္သေလာက္ ရရွိခဲ့ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ မေျပာပ ေလာက္ေသးပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9IJhKvALI/AAAAAAAAADk/eygW205LLbo/s1600-h/DSC01651.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9IJhKvALI/AAAAAAAAADk/eygW205LLbo/s320/DSC01651.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350074210698854578" border="0" /></a><br /> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" >ဆန္းေဒးစကူးလ္ (Sunday School)</span><br /><br /> မိမိသည္ အသက္ ၃၅-ႏွစ္ေက်ာ္ေသာအခါမွသာ အႏွစ္ႏွစ္အလလက အိပ္မက္မက္ခဲ့သည့္ သီဟုိဠ္ကၽြန္းေခၚ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ခဲ့ပါေတာ့သည္။ ကိုလံဘုိႏုိင္ငံတကာေလဆိပ္သုိ႔ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေလဆိပ္အတြင္း၌ ဘုရားဆင္းတုတစ္ဆူကို ဖူးေမွ်ာ္ရ၏။ ထုိ႔ေနာက္ လမ္းတေလွ်ာက္ လမ္းဆုံလမ္းခြမ်ား၌လည္း ဘုရာဆင္းတုမ်ား၊ ေဗာဓိပင္မ်ားကို ေတြ႕ရျပန္၏။ ေဗာဓိပင္မ်ားကိုလည္း အထူးတလည္ အျမတ္တႏုိးထားၾက၏။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသားမ်ား၏ ျမတ္ဗုဒၶအေပၚ တေလးတစား တန္ဖုိးထားသည့္ စိတ္ကုိ အားရ ေက်နပ္မိပါသည္။<br /> အစုိးရ႐ုံးးမ်ား၌လည္း ရဟန္းေတာ္မ်ားကို အထူးဦးစားေပး၍ လုပ္ေပးၾက၏။ တခါတရံ အစိုးရ႐ုံးသို႔ ေန႔ဆြမ္း စားခ်ိန္ ေရာက္သြားလွ်င္ ဆြမ္းေတာင္ ကပ္လွဴလုိက္ေသးပါသည္။ ဘတ္စ္ကားမ်ား၌လည္း ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ား အတြက္ အျမဲတန္း ၂-ေနရာစာ ေပးထားသည္ကုိ ေတြ႕ရျပန္၏။ ဂိတ္ေစာင့္ ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးရဟန္းမ်ားကုိ ေတြ႕လွ်င္ ပရိတ္ခ်ည္ကုိ ေတာင္းေလ့ရွိ၏။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ပါ၀င္ေသာကားမ်ားကုိ စစ္ေဆး ေမးျမန္းျခင္း မလုပ္ဘဲ အလြယ္တကူပင္ ခြင့္ျပဳ၏။ အစုိးရ႐ုံးမ်ားကလည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ားကုိ ဦးစားေပး ေနရာခ်၏။ ဥပုသ္ေစာင့္ခ်င္သူမ်ား ဥပုသ္ေစာင့္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ လျပည့္ေန႔တိုင္းကို အစိုးရ႐ံုးပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထား၏။ ညေနခင္းဆုိလွ်င္ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းမ်ား၌ ေဗာဓိပင္ကုိ ပန္းဆီမီးတုိ႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾက၏။ ဤသည့္ျဖစ္စဥ္မ်ားက သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ျမတ္ဗုဒၶအေပၚ အေလးအနက္ထားေၾကာင္း ေဖၚျပလ်က္ရွိေပသည္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br /> ထုိ႔အျပင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ႏုိင္ငံတုိင္း နမူနာယူသင့္ေသာ စည္းမ်ဥ္းတစ္ခုရွိပါေသးသည္။ ယင္းမွာအျခားမဟုတ္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ အာဏာ အရွိဆုံးျဖစ္ေသာ သမၼတတစ္ေယာက္သည္ သမၼတျဖစ္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ သမၼတအျဖစ္ ``က်မ္းသစၥာ´´ က်ိန္ဆုိရ၏။ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆုိၿပီးေသာ သမၼတအသစ္သည္ အႏုရာဓပူရၿမိဳ႕ရွိ မဟာေဗာဓိပင္ႏွင့္ ကႏၵီၿမိဳ႕ရွိ စြယ္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဦးတုိက္ပူေဇာ္ ရျခင္း၊ သံဃာ့ဂုိဏ္း ၃-ဂိုဏ္းမွ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီးတုိ႔ကို ဦးတုိက္ပူေဇာ္ရ ျခင္းတုိ႔ေပတည္း။ ဤကား မျဖစ္မေန လုပ္ကုိလုပ္ရမည့္ စည္းမ်ဥ္းတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။<br /> ``အရင္းစစ္လွ်င္ အျမစ္ေျမက´´ ဆုိသကဲ့သို႔ ယင္းသုိ႔လွ်င္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံလုံးက မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာကို အသက္တမွ် တန္ဖုိးထားျခင္း၏အေၾကာင္းမွာ သိရီလကၤာႏုိင္ငံအစုိးရ၏ ဆန္းေဒးစကူးလ္မ်ားေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ယင္း ဆန္းေဒးစကူးလ္ကုိ ၁၈၈၁-ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၃-ရက္ေန႔တြင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား Henry Olcott ဟင္နရီေအာလ္ေကာ့ (သာသနာ့အလံကို တီထြင္သူ)က အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးျဖင့္ စတင္၍ တည္ေထာင္ ခဲ့ပါသည္ (On 13th February 1881, the first Buddhist Sunday school was started at the Society’s premises in Maliban Street )။ ေနာက္ပုိင္းက်မွ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေလသည္။ ယခုဆုိလွ်င္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀-ေက်ာ္ သြားေပၿပီ။ ယေန႔တုိင္းျပည္၌ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကသည့္ သမၼတ၊ ၀န္ႀကီး၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားသည္ပင္ ယင္းဆန္းေဒးစကူးလ္ ေက်ာင္းဆင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။<br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဆန္းေဒးစကူးလ္ ဟူသည္မွာ တနဂၤေႏြေန႔ တုိင္း ဗုဒၶ၀င္၊ ရာဇ၀င္၊ ယဥ္ေက်းမႈစသည္မ်ားကုိ အထူးသင္ေပးေသာ ေက်ာင္းျဖစ္ေပသည္။</span> ယင္းေက်ာင္းမ်ားသည္ ပုဂၢလိကပုိင္ မဟုတ္ၾက၊ ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရကုိယ္တုိင္က ပညာေရးစနစ္ကုိ သတ္မွတ္ေပးၿပီး စည္းမ်ဥ္းဥပေဒႏွင့္အညီ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ေက်ာင္းမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ေနရာကား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား ပင္တည္း။ အခ်ိဳ႕ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းမ်ား၌ စြမ္းႏိုင္ေသာ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီးမ်ားသည္ ဆန္းေဒးစကူးလ္၏ ေက်ာင္းအုပ္ ျဖစ္ၿပီး အနည္းငယ္ေသာေက်ာင္းမ်ားမွာေတာ့ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီးမ်ားက ပံ႔ပိုးမႈ အပိုင္းေလာက္သာ တာ၀န္ယူ ၾကပါ သည္။ ဤအခ်က္ကုိ ေထာက္ဆ၍ ကေလးသူငယ္မ်ားကုိ သင္ေပးႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ဘုန္းႀကီးမ်ားကိုယ္တုိင္က ေလာကီ ေလာကုတ္ စြယ္စုံတတ္ဖုိ႔လုိသည္ဆုိသည္ကုိ သတိမူသင့္၏။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9IejJT5nI/AAAAAAAAADs/hoTmEXSUK4w/s1600-h/IMGP2867.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9IejJT5nI/AAAAAAAAADs/hoTmEXSUK4w/s320/IMGP2867.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350074572007007858" border="0" /></a><br /> ယင္းဆန္းေဒးလ္ေက်ာင္း၌ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ဆရာ, ဆရာမ ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ ဆရာျဖစ္သင္တန္းဟူေသာ သီးသန္႔ စာေမးပြဲတစ္ခုကို ေျဖဆိုၾကရေသး၏။ ယင္းစားေမးပြဲကုိ ေအာင္ျမင္မွသာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆရာျဖစ္ၾကပါသည္။ ဆန္းေဒးစကူးလ္၌ သင္ေပးၾကေသာ ဆရာ/ ဆရာမတုိ႔သည္ကား ေစတနာ့၀န္ထမ္းတုိ႔သာတည္း။ <br /> ယင္းဆရာျဖစ္သင္တန္း၌ -----<br /> ၁။ ကုသုိလ္ကံ အကုသုိလ္ကံ၊ ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ကံတုိ႔၏ အက်ိဳးတရား၊<br /> ၂။ ခႏၶာ၊ အာယတန၊ ဓာတ္၊ သစၥာ၊<br /> ၂။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ၊ သမထ ၀ိပႆနာတုိ႔ျဖစ္ပါသည္။<br /> သိရီလကၤာႏုိင္ငံရွိ ကေလးသူငယ္မ်ားသည္ အစိုးရေက်ာင္းမ်ား၌ ၅-ႏွစ္အရြယ္မွ စတင္ၿပီး ပညာသင္ယူရ သကဲ့သုိ႔ ဆန္းေဒးစကူးလ္၌လည္း (၅)ႏွစ္အရြယ္မွပင္ စတင္ၿပီး ပညာသင္ယူၾကရၿပီး ဆန္းေဒးစကူးလ္ကို အစိုးရေက်ာင္း မ်ားႏွင့္ တူညီစြာပင္ အတန္းမ်ားကုိ သူ႕အဆင့္ႏွင့္သူ ခြဲျခားထားပါသည္။ အစုိးရေက်ာင္းမ်ားက သူငယ္တန္းဆုိလွ်င္လည္း ဆန္းေဒးစကူးမ်ားမွာလည္း သူငယ္တန္းပင္ျဖစ္သည္။<br /> ဆန္းေဒးစကူးလ္ကုိ - - -<br /> ၁။ သူငယ္တန္း (primary)၊<br /> ၂။ ၁-တန္းမွ ၁၀-တန္း (Grade 1 to Grade 10)၊<br /> ၃။ ေနာက္ဆုံးအဆင့္ ၁၊ အဆင့္၂ (final 1. 2) ဟု အတန္းေပါင္း ၁၃-တန္း ခြဲျခားၿပီး သင္ၾကားေပးပါသည္။<br /> ျပ႒ားန္းထားသည့္ စာေပမ်ားမွာ ငါးရာ့ငါးဆယ္လာ ဇာတ္ေတာ္မ်ား၊ ဓမၼပဒလာ ဘုရားလက္ထက္က အျဖစ္ အပ်က္မ်ား၊ ယင္းအေၾကာင္းကို ေရးထားသည့္ ကဗ်ာမ်ား၊ ပါရမီ ၁၀-ပါး အေၾကာင္း၊ ဒါန သီလစေသာ ပုညကိရိယ၀တၳဳ ၁၀-ပါးတုိ႔၏ အဓိပၸါယ္၊ ဘုရားျဖစ္ေတာ္စဥ္ ဗုဒၶ၀င္အေၾကာင္း၊ ပရိတ္ႀကီးပါဠိႏွင့္ အဓိပၸါယ္၊ အဘိဓမၼာ သေဘာအဓိပၸါယ္၊ သုတၱနိပါတပါဠိလာ မွတ္သားဖြယ္တရားမ်ား၊ သီရိလကၤာ ဗုဒၶဘာသာသမုိင္း၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေရွးေဟာင္း ယဥ္ေက်းမႈ ဗိသုကာအေၾကာင္း၊ ေရွးဘုရင္တုိ႔၏ေအာင္ပြဲႏွင့္ စစ္သူႀကီးမ်ား၏ အစြမ္းသတၱိစသည္တုိ႔ကို ေဖၚျပထားသည့္ ရာဇ၀င္မ်ား ၊ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာတုိ႔၏ ကြဲျပားျခားနားပုံတုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းျပ႒ာန္းစာတုိ႔ကို အတန္း အားေလ်ာ္စြာ သူ႔အဆင့္ႏွင့္သူ ခြဲျခားၿပီး သင္ၾကားေပးပါသည္။<br /> ယင္းျပ႒ာန္းစာတုိ႔ကို မိခင္ဘာသာျဖစ္သည့္ ဆင္ဟာလဘာသာႏွင့္ သင္ၾကားေပး၏။ အဂၤလိပ္စာကိုလည္း သင္ေပး၏။ တခ်ိဳ႕ဆန္းေဒးစကူးတုိ႔၌ အဂၤလိပ္စာဒီပလုိမာတန္းကိုပင္ ဖြင့္လွစ္ထား၏။ အတန္းတိုင္းအတြက္ သင္႐ိုးျပဌာန္း စာအုပ္ ေတြကိုလည္း သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ၿပီး အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀၏။ ယင္းဆန္းေဒး စကူးလ္စာေမးပြဲကုိ သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနကပင္ တာ၀န္ယူၿပီး ဒီဇင္ဘာလ ပထမပတ္မွာ က်င္းပေပးပါသည္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9I8cf80yI/AAAAAAAAAD0/kwIbgOzOjuU/s1600-h/IMGP3006.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/Sj9I8cf80yI/AAAAAAAAAD0/kwIbgOzOjuU/s320/IMGP3006.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350075085618991906" border="0" /></a><br /><br /> <span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" >ေက်ာင္းတက္ပုံအစီအစဥ္</span><br /><br /> ေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ တနဂၤေႏြေန႔ေရာက္ၿပီဆုိလွ်င္ နံနက္ (၇) နာရီေလာက္ မွစၿပီး ေက်ာင္းသုိ႔ လာၾက၏။ ေက်ာင္းတက္သည့္အခါ အထက္ေအာက္ ႏွစ္ခုစလုံး အျဖဴေရာင္၀တ္စုံမ်ားကို ႐ုိးရာဓေလ့အတုိင္း ၀တ္ ဆင္ၾကရ၏။ အေၾကာင္၊ အက်ား အေရာင္မ်ိဳးစုံႏွင့္ ေခတ္ဆန္ဆန္အ၀တ္အစားမ်ားကို မ၀တ္ၾကရပါ။ ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရကလည္း SundaySchool ၀တ္စံုဆိုၿပီးေတာ့့ သီးသန္႔သတ္မွတ္ေပးထား၏။ ေယာက်္ားေလးမ်ားအတြက္လည္; ကတံုး လက္ရွည္ ရွပ္အက်ႌအျဖဴႏွင့္ လံုခ်ည္အျဖဴျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးမ်ား အတြက္မွာ Halfဆာရီဆိုသည့္ ႐ုိးရာ အျဖဴ၀တ္စံု ျဖစ္ပါသည္။<br /> ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ ေရွးဦးစြာ ေရာက္ရွိလာၾကေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားက ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းရွိ ပန္းပင္မ်ားမွ ပန္းမ်ားကို ခူး၊ ၿပီးေတာ့ ေရးေဆးၾက၏။ တခ်ိဳ႕က မိမိတို႔အိမ္မွပင္ ပန္း၊ အေမႊးတုိင္၊ ဖေယာင္း တုိင္တုိ႔ကုိ ယူေဆာင္ခဲ့ၾက၏။ ယင္းပန္း၊ အေမႊးတိုင္၊ ဖေယာင္းတုိင္၊ ေသာက္ေတာ္ေရစသည္တုိ႔ကုိ ေဗာဓိပင္အနီးရွိ ပန္းတင္ခုံေပၚမွာ စီထားၾကသည္။<br /> စာသင္ခန္းသုိ႔ မ၀င္မီ နံနက္ ၈-နာရီ ၃၀ မိနစ္မွာ ၾသ၀ါဒခံယူပြဲကုိ က်င္းပေသး၏။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အားလုံး ေဗာဓိပင္ေရွ႕မွာ စီတန္းၿပီး အတန္းလိုက္ ရပ္ၾကရ၏။ အလွည့္က်ျဖစ္သည့္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား ၁၀-ေယာက္၊ ၁၅-ေယာက္ခန္႔က အေမႊးတိုင္၊ ပန္းျခင္းတုိ႔ကုိ တန္းစီ ယူေဆာင္လာၿပီး ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတုိ႔အား တစ္ေယာက္ခ်င္း လက္ႏွင့္ ထိေစ၏။ ျပီးမွ ေဗာဓိပင္ရင္းရွိ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ေရွ႕မွာ ပူေဇာ္ၾကပါသည္။<br /> ထုိသုိ႔ ဘုရားကုိ ပူေဇာ္ၿပီးေသာအခါမွသာ ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနသည့္ ရဟန္းတစ္ပါးပါးထံ ငါးပါးသီလကို ခံယူေဆာက္တည္ၾကပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ရဟန္းေတာ္ႏွင့္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ၾသ၀ါဒ စကားမ်ားကို ေျပာၾကားပါသည္။ (ယင္းၾသ၀ါဒခံယူသည့္ အခန္းအနားမွာ အခ်ိန္ ၄၅-မိနစ္ခန္႔ေလာက္ ၾကာ၏။) ၿပီးမွ စာသင္ခန္းအတြင္းသို႔ ၀င္၍ စာသင္ၾကရပါသည္။<br /> ေန႔မြန္းတည့္ခါနီး ၁၁- နာရီအခ်ိန္မွာ အားလပ္ခ်ိန္ ၁၀-မိနစ္ခန္႔ အနားေပးျပီး ေပါင္မုန္႔၊ လက္ဘက္ရည္စေသာ မုန္႔ပဲသြားေရစာတုိ႔ကုိ ေ၀ငွပါသည္။ ထုိမုန္႔ပဲသြားေရစာမ်ားကုိ အလွဴရွင္ရွိလွ်င္ အလွဴရွင္က၊ အလွဴရွင္မရွိလွ်င္ ေက်ာင္း ထုိင္ဘုန္းႀကီးမ်ားက ေကၽြးေမြးၾကပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ စာသင္ခန္းသို႔ ျပန္၀င္ၾကၿပီး ေန႔လည္ ၁၂-နာရီ မိနစ္ ၃၀-အခ်ိန္က်မွ သင္ၾကားမႈအစီစဥ္အားလုံး ၿပီးဆုံးသြားပါသည္။<br /> သင္တန္းၿပီးဆုံးခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားသည္ စာသင္ခန္းထဲမွပင္ ေဗာဓိပင္ရွိရာဘက္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ေရွးဦးစြာ ေမတၱာပုိ႔၊ ထုိ႔ေနာက္မွ ေဗာဓိပင္ကို ပူေဇာ္ၾကရပါသည္။ ယင္းသုိ႔ ပူေဇာ္ၿပီးေသာအခါမွသာ စာသင္ခန္းတြင္းမွ အားလုံး ထြက္ခြါၾကရပါသည္။<br /> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ခုိင္မာသည့္ အေျခခံအုတ္ျမစ္ </span><br /><br /> သိရီလကၤာရွိ ကေလးမ်ားသည္ ဤကဲ့သုိ႔ ဘုရားရွိခုိး၊ ၾသ၀ါဒခံယူ၊ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို သင္ၾကရသည္မွာ တစ္ပတ္ မဟုတ္၊ တစ္လမဟုတ္၊ တစ္ႏွစ္ မဟုတ္၊ ႏွစ္ေပါင္း ၁၃- ႏွစ္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဗုဒၶတရားႏွင့္ ထိေတြ႕ေနၾကရကား ကေလးမ်ား၏ ဘာသာကုိခ်စ္တဲ့စိတ္ လူမ်ိဳးကုိခ်စ္တဲ့စိတ္မွာ ဦးေခါင္းထဲမွာ သံမိႈႏွက္သကဲ့သုိ႔ ဆြဲျမဲသြား ပါေတာ့သည္။ ဗုဒၶ၀ါဒ၏ အေျခခံ အုတ္ျမစ္မွာလည္း ခုိင္မာသြားပါေတာ့သည္။<br /> ကေလးမ်ားသည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ဆရာမ်ား၏ ၾသ၀ါဒမ်ားကုိလည္း နာယူၾကရကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ က်င့္၀တ္ကိုလည္း ကၽြမ္းက်င္၏။ ဗုဒၶ၀င္ကို သင္ၾကားထားၾကရကား ဘုရားျဖစ္စဥ္ႏွင့္ ဘုရားေလာင္း စိတ္ဓာတ္ကုိလည္း ခေရေစ့တြင္းက် သိ၏။ သမုိင္းျဖစ္စဥ္တုိ႔ကုိလည္း မွတ္သားၾကရေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာကိုလည္း ခ်စ္၏။ ထိုအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ ဘာသာေသြးကား ရဲရဲေတာက္ ေနေပၿပီ။ အဘယ္ကဲ့သို႔ေသာသူမွ ဘာသာကူးေျပာင္းေအာင္ မစြမ္းႏုိင္ေတာ့ေပ။<br /> ထုိ႔ေၾကာင့္ သီရိလကၤာ၌ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနဖူးေသာ ျမန္မာဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက ဤကဲ့သို႔ ေျပာဖူးေလသည္။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">``သိရိလကၤာရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ကေလးသူငယ္မ်ားဟာ ဘာသာေျပာင္းတယ္ဆုိတာ မရွိဘူး မၾကးဘူးေသးဘူး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ ကေလး ဘ၀က စတင္ၿပီး အေျခခံ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို စနစ္တက် သင္ယူခဲ့ရသည့္အတြက္ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕တန္ဖုိးကို ကိုယ္ကုိယ္တုိင္ သိရွိေနၾကၿပီေလ၊ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဗုဒၶဘာသာကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ ေက်ာမခုိင္းေတာ့´´</span>တဲ့။<br /> ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရကလည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ဆန္းေဒးစကူးလ္သို႔ မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ သင္ၾကားၾကရမည္ဟု စည္းမ်ဥ္းထုတ္ထား၏။ အလြန္ေကာင္းေသာ စည္းမ်ဥ္းတည္း။ ယင္းဆန္းေဒးစကူးလ္ကုိ ႏုိင္ငံ့အႀကီးအကဲ သမၼတတုိင္းက အားေပးၾကပါ၏။ ယခုလက္ရွိ သမၼတ Mahinda Rajapaksha က ပို၍ အားေပး၏။<br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ယင္းဆန္းေဒးစကူးလ္ ေအာင္လက္မွတ္ကုိလည္း အထူးဦးစားေပး၏။ အစုိးရ႐ုံးမ်ား၌ အလုပ္ေလွ်ာက္ သူတုိ႔သည္ ထုိဆန္းေဒးစကူးလ္ ေအာင္လက္မွတ္ကို ျပၾကရပါသည္။ အကယ္၍ မျပႏိုင္လွ်င္ အလုပ္ရရွိဖုိ႔ မလြယ္ကူေပ။ တခ်ိဳ႕ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီမ်ားသည္ပင္ ယင္းေအာင္လက္မွတ္မရွိလွ်င္ လုံး၀ လက္မခံေပ။ ဆန္းေဒးစကူးလ္ ေအာင္လက္မွတ္မွာ ဤမွ်ေလာက္ အေရးပါလွပါသည္။</span><br /> <br /> <span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >လွည္း၀င္႐ုိးသံ တညံညံ၊ ဓမၼစကူးလ္ေပါင္း </span><br /><br /> ``လွည္း၀င္႐ုိးသံ တညံညံ ပုဂံဘုရားေပါင္း``ဟုေၾကြးေၾကာ္ေနသည့္ အမိျမန္မာျပည္ႀကီး၌ စနစ္တက် ပုိ႔ခ်ေနေသာ ဓမၼသင္တန္းေက်ာင္းမ်ား မည္မွ်ေလာက္ရွိသနည္း၊ အကဲခတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေနရာမ်ား၌ ရက္တုိသင္တန္းေက်ာင္းမ်ားကေတာ့ ထင္ထင္ရွားရွား ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ ရက္ရွည္သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားကား နည္းပါးလွ၏။ ယင္းသုိ႔နည္းပါးလွသည့္အတြက္ တခ်ိဳ႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရင္ေသြးငယ္မ်ားသည္ ဘာသာေရး အေျခခံ အားနည္းၾကရကား ဘာသာျခားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး ဘာသာျခားဘက္သုိ႔ ကူးေျပာင္းသြားၾကသည္ကုိ ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ႕ခဲ့ရဖူးပါသည္။<br /> ေစတီပုထုိးမ်ား၌ ေညာင္ပင္ေပါက္လွ်င္ ေစတီပုထိုးမ်ား ၿပိဳပ်က္ၾကသကဲ့သုိ႔ မိမိတို႔ျမန္မာ ျပည္ႀကီး၌ ဘာသာ ျခားမ်ား တိုးပြားလာလွ်င္ ေစတီပုထုိးမ်ား မ်က္ႏွာေတာ္ ညွဳိးေတာ္မူရမည့္အေျခ အေနႏွင့္ ရင္ဆုိင္ရေပမည္။ ဤျဖစ္စဥ္ကို အစဥ္ေတြးလ်က္ ယခုအခ်ိန္မွစၿပီး ဓမၼသင္တန္းေက်ာင္း (သို႔မဟုတ္) ဓမၼစကူးလ္မ်ားကုိ မိမိတို႔ တတ္စြမ္းသမွ် ဖြင့္လွစ္ တည္ေထာင္သင့္လွေပသည္။<br /> ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ ကိန္းေအာင္းေနသည့္ ဒကာႀကီး တစ္ေယာက္က ``တပည့္ေတာ္တုိ႔ရပ္ကြက္မွာ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုံးက ဗုဒၶဘာသာ၀င္က ရာခုိင္းႏႈန္း ၈၀- ေလာက္ ရွိတယ္၊ အခုၾကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္က ရာခုိင္းႏႈန္း ၃၀-ေလာက္ပဲ ရွိၿပီး ဘာသာျခားေတြက ပုိမ်ားေနတယ္ဘုရား``ဟု မိမိကုိ ေလွ်ာက္ထားဖူးပါသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး၌ ဤကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေနေသာ ရက္ကြက္မ်ား မည္၍မည္မွ်ေလာက္ ရွိေနဦးမည္မသိ။ ေသခ်ာမႈရွိသည္ကေတာ့ ဘာသာျခားမ်ား တုိးပြားလာေနျခင္းပင္တည္း။<br /> ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤအခ်က္ကိုေကာင္းေကာင္းသိရကား ျမန္မာျပည္အနာဂတ္အေရးကို ေသြးေအးေအး မေနတတ္သည့္ အမရပူရၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ႀကီးက ဤကဲ့သုိ႔ မွာတမ္းေတာ္ ေျခြခဲ့ပါသည္။<br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">`` ဒို႔ေျမဌာနီ ေရွးခါဆီ၀ယ္၊ မေထရ္အေပါင္း၊ စံရာေက်ာင္းမွ၊ ၿငိမ့္ေညာင္းသာယာ၊ မိန္႔အာဏာ ကုိ၊ ရပ္ရြာလူမ်ား၊ လြန္ေလးစားခဲ့၊ ခုကားသုိ႔ႏွယ္၊ မဟုတ္ကြယ္၍၊ နယ္ပယ္ေပါက္ဖြား၊ အမ်ိဳးသားတုိ႔၊ ဘုန္းဘုရား ေက်ာင္းတြင္၊ စာမသင္ေတာ့။ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဤသည့္တုိင္းသာ၊ ႏွစ္ေပါင္းၾကာလွ်င္၊ ျမန္မာတုိင္းဖြား၊ အမ်ိဳးသားတုိ႔၊ ဘုရားကုိစြန္႔၊ တရားစြန္႔ ၍၊ စြန္႔လိမ့္မွန္စြာ၊ ျမတ္သံဃာတည္း၊ သုိ႔အတြက္မ်ားျပား၊ ဘုန္းဘုရားတုိ႔၊ တရားကိုယ္က်င့္၊ လုံေအာင္က်င့္၍၊ မလင့္ေစရ၊ ကိုယ့္ေဒသ၌၊ သိပၸ၀ိဇၨာ၊ ျပသင့္ရာကုိ၊ ေကာင္းစြာပုိင္ပုိင္၊ ျပသႏုိင္မွ၊ ဘုန္းလႈိင္ေဟာျပ၊ ၾသ၀ါဒကုိ၊ စိတ္ကၾကည္ျဖဴ၊ လိုက္နာယူလ်က္၊ ကိုယ္မူႏႈတ္ေျပာင္း၊ စိတ္လည္း ေကာင္း၍၊ ေနာက္ေႏွာင္းသာသနာ၊ ျပည္ျမန္မာသည္၊ ရွည္ၾကာေနသုိ႔၊ ထြန္းမည္ကုိ႔´´။ </span><br /> အၾကင္အခါ၌ ျမန္မာျပည္အ၀ွမ္းမွာ ``လွည္း၀င္႐ုိးသံ တညံညံ၊ ဓမၼစကူးလ္ေပါင္း´´ဟု ေၾကြးေၾကာ္ႏုိင္၏။ ထုိအခါ၌ နတ္ရြာစံသြားေလၿပီျဖစ္ေသာ ဘုရင္မင္းျမတ္ အေနာ္ရထာက အထက္ေကာင္းကင္ယံ နတ္ျပည္မွတဆင့္ ျဗဟၼာ့ျပည္တုိင္ေအာင္ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">``အုိသူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ျမန္္မာျပည္ႀကီးကို ၾကည့္ၾကကုန္ေလာ၊ အရွင္အရဟံရဲ႕ၾသ၀ါဒကုိခံယူၿပီး ငါကုိယ္ေတာ္တုိင္ ခ်ခဲ့တဲ့ ဓမၼအုတ္ျမစ္ေပၚမွာ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူမ်ားဟာ ႀကီးမားေသာ ဓမၼအေဆာက္အဦးႀကီးကုိ အဆင့္ဆင့္ တည္ေဆာက္ေနၾကတယ္ကြယ္၊ ငါကုိယ္ေတာ္ အားရေက်နပ္လွပါဘိ၊ ဒါမွ ဒုိ႔တုိင္း ဒုိ႔ျပည္၊ ဒုိ႔ျမန္္မာျပည္ ျဖစ္ေပသကြယ္``</span>ဟု အားရပါးရ ေကာင္းခ်ီးႏုေမာ္ သာဓုေခၚေနမည္မွာ ေျမႀကီး လက္ခတ္ မလြဲသာတည္း။<br /><br />အရွင္ေဒ၀ိႏၵာဘိ၀ံသ<br />သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္<br />(၀၁၊ ၀၆၊ ၂၀၀၉)<br /><br /> (မိမိသည္ ဤေဆာင္းပါးကို ကိုလံဘုိျမိဳ႕ SriJayatiladaramayaေက်ာင္းမွ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသား အရွင္ဓမၼနႏၵကို ေမးျမန္း၍လည္းေကာင္း၊ http://en.wikipedia.org/ wiki/ Buddhism_in _Sri_Lanka/ ႏွင့္ http://www.bps.lk/wheels_library/wh_281.html#_Toc159679743 ဟူေသာ Website ကုိ ၾကည့္၍လည္းေကာင္း မွတ္တမ္းတင္ ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဤေဆာင္းပါးကုိ မည္သည့္စာေစာင္ မဂၢဇင္း၌မဆုိ ထည့္ႏုိင္ပါသည္။)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-3294015930436106775?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-7969468924070177462009-06-21T02:27:00.000-07:002009-06-21T02:36:28.153-07:0021th June, 2009<br /><br />မိမိစိတ္ထဲမွာ ဘယ္လုိမွ ေမ့လုိ႔မရေသာ စကားတစ္ခြန္းရွိ၏။ `` အရွင္ဘုရား ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားဟာ ဆင္းရဲတာဟာ တုိးတက္ႀကီးပြားလုိတဲ့ ဆႏၵနည္းလုိ႔ပါဘုရား၊ ဘာေၾကာင့္အဲဒီလုိျဖစ္ရသလဲလုိ႔ စဥ္းစား လုိက္ေတာ့ `ပစၥည္းဥစၥာဆုိတာ ေသရင္ ကိုယ့္ေနာက္မပါဘူး၊ ကိုယ့္ေနာက္ပါမွာက တရားပဲ၊ ဘ၀ဆုိတာ အႏွစ္ရွာလုိ႔မရဘူး၊ အကာသက္သက္ပါ၊ ဘယ္ဟာမွ အၿမဲမရွိ၊ ခ်မ္းသာတဲ့လူလဲ ေသရမွာပဲ၊ ပညာတတ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးလဲ ေသရမွာပဲ´စတဲ့ တရားေတြေၾကာင့္ပါ၊ ဒီတရားေတြကို နာေနရေတာ့ လူေတြဟာ စိတ္ဓာတ္ တက္ၾကြမလာပဲ တုိးတက္ႀကီးပြားလုိတဲ့ ဆႏၵနည္းသြားၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ဆင္းရဲ ၾကတာ ဘုရား´´ဟူေသာစကားပင္တည္း။<br />ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျမန္မာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္ေသာစကား ျဖစ္၏။ မိမိစိတ္ထဲမွာ တုန္လႈပ္ ေျခာက္ျခားသြားပါေတာ့၏။ ``ဟာ ဒုကၡပဲ၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕တရားေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ဆင္းရဲေနတယ္ ဆုိပါလား၊ ဘုရားျမတ္စြာရဲ႕တရားဟာ လူေတြကုိ စိတ္ဓာတ္က်ေအာင္လုပ္ေနသလုိ ျဖစ္ေနသတဲ့၊ ဘုရား ဘုရား´´ဟု ၿငီးတြားမိေတာ့သည္။ ထုိသူသည္ ဗုဒၶဘာသာကို ကုိးကြယ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္၏။ ယင္းကဲ့သုိ႔ ေျပာျခင္းသည္ ဘုရားျမတ္စြာကုိ မၾကည္ညိဳေသာေၾကာင့္ မဟုတ္ေပ။ ဘုရားျမတ္စြာအေၾကာင္းကုိ ခေရေစ့ တြင္းက် မသိရွိေသာေၾကာင့္တည္း။<br />``၀ီရိယ၀ေတာ ကိ ံ နာမ ကမၼံ နသိဇၩတိ- ၀ီရိယရွိလွ်င္ မည္သူ႕အဘိဓာန္မွာျဖစ္ျဖစ္ မျဖစ္ႏုိင္ဆုိေသာ ေ၀ါဟာရမရွိ။ အ႐ုိးေၾကေၾက အေရခန္းခန္း ႀကိဳးစားသူတုိ႔သည္ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ျမင္မႈသရဖူကို ဆြတ္ခူးႏုိင္ေပ၏´´ စသည္အားျဖင့္ ေဟာထားေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားမ်ား ရွိေပသည္သာ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရား ျမတ္စြာ၏ တရားေတာ္သည္ ေလာကီဘက္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာကုတၱရာဘက္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ႀကီးပြားတုိးတက္ ဖုိ႔အတြက္ အားေပးေသာ တရားမ်ားျဖစ္ပါသည္။<br />သူေ႒းသား သိဂၤါလကို ဆုံးမထားသည့္ မိဘက်င့္၀တ္၊ သားသမီးက်င့္၀တ္၊ ဆရာ့က်င့္၀တ္၊ တပည့္ က်င့္၀တ္စေသာ ဘုရားျမတ္စြာ၏ အဆုံးအမမ်ားကုိသာ တစ္ကမၻာလုံး လုိက္နာၾကမည္ဆုိလွ်င္ ယေန႔ ႏုိင္ငံတကာ ျပႆနာေပါင္းစုံကို ဒုိင္ခံေျဖရွင္းေပးေနရေသာ ``ကမၻာ့ကုလသမဂၢ႒ာနခ်ဳပ္´´ေတာင္ လုိမည္ မဟုတ္ေတာ့ေပ။<br />အမွန္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ႀကီးပြားတုိးတက္မႈနည္းျခင္းသည္ အျမင္မက်ယ္ျခင္း၊ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ကူညီ႐ုိင္းပင္းမႈနည္းျခင္း၊ ေအးတိေအးစက္ေနတတ္ျခင္း၊ လူမ်ိဳးျခား ဘာသာျခားတုိ႔၏ ညီၫြတ္မႈကို အတု မယူျခင္းစသည္တုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။<br />ႏုိင္ငံရပ္ျခားတုိင္းျပည္၌ အလုပ္လုပ္ေနသည့္ လူငယ္တစ္ေယာက္က ``တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ လူမ်ိဳးေတြက အလုပ္တူရင္ ျငဴဆူတယ္ဘုရား။ မနာလုိ၀န္တုိျဖစ္တယ္။ အဆင္ေျပတာကုိ ၀မ္းမသာႏုိင္ဘူး။ အခ်င္းခ်င္း ရာထူး ဂုဏ္ယွဥ္ခ်င္ၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့သူကလည္း ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ႏွိမ္ခ်င္ တယ္။ ဒီလိုစိတ္ဓာတ္ေတြက တပည့္ေတာ္တုိ႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ႏွလုံးသားကုိ လွဳိက္စားေနပါတယ္၊ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ျဖစ္ေနၿပီး ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလုိေအာက္တန္းက်တဲ့စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတာလဲ မသိပါဘူးဘုရား´´ဟု ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားကို အားမလုိအားမရျဖစ္ရေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားဖူး၏။<br />ယင္းသုိ႔ကူညီမႈ ႐ုိင္းပင္းမႈ စည္းလုံးမႈ ညီညြတ္မႈမရွိေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့စီးပြားေရးေစ်းကြက္မ်ားကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔က ဦးမေဆာင္ႏုိင္ၾကေတာ့ေပ။ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးတုိ႕၏ အခ်က္အျခာက်သည့္ေနရာမ်ားမ်ား၌ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ပိုင္ဆုိင္ေသာ စားေသာက္ဆုိင္ႀကီးမ်ား၊ ကုန္တုိက္ႀကီးမ်ား၊ အေဆာက္အဦးမ်ားကို ေတြ႔ဖုိ႔ ခဲယဥ္းလွေပသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ျဖစ္သင့္တဲ့ေလာဘ</span><br />ႀကီးပြားတုိးတက္ခ်င္ေသာ ဆႏၵျဖင့္ စီးပြားေရးလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ေလာဘျဖစ္သည္မွာ မွန္ေပ၏။ သုိ႔ေသာ္ ေလာဘျဖစ္တုိင္း ဒုစ႐ုိက္ဟု ေျပာလုိ႔မရေပ။ ေလာဘသည္ ၂-မ်ိဳးရွိေပသည္။ တရားေသာေလာဘႏွင့္ မတရား ေသာ ေလာဘတုိ႔တည္း။ အမ်ားအတြက္ (မိသားစု၊ ရပ္ရြာ၊ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္) ရည္ရြယ္ၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္လွ်င္ ``တရားေသာေလာဘ´´ ျဖစ္၏။ (ေသ၀ိတဗၺတဏွာ-ဟုေခၚ၏)။ ဆုိလုိ သည္ကား ယင္းေလာဘေၾကာင့္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်း တေပြ႕တပိုက္ႀကီး ရႏုိင္ျခင္းပင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တရားေသာ ေလာဘသည္ ျဖစ္သင့္ေသာေလာဘတည္း။<br />မိမိမွာ ပစၥည္းဥစၥာ မ်ားမ်ားရွိလွ်င္ စာသင္ေက်ာင္းပဲ ေဆာက္ေဆာက္၊ ေရတြင္းေရကန္ပဲ တူးတူး၊ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြကိုပဲ ေထာက္ပံ့ေထာက္ပံ့၊ ေဆး႐ုံကုိပဲလွဴလွဴ မိမိႀကိဳက္သည့္ကုသုိလ္ကုိ လုပ္ႏုိင္ေပသည္။ မိမိလုပ္ခ်င္သည့္ ဘာသာေရး လူမႈေရးလုပ္ငန္းမွန္သမွ်ကုိလည္း လုပ္ႏုိင္၏။ အူမေတာင့္မွ သီလ ေစာင့္ႏိုင္ သည္ မဟုတ္ပါေလာ။<br />ေက်ာင္းဒကာႀကီး အနာထပိဏ္ ေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါတုိ႔ ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးေဆာက္လုပ္ၿပီး သာသနာျပဳႏုိင္ျခင္းသည္ ဓနဥစၥာၾကြယ္၀ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။ ဘုရင္မင္းျမတ္အေနာ္ရထာသည္သည္ ႏုိင္ငံ ေတာ္ႀကီးကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့၏။ ဘုရားပုထုိးမ်ားတည္ခဲ့၏။ ဆည္ေျမာင္းတာတမံမ်ားကုိ ေဆာက္လုပ္၏။ ေရွး အေခၚ ပိဋကတ္တုိက္ ၊ ယခုေခတ္အေခၚ စာၾကည့္တုိက္မ်ားကိုလည္း တည္ေဆာက္ခဲ့၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ``စာၾကည့္တုိက္အစ ပိဋကတ္တုိက္က´´ဟုပင္ ေျပာႏိုင္ပါ၏။ ယင္းသုိ႔ တုိင္းက်ိဳးျပည္ျပဳအလုပ္မ်ားကို လုပ္ႏုိင္ ျခင္းသည္ တန္ခုိးၾသဇာ ၾကီးမားေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။<br />ယင္းတန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔သည္ကား တန္ဖုိးရွိရွိ အသုံးခ်တတ္လွ်င္ နိဗၺာန္ဆိပ္ကူးတံတားပင္ တည္း။ ဦးအနာထပိဏ္၊ ေဒၚ၀ိသာခါ၊ ဘုရင္အေနာ္ရထာတုိ႔ကား တန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔ျဖင့္ နတ္ရြာ နိဗၺာန္သုိ႔ တက္လွမ္း သြားၾကကုန္ၿပီ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔ကုိ ရရွိေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္လွပါသည္။ တတ္ႏုိင္သူမ်ားအေနျဖင့္ တိုက္ ၁-လုံးကေန တုိက္ ၁၀-လုံး ၁၅-လုံးျဖစ္ေအာင္၊ ကား ၁-စီးကေန ကား ၁၀-စီး ၁၅-စီးပုိင္ေအာင္ စီးပြားေရးလုပ္ၾကစမ္းပါ။ မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ခ်မ္းသာေသာ သူေ႒းသူၾကြယ္ျဖစ္ေနလွ်င္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔အေနျဖင့္ အင္မတန္ ဂုဏ္ယူသင့္ေပသည္။<br />ေျမြေပြး၏ ပါးစပ္ထဲသုိ႔ေရာက္သြားသည့္ မုိးေရစက္သည္ အဆိပ္ျဖစ္သြားေသာ္လည္း မုတ္ေကာင္၏ ပါးစပ္ထဲသုိ႔ ေရာက္သြားေသာ မုိးေရစက္သည္ကား ပုလဲျဖစ္သြားေပသည္။ မုိးေရစက္ျခင္းတူေသာ္လည္း တန္ဖုိးျခင္း မတူေတာ့။<br /><br /><span id="fullpost"><br />ေလာကႀကီးသည္ ေျခြမွ ရံ၏။ မေျခြလွ်င္ မရံေပ။ မွန္၏။ တခ်ိဳ႕ဆင္းရဲေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ဘာသာျခားတုိ႔က ဓနဥစၥာမ်ားျဖင့္ ေထာက္ပံ့ၾကေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ေက်ာခုိင္းသြားေတာ့သည္။ အဘယ္သုိ႔ ကာကြယ္မည္နည္း။ တန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔သာရွိလွ်င္ ယင္းမိသားစုမ်ားကို စားနပ္ရိကၡာ တုိ႔ျဖင့္ေထာက္ပံ့ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ထဲသုိ႔ေရာက္ေအာင္ ျပန္ၿပီးစည္း႐ုံးႏုိင္ေပမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အရင္းအႏွီး ေတာင့္တင္းေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔သည္ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံ၊ ကုန္တုိက္စသည္မ်ားကို တည္ေထာင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္လွေပသည္။ ဓနဥစၥာတုိ႔ရွိမွသာလွ်င္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးမ်ားကုိ ေထာက္ပ႔ံႏုိင္မည္မဟုတ္ပါေလာ။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><br />တစ္က်ပ္ႏွင့္တစ္ရာ ဘယ္ဟာကုိ ယူမွာလဲ</span><br />ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ အေလာင္းေတာ္ဘ၀မွစ၍ ဘုရားျဖစ္သည့္တုိင္ေအာင္ ကိုယ့္အမ်ိဳး၏ အက်ိဳး စီးပြားကို လုပ္ခဲ့ပါသည္။ အေလာင္းေတာ္ဘ၀က ကုိယ့္အမ်ိဳးကို ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္သူမ်ားအား ကာကြယ္ေသာ အားျဖင့္ တုိက္ခုိက္ေခ်မႈန္းခဲ့သည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ ကိုယ့္အမ်ိဳးကုိ ေစာ္ကားသူမ်ားကုိ မိမိႏွင့္ မဆုိင္ပါဘူးဟူေသာ စိတ္ျဖင့္ ဦးေခါင္းငုံ႔ မခံခဲ့ေပ။ တစုံတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ လူသူေလးပါး ဒုကၡေရာက္ေနလွ်င္ ထုိတစုံတစ္ေယာက္ကုိ ေနာက္ေနာင္ေရွာင္ၾကဥ္ေအာင္ တရားေသာနည္းျဖင့္ တုန္႔ျပန္ခဲ့ေပသည္သာ။<br />``ခႏၱီ-သည္းခံရမည္´´ဟုဆုိေသာ္လည္း သူ႔ေနရာႏွင့္သူ က်င့္သုံးတတ္ဖုိ႔လုိအပ္လွ၏။ တုိင္းတစ္ပါး သား လူမ်ိဳးျခား တစ္ေယာက္က ျမန္မာ့တုိင္းရင္းသားမိန္းကေလးမ်ားကုိ မတရားသျဖင့္ေႏွာက္ယွက္ေနလွ်င္ လက္ပုိက္ၾကည့္ေန၍ မျဖစ္ေပ။ ေနာက္ေနာင္မေႏွာက္ယွက္ေအာင္ ေရွးဦးစြာ ေျပေျပလည္လည္ ေျပာဆုိရ ေပမည္။ အကယ္၍ မရခဲ့လွ်င္ ဖုိးသူေတာ္ေမတၱာပုိ႔နည္းျဖင့္ ပုိ႔သင့္က ပုိ႔ရေပမည္။<br />တခါက ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး ဖုိးသူေတာ္ႏွင့္ ခရီးသြားရာ၀ယ္ လမ္းခုလတ္၌ ကၽြဲ႐ုိင္းႀကီးတစ္ေကာင္ ႏွင့္ ပက္ပင္းတုိးမိ၏။ ကၽြဲ႐ုိင္းႀကီးက ခတ္မည့္အမူအရာျဖင့္ေျပးလာရာ ဘုန္းႀကီးက ``ခ်မ္းသာပါေစ´´ဟု ေမတၱာပုိ႔ေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ ကၽြဲ႐ုိင္းႀကီးက ေနာက္မဆုတ္ပဲ ေျပးၿမဲေျပးလာသျဖင့္ ဖိုးသူေတာ္က အုတ္ခဲက်ိဳးျဖင့္ ၂-ခ်က္ေလာက္ ထုလုိက္ရာ ကၽြဲ႐ုိင္းႀကီး ထြက္ေျပးရွာေလေတာ့သည္။ ထုိအခါ ဆရာျဖစ္သူဘုန္းေတာ္ႀကီးက ``သူေတာ္ေရ မင္းေမတၱာက ငါ့ေမတၱာထက္ ပုိစြမ္းတယ္ကြ´´ဟု ၀မ္းပန္းတသာ မိန္႔ေတာ္မူေလသတတ္။ ဤကား ဖုိးသူေတာ္ေမတၱာပုိ႔နည္းတည္း။<br />ဖုိးသူေတာ္က ကၽြဲ႐ုိင္းႀကီးကို အုတ္ခဲက်ိဳးျဖင့္ ဆုံးမလုိက္ရျခင္းသည္ ကၽြဲ႐ုိင္းႀကီးကို ဒုကၡေရာက္ေစ လုိေသာ ေၾကာင့္မဟုတ္၊ ဆရာဘုန္းႀကီးကို ၾကည္ညိဳေလးစားေသာေၾကာင့္တည္း။ မည္သည့္အရာမဆုိ တစ္ခုခုကုိ ေရြးခ်ယ္ရေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ တန္ဖိုးရွိသည့္အရာကိုသာ ေရြးခ်ယ္ရသည္မွာ သဘာ၀တည္း။ ယင္း သဘာ၀တရားကုိပင္ ``ဓမၼ´´ဟုေခၚသည္မဟုတ္ပါေလာ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >မတရားေလာဘဆုိတာ</span><br />မတရားေလာဘဆိုသည္မွာ အတင္းအဓမၼလုိခ်င္ေသာ စိတ္၊ သူမ်ားဆီက ေငြကုိ အေခ်ာင္လုိခ်င္ေသာ စိတ္၊ လုယက္တုိက္ခုိက္ၿပီး လုိခ်င္ေသာစိတ္မ်ားပင္တည္း။ ကမၻာမွာ အစဆုံးျဖစ္ေသာ မေကာင္းမႈဒုစ႐ုိက္မွာ အဒိႏၷာဒါန ( ခုိးယူျခင္း)ပင္ ျဖစ္၏။ မတရားေလာဘကုိ အေျခခံ၍ျဖစ္ေသာ ဒုစ႐ုိက္တည္း။<br />ကမၻာဦးလူမ်ားသည္ စားနပ္ရိကၡာအတြက္ ကုိယ့္လယ္ႏွင့္ကုိယ္ အသီးသီး စပါးစုိက္ပ်ိဳးၾက၏။ အစပိုင္း မွာ မည္သည့္ျပႆနာမွ မျဖစ္။ ေနာက္ပိုင္းေရာက္လာသည့္အခါ အေခ်ာင္သမားမ်ားက စပါးမ်ားကို ခုိးၾက ေတာ့၏။ ယင္းေလာဘကား မတရားေလာဘတည္း။ သုိ႔ႏွင့္ လူအမ်ားသည္ သမာသမတ္က်ေသာ လူ တစ္ေယာက္ကို ေခါင္းေဆာင္ခန္႔ၿပီး ``မင္း´´ဟု သမုတ္ကာ ရပ္ရြာနယ္ပယ္ကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ ခုိင္း၏။ သူခုိးဓားျပမ်ားကုိ တုိက္ခုိက္ေခ်မႈန္းဖုိ႔အတြက္ (သုိ႔မဟုတ္) မတရားေလာဘသမားမ်ားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ ေပးဖုိ႔အတြက္ မင္းဆုိသည္မွာ ေပၚေပါက္လာျခင္းျဖစ္ေပသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><br />တလြဲဆံပင္ေကာင္း</span><br />ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔သည္ `` ဒီေလာက္ရွိရင္ ေတာ္ပါၿပီ၊ ကိုယ့္မိသားစု တစ္သက္စားလုိ႔ မကုန္ဘူး၊ ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ခ်မ္းသာေတာ့ေကာ ဘာလုပ္မွာလဲ၊ ေသရင္ ကိုယ့္ေနာက္မပါဘူး´´ဟု စသျဖင့္ ေလာဘနည္းသလုိလုိ၊ ေရာင့္ရဲသလုိလုိနဲ႔ ေျပာတတ္ၾက၏။ တလြဲဆန္ပင္ေကာင္းျခင္းပင္တည္း။ အမွန္ကား ဤကဲ့သုိ႔ေျပာျခင္းသည္ ေလာဘနည္းျခင္းေၾကာင့္မဟုတ္၊ အမ်ိဳး ဘာသာကို အားမေပးလုိျခင္း၊ ဇြဲမရွိျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ ကိုယ့္မိသားစုတစ္သက္ စားမကုန္ေလာက္ေအာင္ ခ်မ္းသာေနလွ်င္ ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳး သားခ်င္းမ်ားကုိ ေပးကမ္းႏုိင္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထုိထက္မက ခ်မ္းသာေနလွ်င္ တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးကို ေထာက္ပံ ႏုိင္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။<br />ဘုရားျမတ္စြာက ``ေရာင့္ရဲရမည္၊ တင္းတိမ္ရမည္´´ဟု ေဟာျခင္းသည္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကုိ မရွာရဟု ေျပာလုိသည္မဟုတ္ေပ။ တခါတရံ မတရားေလာဘႀကီးသည့္အခါ ``တုတ္ႏွင့္ပစ္လုိ႔ရရ၊ ခဲႏွင့္ပစ္လုိ႔ရရ၊ ရဖုိ႔သာအဓိက´´ဟု ဆုိၿပီး ဒုစ႐ုိက္မ်ိဳးစုံ လုပ္ေတာ့၏။ လုယက္ျခင္း၊ ခုိး၀ွက္ျခင္း၊ ေခ်ာက္တြန္းျခင္း၊ တစ္ပတ္ ႐ုိက္ျခင္းစသည္တုိ႔ကား မတရား ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္၏။<br />ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာ မတရားေလာဘမ်ားကို ထိန္းေပးဖုိ႔အတြက္ ဘုရားျမတ္စြာက ``ရွိတာေလးႏွင့္ ေက်နပ္ရမယ္၊ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ျခင္းဟာ အေကာင္းဆုံးဥစၥာပါပဲ´´ဟု ေဟာေတာ္မူျခင္းျဖစ္ ေပသည္။ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားကုိ မလုပ္ဖုိ႔အတြက္ ေဟာေတာ္မူျခင္းမဟုတ္။<br />တခ်ိဳ႕လူပုဂၢိဳလ္မ်ားကား လူ႔ဘ၀ႀကီးကုိ ၿငီးေငြ႔သည့္အတြက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို မလုပ္ခ်င္ သေယာင္ေယာင္၊ ၃၁-ဘုံလုံးသည္ ဒုကၡသစၥာျဖစ္သည့္အတြက္ နိဗၺာန္တစ္ဘက္ကမ္းကိုပဲ အခုခ်က္ခ်င္း ကူးေတာ့မည့္ေယာင္ေယာင္ သံေ၀ဂတရားရေနသည့္ ေယာဂီသူေတာ္စင္ကဲ့သုိ႔ ေျပာတတ္ၾကေသး၏။ ထုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ား တရားရိပ္သာကိုသြားၿပီး တရားအားထုတ္ေသာအခါ ၂-ရက္ေလာက္ အားထုတ္ၿပီး အိမ္ျပန္လာ ေတာ့၏။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ``က်န္းမာေရးကလည္း မေကာင္းဘူး၊ ဒီေတာ့ စိတ္သြားတုိင္း ကိုယ္ မပါေတာ့ ဘယ္ အားထုတ္လုိ႔ ေကာင္းေတာ့မွာလဲ၊ တရားျပဆရာကလဲ အေတြ႕အႀကဳံႏုေသးေတာ့ တရား နာရတာက အားမရပါဘူးေပါ့ကြာ´´ဟု စသျဖင့္ ဆင္ေျခအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၿပီး ကိုယ့္အျပစ္ကုိ သူမ်ားေပၚပုံခ် ေလ ေတာ့သတည္း။<br />အမွန္ကား အေပၚယံအသိေလးကုိ တကယ့္``သံေ၀ဂတရား´´ဟု ထင္ေနျခင္းပင္တည္း။ ယင္းသုိ႔ ထင္ျခင္းသည္လည္း ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ လိမ္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ သူမ်ားအလိမ္မခံရဖုိ႔ထက္ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ အလိမ္ မခံရေအာင္ သတိျပဳသင့္၏။<br />ေက်ာင္းဒကာႀကီးအနာထပိဏ္၊ ေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါတုိ႔သည္ ေသာတာပန္ အရိယာပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။ သုိ႔ေသာ္ ကိုယ္ပုိင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ရွိၾကေပသည္သာ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကီလူသားမွန္သမွ် စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကုိ မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္သင့္ေပသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >``ေအာက္ကလိအာ´´ မျဖစ္ေအာင္ သတိျပဳ</span><br />ဘက္ေပါင္းစုံကေန မၾကည့္ဘဲ တစ္ဖက္သတ္ၾကည့္ေနရင္ေတာ့ အျမင္မွန္ကုိ ရႏုိင္မည္မဟုတ္ေပ။ အျမင္မွန္ကုိ မရလွ်င္ လူ႕ဘ၀ႀကီးကုိ ၿငီးေငြ႕သလုိလုိ၊ စိပ္ပုတီးႏွင့္ရိပ္ႀကီးခုိေတာ့မွာလုိလုိႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း မ်ားကို မလုပ္ဘဲေနလွ်င္ ေလာကီအက်ိဳးလည္း မရ၊ ေလာကုတၱရာအက်ိဳးလည္း မရဘဲ ကီမဟုတ္ ကုတ္မဟုတ္၊ မိေနာက္မက် ဖေနာက္မမီ၊ ``ေအာက္ကလိအာ´´ ျဖစ္သြားမွာ စုိးရေပသည္။ (ၾကက္တြန္သံလည္းမဟုတ္၊ က်ီးတြန္သံလည္းမဟုတ္သည္ကုိ ေအာက္ကလိအာဟု ေခၚ၏။)<br />လူမွန္လွ်င္ လူ႔အလုပ္ကုိ လုပ္ရမည္။ ဘုန္းႀကီးမွန္လွ်င္လည္း ဘုန္းႀကီအလုပ္ကုိ လုပ္ရမည္။ လူျဖစ္ ပါလ်က္ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးကဲ့သုိ႔ စီးပြားေရးအလုပ္မ်ားကို မလုပ္ဘဲပစ္ထားလွ်င္ (သို႔မဟုတ္) စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားကို လုပ္ေသာ္လည္း စိတ္ပါ၀င္စားမႈ မရွိလွ်င္ လူ႕တာ၀န္ ပ်က္ကြက္ျခင္းပင္တည္း။ ယင္းသုိ႔ ပ်က္ကြက္ လွ်င္ သူ႔ မိသားစု နစ္နာပါေတာ့သည္။<br />``အလုပ္လုပ္ရင္ လုပ္၊ အလုပ္မလုပ္ရင္ ေသတာက ေကာင္းတယ္´´ဟူေသာ စကားပုံတစ္ခု ရွိ၏။ အသက္ရွင္သန္ေနတုန္းမွာ ေငြမ်ားမ်ားရရွိေအာင္ အလုပ္လုပ္ရမည္ ဟု ဆုိလုိျခင္းပင္တည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေျပာ ၾကသည္ထင္၏။ ``ေငြသည္ ဒုတိယဘုရား´´ဟူသတတ္။<br />ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားျမတ္စြာက ပစၥဳပၸန္ခ်မ္းးသာေရးကုိအလုိရွိသူမ်ားအတြက္ `` ဥ႒ာန- မည္သည့္ အလုပ္ကုိပဲ လုပ္လုပ္ ငုတ္မိသဲတုိင္ တက္ႏုိင္ဖ်ားေရာက္ဆုိတဲ့ ေနာက္မဆုတ္တမ္းစိတ္ဓာတ္ ရွိရမည္၊ အာရကၡ- ၾကြက္ေသတစ္ခု အရင္းျပဳဆုိသကဲ့သုိ႔ အေလအလြင့္မရွိေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမည္၊ ကလ်ာဏမိတၱ- ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ တစ္ရြာတစ္က်ီ ေဆာက္ရမည္၊ သမဇီ၀ိတ- စီမံခန္႔ခြဲမႈ စာရင္းအင္းပညာကုိ ကၽြမ္း က်င္ရမည္´´ ဟု သမၸဒါတရား ၄-ပါး ကုိ မိန္႔ေတာ္မူျခင္းျဖစ္ေပသည္။<br />ဤကဲ့သို႔ ႀကီးပြားေရးတရားမ်ားကုိ သတိမထားမိၾကသူမ်ားက ``ဘုရားျမတ္စြာ၏တရားသည္ ႀကီးပြား တုိးတက္ဖုိ႔အတြက္ ပိတ္ဆုိ႔သည့္တရား´´ဟု ထင္ျမင္ကုန္ေတာ့သည္။<br />ဤအခ်က္ကို မိမိတို႔ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားသိရွိနားလည္ထားဖုိ႔ လိုအပ္လွ၏။ သုိ႔မွသာလွ်င္ ``ဘယ္လုိေနရာမ်ိဳးမွာ ဘယ္လုိတရားမ်ိဳးကုိ ေဟာသင့္တယ္´´ဆုိသည္ကုိ နားလည္မည္ျဖစ္ေပသည္။ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ သိရွိနားလည္ဖုိ႔ အေရးႀကီးလွ၏။ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးမွာ ညီေတာ္ မင္းနန္ခၽြတ္ခန္းကို ေဟာလုိ႔ မျဖစ္။ လင့္က်င့္၀တ္၊ မယားက်င့္၀တ္တရားမ်ိဳးကို ေဟာရေပမည္။ ေလာကီႀကီးပြားေရး တရားမ်ားကုိလည္း သူ႔ေနရာႏွင့္သူ ေဟာဖုိ႔၊ ေျပာဖုိ႔၊ ေရးဖို႔ လုိအပ္ေပသည္။<br /><br />တခ်ိဳ႕ဆရာေတာ္မ်ားသည္ ``တရားအားထုတ္ခ်င္သလား၊ ဘုန္းႀကီး၀တ္မွ ေကာင္းမွာေပါ့၊ ဘုန္းႀကီး မ၀တ္ႏိုင္ဘူးလား၊ မိသားစု သံေယာဇဥ္ေတြကို ျဖတ္လုိက္စမ္းပါ၊ ဒါဆုိရင္ ၀တ္ႏိုင္ပါတယ္´´ဟု စသျဖင့္ မိန္႔ေတာ္မူၾက၏။ တခ်ိဳ႕ေသာလူမ်ားမွာ ေရွာင္လႊဲ၍ မရႏုိင္ေသာတာ၀န္မ်ား ရွိေနၾကရကား တရားအားထုတ္ ခ်င္သည့္ လူတုိင္းကို ဘုန္းႀကီး၀တ္ခုိင္းလုိ႔ မျဖစ္ေပ။ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္အျဖစ္ႏွင့္ တရားအားထုတ္ လွ်င္လည္း တရားထူးမ်ား ရႏုိင္ေပသည္သာ။<br />သာ၀တၳိၿမိဳ႕ႀကီး၌ လူဦးေရ သန္း ၇၀-ရွိရာ သန္း ၅၀-မွာ အရိယာပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။ ဤအေရ အတြက္ကုိ ၾကည့္လွ်င္ပင္ လူပုဂၢိဳလ္အမ်ားအျပား ``တရားထူးမ်ား´´ ရၾကသည္ဆုိသည္မွာ ေျပာဘြယ္မရွိ ေတာ့ေပ။ က်န္သည့္ သန္း ၂၀-ကလည္း သူတုိ႔၏ႏွလုံးသားထဲ၌ ဗုဒၶတရားမ်ား ထည့္ထားၾကသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားပင္တည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အရိပ္ေအာက္မွာ ရွိသည့္ သာ၀တၳိၿမိဳ႕ႀကီးသည္ မည္မွ်ေလာက္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈ သာယာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈရွိမည္ဆုိသည္ကုိ မွန္းဆ၍ ၾကည့္ႏုိင္ပါသည္။ ေတြးၾကည့္လွ်င္ လြမ္းေမာ ဘြယ္ေကာင္း ေလစြာ့တကား။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာ</span><br />လူတစ္ေယာက္သည္ ``ဘုရားဒကာဆုိတဲ့ နာမည္တစ္လုံးရရင္ေတာ္ပါၿပီ´´ ဟူေသာ စိတ္ျဖင့္ ဘုရား တည္ေန၏။ အျခားလူတစ္ေယာက္ကား ``သားေလးရွင္ျပဳဖုိ႔၊ လွဴႏုိင္တန္းႏုိင္ဖုိ႔´´ဟူေသာ စိတ္ျဖင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေဇာက္ခ်ၿပီး ႀကိဳးစားပန္းစားလုပ္ေန၏။ ထုိႏွစ္ေယာက္တြင္ ဘုရားတည္ေသာသူထက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ လုပ္ကုိင္ေနေသာသူက ပုိ၍ျမင့္ျမတ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ သူ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္က မြန္ျမတ္ေသာေၾကာင့္တည္း။<br />တခါက အလြန္ရင္းႏွီးေသာ တံငါသည္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ တစ္ရက္လုပ္မွ တစ္ရက္စားရ ေသာေၾကာင့္ ဥပုသ္ေန႔မွာ ဥပုသ္ေစာင့္ခ်င္ေသာ္လည္း ဥပုသ္မေစာင့္ႏုိင္ၾက။ သုိ႔ႏွင့္ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ ဥပုသ္ေစာင့္ဖုိ႔ တုိင္ပင္ၾကေလသည္။ လျပည့္ေန႔ေရာက္ေသာအခါ တစ္ေယာက္က ေက်ာင္းသုိ႔ သြားၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္၏။<br />က်န္ရစ္သူ ကုိတံငါသည္ကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စာရဖုိ႔အတြက္ ေလွတစီးနဲ႔ ေခ်ာင္းထဲမွာ ႀကိဳးစား ပန္းစားႏွင့္ ငါးမ်ားကုိ ဖမ္းရေလသည္။ ငါးမ်ား ႏွစ္ေယာက္စာရေသာအခါ တံငါတဲထဲ၌ အနားယူရင္း ဥပုသ္ေစာင့္သြားသည့္ သူငယ္ခ်င္းကို သတိရေန၏။ ``အင္း ငါ့သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ဘုန္းႀကီးထံကေန သီလခံယူေဆာက္တည္ ၿပီးေရာ့မယ္၊ အခုခ်ိန္မွာ ဘုရားရိပ္မွာ ေနၿပီးေတာ့ ပုတီးစိပ္တရားထုိင္လုပ္ေနေရာ့ေပါ့၊ အင္း ကုသုိလ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရေနေရာ့မယ္၊ သိပ္ေအးခ်မ္းမွာပဲ´´ဟု စဥ္းစားၿပီး သာဓုေခၚေနေတာ့၏။ လူက တံငါတဲ၌ေနေသာ္လည္း စိတ္က ေက်ာင္းေရာက္ေန၏။<br />ေက်ာင္းသြားၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္ေသာ တံငါသည္ကလည္း ပုတီးကုံးကုိင္ၿပီး က်န္ရစ္သူ သူငယ္ခ်င္းကို သတိရေနမိ၏။ ``အခုခ်ိန္မွာ ငါ့သူငယ္ခ်င္း ပုိက္ကြန္နွင့္ ငါးေတြ ဖမ္းေနေရာ့မယ္၊ ဒီေန႔ ငါ့အတြက္ ေ၀စုေပး ရမွာဆုိေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စာ ဖမ္းရမွာ၊ ဖမ္းမွဖမ္းပါ့မလား၊ ႏွစ္ေယာက္စာ မရရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲ´´ဟု ေတြးၿပီး ေလာဘႏွင့္ ေသာကျဖစ္ေနေတာ့၏။ လူက ေက်ာင္းမွာေနေသာ္လည္း စိတ္က ပုိက္ကြန္ထဲမွ မထြက္။<br />စိတ္ထားျဖဴစင္ေအာင္ေနထုိင္ျခင္းကုိ ``ဥပုသ္ေစာင့္သည္´´ဟုေခၚ၏။ ယင္းသုိ႔ဆုိလွ်င္ ထုိတံငါသည္ ႏွစ္ေယာက္တြင္ မည္သူက ဥပုသ္ေစာင့္သနည္း။ အေျဖကား လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလုိထင္ရွားလွပါသည္။ ``စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာ``ဆုိသည့္အတုိင္း အတြင္းစိတ္ဓာတ္က တင့္တယ္လွ်င္ အရာခပ္သိမ္း တင့္ တယ္ေတာ့သည္သာ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားတည္တုိင္း ကုသုိလ္ရသည္ဟု ေျပာ၍ မရသကဲ့သုိ႔ စီးပြားေရးလုပ္တုိင္း လည္း တရားႏွင့္ေ၀းသည္ဟု ေျပာ၍ မျဖစ္ေပ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >တစ္ေယာက္အားထက္ ဆယ္ေယာက္အားက ပုိထိေရာက္</span><br />စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္သည့္အခါမွာလည္း ကိုယ့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ အထူးလုိအပ္လွ၏။ ဘာသာျခားမ်ားသည္ သူတုိ႔ဘာသာ၀င္တုိ႔ကုိသာလွ်င္ အထူးဦးစား ေပးၾက၏။ ထမင္းဆုိင္ျခင္းအတူတူ သူတုိ႔ဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ထမင္းဆုိင္ကိုသာ အားေပးၾက၏။ လုပ္ပုိင္ခြင့္ရွိ၏။ အျပစ္မဆုိသာေပ။ မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အတုယူရမည္ဆုိသည္ကုိ သိရွိနားလည္ဖုိ႔ ေျပာရျခင္းျဖစ္သည္။<br />တိပိဋက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီးသည္ပင္လွ်င္ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း အားေပးၾကဖုိ႔ ကူညီၾကဖုိ႔ မိန္႔မွာ ေတာ္မူခဲ့ဖူးပါသည္။ ``သမဂၢါနံ တေပါ သုေခါ- ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္း စည္းလုံးမွ အခက္အခဲမွန္သမွ် ေက်ာ္လႊားႏိုင္ မည္´´ဟူေသာ ဘုရားျမတ္စြာ၏ အဆုိအမိိန္႔ကုိ လုိက္နာၾကမည္ဆုိလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ အထက္ တန္းက်က် မ်က္ႏွာပန္းလွလွျဖင့္ ေနႏုိင္သည္ဆုိသည္ကို မည္သည့္ေဗဒင္ဆရာကိုမွ် ေမးစရာ မလိုေပ။<br />မည္သည့္အလုပ္ကုိပဲလုပ္လုပ္ ``တစ္ေယာက္အား´´ႏွင့္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းထက္ ``ဆယ္ ေယာက္အား´´ ႏွင့္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းက ပုိ၍ထိေရာက္၏။ ယေန႔ေခတ္၌ ႏုိင္ငံရပ္ျခားတုိင္းျပည္မ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကသည့္ ျမန္မာျပည္သားတုိင္းရင္းသားမ်ားကုိ ေျမာက္ျမားစြာ ေတြ႕ရွိရေပသည္။ စည္းလုံးမႈ ညီညြတ္မႈသည္ ယင္းကဲ့သုိ႔တုိင္းတစ္ပါးမွာေနၾကသည့္သူမ်ားမွာ ပုိ၍ အေရးႀကီး၏။ တုိင္းတစ္ပါးတုိ႔၌ ``အလုပ္အကုိင္၊ ေနရာတုိက္ခန္း၊ အစိုးရ႐ုံး´´စသည္တုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာကို ေတြ႕ ရွိႏိုင္ေပသည္။ ယင္းအခက္အခက္မ်ားကုိ စုေပါင္းၿပီးေျဖရွင္းမွ ပုိ၍ အဆင္ေျပႏုိင္ပါ၏။<br />လူတစ္ရာအတူေနေသာ္လည္း ``သူတစ္လူငါတစ္မင္း´´ ျဖစ္ေနၾကလွ်င္ ``တစ္ရာအား´´ မရွိေတာ့။ တခ်ိဳ႕ရြာ၊ ရပ္ကြက္တုိ႔၌ ဘာသာျခားလူဦးေရထက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူဦးေရက အဆမတန္ ပုိ၍မ်ား၏။ သုိ႔ေသာ္ ဘာသာျခားတုိ႔ကား စည္းလုံးမႈရွိရကား စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးစသည္တုိ႔၌ ဘာသာျခားတုိ႔ကပဲ ေရွ႕ကဦးေဆာင္ ေနပါေတာ့သည္။ မနာလုိ၍ ေျပာျခင္းမဟုတ္ပါ။ အတုယူလုိေသာေၾကာင့္ ေျပာရျခင္းျဖစ္၏။<br />ထုိအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ``အမ်ားအတြက္´´ဆုိသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခု တုိးခ်ဲ႕ၿပီး ညီညီညြတ္ညြတ္ႏွင့္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔ အထူးလုိအပ္ေနပါၿပီ။ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာအတြက္ တက္ကုန္ရြက္ကုန္လႊင့္ၿပီး စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကလွ်င္ ျမန္မာ့တုိင္းရင္းသားမ်ား မႀကီးပြားစရာ အေၾကာင္းမရွိေပ။ ထုိကဲ့သုိ႔လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ သမၼာသမၺဳဒၶ ေခၚတြင္ ျမတ္ဘုရားရွင္၏ အလုိဆႏၵႏွင့္ ကိုက္ညီပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါသည္။<br />-------------------------------<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သီတဂူ- အရွင္ေဒ၀ိႏၵာဘိ၀ံသ</span><br />(ashindevindabhivamsa@gmail.com)<br />သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္၊ စစ္ကုိင္း<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-796946892407017746?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>ဦးဇင္းေလးhttp://www.blogger.com/profile/03713643620461546424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-2037625060436798602009-05-27T09:57:00.000-07:002009-05-27T10:07:20.487-07:0027th May, 2009<br /><br />ယေန႔တုိင္သာသနာေတာ္၌ထင္ရွားရွိေနေသာသာသနာ႔ဝန္ထမ္းဆရာေတာ္၊သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တို႔သည္္<br />သိမ္ထဲမွျဖစ္ေပၚလာေသာအရွင္ျမတ္တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။သိမ္မရွိလ်ွင္ေနာက္ထပ္ရဟန္းသံဃာေတာ္အစစ္အမွန္မ်ား မေပၚေပါက္လာႏူိင္ေတာ႔ပါ။သိမ္ရွိေသာ္လည္းသိမ္မေျမာက္ပါလ်ွင္၊သိမ္မေအာင္ပါလ်ွင္ရဟန္းသံဃာအစစ္ အမွန္မ်ားမေပၚေပါက္ႏူိင္ပါ။ရဟန္းသံဃာအစစ္အမွန္မ်ားမရွိလ်ွင္အသြင္မ်ွသာက်န္ျပီးသာသနာဆိတ္သုဥ္း ကြယ္ေပ်ာက္ပါလိမ္႔မည္။<br />သာသနာေတာ္သန္႔ရွင္းတည္တံ႔ျပန္႔ပြားေရး၊သာသနာေတာ္အသက္ဆက္ေရးတုိ႔အေထာက္အကူျပဳေသာအား ျဖင္႔သိမ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး လ်ွင္ျမန္ေခ်ာေမာစြာ ေအာင္ျမင္ႏူိင္ရန္ အဘက္ဘက္မွ အကူအညီေပးႏူိင္ရန္ သိမ္ႏွင္႔ပတ္သက္ေသာအေႀကာင္းအရာ အခ်ိဳ႕ကုိ ဗဟုသုတျဖစ္ေစရန္ တင္ျပလုိက္ရပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >သိမ္ကုိျမတ္စြာဘုရားခြင္႔ျပဳပုံ။</span><br />ဝိနည္းမဟာဝါခႏၶက၌ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္အတူေနသံဃာမ်ားအတူဥပုသ္ကံစသည္တုိ႔ျပဳျခင္းျဖင္႔ညီညြတ္မူကုိျဖစ္ေစလိမ္႔မည္ဟုရည္ရြယ္၍ သိမ္သမုတ္ျခင္းကုိခြင္႔ျပဳခဲ႔ပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >သိမ္ဆုိသည္မွာ</span><br />“သိမ္”ဆုိသည္မွာ ကံႀကီး၊ကံငယ္ျပဳလုပ္ရန္ သီးျခား နယ္ေျမေလးတစ္ခုအေန သတ္မွတ္ထားေသာ ဌာနတစ္ခုမ်ွသာျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသိမ္သည္---<br />(၁) ကမၼဝါစာျဖင္႔ သမုတ္ထားသည္႔ “ဗဒၶသိမ္”၊<br />(၂) ကမၼဝါစာျဖင္႔သမုတ္ထားျခင္း မရွိ အလုိလုိ သိမ္ျဖစ္ေနသည္႔ “အဗဒၶသိမ္”၊ ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါသည္။<br /> ထုိသိမ္ႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔တြင္ “ဗဒၶသိမ္” သည္ ခ႑သိမ္ စသည္ျဖင္႔သုံးမ်ဳိးရွိသလုိ “အဗဒၶသိမ္”သည္လည္း ဂါမသိမ္စသည္ျဖင္႔သုံးမ်ဳိးစီပင္ ရွိပါသည္။ ဗဒၶသိမ္သည္ ဂါမသိမ္ေပၚ၌ ကမၼ ဝါစာရြက္ဖတ္၍ သမုတ္ရပါသည္။ ကမၼဝါစာျဖင္႔ရြတ္သမုတ္ျခင္းသည္ သိမ္အျဖစ္ျမဲေစရန္ ျဖစ္ပါသည္။<br /> <br /><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >သိမ္သမုတ္နည္း</span><br />သိမ္သမုတ္နည္းသည္--<br />(၁) ဝိသုံဂါမ (သီးျခားရြာ) ေတာင္း၍ သမုတ္နည္း၊<br />(၂) ရြာနယ္ေျမတစ္ပုိင္း သိမ္း၍ သမုတ္နည္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါသည္။<br /> ယင္းႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔တြင္ “ဝိသုံဂါမသိမ္”ဟူသည္ ပကတိဂါမ (ပကတိရြာတစ္ရြာ) မွ ဝိသုံဂါမ (သီးျခားရြာ) သိမ္တစ္ေနရာစာကုိ ရြာစားနာမည္တပ္၍ ႏူိင္ငံေတာ္အစုိးရတုိ႔က သတ္မွတ္ေပးလုိက္သည္ႏွင္႔ တစ္ၿပိဳင္နက္လုိလုိ သိမ္အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္လာေသာ သိမ္ျဖစ္ပါသည္။<br /> ရြာနယ္ေျမတစ္ပုိင္းသိမ္း၍ သမုတ္ဟူသည္မွာ သိမ္သမုတ္ရာသုိ႔ တနယ္လုံးရွိ ရဟန္းသံဃာအားလုံးကုိ သိမ္းၿပီးပင္႔ဖိတ္ရပါသည္။ အကယ္၍ သိမ္သမုတ္ရာသို႔မႀကြႏူိင္ေသာသံဃာမ်ားရွိပါက ထုိသံဃာရွိရာေက်ာင္း တုိက္သုိ႔သြား၍ ဆႏၵမသုိးေစရန္ ေနခ်င္းၿပီး ဆႏၵေတာင္းျပီးမွ ကမၼဝါစာျဖင္႔ရြတ္ဖက္သမုတ္ရေသာသိမ္ ျဖစ္ပါသည္။<br />တခါတရံ မိမိတုိ႕သတင္းသုံးရာ ဂါမေခာတ္ (ရြာနယ္ေျမ) မွာက်ယ္ဝန္းလြန္း၍ နယ္မသိမ္းႏူိင္ေသာ ေႀကာင္႔လည္းေကာင္း၊လွည္း၊ေမာ္ေတာ္ကား၊ရထား စသည္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ အဝင္အထြက္ အလြန္မ်ားသျဖင္႔ နယ္သိမ္းရန္ခတ္ခဲေသာေႀကာင္႔လည္းေကာင္း၊ နယ္သိမ္းသိမ္သမုတ္ရန္ မႀကြႏူိင္ေသာ တနယ္လုံးသံဃာမ်ား၏ ဆႏၵကုိ ေတာင္းခံတဲ႔အခါ ဆႏၵကုိေဒသနာႏွင္႔အညီ <br /> (၁)ဆႏၵံ ဒမၼိ-တပည္႔ေတာ္ ဆႏၵေပးပါ၏၊<br /> (၂)ဆႏၵံ ေမ ဟရ- တပည္႔ေတာ္၏ ဆႏၵကုိ သံဃာ႔ထံသုိ႔ ေဆာင္သြားပါ၊<br /> (၃) ဆႏၵံ ေမ အာေရာေစတိ- တပည္႔ေတာ္၏ ဆႏၵကုိ သံဃာေတာ္အားေလ်ွာက္ထား<br />ပါလုိ႔ေပးတက္ေသာရဟန္းေတာ္မ်ားရွားပါးေနပါကလည္းေကာင္းနယ္သိမ္းသိမ္သမုတ္ရန္အခတ္အခဲႏွင္႔ႀကဳံရတက္ပါသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><br />ဝိသုံဂါမ(သီးျခားရြာ) ေတာင္း၍ သမုတ္ျခင္း</span><br /> ယင္းသုိ႔ေသာ အခတ္အခဲမ်ားကုိေက်ာ္လြားႏူိင္ရန္ ယင္းဂါမေခာတ္၊ဂါမသိမ္မွ သီးျခားသိမ္တစ္လုံးစာ ရြာစားနာမည္မွည္႔၍ ရြာနယ္ေျမကေလး ေတာင္းၿပီး သိမ္သမုတ္ႀကျခင္းကုိ ဝိသုံဂါမ(သီးျခားရြာ) သိမ္ဟုေခၚပါသည္။ေက်ာင္းတုိက္တစ္ခုတစ္တုိက္လုံးတည္ေထာင္ၿပီး၊ေဆာက္လုပ္ၿပီးယင္းေက်ာင္းတုိက္ အတြင္းမွ သိမ္ေက်ာင္းတစ္ေနရာစာေလးကုိ ဝိသုံဂါမ (သီးျခားရြာ)လုိ ေက်ာင္းဒကာ(သုိ႔)ေလ်ွာက္ ထားသူ ပုိင္ေျမဟု ရြာစားနာမည္ ေပးလုိက္ျခင္းျဖင္႔မည္သူ႔ကုိမွမထိခုိက္၊မနစ္နာေစပါ။ အရွိေျမကြက္တစ္ခုကုိ ဝိသုံဂါမ(သီးျခားရြာ)ဟု သတ္မွတ္ေပးလုိက္ျခင္းမ်ွသာျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသုိ႔သက္မွတ္ေပးရာ၌ ယင္းေျမကြက္ကုိ ဖ်တ္မရေအာင္ အပုိင္အဆုိင္ ေပးမူမေပးမူႏွင္႔လည္း မသက္ဆုိင္ပါ။ သိမ္သမုတ္လုိ႔လြယ္ကူေစရန္ ေလ်ွက္ထားသူကုိရြာစားနာမည္မွည္႔၍ ဝိသုံဂါမ(သီးျခားရြာ)ဟု ေပးလုိက္ျခင္းသာ ပဓာနျဖစ္ပါသည္။ အခ်ဳိ႔ေက်ာင္းတုိက္မွာ သာသနာ႔ေျမဟု သက္မွတ္ၿပီးမွ ခုိင္သထက္ခုိင္၊ျမဲသထက္ၿမဲရန္၊အထူးသန္႔ရွင္းရန္ ယင္းသာသနာ႔ေျမထဲမွ သိမ္တစ္လုံးစာကုိ ဝိသုံဂါမ(သီးျခားရြာ) အျဖစ္ေလ်ွာက္ထား၍ ေပးျခင္းမွာလည္းမည္သူ႔ကုိမ်ွ မထိခုိက္ မနစ္နာေစျခင္းေႀကာင္႔ သိမ္မိန္႔ေပးႏူိင္သူ၊သာသနာေတာ္ကုိ အထူးႀကည္ညိဳသူမ်ားက အလြယ္တကူခ်ေပးသင္႔ပါသည္။ သာသနာသန္႔ရွင္းတည္တံ႔ ျပန္႔ပြားေရးကုိ အထူးေဆာင္ရြက္ ေပးလုိက္ျခင္းလညး္မည္ပါသည္။ အမိ္န္႔ခ်ေပးလုိက္ေသာ ဝိသုံဂါမ (သီးျခားရြာ) သည္ သိမ္သမုတ္ ကံေအာင္ျမင္ရန္ ရာႏူန္းျပည္႔ရွိပါသည္။ ယင္းသုိ႔သိမ္မိန္႔ေတာင္းခံ၍ အစုိးရမင္းတုိ႔မွ ဝိသုံဂါမ(သီးျခားရြာ)အျဖစ္ရရွိၿပီးေနာက္ သိမ္အျဖစ္ၿမဲေနေစရန္ ကမၼဝါစာျဖင္႔ ရြက္ဖက္၍ သမုတ္ေသာသိမ္သည္ “ဗဒၶသိမ္”ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >သိမ္သည္သာသနာေတာ္၏အသက္</span><br /> ေအာင္ျမင္ေသာသိမ္ျဖစ္ပါမွ ရဟန္းအစစ္မ်ားေပၚေပါက္ၿပီး ဝိနည္းေလးစားေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ဥပုသ္ကံ ပဝါရဏာကံ စေသာ ကံႀကီး ကံငယ္မ်ား ေဆာင္ရာတြင္ အထူးခ်မ္းသာမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေအာင္ျမင္ေသာသိမ္၌ ရဟန္းခံျခင္း၊ဥပုသ္ျပဳျခင္းျပဳသည္႔အခါ ယုံမွားသံသယ မျဖစ္ေစဘဲ ကုိယ္ေရာစိတ္ပါ ႏွစ္ျဖာသုခ ရရွိႀကမွာ အမွန္ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတုိ႔ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ သိမ္သည္ အသက္တမ်ွအေရးႀကီးလွ၍ သာသနာေတာ္၏အသက္ဟုေခၚဆုိရမည္ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >သိမ္ရွိမွ ရဟန္းျဖစ္မည္။</span><br /> ဝိနည္းစူဠဝါအ႒ကထာ၊သံဃေဘဒကကၡႏၶက၌ရဟန္းျဖစ္ရန္အဂၤၤါ(၅)ခ်က္ရွိ ပါသည္။ ထုိအခ်က္မ်ားမွာ (၁)ဝတၳုဳသမၸတၱိ- ရဟန္းခံႏူိင္ေလာက္ေသာ လူပုဂၢဳိလ္ ဗ်တၱိ၊ပဋိဗလႏွင္႔ျပည္႔စုံျခင္း (၂)ဉတၱိသမၸတၱိ-သုဏာတုေမ စသည္ျဖင္႔ ဉာတ္ထားမူႏွင္႔ျပည္႔စုံျခင္း။ (၃)ပရိသာ သမၸတၱိ- ကာရက ရဟန္းသံဃာ အနည္းဆုံး (၄)ပါးႏွင္႔ျပည္႔စုံျခင္း။ (၄) ကမၼဝါစာ သမၸတၱိ- ကမၼဝါစာ(၃)ႀကိမ္ ရြတ္ဖက္မူ၏ ျပည္႔စုံျခင္း။ (၅) သီမာသမၸတၱိ- သိမ္ရွိမူ၏ ျပည္႔စုံျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ အထက္ပါအခ်က္ငါးခ်က္တုိ႔တြင္ သိမ္တစ္ခုျဖစ္ဖုိ႔အလြန္အေရးႀကီးသလုိ၊အလြန္တရာမွခတ္ခဲလွပါသည္။သိမ္တစ္ခုျဖစ္ရန္သက္ဆုိင္ရာမွခြင္႔ျပဳ<br />မိန္႔ယူရျခင္၊ခြင္႔ျပဳမိန္႔ရၿပီးပါကသံဃာေတာ္မ်ားစြာပင္႔ဖိတ္၍အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါသိမ္ႏူတ္ျခင္း၊သိမ္သမုတ္ျခင္းမ်ား<br />ျပဳရျခင္း၊ သိမ္အေဆာက္အဦးျဖစ္ရန္ နဝကမၼ ဝတၳဳေငြေႀကးမ်ား မတည္စုေဆာင္းရျခင္း စေသာ ကိစၥမ်ားမွာ ခတ္ခဲမည္မွာအမွန္ျဖစ္ပါသည္။<br />သိမ္အေရးႀကီးပုံႏွင္႔ပတ္သက္ၿပီးစာသင္သားဘဝကအျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကုိ သတိရမိပါေသးသည္။ မိမိသည္ ပဲခူးၿမိဳ႔ သာသနမ႑ုိဳင္ေက်ာင္းတုိက္၌ အပတ္စဥ္ ပထမငယ္တန္း ဝိနည္း စာေမးပြဲေျဖစဥ္ကျဖစ္ပါသည္။ထုိစဥ္သာသနမ႑ုဳိင္ေက်ာင္းတုိက္၌အဖိတ္ေန႔စာေျဖ၍၊ဥပုသ္ေန႔တြင္သတ္<br />ဆုိင္ရာစာခ်ဘုန္းႀကီးမွ တပါးစီ၏ ေျဖလြာ မ်ားကုိ ျပန္ဖတ္ျပေလ႔ရွိပါသည္။ ဝိနည္းေျဖရေသာ ေန႔ေရာက္ေသာအခါ ထုံးစံ အတုိင္းစာခ် ဘုန္းႀကီးက ေျဖလြာမ်ားဖက္ျပပါသည္။ စာသင္သားတပါး၏ ေျဖလြာကုိ ဖက္ျပေသာအခါ သံဃာမ်ား သေဘာႀကခဲ႔ရပါသည္။ ဝိနည္း၌ ရဟန္းျဖစ္ျခင္းအဂၤါ(၅)ပါးကုိ ေမးထားရာ စာေျဖရွင္စာသင္သားမွာ အထက္ပါ ေလးပါးကုိ သာမွတ္မိ၍ မွန္မွန္ကန္ကန္ေရးႏူိ္င္ေသာ္လည္း ေနာက္ဆုံး အခ်က္သီမာသမၸတၱိ-သိမ္၏ျပည္႔စုံျခင္းဟုေျဖရမည္ကုိ ေမ႔ေနေသာေႀကာင္႔ ထုိေနရာတြင္ နံပါတ္ထုိး ၍ “ပုိက္ဆံရွိလ်ွင္ျဖစ္ႏူိင္ျခင္း”ဟုေျဖခ်လုိက္ပါသည္။ယခုျပန္စဥ္းစားႀကည္႔ေသာအခါ ရဟန္းျဖစ္ဖို႔ သိမ္ အေရးႀကီးသလုိ၊သိမ္ျဖစ္ဖုိ႔လည္းသိမ္ကုသုိလ္ရွင္လည္းအမွန္တကယ္လုိအပ္မွာမုိ႔သိမ္မိန္႔စသည္ရျပီးပါကလည္းသိမ္ကုသုိလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးကုိ အထူးအကူအညီေပးသင္႔ႀကပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >သိမ္အလွဴေသမျဖစ္ေစဘဲ သိမ္အလွဴရွင္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖုိ႔လုိအပ္</span><br />ယခုအခါသာသနာေတာ္မွာသိမ္တစ္လုံးျဖစ္ေျမာက္မူဟာအလြန္အေရးၿပီးသာသနာေတာ္အတြက္အက်ဳိးမ်ား မည္႔အေရးကုိ သိထားေသာ ႏူိင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိက ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ႏွင္႔တပည္႔ႀကီးျဖစ္သူ အရွင္အဂၢဝရတုိ႔၏ဦးေဆာင္မူ၊ကာရကသံဃာမ်ား၏ခ်ီးေျမာက္မူ။တပည္႔ဒကာ၊ဒကာမမ်ား၏ ေထာက္ပံမူျဖင္႔ရန္ကုန္တုိင္း၊လူိင္ၿမဳိ႔နယ္၊ အမွတ္(၅)ရပ္ကြက္။ဓမၼရကၡိတ ျဖဴးမဟာစည္ရိပ္သာေက်ာင္းတုိက္၌သာသနာဝုဎုိကာရီသုံးထပ္ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီး ျဖစ္ေျမာက္လုိ႔လာခဲ႔ပါၿပီ။ ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီး ၿပီးေျမာက္သည္႔သတင္းကုိႀကားရကတည္းက မိမိအေနနဲ႔သာသနာေတာ္အတြက္ အက်ဳိးမ်ားမည္႔ အေရးကုိႀကိဳတင္ေတြး၍ ဝမ္းသာပီတိျဖစ္္မိပါသည္။မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအၿမဲေျပာေလ႔ရွိေသာဆုိရွိးစကားတစ္ခုရွိပါသည္။ဆြမ္းမွာ ပိဏ္၊သကၤန္းမွာကထိန္၊ ေက်ာင္းမွာသိမ္ ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ဆြမ္းအလွဴမ်ားထဲတြင္ ပိ႑ပါတ္ဆြမ္လွဴဒါန္းျခင္းသည္ အျမတ္ဆုံးဒါနဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ သကၤန္းအလွဴမ်ားထဲတြင္ ကထိန္သကၤန္းလွဴဒါန္းရျခင္းသည္ အျမတ္ဆုံးဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ေက်ာင္းအလွဴမ်ားထဲတြင္လည္း သိမ္ေက်ာင္းေဆာင္လွဴဒါန္းရျခင္းသည္ အျမတ္ဆုံးဟူ၍ လည္းေကာင္း ေျပာဆုိသုံးႏူံးေနႀကပါသည္။အဘယ္ေႀကာင္႔အျမတ္ဆုံးဟူေျပာဆုိရပါသနည္း။ု စာေရးသူအျမင္ကုိေျပာရမည္ဆုိလ်ွင္ ဤဆြမ္း၊သကၤန္း၊ေက်ာင္းတုိ႔ကုိ လက္ခံေသာ အလွဴခံ မ်ားကဤ ပစၥည္းမ်ားကုိ အမွန္တကယ္လုိအပ္ေနၿပီး လုိအပ္ေသာေနရာမ်ား တြင္ အက်ဳိးရွိရွိ အသုံးခ်မည္ျဖစ္ေသာေႀကာင္႔ျဖစ္ပါသည္။ ဤကဲသုိ႔အသုံးခ်မွသာအလွဴရွင္မ်ားအေနျဖင္႔အသုံးက်ေသာအလွဴျဖစ္ၿပီးျမတ္ေသာအက်ဳိးကုိခံစားရမည္ ျဖစ္ေသာေႀကာင္႔ျဖစ္ပါသည္။သုိ႔ျဖစ္ပါ၍အလွဴရွင္မ်ားအက်ဳိးမ်ားေစရန္သိမ္ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးသည္ သံဃာကိစၥမ်ာအတြက္အၿမဲတမ္းအသုံးခ် ထားေသာ ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးျဖစ္ဖုိ႔ လည္းအေရးႀကီးပါသည္။သုိ႔မွသာ အလွဴရွင္မ်ား၏ အလွဴသည္ လည္း အၿမဲတမ္းရွင္သန္ေနေသာအလွဴျဖစ္ၿပီး ဆရာဒကာ သံသရာ အတြက္အက်ဳိးမ်ားမည္ျဖစ္ပါေႀကာင္းတင္ျပလုိက္ရပါသည္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ဦးဇင္းေလး </span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-203762506043679860?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-51562788930109442802009-04-27T11:16:00.000-07:002009-04-27T11:20:40.244-07:0027th April 2009,<br /> ဒုတိယ ကမာၻစစ္ၾကီးျပီးေတာ႔...စစ္ရႈံးသူႏိုင္ငံေတြထဲမွာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ အဓိက ပါ၀င္ခဲ႔တယ္..။<br />သူတိုက္ထားတဲ႔ စစ္ကုန္က်စရိတ္ ၊ သူသိမ္းပိုက္ထားလို႔ စစ္ရႈံုးေတာ႔ ျပန္လည္ေပးေခ်ရမဲ႔ စစ္ေလ်ာ္ေၾကး<br />ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေတာင္မွ ေက်ႏိုင္ပါ႔မလား..။<br /> ဂ်ပန္ကို စစ္တိုက္ျဖစ္ေစတဲ႔ အဓိက အေၾကာင္းရင္းက လူဦးေရ ႏွင္႔ ႏိုင္ငံအက်ယ္အ၀န္းေၾကာင္႔...။<br />ကမာၻမွာ စတုတၱလူဦးေရ အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံ...။<br />ဒါေပမဲ႔ စစ္ရႈံုးေတာ႔ ႏိုင္ငံရွိ စစ္သား ၊ အမ်ိဳးသားေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဂ်ပန္ထံုးစံအတိုင္း အရႈံုးကို အသက္နဲ႔လဲျပီး ကိုယ္႕ကိုသတ္ေသခဲ႔ၾကတယ္..။<br /> ဂ်ပန္မွာ ေပးရမဲ႔ စစ္ေလ်ာ္ေၾကးေတြ ၊ ႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို အေမရိကန္က စစ္ေရးအရ<br />ကာကြယ္ခ်ဳပ္ကိုင္ ထားခဲ႔လို္...။ ဂ်ပန္မွာ စစ္ေရးမရွိ ၊ စီးပြားေရး...နိတၳိနဲ႔..။ ဘယ္က စရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနခ်ိန္...ေန႔စဥ္ ကိုယ္႔ကိုယ္သတ္ေသသူေတြ အဆက္မျပတ္ ..၊<br />ဒီအခ်ိန္မွာ စကားတစ္ခြန္း ထြက္ေပၚဘာတယ္..။<br /> <br /><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">“ ခုႏွစ္ခါလဲရင္ ရွစ္ခါထမယ္..။”</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲေနပါေစ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခုႏွစ္ခါလဲရင္ ရွစ္ခါထမယ္..။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရွစ္ခါလဲရင္ ကိုးခါထမယ္..။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အၾကိမ္တစ္ရာလဲရင္ တစ္ရာ႕တစ္ၾကိမ္ထမယ္..။</span><br /><br /> ဒီစကားၾကားရေတာ႔ စိတ္ပ်က္အားငယ္ေနတဲ႔ ဂ်ပန္ေတြ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံကို အေမရိကန္က စစ္ေရးအရသိမ္းပိုက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားလို႔ စိတ္ပ်က္ေနတဲ႔ စစ္သားေတြ အာလံုးတတ္ၾကြလာျပီး<br />သူတို႔ရဲ႕ အင္အားခြန္အားေတြအားလံုးကို စက္ရံုေတြမွာ အသံုးခ်ရင္း ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ ကမာၻကို<br />စီးပြားေရးနဲ႔ ခ်ဳပ္ကိုင္လာ ဦးေမာ႕လာႏိုင္ခဲ႔တယ္..။<br /> ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဦးဆံုးထုတ္ကုန္အျဖစ္ ကမာၻကို တိုး၀င္တဲ႔ စီးပြားေရးက အေမႊးပြရုပ္ေတြပါ....<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ....<br /><br /> ဘ၀မွာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ဘယ္လိုပဲ လဲက်က် ၊ အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္ထလိုက္စမ္းပါဗ်ာ..။<br />ဘ၀ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ... လဲက်ရင္ .လူးလဲထရင္း ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းရတာပါ..။ တစ္ခါတစ္ေလ<br />စိတ္ပ်က္အားငယ္စိတ္၀င္လာရင္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ႔ စကားေလး မွတ္ထားေပးပါ...။<br />ျပီးေတာ႔ ေၾကြးေၾကာ္လိုက္စမ္းပါ....။<br /><br /><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">“ ခုႏွစ္ခါလဲရင္ ရွစ္ခါထမယ္..။ ”</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-5156278893010944280?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>ဦးဇင္းေလးhttp://www.blogger.com/profile/03713643620461546424noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-2476460030480965852009-03-11T03:12:00.000-07:002009-03-11T03:30:24.323-07:0011th March, 2009<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeQbOmZYII/AAAAAAAAADE/gLrErjx7rCg/s1600-h/90d0d1f0-1c40-43fa-a655-873f31f7c861MediumRes.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeQbOmZYII/AAAAAAAAADE/gLrErjx7rCg/s320/90d0d1f0-1c40-43fa-a655-873f31f7c861MediumRes.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311873082956800130" border="0" /></a><br />အိႏၵိယႏူိင္ငံျပကၡဒိန္ အရ ဒီေန႔ဟာလျပည္႔ေန႔(Phalgun Purnima) ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ေဖေဖၚဝါရီလ ေနာက္ဆုံးအပတ္ ႏွင္႔မတ္လေစာေစာပုိင္းမွာ အခုလုိလျပည္႔ေန႔နဲ႔တုိက္ဆုိင္ၿပီး (Colorful Festival of Holi or Spring Festival) ေရာင္စုံသႀကၤန္ (သုိ႔) ေႏြဦးပြဲေတာ္ကုိအိႏၵိယႏူိင္ငံရဲ႕ေနရာတုိင္းမွာဆင္ႏႊဲႀကပါတယ္။ Holi ပြဲေတာ္ဟာ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမူ အေမႊအႏွစ္ျဖစ္ၿပီး ႏွစ္သစ္မွာ ေကာင္းက်ဳိးေတြ နဲ႔ ျပည္႔စုံၿပီး မေကာင္းမူေတြကုန္ဆုံးသြားေအာင္က်င္းပႀကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ပြဲေတာ္မတုိင္မွီတပတ္ေလာက္အလုိတည္းက လူေတြဟာ မီးပန္းမ်ားပစ္ျခင္း၊ေဖ်ာက္မ်ားေဖာက္ျခင္းျဖင္႔ပြဲေတာ္ကုိ ႀကဳိဆုိေလ႔ရွိႀကပါတယ္။ ရက္ကြပ္တုိင္းရဲ႔လမ္းထိပ္ေတြမွာလည္း သစ္ကုိင္းေတြ၊ေကာက္ရုိး အမွဳိက္ေတြကုိ စုပုံထား တာဟာလည္းေႏြဦးရဲ႔သေကၤတ လုိ႔ ေျပာႀကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ႔ ဒီအပုံေတြကုိ မေကာင္းမူေတြ ႏွစ္သစ္မွာ မလာရေအာင္ မိစၦာနတ္ေတြကုိ ေမာင္းထုတ္တဲ႔ အေနနဲ႔ မီးရူိ႔ ပြဲ(သုိ႔) မီးပုံပြဲ(Boon Fire) က်င္းပႀကမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeQvd0Yi4I/AAAAAAAAADM/pkiJWHWV5R8/s1600-h/84200bb4-df16-46df-9906-da9542de204bMediumRes.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeQvd0Yi4I/AAAAAAAAADM/pkiJWHWV5R8/s320/84200bb4-df16-46df-9906-da9542de204bMediumRes.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311873430639381378" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeRCmvoxsI/AAAAAAAAADU/C2oLzHJntyU/s1600-h/ece5d695-5ab4-4921-99d3-708c2483e6eaMediumRes.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeRCmvoxsI/AAAAAAAAADU/C2oLzHJntyU/s320/ece5d695-5ab4-4921-99d3-708c2483e6eaMediumRes.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311873759452907202" border="0" /></a><br /><br />ဒီေရာင္စုံသႀကၤန္ပြဲေတာ္က လူအခ်င္းခ်င္း လူမူေရးကြာဟခ်က္ေတြကုိ ခ်ုဳိမိန္တဲ႔ဆက္ဆံေရးေတြကုိ ျပန္ဆက္ေပးျခင္း ျဖင္႔လမ္းခင္းေပးပါတယ္။ ဒီေန႔ေတြမွာ လူအခ်င္းခ်င္း လမ္းေတြေပၚမွာ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေပြ႔ဖက္ႀကျခင္း၊ ‘Happy Holi’ or ‘bura na maano Holi hai’လုိ႔ ႏူတ္မွ ေရရြတ္ျပီးဆုေတာင္ဆႏၵျပဳေပးႀကျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ႀကတာအလြန္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ပြဲေတာ္ကုိႏွစ္ရက္က်င္းပေလ႔ရွိျပီး၊ပြဲေတာ္ရက္ ေတြမွာအိႏၵိယႏူိင္ငံရဲ႔ လမ္းေဘးေတြမွာေဆးေရာင္းစုံ နဲ႔မုန္ပဲသေရစာေရာင္းတဲ႔ဆုိင္ေတြ( သူတုိ႔အေခၚ gulal and abeer)၊ သႀကၤန္းေသနက္ေရာင္းတဲ႔ဆုိင္ေတြနဲ႔စည္ကားလွပါတယ္။ပြဲေတာ္အစားအစာျဖစ္တဲ႔( gujiya, mathri and papri)ေတြကုိေတာ႔လမ္းေဘးမွာေရာင္းသလုိ အိမ္ေတြမွာလည္းအိမ္ရွင္မေတြက အိမ္သားေတြအတြက္ေကာ၊ေဆြမ်ဳိးေတြအတြက္လုပ္စားႀကပါတယ္။<br />ပြဲေတာ္ရက္ေတြမွာ လူေတြအခ်င္းခ်င္း ေရာင္စုံေဆးရည္ေတြစိမ္ထားတဲ႔ ေရေတြနဲ႔ပတ္ျဖန္းႀကပါတယ္၊တခ်ဳိ႔လည္း ေဆးရည္ေတြထည္႔ထားတဲ႔ဗူေဖာင္းေတြနဲပစ္ေပါက္က်ီးစယ္ႀကပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeRXENi8aI/AAAAAAAAADc/Jrt1Zz6URJA/s1600-h/afc4c3a1-87d9-40b2-8d61-f16bf4edadb0MediumRes.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbeRXENi8aI/AAAAAAAAADc/Jrt1Zz6URJA/s320/afc4c3a1-87d9-40b2-8d61-f16bf4edadb0MediumRes.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311874110960365986" border="0" /></a><br />ဒီအခ်ိန္လမ္းသြားလမ္းလာလူေတြရဲမ်က္ႏွာကုိႀကည္႔ရင္ေတာ႔(colourful face) ေရာင္စုံေနတဲ႔မ်က္ႏွာကုိေတြ႔မွာမလြဲပါဘူး။ ေရာင္စုံမ်က္ႏွာေတြသုပ္လိမ္းထားတဲ႔ ကလားလူမ်ဳိးေတြကုိ ႀကည္႔ၿပီး ေအာ္--အေရာင္ႀကဳိက္လြန္းလုိ႔မ်ား အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြကုိ colour (ကာလာ)လူမ်ဳိးလုိ႔မ်ားေခၚသလားမသိဘူး။ေနာက္မွ ကာလာ ကေန ကုလားလူမ်ဳိးမ်ားေျပာင္းသြားသလားလုိ႔ထင္မိပါတယ္။ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္အနီေရာင္၊အဝါေရာင္၊<br />အျပာေရာင္၊ေငြမွင္ေရာင္ေတြနဲ႔လမ္းသြားလမ္းလာေတြ ေဆာ႔ကစားေနတဲ႔ အိႏၵိယHoli Festival မွာ မိမိတုိ႔အိႏၵိယေရာက္ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြအေန႔နဲ႔ကေတာ႔ Holiday ေလးရက္ေတာ႔အျမတ္ထြက္လုိက္တာေတာ႔အမွန္ပါပဲ။<br /><br />“Happy &amp; Colorful HOLI to all of you and to your family”.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >ဦးဇင္းေလး</span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-247646003048096585?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-75775767006616004492009-03-05T23:33:00.000-08:002009-03-05T23:38:33.014-08:0006-3-09<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbDSpFQq8iI/AAAAAAAAAC8/gWRuo7dbHqI/s1600-h/Relic5.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SbDSpFQq8iI/AAAAAAAAAC8/gWRuo7dbHqI/s320/Relic5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309975563898384930" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /><br />ျမန္မာ၊ ထိုင္း၊ သီရိလကၤာ၊ လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီယားႏိုင္ငံတို႔မွာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္ ထြန္းကားရာ ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွာမူ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ တစ္ဆူ ကိန္း၀ပ္စံပယ္လွ်က္ရွိသျဖင့္ အျခားေသာ ေထရ၀ါဒႏိုင္ငံမ်ားထက္ ထူးျခား သည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။ ဤတြင္ အခြင့္သင့္သျဖင့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံရွိ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ ေတာ္၏ သမိုင္းေနာက္ခံကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္အျဖစ္ ေလ့လာတင္ျပလိုပါသည္။<br /><br />ဘီစီ (၆) ရာစု၊ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈) ခုႏွုစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ကုသိနာရုံေဒသ၌ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ၿမတ္ ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ေတာ္မူပါသည္။ ဘုရားရွင္၏ ႀကြင္း က်န္ရစ္ေသာ ဥတုဇ ရုပ္ကလပ္ေတာ္ကုိ ေတေဇာဓါတ္ ေလာင္ကၽြမ္းေစၿပီးေသာအခါ ရွစ္ျပည္ေထာင္ေသာ မင္းတုိ႔သည္ ဓါတ္ေတာ္ေဝစုခြဲၾကရာ အေဝမတည့္ျဖစ္ၾကၿပီး အခ်င္းမ်ားၾကေလသည္။ ထိုအခါ ေဒါနအမည္ရွိေသာ ျဗဟၼဏ(ပုဏၰား)သည္ ရွစ္စရြက္ မွ် ပမာဏရွိေသာ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ရွစ္စု အညီအမွ် ခြဲေဝ၍ ရွစ္ျပည္ေထာင္ေသာ မင္းတို႔အား ေပးအပ္ေလသည္။<br /><br />မဟာဝံသ အစ႐ွိေသာက်မ္းမ်ားအဆိုအရ ဓာတ္ေတာ္ခြဲေဝစဥ္အခါက ေဒါနပုဏၰားသည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ လက္်ာအထက္စြယ္ေတာ္ကို အမွတ္မဲ့ယူလွ်က္ သူ၏ ေဗာင္းထုပ္ၾကား၌ ဝွက္ထားလုိက္သည္။ ထုိစြယ္ေတာ္ျမတ္ကို သိၾကားမင္းက ပင္႔ေဆာင္လွ်က္ တာဝ တႎသာ နတ္ျပည္၌ စူဠာမဏိေစတီေတာ္ တည္ထားကုိးကြယ္၍ ႒ပနာထားသည္ဟု ဆုိသည္။<br /><br /><br /><br /><span id="fullpost">ထုိ႔အျပင္ ေဒါနပုဏၰားသည္ လက္်ာေအာက္စြယ္ေတာ္ကုိလည္း ေျခဖ်ားစြန္းျဖင္႔ နင္း လွ်က္ ဝွက္ထားျပန္ေလသည္။ ထုိစြယ္ေတာ္ကုိမူ နဂါးမင္းက သူ၏ ဣဒၶိပါဒ္တန္ခုိးျဖင္႔ နဂါးျပည္သုိ႔ ပင္႔ေဆာင္ျပီးကုိးကြယ္ထားေလသည္။ ေနာင္ေသာအခါ သီဟုိဠ္ကၽြန္း၌ ကာကဝဏၰတိႆမင္းလက္ထက္တြင္ မဟိႏၵအမည္ရွိေသာ မဟာေထရ္တစ္ပါးသည္ နဂါးျပည္မွ ျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိ ပင္႔ေဆာင္ျပီး သီဟုိဠ္ကၽြန္း ေသရုေတာင္ၾကား၌ ေစတီ ေတာ္တစ္ဆူ တည္ထားကုိးကြယ္၍ ဌာပနာခဲ႔သည္ဟု အဆုိရွိသည္။</span><br /><br /><br /><span id="fullpost">ဓာတ္ေတာ္ေဝစဥ္က ေဒါနပုဏၰားသည္ လက္ဝဲအထက္စြယ္ေတာ္ကုိလည္း အမွတ္မဲ့ ယူကာ သူ၏ဝတ္စုံၾကားထဲတြင္ ဝွက္ထားျပန္ေလသည္။ ထုိစြယ္ေတာ္ျမတ္ကုိမူ ဂႏၶာရ တုိင္းသားရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက ဂႏၶာရတုိင္းသုိ႔ ပင္႔ေဆာင္ကာ ဂႏၶာရတုိင္းရွိ ေစတိယ ေတာအုပ္၌ ေစတီတည္ျပီး ဌာပနာ၍ ကုိးကြယ္ခဲ႔ေလသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">ျမတ္ဗုဒၶ၏ အေလာင္းေတာ္ကုိ မီးသၿဂိဳဟ္ေနစဥ္ အခ်ိန္က ျဖစ္ပါသည္။ အရွင္သာရိ ပုတၱရာ၏တပည္႔ ေခမာအမည္ရွိေသာ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္တစ္ပါးသည္ စႏၵကူးနံ႔သာ ထင္းပုံထဲမွ လက္ဝဲေအာက္စြယ္ေတာ္ကုိ ပင့္ေဆာင္ကာ ကလိဂၤတုိင္း ဒႏၲပူရၿမိဳ႕၌ စုိးစံ ေနေသာ ဘုရင္ျဗဟၼဒတၱအား ေပးအပ္ၿပီးလွ်င္ ကုိးကြယ္ေစခဲ့ေလသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ ေတာ္ကုိ ကလိဂၤတုိင္း၌ မင္းအဆက္ဆက္တုိ႔က ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ ကုိးကြယ္ လာၾကရာ ဂုဟသိဝဘုရင္ လက္ထက္အထိ ႏွစ္ေပါင္းရွစ္ရာမွ် ၾကာျမင့္ခဲ့သည္ ဟုဆုိသည္။ ကလိဂၤတုိ္င္းသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းေဒသ မဟာနဒီႏွင္႔ ေဂါဒါဝရီျမစ္တုိ႔ၾကားတြင္ တည္ရွုိခဲ့ေသာ ေရွးေဟာင္းမင္းေနျပည္ေတာ္ တစ္ခုျဖစ္ သည္။ ယခုေခတ္ ၾသရိႆျပည္ နယ္သည္ ကလိဂၤတုိင္း၏ ေနရာေဟာင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိၾကသည္။ ကလိဂၤတုိင္း၌ ထီးနန္းစုိးစံခဲ႔ၾကေသာ ဘုရင္အဆက္ဆက္တုိ႔သည္ ဗုဒၶဘာ သာဝင္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္ျမတ္ကုိ အထူးၾကည္ညိဳ ေလးစားေသာ ကလိဂၤဘုရင္ ဂုဟသိဝသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံႏွင္႔လည္း အဆက္အသြယ္ရွိသည္ ဟုဆုိပါသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">ထုိအခ်ိန္က သီဟုိဠ္ကၽြန္းတြင္ ထီးနန္းစုိးစံေနေသာဘုရင္မွာ မဟာေသန (ေအဒီ ၃၃၄-၃၆၂) ျဖစ္သည္။ ကလိဂၤဘုရင္ ဂုဟသိဝႏွင့္ သီဟုိဠ္ဘုရင္ မဟာေသန (ေအဒီ ၃၃၄-၃၆၂) တုိ႔သည္ ဗုဒၶဘာသာ အခ်င္းခ်င္းျဖစ္သျဖင္႔ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈရွိၾကသည္။ ကလိဂၤ တုိင္းကုိ စုိးစံအုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ ဂုဟသိဝ ဘုရင္သည္ မိမိ၏ဘုိးဘြားဘီဘင္ အစဥ္ အဆက္က ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္လာခဲ႔ေသာ ေထရဝါဒဗုဒၶ သာသနာေတာ္ႏွင္႔ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ကို အထူးပင္ျမတ္ႏုိး၍ တန္ဖုိးထားသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအခ်ိန္မွာ ကလိဂၤတုိင္းသည္ အိမ္နီးခ်င္းတုိ႔ႏွင့္ မသင့္မတင့္ျဖစ္ေနၾကသည္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံအခ်ိဳ႕တုိ႔သည္ ကလိဂၤတုိင္းကုိ တုိက္ခုိက္သိမ္းယူရန္ ၾကံစည္ ေနၾကခ်ိန္ျဖစ္သည္။ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံအခ်ိဳ႕တုိ႔က ကလိဂၤတုိင္းကုိ သိမ္းပုိက္လုိၾကျခင္း၏ အဓိကျပႆနာမွာ ကလဂၤတုိင္းရွိ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိ သိမ္းပုိက္လုိေသာၾကာင့္ ပင္ျဖစသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကလိဂၤတုိင္းကုိ တုိက္ခိုက္၍ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ကို သိမ္းပုိက္ရန္ ၾကံစည္ေနၾကသူမ်ားမွာ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား မဟုတ္ၾကဟုဆုိသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">ကလိဂၤတုိင္းသည္ အိမ္နီခ်င္းႏုိင္ငံမ်ားႏႈိင္းယွဥ္ပါက အဘက္ဘက္တြင္ အားနည္းမႈမ်ား ရွိေနသည္။ မိမိႏုိင္ငံ၏ အေျခအေနမွန္ကုိ သိျမင္ေသာ ဘုရင္ဂုဟသိဝသည္ သူ႔ကုိယ္ သူ စိတ္ခ်ယုံၾကည္မႈမရွိဘဲ အခက္ၾကံဳေနသည္။ သူကုိယ္တုိင္မွာမူကား အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာေတာ္ကုိ အသက္ႏွင္႔လဲ၍ ကာကြယ္ရန္ ဆုံးျဖတ္ထားျပီးျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ စစ္မက္ျဖစ္ပြားျပီး မိမိရႈံးနိ္မ္႔၍ ရန္သူလက္သုိ႔က်ေရာက္သြားရသည္ရွိေသာ္ ရန္သူတုိ႔က ျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိ သိမ္းယူဖ်က္ဆီးပစ္ၾကေတာ႔မည္။ ကလိဂၤတုိင္းကို လက္လြတ္ဆုံးရႈံး ရပါက အမ်ိဳးဘာသာသာသနာေတာ္လည္း လံုးဝေပ်ာက္ကြယ္ သြားရမည့္ အေျခအေန ျဖစ္ေနသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">ကလိဂၤဘုရင္သည္ မိမိ၏အသက္ ဥစၥာစည္းစိမ္ထက္ အမ်ိဳးဘာသာသာသနာ ေတာ္ကုိ ပုိမုိ၍ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏူိးေတာ္မူသည္။ အကယ္၍ စစ္ရႈံးခဲ့သည္ရွိေသာ္ မိမိေသရမည္ထက္ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္အား ဘာသာျခားတုိ႔ သိမ္းယူဖ်က္စီးပစ္ၾကမည္႔ အေရးကုိ ပုိမုိ၍စုိးရိမ္ ပူပန္ေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူ၏သမီးေတာ္ ေဟမမာလာမင္းသမီးအား ေခၚယူေတြ႔ဆုံ၍ လွ်ဳိ႕ဝွက္ အစီအစဥ္တစ္ခု ခ်မွတ္ေတာ္မူေလသည္။ မင္းႀကီး၏အစီအစဥ္မွာ မိမိတုိ႔ စစ္ရႈံးပါက ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိ ပင့္ေဆာင္ျပီး သီဟုိဠ္ကၽြန္းသုိ႔ တိတ္တဆိတ္ ထြက္ ေျပး တိမ္းေရွာင္ရန္ ညႊန္းၾကားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">စစ္္ျဖစ္ေသာအခါ ကလိဂၤဘုရင္မွာ လက္နက္ခ်ရေတာ႔မည္႔ အေျခအေနသုိ႔ ေရာက္ လာသည့္အတြက္ အျဖစ္မွန္ကို အကဲခတ္ေနေသာ ေဟမမာလာမင္းသမီးသည္ ခမည္း ေတာ္၏ ညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေလေတာ႔သည္။ ေဟမမာလာ မင္းသမီးသည္ ရေသ့မအသြင္ဝတ္ဆင္ၿပီး သူမ၏ ဆံက်စ္ထံုးထဲတြင္ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ ေတာ္ကုိ ထည့္ကာ ပင့္ေဆာင္ရန္ ၾကံစည္သည္။ ထုိ႔အတူ သူမ၏ ၾကင္ယာေတာ္ ဒႏၱမင္းသားကုိလည္း ရေသ့အသြင္ ဝတ္ဆင္ေစကာ သူမႏွင္႔အတူ လုိက္ပါေစေလ သည္။ စစ္ပြဲကာလပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ရဟန္း၊ ရေသ့တုိ႔မွာ လြတ္လပ္စြာ ဝင္ထြက္သြား လာႏုိင္ၾကသည္ဟုဆုိသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">ရေသ့ဟန္ေဆာင္ ထားၾကေသာ မင္းသားႏွင္႔ မင္းသမီးတုိ႔သည္ ကလိဂၤတုိင္းမွ တိတ္တဆိတ္ ထြက္ခြါလာၾကျပီး ပင္လယ္ဆိပ္ကမး္တစ္ခုသုိ႔ သြားၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေလွၾကံဳစီးကာ သီဟုိဠ္ကၽြန္းသုိ႔ ခရီးဆက္ၾကေလသည္။ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္မူ သူတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံအား ကလိဂၤတုိင္းမွာ မင္းသားႏွင္႔မင္းသမီးျဖစ္သည္ကုိ မည္သူမွမ႐ိုပ္ မိေစရန္ အထူးလွ်ိဳ႔ဝွက္ခဲ့ၾကသည္။ ဒႏၱမင္းသားႏွင္႔ ေဟမမာလာမင္းသမီးတုိ႔ သီဟုိဠ္ ကၽြန္းသုိ႔ ေရာက္ခ်ိန္သည္ သီဟုိဠ္ဘုရင္ မဟာေသနမင္း နတ္ရြာစံ၍ သီရိေမဃ ဝဏၰမင္း ထီနန္းစုိးစံ ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထုိမင္းၾကီသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိ အထူးပင္ ၾကည္ညိိဳေလးစားသူျဖစ္သျဖင္႔ စြယ္ေတာ္ျမတ္ကို ပင္႔ေဆာင္၍ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ လာၾကေသာ ဒႏၱမင္းသားႏွင့္ ေဟမမာလာမင္းသမီးတုိ႔ကို ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆုိ၍ ခ်ီးျမွင့္ ေျမွာက္စားေလသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">သီဟုိဠ္ဘုရင္ သီရိေမဃဝဏၰမင္း (ေအဒီ-၃၆၂-ခန္႔) သည္ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိ ရတနာၾကဳတ္တြင္ ထည္႔သြင္းျပီးလွ်င္ နန္းေတာ္ႏွင္႔ မနီမေဝးအရပ္၌ စြယ္ေတာ္တုိက္ ေဆာက္လုပ္ျပီး ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ေလသည္။ စြယ္ေတာ္တုိက္မွာ အလြန္ခန္းနား၍ ေပေပါင္း ရာေက်ာ္ျမင့္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ ထုိစြယ္တုိက္မွာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ ပထမဦးဆုံး ေဆာက္လုပ္ခဲ႔ေသာ စြယ္ေတာ္တုိက္ျဖစ္ျပီး အႏုရာဓပူရ ၿမိဳ႕ေဟာင္းရွိ ထူပါရုံေစတီ အေရွ႕ဘက္ တစ္ဖာလုံခန္႔ အကြာတြင္ တည္ရွိသည္ဟု သိရသည္။ ျမတ္စြယ္ေတာ္လွည္႔လည္ပူေဇာ္ပြဲကုိလည္း ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း စည္းကားသုိက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပခဲ႔ၾကသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost">သီဟုိဠ္(သီရိလကၤာ)ကၽြန္းႏုိင္ငံ၌ သီရိေမဃဝဏၰမင္းေနာက္ပုိင္းတြင္ မင္းဆက္ေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္မွ် စုိးစံခဲ့ၾကေသးသည္ဟု သိရသည္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ေနာက္ဆုံး မင္း ေနျပည္ေတာ္မွာ ကႏၵီၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ သီဟုိဠ္မင္းအဆက္ဆက္တုိ႔သည္ မိမ္ိတုိ႔ထီးနန္း စုိက္ရာ ၿမိဳ႕ေတာ္မ်ားသုိ႔ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ကုိပါ ပင့္ေဆာင္၍ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ခဲ့ ၾကေလသည္။ ယခုအခါ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္သည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံေတာ္၏ ေနာက္ဆုံး မင္းေနျပည္ေတာ္ျဖစ္ေသာ ကႏၵီၿမိဳ႕၌ ကိန္းဝပ္စံပါယ္လွ်က္ ရွိေနပါသည္။ ႏွစ္စဥ္ ဝါေခါင္လတြင္ က်င္းပၿမဲျဖစ္ေသာ ျမတ္စြယ္ေတာ္ လွည္႔လည္ပူေဇာ္ပြဲ (ေပရဟလ) မွာ ႏုိင္ငံအဝန္း၌ အထူးထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ဘာသာေရးပြဲေတာ္ တစ္ခုပင္ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span id="fullpost">ေလးနွစ္လွ်င္ တၾကိမ္က် အပူေဇာ္ခံျမဲျဖစ္ေသာ ျမတ္စြယ္ေတာ္ ပူေဇာ္ပဲြကုိ ၂၀၀၉ မတ္လ (၆) ရက္မွ (၁၆) ရက္ေန႕အထိ က်င္းပမည္ဟု သိရသည္။</span><br /><br /><br /><span id="fullpost">ေသာတုဇနဘိကၡဳ</span><br /><span id="fullpost">MSMA</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-7577576700661600449?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-34913048269721058152009-02-21T11:15:00.000-08:002009-02-21T11:36:49.226-08:00<span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Buddhism &amp; Islam</span><br /><br />21th Feb, 2009<br />Buddhism and Islam are two major religions of the world today, which traces back to the 6th century BCE and the 6th century CE respectively. Based on the teachings of Lord Buddha (Northern India) and Prophet Mohammed (Arabia), Buddhism and Islam deals with a new way of life, which gives a being freedom from confusion and disillusionment.<br /><br />Both the religions require practice and faith in self. Both of them have different methods of worship, but on the whole talks about similar facts.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SaBUmN0fIlI/AAAAAAAAACs/Uh-KigWENoE/s1600-h/islam.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 266px; height: 237px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SaBUmN0fIlI/AAAAAAAAACs/Uh-KigWENoE/s320/islam.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305333376564011602" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Similarities Between Buddhism And Islam</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Eternal Life </span><br /><br />• Buddhism : The eternal life depends upon the karma or the deeds of the present life.<br />• Islam : The eternal life depends on the works of the present life and is only applicable for those who follow the Islamic path whole heartedly.<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><br />The Concept Of Universe </span><br /><br />• Buddhism : The universe is separate from God and has been created by Him.<br />• Islam : Islam is also creationist. The universe is a creation of God and so, separate from Him.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Humanity</span><br /><br />• Buddhism : Buddhism believes in humanity and love for all beings.<br />• Islam : Similarly, the most important aspect in Islam is humanity.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Idol - Worship</span><br /><br />• Buddhism : The Buddhist doctrine exhorts the Buddhists to follow the essence of Dhamma and condemn idol-worship.<br />• Islam : Likewise, Islam also imposes a taboo on idol-worship.<br /><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Equality<br /></span><br />• Buddhism : Buddhism opposes the evils of caste and creed and asserts the equality of all beings.<br />• Islam :Islam also stresses on the equality of individuals, thereby, abhorring caste and creed.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Differences Between Buddhism And Islam</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >God<br /></span><br />• Buddhism : The earlier Buddhist doctrine does not mention any God, although the concept of Godly figures was introduced later.<br />• Islam : The Muslims believe in one God, known as 'Allah'.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Salvation<br /><br /></span>• Buddhism : According to the Buddhist doctrine, the works done by a person decides upon his salvation, and therefore, the person cannot blame others for it.<br />• Islam : Islam does not believe in salvation, even though it focuses on the life after death. According to the principles of Islam, the aim of an individual's life is to attain an afterlife within one of the heavens as described in the holy Quran and to avoid one of the numerous hells.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >The Concept of World<br /><br /></span>• Buddhism : Buddhism neither stresses on the aspects of the natural world, nor gives an emphasis on the role of God in goods and evils.<br />• Islam : Islam stresses on the aspects of natural world and considers Allah to be the creator of the universe and the source of all goods and evils.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-3491304826972105815?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-53021056007713970582009-02-21T10:54:00.000-08:002009-02-21T11:14:54.963-08:0021st Feb, 2009<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SaBPAcnDXvI/AAAAAAAAACc/Sem9iz91L1E/s1600-h/Untitled-1.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SaBPAcnDXvI/AAAAAAAAACc/Sem9iz91L1E/s320/Untitled-1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305327230141030130" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SaBSeSvSeVI/AAAAAAAAACk/UezS2-yZutc/s1600-h/Untitled-2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 204px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SaBSeSvSeVI/AAAAAAAAACk/UezS2-yZutc/s320/Untitled-2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305331041422178642" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-5302105600771397058?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-16907591043458735922009-02-17T08:27:00.000-08:002009-02-17T08:41:04.769-08:0017th Feb, 2009<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Buddhism &amp; Christianity</span><br /><br />Buddhism is a philosophy of life, based on the teachings of Lord Buddha. The concept of Buddhism evolved around 563 BCE, much before the birth of Jesus Christ, the central figure of Christianity.<br /><br />For two millennia after their emergence in the east and west of the Indus Valley, both Buddhism &amp; Christianity witnessed several alterations and additions. The first and most noticeable was the fact that both were expanding and establishing their roots in the nations of the far east and western hemisphere respectively, while quietly got wiped out from the places of their origin. It is also significant that both Buddhism and Christianity are majorly followed by the population belonging to a race and linguistic group different from those of their founders. Also to mention is, both the religions had numerous developments in their religious theories and principles, long after their founders had left this materialistic world.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SZrnrhxZobI/AAAAAAAAAHM/Yi0EkbUT6Lc/s1600-h/100px-Gold_Christian_Cross_no_Red.svg.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 100px; height: 114px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ADuLX9Bezfw/SZrnrhxZobI/AAAAAAAAAHM/Yi0EkbUT6Lc/s320/100px-Gold_Christian_Cross_no_Red.svg.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303806246168142258" border="0" /></a><br /><br />Considered to be the two great distinctive religions of the world, both Buddhism &amp; Christianity today covers a large section of the world population with numerous similarities and differences.<br /><span id="fullpost"><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" ><br />Similarity Between Buddhism And Christianity<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Golden rule </span><br />• Buddhism : Lord Buddha based His ethics on the 'golden rule', which was for the welfare of the human beings.<br />• Christianity : Jesus Christ also preached His ethics as per the 'golden rule', which was for the welfare of His people and easily approachable.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Asceticism </span><br />• Buddhism : Buddha, the founder of Buddhism rejected extreme asceticism and gave an emphasis on self-liberation through knowledge.<br />• Christianity : Jesus Christ also rejected extreme asceticism.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Forms Of Worship </span><br />• Buddhism : The worship in Buddhism includes monasticism, ringing of bells, bowing, use of incense and rosary, erection of towers or stupas, prayers and meditation.<br />• Christianity : Similarly, the Christians also follow almost same form of worship - Monasticism, Confession, the cult of images, ringing of bells, use of rosary and incense and the erection of towers.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Love And Compassion </span><br />• Buddhism : The Buddhist doctrine gives an emphasis on love for the entire mankind and every other beings as well, no matter whether the being is a friend or an enemy!<br />• Christianity : The Christian doctrine is also based on the principle of 'Love thy neighbour like unto yourself', which means that love should be showered upon not only your friends, but the entire beings.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >Difference Between Buddhism And Christianity<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >God </span><br />• Buddhism The original Buddhist doctrine does not entail any Godly figures. However, the later Buddhist sects introduced some godly figures.<br />• Christianity : There is only one God, Jesus, who is loving and approachable.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Salvation </span><br />• Buddhism : According to the Buddhist concept, one has to work for one's own salvation, and therefore, cannot blame or depend on others for salvation.<br />• Christianity : Salvation is not based on one's work, but instead, is a free gift to all those who would accept Jesus Christ as their savior.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Eternal Life </span><br />• Buddhism : According to the Buddhist doctrine, there is an eternal life, which depends on the karma of one's present life.<br />• Christianity : There is an eternal life in Heaven, which has nothing to do with karma and comes as a free gift of salvation.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Love And Compassion </span><br />• Buddhism : The concept of Buddhism does not mention a God who showers love and takes care of His people.<br />• Christianity : Bible, the holy book of the Christians, mentions the God's love for His folks or devotees.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >The Concept of World </span><br />• Buddhism : Buddhism neither deals with the beginning nor a definite end of the world.<br />• Christianity : According to the Christian doctrine, the God has created the world from nothing, and rules it according to His own definite plan.<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><br />Spiritual Texts </span><br />• Buddhism : The Buddhist canons includes only those insights which the Buddha won by His own strength and will after comprehending the nature of truth.<br />• Christianity : The Bible, holy text fort the Christians, is regarded as the 'Words of God' and includes those realities, which are unknown to the mankind<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-1690759104345873592?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>ဦးဇင္းေလးhttp://www.blogger.com/profile/03713643620461546424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-86323209909870079362009-02-16T11:31:00.001-08:002009-02-16T12:07:55.396-08:0017th Feb, 2009<br />ေဒၚေကတုမာလာ (ဖားေအာက္ေတာရ)<br /><br />သာသနာ့သမုိင္းမွာအလြန္ထင္ရွားခဲ့တဲ့ သီဟုိဠ္ေခတ္စံေတာ္၀င္ အရိယာရဟႏာၱပုဂၢိဳလ္အမ်ားအျပား သီတင္း သံုးေနထို္င္ခဲ့ရာ အိႏၵိယႏုိင္ငံေတာင္ဘက္ အိႏၵိယပင္လယ္အတြင္းမွာ တည္ရွိတဲ့ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ ၂၀၀၇ ခု ႏွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရက္တရက္မွာ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ယခင္က သီဟုိဠ္ကြၽန္းလု႔ိေခၚဆုိၾကၿပီး ပါဠိစာေပေတြ ထဲမွာေတာ့ သီဟဠ၊ တမၺပဏၰိ၊ လကၤာဒီပ ဆုိၿပီး ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကတဲ့ ဒီႏုိင္ငံကုိေရာက္ေတာ့ မထင္မွတ္တဲ့ အေတြ႔ အၾကံဳေလးတခ်ဳိ႕က ကုိုယ့္အတြက္ မွတ္တမ္းေလးေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေသခ်ာတာတစ္ခုက အဲဒါဟာ ဘုရားဖူး မွတ္တမ္း မဟုတ္သလုိ၊ ခရီးသြားလမ္းၫႊန္ မွတ္တမ္းတေစာင္လည္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ေျပာႏုိင္တာကေတာ့ ကုိယ့္အေတြ႔အၾကံဳေလးတခ်ဳိ႕နဲ႔ ခံစားခ်က္ေလးေတြထည့္ထားတဲ့ မွတ္တမ္းေလးတခုပါပဲ။<br /><br />ဒီႏုိင္ငံကုိေရာက္ေတာ့ ကုိယ့္အတြက္ ပထမဦးဆံုး စိတ္၀င္စားစရာ အလြန္ေကာင္းခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာက ပန္းကေလးေတြနဲ႔တူတဲ့ ကေလးေလးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကုိယ္ေနတဲ့ေက်ာင္းက တရားရိပ္သာ(Meditation Centre)တခုပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း တရားလာအားထုတ္တဲ့ ေယာဂီေတြကုိသာ အ ထူးသျဖင့္ ေတြ႔ရေလ့ရွိပါတယ္။ ကုိယ္ေရာက္ၿပီး ရက္ပုိင္းအတြင္းမွာပဲ ဆြမ္းစားေက်ာင္းအျပင္ဘက္က ခံုတန္း ေတြေပၚမွာ အျဖဴေရာင္တူညီ၀တ္စံုေတြ ၀တ္ထားတဲ့ ကေလးေလးေတြကုိ မိခင္ျဖစ္သူေတြနဲ႔အတူ စၿပီးေတြ႔ခဲ့ ရတယ္။ သူတို႔ေလးေတြကလည္း ဒီႏုိင္ငံသားမဟုတ္တဲ့ကုိယ့္ကုိ စူးစမ္္းေနတဲ့မ်က္၀န္းနဲ႔ အျမဲတမ္းလုိက္ၾကည့္ ေလ့ရွိၾကတယ္။ ဒါေတြက ကုိယ့္အတြက္ သိပ္မဆန္းေတာ့ေပမယ့္ ေတြ႔လုိက္တုိင္းလည္း ဒီလုိအခ်ိန္ ဒီအျဖဴ ေရာင္၀တ္စံုေလးေတြနဲ႔ ကေလးေလးေတြကို ဒီလုိေနရာမ်ဳိးမွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတာကေတာ့ နည္းနည္းဆန္းေန သလုိပါပဲ။ ဒီကေလးေတြ ဒီေက်ာင္းကုိ ဘာလာလုပ္တာလဲေပါ့လုိ႔ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ေတြးေနမိတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔က ေန႔တုိင္းလာတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ကုိ ေတြ႔လုိက္ရင္လည္း ကုိယ္ဆြမ္းစား ေက်ာင္းက ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္ ၇း၃၀ ေလာက္မွာ အဲဒါက ပံုမွန္အခ်ိန္ပဲ။ ဒီလုိနဲ႔ … တရက္မွာေတာ့ အျပံဳးခ်ဳိခ်ဳိ ေလးနဲ႔ မိခင္ျဖစ္သူအမ်ိဳးသမီးက ကုိယ့္ကုိလာၿပီးမိတ္ဆက္ပါတယ္။ သူနဲ႔ကပ္လ်က္မွာေတာ့ ကုိယ့္ကုိစူးစမ္းေန တဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ျပံဳးျပေလ့ရွိတဲ့ ကေလးေလးႏွစ္ေယာက္ကုိလည္း ေတြ႔လုိက္ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ မိခင္ ျဖစ္သူက သူ႔သားနဲ႔ သမီးအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပရင္း ကေလးေတြနဲ႔ ကုိယ့္ကုိ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ ရွစ္ႏွစ္အ ႐ြယ္သားငယ္နဲ႔ ဆယ္ႏွစ္အ႐ြယ္သမီးေလးကလည္း သူတုိ႔ရဲ႕မိခင္လုိပဲ ယဥ္ေက်းသိမ့္ေမြ႔ၾကပါတယ္။ အဂၤလိပ္ စကားကုိလည္း ေျပာႏုိင္ၾကပါတယ္။ ကေလးေတြကုိ Sunday School လုိက္ပုိ႔ေပးတာျဖစ္ေၾကာင္း အဲဒီအမ်ဳိး သမီးက ေျပာျပေတာ့မွပဲ သူတုိ႔ဒီကုိလာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကုိ အျပည့္အစံု သိလုိက္ရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔အဓိကလာတဲ့ေနရာက ကုိယ္ေနတဲ့ တရားရိပ္သာကုိ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေက်ာင္း၀င္းရဲ႕ကပ္လ်က္ ဘုန္း ေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက Sunday School ကုိလာတာျဖစ္ၿပီး ဟုိဘက္မွာ လူအရမ္းမ်ားေနလုိ႔ ေက်ာင္းခ်ိန္မစခင္ ဒီမွာခဏ၀င္ၿပီး ကေလးေတြကို္ မနက္စာမုန္႔ေကြၽးရင္း လာ၀င္နားတာပါလုိ႔ရွင္းျပေတာ့မွ ကုိယ္လည္း သေဘာ ေပါက္ေတာ့တယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZnHZegcvTI/AAAAAAAAACU/3J-LMm5Kn7A/s1600-h/DSC01651.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZnHZegcvTI/AAAAAAAAACU/3J-LMm5Kn7A/s320/DSC01651.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303489276705291570" /></a><br />ဟုတ္ပါတယ္ … ကုိယ္ေနတဲ့ေက်ာင္း၀င္းရဲ႕ ဘယ္ဘက္ကပ္လ်က္မွာ ဒီႏိုင္ငံရဲ႕သမၼတကုိးကြယ္တဲ့ ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေက်ာင္းရွိပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းကုိ ေလးငါးေခါက္ေလာက္ေရာက္ဖူးၿပီး ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္နဲ႔လည္း စကားေျပာဖူးပါတယ္။ Buddhist Channel ဆုိၿပီး ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ အ ေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ႐ုိက္ကူးထုတ္ လႊင့္တဲ့ TV အစီအစဥ္ေတြလည္း အဲဒီေက်ာင္းထဲမွာ ရွိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ အေမးအေျဖက႑ေတြကုိ လည္း ႐ုိက္ကူးတဲ့ အသံလႊင့္ Studio-ခန္းထဲကုိ ကုိယ္တုိ႔ကုိ လုိက္ျပေပးဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေက်ာင္းမွာ ကေလး ၅၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ကုိ သင္ၾကားေပးေနတဲ့ (သူတို႔ဘာသာစကားနဲ႔ ဆိုရင္) Daham Pasala လို႔ေခၚ တဲ့ ဓမၼေက်ာင္း သုိ႔မဟုတ္ Sunday School အစီအစဥ္ရွိတယ္ဆုိတာကုိ ကုိယ္တကယ္မသိခဲ့ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာ သာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကဖြင့္တဲ့ Sunday School ဆုိတာကုိလည္း အဲဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ စကားေျပာေတာ့မွပဲ ပထမဦးဆံုး ၾကားဖူးခဲ့ရတာပါ။ အလြန္လည္း စိတ္၀င္းစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ကုိယ္လည္း ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္ သက္ၿပီး ေလ့လာၾကည့္မိပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ Sunday School ဆုိတဲ့စနစ္ကုိ တႏုိင္ငံလံုးအတုိင္းအတာနဲ႔ ႏုိင္ငံ တ၀ွမ္းလံုးက ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ အားလံုးနီးပါး တက္ေရာက္သင္ၾကားၾကတယ္ဆုိတာကုိ အံ့ ၾသစြာနဲ႔ သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZnEnOxcXqI/AAAAAAAAACM/wZjeEERVAjA/s1600-h/IMGP2867.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZnEnOxcXqI/AAAAAAAAACM/wZjeEERVAjA/s320/IMGP2867.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303486214464888482" /></a><br /><br /><br />အမွန္ေတာ့ ဒီသင္ၾကားေရးစနစ္ကုိ စတင္ခဲ့တာက ၁၈၉၅-ခုႏွစ္ကတည္းကပါ။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံဟာ ၁၅၀၅- ခုႏွစ္ကတည္းက ေပၚတူဂီနယ္ခ်ဲ႕အစုိးရလက္ေအာက္ကုိ ေရာက္ရွိခဲ့တာျဖစ္ၿပီး၊ ၁၆၃၈ မွာေတာ့ ဒတ္ခ်္နယ္ ခ်ဲ႕အစိုးရကလည္း ၀င္ေရာက္သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ၁၈၇၆ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္အထိေတာ့ ၿဗိ တိသွ်အစုိးရ လက္ေအာက္ကုိ ေရာက္ရွိခဲ့ျပန္ပါတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕အစုိးရေတြရဲ႕ လက္ေအာက္ က်ေရာက္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္း ဘာသာေရးနဲ႔ပညာေရးနယ္ပယ္မွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ႀကီးစုိးလာခဲ့ပါတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕အစုိးရလက္ ေအာက္မွာ ေမွးမွိန္လာခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဘာသာစာေပ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႔ကုိ ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းရန္အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္မႈမ်ား ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အထင္ရွားဆံုးလည္းျဖစ္ ဓမၼေက်ာင္း သုိ႔မဟုတ္ Sunday School ကုိ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ သူလည္းျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ကေတာ့ Ven. Migettuwatte Gunananda ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ အခက္ အခဲမ်ဳိးစံု၊ အဖိႏွိပ္မ်ိဳးစံုကုိ ေက်ာ္လႊားၿပီး ၁၈၉၅ ခုႏွစ္မွာ Galle ၿမိဳ႕၊ ၀ိဇယနႏၵာေက်ာင္း (Vijayananda Temple) တြင္ ဓမၼေက်ာင္း သို႔မဟုတ္ Sunday School ကို စတင္ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီသင္ၾကားေရးစနစ္ ကုိ တႏိုင္ငံလံုးရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ တညီတၫြတ္တည္း ပူးေပါင္းပါ၀င္လာေအာင္ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ မ်ားႏွင့္အတူ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကလည္း ႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီထဲက ထင္ရွားတဲ့ ဦးေဆာင္ လႈပ္ရွားသူ လူပုဂိၢဳလ္္တစ္ဦးကေတာ့ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသား အေတြးအေခၚပညာရွင္ Colonel Steel Henry Olcott ျဖစ္ပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br /><br />Colonel Olcott ဟာ ၁၈၈၀ ခုႏွစ္မွာ ဒီႏုိင္ငံကုိေရာက္ရွိလာၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ၀ိဇယနႏၵာေက်ာင္း ဆရာေတာ္ Ven. Migettuwatte Gunananda ကုိ အေၾကာင္းျပဳကာ ဗုဒၶဘာသာကုိ သက္၀င္ ယံုၾကည္လာရာမွ ဗုဒၶဘာ သာ၀င္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ဓမၼေကာလိပ္ေတြ၊ ဓမၼေက်ာင္းေတြ၊ ဘာသာေရး ဆုိင္ရာသင္တန္းေတြကုိ ႏုိင္ငံတစ္၀ွမ္္းလံုးမွာ အမ်ားအျပားေပၚေပါက္လာေအာင္ ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားခဲ့သူအျဖစ္ လည္း ဒီႏုိင္ငံရဲ႕သမုိင္းမွာ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕မွတ္စု အတြဲ (၃) စာမ်က္ႏွာ ၁၄၃ မွာ ေရးသားခဲ့ေသာ “ငါ့ မွာ အေရးႀကီးေသာ အၾကံအစည္တခုရွိသည္။ ဤသည္ကား ဗုဒၶဘာသာအတြက္ အထူးသျဖင့္ က ေလးမ်ားအတြက္ ဗုဒၶဘာသာပညာေရးကုိ စတင္ရန္” ဟူေသာ စာသားဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအၾကား တြင္ ထင္ရွားခဲ့တယ္။<br /><br />၁၈၉၅ ခုႏွစ္က Galle ၿမိဳ႕ရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတေက်ာင္းကေန ကုိယ့္အားကုိယ္ကုိးစနစ္နဲ႔ စတင္ခဲ့တဲ့ ဓမၼ ေက်ာင္းေတြဟာ ဆယ္စုတစ္ခုအတြင္းမွာပဲ တႏိုင္ငံလံုး အတုိင္းအတာအထိ ပ်ံ႕ႏွ႔ံ သြားခဲ့ပါတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕အစုိး ရလက္ေအာက္က်ေရာက္ေနစဥ္ လြတ္လပ္ေရးမရခင္ အေစာပုိင္းႏွစ္ေတြကတည္းက ဓမၼေက်ာင္းလုိ႔ ေခၚၾက တဲ့ Sunday School စနစ္ဟာ ဒီႏုိင္ငံမွာ ခုိင္ခုိင္မာမာ အျမစ္တြယ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ဘာသာျခား တုိင္းတပါးသားအစုိး ရလက္ေအာက္အတြင္း အဖိႏွိပ္အခ်ဳပ္ျခယ္ၾကားထဲမွာ Private ေက်ာင္းအသြင္နဲ႔ တႏုိင္ငံလံုးမွာ အျမစ္တြယ္ သြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ လြယ္ကူတဲ့ ကိစၥရပ္တခုမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကုိယ္တုိ႔အထူးသတိထားရမယ့္ အခ်က္ ၂-ခ်က္ ရွိပါတယ္။ ပထမအခ်က္က ဒီႏုိင္ငံကုိၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ကုိလုိနီ နယ္ခ်ဲ႕အစုိးရလက္ေအာက္ကုိ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀ ေက်ာ္ၾကာေအာင္ က်ေရာက္ခဲ့ၿပီးတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာင္မွ ဗုဒၶဘာ သာပညာေရးစနစ္တခုကုိ ခုိင္ခုိင္မာမာနဲ႔ ဦးေမာ့လာႏုိင္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိခဲ့ၾကတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကုိယ္တုိ႔ႏုိင္ငံကုိၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ကုိလုိနီအစိုးရလက္ေအာက္ကုိ မက်ေရာက္ခင္ကေတာ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းဟာ ႏုိင္ငံရဲ႕အဓိကပညာေရး အခန္းက႑တရပ္အေနနဲ႔ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကုိ လုိနီေခတ္လည္းေရာက္ေရာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးစနစ္လည္း အၫြန္႔ခ်ဳိးခံလုိက္ရတာ ျပန္ၿပီးနလံမထူ ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ (ဒီႏုိင္ငံနဲ႔ ကုိယ္တုိ႔ႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရးရတာ တႏွစ္ထဲျဖစ္သလုိ၊ အဲဒီအခ်ိန္ တုန္းက အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ ကုိလုီနီအစုိးရဟာလည္း တခုတည္းရယ္ပါ။)<br /><br />ေနာက္ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ လူမ်ဳိးျခား Colonel Olcott ပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာဟာ သူရဲ႕ဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္က ကုိးကြယ္ခဲ့တဲ့ ဘာသာမဟုတ္သလုိ၊ သူရဲ႕ႏုိင္ငံေတာ္ဘာသာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူက ဗုဒၶဘာသာ အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ခဲ့သလဲဆုိတာကုိ သူတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ဓမၼေကာလိပ္ေတြ၊ ဓမၼေက်ာင္းေတြ၊ သူ႔ကုိအမွတ္ရၾကလုိ႔ ဂုဏ္ျပဳကာထုလုပ္ထားတဲ့ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕လယ္ရွိ သူ႔ရဲ႕႐ုပ္တုႀကီးက သက္ ေသျပေနဆဲပါ။ သူေသဆံုးသြားေပမယ့္ သူပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ အရာေတြကေတာ့ ရွင္သန္ႀကီးထြားေနဆဲပါ။ ဒီ လုိဆုိရင္ ကိုယ္တုိ႔က်ေတာ့ေရာ … ဗုဒၶဘာသာဟာ ကုိယ္တုိ႔ဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္ ကုိးကြယ္ခဲ့တဲ့ဘာသာ၊ ၿပီး ေတာ့ “အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကုိ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါ” ဆုိတဲ့ ၾသ၀ါဒကုိ သိတတ္နား လည္စအ႐ြယ္ကတည္းက ၾကားေနခဲ့ရတာ ယေန႔အထိ အႀကိမ္ေပါင္းမနည္းေတာ့ပါဘူး။ ၾကားခဲ႔ရတဲ့ အခ်ိန္ တုိင္းမွာလည္း ကုိယ္တုိ႔ကေတာ့ ေခါင္းေလးတညိတ္ညိတ္နဲ႔ေပါ့။ ေခါင္းညိတ္႐ုံကလြဲၿပီး ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ခဲ့ေသး တဲ့ ကုိယ့္အျဖစ္ကုိ တကယ္လုိ႔ Colonel Olcott သာေတြ႔ရင္ ကုိယ့္ကုိ ဟားတုိက္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူက သူ႔ႏုိင္ငံသားမဟုတ္တဲ့ ကေလးေတြအတြက္ ဒီေလာက္ေတာင္ ေစတနာထား လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့တယ္ဆုိ ရင္ ကုိယ္တုိ႔ကေတာ့ေရာ ကုိယ္တုိ႔ႏုိင္ငံက ကေလးေတြအတြက္ ဘာေတြလုပ္ေပးခဲ့ၾကၿပီးၿပီလဲ..။ အင္း ... ဒီအ ခ်က္ကေတာ့ ကုိယ့္အတြက္ အေလးအနက္ထားစရာ အခ်က္တခုပါပဲ။<br /><br />ဒီလုိနဲ႔ အခက္အခဲေတြၾကားက ႐ုန္းထြက္ဦးေမာ့ခဲ့တဲ့ ဓမၼေက်ာင္း သုိ႔မဟုတ္ Sunday School စနစ္ဟာ လြတ္ လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ သမိုင္းမွာထင္ရွားတဲ့ သမၼတ-Bandranaike ေၾကာင့္ ပိုၿပီးအေရာင္ေတာက္ ပခဲ့ပါတယ္။ သူ သမၼတျဖစ္တဲ့ ၁၉၅၆ ခုနွစ္တြင္ ဒီ Sunday School လို႔ေခၚတဲ့ ဓမၼေက်ာင္းေတြကို သာသနာ ေရး၀န္ႀကီးဌာနလက္ေအာက္ကဖြင့္တဲ့ အစိုးရေက်ာင္းေတြအျဖစ္ တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ အ တန္းတိုင္းအတြက္ သင္႐ိုးျပဌာန္းစာအုပ္ေတြကိုလည္း သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ၿပီး တႏိုင္ ငံလံုးရွိဓမၼေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားအားလံုးကို အခမဲ့ျဖန္႔ေ၀ေပးပါတယ္။ စာေမးပြဲေတြကိုလည္း သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ႀကီးမႉးက်င္းပေပးတာျဖစ္ၿပီး စာေမးပြဲနဲ႔ပတ္သတ္တာမွန္သမွ်ကိုလည္း တာ၀န္ယူ ၿပီး စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဓမၼေက်ာင္း သို႔မဟုတ္ Sunday School ၀တ္စံုဆိုၿပီးေတာ့့ သီးသန္႔သတ္မွတ္ ေပးခဲ့ေသးတယ္။ ေယာက်ၤားေလးေတြအတြက္က ဒီနိုင္ငံရဲ႕အမ်ိဳးသား၀တ္စံုနဲ႔ဆင္တူတဲ့ လည္ကတံုး ရွပ္အက်ႌ လက္ရွည္အျဖဴနဲ႔ လံုခ်ည္အျဖဴျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးေတြ အတြက္ကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံရဲ႕ ႐ိုးရာ၀တ္စံုျဖစ္တဲ့ Kandy ဆာရီနဲ႔ အနည္းငယ္ဆင္တဲ့ (သူတို႔အေခၚ) Half ဆာရီဆိုတဲ့ အထက္ေအာက္ အျဖဴေရာင္၀တ္စံုေလးျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါ့အျပင္ အစိုးရက အထက္တန္းေက်ာင္း ေအာင္လက္မွတ္မ်ားလိုပဲ ဓမၼေက်ာင္းေအာင္လက္မွတ္ကုိ လည္း ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ၾကပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုစနစ္တက်နဲ႔ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္လာတဲ့ Sunday School စနစ္ဟာ ယခု သမၼတ Mahinda Rajapaksha လက္ထက္မွာေတာ့ ပ့ံပိုးမႈေတြ အားေပးမႈေတြ ပိုၿပီး အားေကာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ သမၼတကိုယ္တိုင္ကလည္း က ေလးေတြကို Sunday School တက္ဖို႔ သူ႔မိန္႔ခြန္းေတြထဲကေနေရာ အျပင္မွာဆံုေတြ႔တဲ့အခါမွာေရာ အႀကိမ္ ႀကိမ္တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ သာမန္ေအာင္လက္မွတ္ အဆင့္သာရွိတဲ့ ဓမၼေက်ာင္းေအာင္လက္မွတ္ကိုလည္း အ ဆင့္အတန္းျမႇင့္တင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အစိုးရဌာနဆိုင္ရာ အလုပ္ခန္႔အပ္မႈမွာ ဒီ Sunday School ေအာင္လက္ မွတ္ဟာ အေရးပါတဲ့ ကန္႔သတ္ခ်က္တခုအေနနဲ႔ လိုအပ္ေနၿပီး အဲဒါကိုလည္း အစိုးရက တရား၀င္ထုတ္ျပန္ ထားေၾကာင္း ေက်ာင္းသားမိဘေတြကေျပာျပၾကပါတယ္။ (ဒီေနရာမွာ.. တျခားဘာသာျခားေတြအတြက္ဆိုရင္ ေတာ့ သက္ဆိုင္ရာဘာသာရဲ႕ ေအာင္လက္မွတ္ကို ဆိုလိုပါတယ္လို႔ ရွင္းျပၾကပါတယ္။) “ အခုဆိုရင္ Sunday School ေအာင္လက္မွတ္ဟာ တကၠသိုလ္ဆက္တက္မယ့္ ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအတြက္ အေရးပါတဲ့ လက္မွတ္တခု ျဖစ္ေနပါၿပီ” လို႔ အဲဒီမွာ စာသင္ေပးေနတဲ့ သီလရွင္ႀကီးတပါးက ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ေျပာ တုန္းက ကိုယ့္မွာေတာ့ သူနဲ႔အတူေရာၿပီး (သူတို႔အတြက္) ၀မ္းသာဂုဏ္ယူေနမိတယ္။<br /><br />ဒီႏိုင္ငံကိုေရာက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း အျပင္သြားစရာကိစၥေပၚရင္ အျမဲလိုလို လိုက္ပို႔ေပးတတ္တဲ့ ဒကာမႀကီးက တ ခ်ိဳ႕ေသာ သူ႔႐ံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ တျခားၿမိဳ႕ေတြက ဘုရားေတြဆီ လိုက္ပို႔ေပးေလ့ရွိပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ ခရီးထြက္ ခ်ိန္ တနဂၤေႏြမနက္ေစာေစာေတြမွာဆိုရင္ ျဖတ္ေက်ာ္သြားေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေတြ ႐ြာေတြရဲ႕ လမ္းေဘးတေလွ်ာက္ မွာေတာ့ ဓမၼေက်ာင္းက ကေလးမ်ားရဲ႕၀တ္စံုအျဖဴေရာင္ေတြ လႊမ္းေနေတာ့တာေပါ့ ..။ အျဖဴေရာင္တူညီ၀တ္ စံုေလးေတြနဲ႔ ကေလးေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက လန္းဆန္းတက္ႂကြစြာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းဆီ ဦးတည္လို႔ ...၊ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕မ်က္နွာမွာေတာ့ အျပံဳးပန္းေတြေ၀လို႔ ...၊ သူတို႔အာ႐ံုထဲမွာေတာ့ သူတို႔သြားေနတဲ့ ဘုန္း ေတာ္ႀကီးေက်ာင္းဟာ သူတို႔အတြက္ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အက်င့္စာရိတၱေတြ အေရာင္ျမႇင့္တင္ေပးတဲ့ေနရာ စံျပ ပုဂၢိဳလ္ေတြအေၾကာင္းကို ေလ့လာခြင့္ရမယ့္ေနရာဆိုၿပီး ယံုၾကည္မႈေတြျပည့္လို႔ ...။ ကားေပၚကေန လွမ္းျမင္ ေနရတဲ့ ဒီျမင္ကြင္းေတြကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ က်က္သေရရွိလြန္းလွပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေတြ၊ ရြာေတြျဖတ္သြားတိုင္း အဲဒီလိုျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို ကိုယ္က မ႐ိုးႏိုင္ေအာင္ လိုက္ေငးေနေတာ့တာပဲ။ ကားက ၿမိဳ႕ေတြ႐ြာေတြကို ေက်ာ္လြန္ သြားေပမယ့္လည္း ကိုယ့္အာ႐ံုထဲမွာေတာ့ အေတြးေတြက တ၀ဲလည္လည္ပါပဲ။ အင္း .. ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကိုယ္တို႔ႏိုင္ငံက ကေလးေတြေရာ ဘယ္ဆီကိုမ်ား ဦးတည္သြားေနၾကမလဲ ...၊ သူတို႔ေတြကေရာ ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေက်ာင္းေတြကို ဘယ္လိုသေဘာထားၾကမလဲ ...။<br /><br />တခါမွာေတာ့ ေရွးေဟာင္းဆင္းတုေတာ္ေတြ ဖူးဖို႔နဲ႔ ေရွးေဟာင္းအေဆာက္အဦေလးတခုကို ေလ့လာဖို႔ နယ္ ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတေက်ာင္းကို မိတ္ေဆြေတြကေခၚသြားပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္က Sunday School စာသင္ခ်ိန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္တို႔လလည္း စာသင္ေနတဲ့ေန ရာကို အရင္သြားၿပီး လိုက္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာေတြ႔ရတာကေတာ့ အသက္အ႐ြယ္လိုက္ အတန္းေတြ ခြဲ ျခားထားပါတယ္။ ၁တန္းကေန ၁၀တန္းအထိရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီဓမၼေက်ာင္း သို႔မဟုတ္ Sunday School အတြက္ သင္႐ိုးျပဌာန္းထားတာေတြကေတာ့ ...<br /><br />1. Pāli language (ပါဠိဘာသာ)၊ <br />2. History of Buddhism (ဗုဒၶဘာသာသမိုင္းေၾကာင္း)၊<br />3. Biography of the Buddha (ဗုဒၶ၀င္)၊<br />4. Biographies of very famous Buddhist monks, nuns and lay people (ဗုဒၶေခတ္ သာ၀ကႀကီးမ်ားရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိမ်ား)၊<br />5. Fundamental doctrines of Buddhism (ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အေျခခံတရားေတာ္မ်ား)၊<br />6. Recitation of Pāli passages and stanzas (ပါဠိေတာ္မ်ားကို ႐ြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ျခင္း)၊<br />7. Abhidhamma (အဘိဓဓၼာ)၊<br />8. Buddhist meditation (ဘာ၀နာ တရားပြားမ်ားျခင္း)တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။<br /><br />ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ သီလရွင္ေတြအျပင္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကလည္း ၀ိုင္း၀န္းကူညီသင္ၾကားေပးၾကတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ သင္ၾကားေရးပိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိရွိရတာ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ၁၉၆၀မွာ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ လိုက္တဲ့ Buddhist Theosophical Society (BTS) ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီအဖြဲ႔က သင္ၾကားမႈနည္းစနစ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုး တက္ေရးနဲ႔ ဆရာျဖစ္သင္တန္းဖြင့္လွစ္ေရးအတြက္ ရည္႐ြယ္တာပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ Sunday School ေက်ာင္း သားေဟာင္းမ်ားကိုလည္း ဆရာမ်ားအ ျဖစ္ ထိုသင္တန္းမ်ားမွေမြးထုတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အစိုးရစာေမးပြဲမ်ားမွ တဆင့္ စဥ္ဆက္မျပတ္အကဲျဖတ္ျခင္းဟာ အရည္အခ်င္းျပည္႔၀တဲ့ ဓမၼေက်ာင္းဆရာမ်ား ေမြးထုတ္ေပးျခင္း အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္လို႔ ရွင္းျပၾကပါတယ္။ သတိထားၾကည္႔မိသေလာက္ေတာ့ ဒီ Sunday School စနစ္ကို ဒီႏိုင္ငံက ပညာတတ္လူတန္းစားေတြ အထူးအားေပးၾကတာေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒါအခ်က္ေတြ ဟာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ မွတ္တမ္းေလး ေတြျဖစ္လို႔ေပါ့။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ... ႏို၀င္ဘာလရဲ႕ ရက္တရက္မွာေတာ့ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာထင္ရွားတဲ့ ကႏၵီစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့တဲ့ေနရာ၊ ဒီႏုိင္ ငံရဲ႕ ဒုတိယၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ကႏၵီ(Kandy)ၿမိဳ႕ကေန ကီလိုမီတာ ၂၀ေလာက္ေ၀းတဲ့ ေနရာက ျခံႀကီးတျခံကို ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီျခံႀကီးထဲမွာ ကိုယ္နဲ႔ အလြန္ရင္းနွီးတဲ့ မိသားစုတစု ေနထိုင္ၾကပါတယ္။ သူတို႔မိသားစု က စီစဥ္ျပဳလုပ္တဲ့ အလႉအတြက္ လာဖိတ္ၾကတာနဲ႔ ကိုယ္လဲ အဲဒီကိုေရာက္ျဖစ္သြားရေတာ့တယ္။ လာႀကိဳတဲ့ ကားက အလႉလုပ္တဲ့အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ မနက္ ၉နာရီခြဲေလာက္ရွိပါၿပီ။ အဲဒီေန႔က တနဂၤေႏြေန႔ပါ။ ကိုယ္တို႔ ေရာက္ေတာ့ အိမ္ရွင္ေတြက ထြက္ႀကိဳႏႈတ္ဆက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာက သားသမီးဆိုလို႔ ၁၃ႏွစ္အ႐ြယ္ သ မီးေလးတေယာက္ပဲရွိၿပီး ကိုယ္နဲ႔လဲ အလြန္ရင္းနွီးပါတယ္။ ကိုယ္ေရာက္ေတာ့ အဲဒီကေလးမေလးရဲ႕ မိဘေတြ ကို ႏႈတ္ဆက္ရင္း သူ႔ကိုမေတြ႔တာနဲ႔ ေမးၾကည္႔လိုက္ေတာ့ “ဒီေန႔ Sunday School ရွိတယ္ေလ ...၊ အဲဒီမွာ အ စမ္းစာေမးပြဲေလးလည္းရွိလို႔ပါ ...၊ ၁၁နာရီ မထိုးခင္ တရားပြဲအမီ ျပန္လာပါလိမ့္မယ္” လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။<br /><br />ပံုမွန္အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါက မထူးဆန္းေပမယ့္ အခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဒီစကားကို ၾကားရေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ နည္းနည္းဆန္းေနသလိုပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဒီအလႉက သူတို႔မိသားစုအတြက္ အလြန္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ျပဳ လုပ္ထားတဲ့အလႉပါ။ ကိုလံဘိုက ဆရာေတာ္ေတြနဲ႔ လူေတြတခ်ိဳ႕ကိုေတာင္ ဖိတ္ၾကားထားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ သူ တို႔မိသားစုအတြက္ ၀မ္းနည္းစရာအေကာင္းဆံုးျဖစ္ခဲ့တဲ့ေန႔ကို အမွတ္တရျပဳလုပ္တဲ့ အခမ္းအနားေလးပါ။ ဒီ လိုေန႔မ်ိဳးမွာေတာင္ အိမ္ရွင္ျဖစ္တဲ့ ကေလးမေလးက Sunday School ကို သြားဖို႔ မပ်က္ကြက္ခဲ့ဘူး။ မိဘေတြ ဘက္ကလည္း အားေပးတိုက္တြန္းၿပီး ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴနဲ႔လိုက္ပို႔ေပးတာပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ ဒီအေျခအေနေလး ေတြကိုၾကည္႔ၿပီး မိဘေတြဘက္ကေရာ ကေလးေတြဘက္ကပါ Sunday School အေပၚထားတဲ့ ေလးနက္မႈ ေတြကို သိလိုက္ရေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ သင္ၾကားေရးစနစ္တခုမွာ သင္ၾကားျပသေပးတဲ့သူေတြသာမက တက္ေရာက္သင္ၾကားၾကတဲ့ သူေတြဟာလည္း အလြန္အေရးပါတဲ့ အခန္းက႑ကေနပါ၀င္ေနပါတယ္။ သင္ ၾကားေရးစနစ္တခု ေအာင္ျမင္ဖို႔ အတြက္ ကေလးေတြဘက္က စိတ္ပါ၀င္စားမႈ အေလးအနက္ထားမႈေတြ လို အပ္သလို မိဘေတြဘက္လည္း တိုက္တြန္းအားေပးမႈ၊ ပံ့ပိုးမႈေတြလုပ္ေပးဖို႔လည္း အထူးလိုအပ္ပါတယ္။<br /><br />ကိုယ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း သူ႔ကိုမေတြ႔လိုက္ရေပမယ့္ ဓမၼေက်ာင္းကို ေလးေလးစားစားနဲ႔ မပ်က္မကြက္သြားခဲ့ တဲ့ သူ႔အတြက္ ေက်နပ္ေနမိတယ္။ ပီတိလည္း ျဖစ္ရတယ္။ အခမ္းအနား စခါနီးမွာပဲ အဲဒီကေလးမေလး ျပန္ ေရာက္လာၿပီး Sunday School ၀တ္စံုေလးနဲ႔ တရား၀င္နာေနတာ ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔အခမ္းအနားၿပီး ေတာ့ ကိုလံဘိုလိုက္ျပန္မယ့္ ဆရာေတာ္တပါးက ခဏေလာက္နားခ်င္ေသးတယ္ဆိုတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းမျပန္ျဖစ္ ေသးဘဲ ေခတၱနားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ္နားဖို႔အတြက္ေပးထားတဲ့ အခန္းထဲမွာပဲ ျပန္နားရင္ တ ကၠသိုလ္သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းထဲက စာတခ်ိဳ႕ကို ဖတ္ေနလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုေနရင္း တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ အလႉကိုလာတဲ့ (အသက္ ၁၃ ႏွစ္အ႐ြယ္) ဒီအိမ္ရွင္ရဲ႕ တူမေလးက အခန္းထဲ၀င္လာၿပီး ကိုယ္ေဘးနားကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ကေလးေတြကလည္း ကိုယ္နဲ႔ဆို အေတာ္ဓာတ္တည့္ၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္း ခင္ၾကတယ္။ (ဒီက ကေလးေတြ အဂၤလိပ္လို ေကာင္းေကာင္းေျပာႏုိင္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ကိုယ့္ထက္ေတာင္ သာေသး..) အခုလည္း ကိုယ့္အနားကိုကပ္လာတဲ့ ကေလးမေလးကလည္း ကိုယ္ဘာစာေတြ ဖတ္ေနတယ္ဆို တာ စပ္စုခ်င္လို႔ေလ၊ သူက ကိုယ့္ေဘးနားကေန စာ႐ြက္ထိပ္က ေခါင္းစဥ္တစ္ခုကိုၾကည္႔ၿပီး Mahasanghika Sect (မဟာသံဃိကဂိုဏ္း) ဆိုၿပီး အသံထြက္ဖတ္လိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္က လက္ထဲကဖိုင္ကိုပိတ္ၿပီး သူ႔ကို ေနာက္ခ်င္တာနဲ႔ အဲဒါဘာလဲ .. သိလားဟင္လို႔ ေမးလိုက္ပါတယ္။ ကေလးမေလးကလည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ သိတာ ေပါ့လို႔ျပန္ေျဖတယ္။ ဒါဆိုရင္ နည္းနည္းေလာက္ေျပာျပပါလားလို႔ဆိုေတာ့ ကေလးမေလးကလည္း အဲဒီဂိုဏ္း နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရာတခ်ိဳ႕ကို တခါတည္းတတြတ္တြတ္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုေျပာျပပါေလေတာ့တယ္။<br /><br />ဒီလိုျပန္ၾကားရလိမ့္မယ္လို႔ လံုး၀မထင္ထားပါဘူး။ အမွန္တကယ္ေတာ့ အဲဒီကေလးမေလးကို ေနာက္လိုက္ တာပါ။ ဒီဂိုဏ္းအေၾကာင္း သူဒီေလာက္အထိ သိေနလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ခဲ့မိဘူး။ ကိုယ္ဆိုရင္ေလ သူ႔အသက္အ ႐ြယ္ေလာက္တုန္းက မဟာသံဃိကဂိုဏ္းအေၾကာင္းမေျပာနဲ႔ အဲဒီနာမည္ကို ၾကားေတာင္ မၾကားခ့ဲဖူးဘူး။ မ ဟာယာန ဆိုတာကိုတာေတာင္ ဖားေအာက္ေတာရေရာက္ေတာ့မွ စၿပီးၾကားဖူးတာ။ ေအာ္ ... ဒီလိုလည္းရွိပါ လားေပါ့။ ဒါေတာင္ အဲဒီတုန္းက မဟာယာနဂိုဏ္းအေၾကာင္း ေသခ်ာမသိခဲ့ဘူး။ (ကိုယ္ကေတာ့ အဲဒီေလာက္ ထိကို ညံ့ခဲ့တာပါ။ အင္း ... ခုေနမ်ား ကိုယ္တို႔ႏိုင္ငံက သူ႔အ႐ြယ္ကေလးေတြကို အဲဒီလိုေမးၾကည့္ရင္ ဘယ္လို ေျဖၾကမလဲမသိဘူး …)<br /><br />အခု ကိုယ့္ေရွ႕က ကေလးမေလးက ၿမိဳ႕ႀကီးေတြ ေက်ာင္းေကာင္းေကာင္းႀကီးေတြမွာ ေနခဲ့ ရသူတဦးလည္း မ ဟုတ္ပါဘူး။ ကႏၵီအလြန္ ႐ြာၿမိဳ႕ေလးတစ္ခုကေန ႀကီးျပင္းလာတဲ့ သာမန္အရပ္သူေလးတစ္ဦးပါ။ ဒါနဲ႔ကိုယ္က လည္း သူ႔ကို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကို သိေနရတာလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ .. ကေလးမေလးက “Sunday School မွာသင္ေပးတာေလ” ဆိုၿပီး ျပန္ေျဖပါတယ္။ အဲဒီစကားကေတာ့ ကိုယ့္ရင္ဘတ္ထဲကို တည့္ တည့္ႀကီး ၀င္သြားသလိုပါပဲ။ ၾကည္႔ပါဦးေလ ... ဒီလိုသာမန္ကေလးတေယာက္ရဲ႕ အသိဉာဏ္ထဲကို ဘာသာ ေရးဗဟုသုတေတြ စြဲေနေအာင္ အမ်ားႀကီး ထည့္သြင္းေပးနိုင္တဲ့ သူတို႔႐ြာေက်ာင္း Sunday School က ဘုန္း ေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြကို အလြန္ေလးစားမိပါတယ္။ ဒီကေလးေတြအတြက္ သူတို႔ရပ္႐ြာက ဘုန္း ႀကီးေတြ အလြန္တာ၀န္ေက်ၾကတယ္လို႔ ရင္ထဲကေန လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ခံစားရလိုက္ရတယ္။<br /><br />မြန္းလြဲ ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာေတာ့ ကိုယ္တို႔လည္း အဲဒီျခံႀကီးကေန ကိုလံဘိုကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ျခံထဲက မထြက္မီ ကားေပၚမတက္ခင္ေလးမွာေတာ့ အိမ္ရွင္သမီးေလးက ျခံထဲကပန္းေတြခူးၿပီး ပန္းေလးေတြနဲ႔ ႏႈတ္ ဆက္ကန္ေတာ့ပါတယ္။ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ လက္ထဲမွာကိုင္ထားတဲ့ ပန္းေလးေတြကိုေငးရင္း ေန႔ခင္းကေတြ႔ ခဲ့တဲ့ စကားေျပာခဲ့တဲ့ ပန္းေလးေတြအေၾကာင္း သတိရေနမိတယ္။ ဒီကပန္းေလးေတြကေတာ့ ေလာကႀကီးအ တြက္ အလွဆံုးဖူးပြင့္ၾကဖို႔ တာစူေနၾကပါၿပီ။ ကိုယ္တို႔ႏိုင္ငံက ပန္းကေလးေတြကေရာ …။ “ႏိုင္ငံတစ္နိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြလက္ထဲမွာ ရွိေနပါတယ္” ဆိုတဲ့စကားကို စာအုပ္ေတြထဲ မွာ မၾကာခဏ ဖတ္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ မ်ဳိးဆက္သစ္ပန္းပြင့္ေလးေတြ ခြန္အားအျပည္႔နဲ႔ လန္းဆန္းမႈအျပည္႔နဲ႔ ဖူး ပြင့္ေနတာေတြ႔ရရင္ တကယ္ၾကည္ႏူးရတယ္။<br /><br />တခါတုန္းကေတာ့ နယ္က ကေလးမေလးတေယာက္ သူ႔မိသားစုနဲ႔အတူ ကိုလံဘိုကိုလာရင္း ကိုယ့္ဆီ အလည္ ၀င္လာပါတယ္။ သူလည္း အသက္ ၁၃ ႏွစ္ေလာက္ရွိပါၿပီ။ (ဒီႏိုင္ငံက ကိုယ္ရင္းႏွီးတဲ့ ကေလးေတြ ၁၀ေယာက္ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ထဲမွာ အသက္ ၁၃ ႏွစ္အ႐ြယ္က ၄ ေယာက္ပါတယ္။) ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေကာင္မေလး ကိုယ့္ဆီလာလည္တဲ့အခ်ိန္ကလည္း အေမရိကန္သမၼတေလာင္း Barack Obama ရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြက သတင္း စာေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ပလူပ်ံေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒါေတြကိုေတြ႔ေတာ့ ကေလး မေလးက ကိုယ့္ကိုဘာေျပာသလဲဆိုေတာ့ သူက “ Obamaကို မႀကိဳက္ဘူး ” တဲ့။ Obama ကို ေထာက္ခံသံ ေတြ ကြၽက္ကြၽက္ညံေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီကေလးမေလးက မႀကိဳက္ဘူးလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ စိတ္ထဲဇေ၀ ဇ၀ါျဖစ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔မႀကိဳက္တာလဲလို႔ သူ႔ကိုေမးေတာ့ သူက “ Hillary Clinton ကို ပိုႀကိဳက္လို႔ ေပါ့” တဲ့။ ၿပီးေတာ့ သူက Hillary Clinton စကားေျပာတဲ့ ပံုစံကို သူအလြန္ သေဘာက်ေၾကာင္း ကိုယ့္ကိုေျပာ ျပပါေသးတယ္။<br /><br />အဲဒီလို သူေျပာေနတဲ့ ပံုစံကေလးကိုၾကည္႔ၿပီး ကိုယ္ကေတာ့ ျပံဳးေနမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဆက္ေျပာတဲ့ စကား ေတြေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာေတာ့ အားရပါးရ ရယ္လိုက္မိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သူက Dr. Kondoliza Rice စကား ေျပာဟန္ကို ႀကိဳက္ပါတယ္တဲ့ ..၊ ဒါေပမယ့္ Dr. Rice က ႏိုင္ငံတကာက ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုတဲ့အခါမွာ ေျခေထာက္ကို အျမင့္ႀကီး ခ်ိတ္ထိုင္တာကိုေတာ့ သူက မႀကိဳက္ဘူးတဲ့။ အဲဒီစကားကိုၾကားေတာ့ ကိုယ့္မွာျဖင့္ သေဘာက်လိုက္တာ။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ကေလးမေလးတေယာက္ (သို႔မဟုတ္) လူငယ္ေလးတေယာက္ဟာ TV အစီအစဥ္ေတြထဲက ေၾကာ္ျငာမင္းသမီးေတြကို စိတ္၀င္စားတာထက္ လူထုကို ဦးေဆာင္ေနတဲ့ ျပႆနာ ေတြေျဖရွင္းေပးေနတဲ့ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကို စိတ္၀င္စားတာ ပိုမေကာင္းဘူးလား ...။ ႐ုပ္ရွင္ထဲက မင္းသ မီးေတြေျပာတဲ့ စကားလံုးေတြထက္ ကမာၻ႔ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြေျပာတဲ့ မိန္႔ခြန္းေတြကို စိတ္၀င္စားတာ ပိုမ ေကာင္းဘူးလား …။ စတိတ္ေပၚက ေမာ္ဒယ္လ္ေလးေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားပံုကို စိတ္၀င္စားတာထက္ ကမာၻေက်ာ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားျပဳမူပံုကို စိတ္၀င္စားတာ ပိုမေကာင္းေပဘူးလား။ ကိုယ့္တူေလး၊ တူမေလး ေတြက TV ဇာတ္လမ္းတြဲေတြထဲက မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြကို သေဘာက်ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ေရွ႕ကေကာင္မ ေလးကေတာ့ ကမာၻ႔ေခါင္းေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြကို အားက်လို႔ေနတယ္။ ေ၀ေတာင္ ေ၀ဖန္လိုက္ေသး။ ကိုယ့္မွာေတာ့ သူတို႔နဲ႔ေတြ႔လိုက္ရင္ စဥ္းစားစရာေတြက ေပၚေပၚလာေတာ့တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ ... သူ တို႔ေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခဲ့ရတာဟာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အမွတ္ရစရာေကာင္းခဲ့ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZnCcGSyiqI/AAAAAAAAACE/vGz3LeVnGTk/s1600-h/IMGP3006.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZnCcGSyiqI/AAAAAAAAACE/vGz3LeVnGTk/s320/IMGP3006.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303483824187017890" /></a><br /><br />ဒီႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရ ၆၉% က ဗုဒၶဘာသာ၀င္၊ ၁၅% က ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္၊ ၈% က ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္၊ ၇% က မြတ္စလင္ဘာသာ၀င္ေတြဆိုၿပီး ေဖာ္ျပထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီႏိုင္ငံမွာက လျပည့္ေန႔တိုင္းကို အစိုးရ႐ံုး ပိတ္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေပးၿပီး အဲဒီေန႔ဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ၊ ရိပ္သာေတြမွာ ဥပုသ္သီတင္း ေစာင့္တည္သူေတြ ျပည့္လို႔ေပါ့။ ကိုယ္ေနတဲ့ ရိပ္သာမွာေတာ့ ပံုမွန္လျပည့္ေန႔ဆိုရင္ ဥပုသ္ေစာင့္တည္သူ ၁၀၀၀ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ရွိၿပီး Wesak Poya Day လို႔ေခၚတဲ့ ကဆုန္လျပည့္ေနလိုမ်ဳိးမွာဆိုရင္ေတာ့ ၂၅၀၀ ေလာက္ရွိတတ္ပါတယ္။ မနက္ ၆ နာရီေလာက္ကတည္းက ေရာက္လာၾကၿပီး ညေန ၅ နာရီေလာက္မွ ျပန္ၾက တာပါ။ တရားပြဲေတြကလည္း ဆက္တိုက္ပါပဲ။ နာမည္ႀကီးဆရာေတာ္ေတြကိုလည္း တရားပြဲအတြက္ ပင့္ထား ေလ့ရွိပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ သီလယူၿပီး တရားနာၾကပါတယ္။ အဲဒီသူေတြထဲမွာလည္း ကေလးေတြက အျမဲ ပါေလ့ရွိပါတယ္။ ဧည့္သည္လာတာ အလြန္ရွားတဲ့ ကိုယ့္အခန္းထဲမွာေတာ့ လျပည္႔ေန႔ေတြဆိုရင္ အထူးဧည့္ သည္အျဖစ္နဲ႔ ကေလးေတြကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ တဘက္ကေလးေတြ ပတ္ထားၿပီး အထက္ေအာက္ အျဖဴ ေရာင္၀တ္စံုေလးေတြနဲ႔ေပါ့။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ ႏွစ္ေလာက္တုန္းက ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုယ့္မိတ္ေဆြရဲ႕ စကားေလးတခြန္းကို ျပန္ၾကားေယာင္ေနမိ တယ္ ... “ ဗုဒၶဘာသာကို ဘာသာေရးတခုလိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ကေလးေတြကို သင္ေပးေနလို႔ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ဘူး။ ဘာ သာရပ္တခုလို သင္ေပးရမွာ”လို႔ သူအားရပါးရနဲ႔ေျပာတုန္းက ကိုယ့္မွာေတာ့ အဲဒီစကားကို အလြန္သေဘာက် ၿပီး အျပည္႔အ၀ေထာက္ခံခဲ့ဖူးတယ္။ အခု ဒီႏိုင္ငံကိုေရာက္ၿပီး ဒီကသင္ၾကားေရးစနစ္ အေျခအေနေတြကို ေတြ႔ လိုက္ရေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း အေတာ္ရွက္မိပါရဲ႕။ ကိုယ္တ႔ိုမွာေတာ့ ေထာက္ခံလို႔ေကာင္းတုန္း၊ ေဆြး ေႏြးလို႔ေကာင္းတုန္းျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ဒီႏိုင္ငံက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေလာက္ကတည္းက လက္ေတြ႔လုပ္ျပခဲ့ၾကတာပါ။ ကိုယ္ကေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ ေတြကို ဦးၫႊတ္ရင္း စာေရးဆရာႀကီး ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ရဲ႕ စကားေလးတခြန္းကို ၾကားေယာင္ေနမိတယ္ ... “လူတေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးဟာ သူျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားေနတဲ့ ေခတ္ႀကီးက သူ႔ပခံုးေပၚတင္ေပးလိုက္ တဲ့ သမိုင္းတာ၀န္ကို သူဘယ္ေလာက္ သယ္ပိုးထမ္းေဆာင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔ တိုင္းတာရမွာပဲ”။<br /><br />ေဒၚေကတုမာလာ (ဖားေအာက္ေတာရ)<br />(ကမာၻေအးတကၠသိုလ္ ႏွစ္ပတ္လည္မဂၢဇင္းအတြက္ အမွတ္တရ ...)<br /><br />က်မ္းကုိး -<br />၁။ “Buddhism in Sri Lanka A Short History” By H.R. Perera<br />၂။ “Educating Buddhist Children in Sri Lanka” Ven. R. Gnanaseeha<br />၃။ http:// www.localhistories.org/srilanka.html<br />၄။ http:// www.law.emory.edu/ifl/legal/ srilanka.html<br />၅။ http:// www.wbf.net.cn/english/BuddhistStudies/844.html<br /><br />From / http://drlunswe.blogspot.com/<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-8632320990987007936?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-54898890128543875562009-02-15T08:02:00.000-08:002009-02-15T08:13:48.492-08:0015th Feb, 2009<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Buddhism &amp; Jainism</span><br /><br />The school of Buddhism evolved in the eastern part of India in 563 BCE. More or less at the same time (in &amp; around 550 BCE) another school, Jainism, with almost similar thoughts, was developing in the same part of India. The founder of Jainism, Lord Mahavira was a contemporary of Lord Buddha, the founder of Buddhism and even the Buddhist texts called Lord Mahavira 'an enlightened being'.<br />In the sixth century BCE and the preceding era, when both the schools of thought were developing and spreading their horizon, no rivalry seemed to have existed between them. This was because of the fact that both the religions almost believed in the same facts and philosophy of life. However, both differed on some of the views such as salvation and soul which led to their separate ways.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZg9YMlA1oI/AAAAAAAAAB0/WSn5KxODSZk/s1600-h/Jainism+Photos.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 266px; height: 237px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZg9YMlA1oI/AAAAAAAAAB0/WSn5KxODSZk/s320/Jainism+Photos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303056047131383426" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Similarities Between Buddhism And Jainism</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On God </span><br /><br />• Buddhism : The original Buddhist doctrine does not entail any godly figures, though the later Buddhist sects introduced some Godly figures. The Buddhists believe in the Godlike figures or the Bodhisattvas, who take interest in the welfare of the world and work for its liberation.<br /><br /><br />• Jainism : Alike Buddhism, Jainism also denies the existence of God, though they acknowledge the presence of the Jinas or Kevalins, who are higher than human beings in status but subject to change and evolution. However, unlike the Bodhisattvas, the Kevalins are rather indifferent to the prayers and problems and remain unaffected.<br /><span id="fullpost"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Nirvana </span><br />• Buddhism : In Buddhism, nirvana is freedom from the cycle of rebirth, when a being turns into a state of non-being, or Sunya, looses its identity and becomes nothing.<br />• Jainism : In Jainism, nirvana is a state of moksha, where a being looses its identity and is free from the cycle of birth and death.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Liberation<br /><br /></span>• Buddhism : The path of liberation in Buddhism goes through good conduct and good deeds, as mentioned in Eightfold path, Four Noble Truths, Five Preceptions and other moral conducts.<br />• Jainism : Similarly, the path of liberation in Jainism is to follow right perception, right knowledge, and right conduct. One has to overcome the worldly desires and feelings to attain liberation or to become a perfect soul.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Yogic Practices<br /><br /></span>• Buddhism : Buddhism emphasises on the practice of mediation and other forms of Yoga to concentrate on inner self.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZg9tlTqZUI/AAAAAAAAAB8/twfwqJs5-Nw/s1600-h/Jainism+yogic-practices.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 266px; height: 237px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZg9tlTqZUI/AAAAAAAAAB8/twfwqJs5-Nw/s320/Jainism+yogic-practices.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303056414546748738" border="0" /></a><br /><br />• Jainism : In Jainism as well, meditation and other yogic practices are essential for self purification and liberation.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Non-Violence<br /></span><br />• Buddhism : Buddhism is a peaceful religion with non-violence at the heart of its thoughts and behaviour.<br />• Jainism : Non-violence followed in action, thought, and speech is the highest morale in Jainism.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >Difference Between Buddhism And Jainism</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Karma<br /><br /></span>• Buddhism : Buddhism believes in the universality of Karma, which is a result of one's action.<br />• Jainism : Jainism also believes in the universality of karma and its effect on human beings. But, unlike Buddhism, karma, according to Jainism, is not a mere effect of one's actions, but a real substance that flows into each individual body or jiva. This karmic substance remains with a being until good conduct and self purification eliminates them.<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><br />On Soul </span><br />• Buddhism : According to Buddhism, soul is an individuality that does exist in plants and animals, but not in non-living or inanimate things.<br />• Jainism : According to Jainism, soul is present in every animate and inanimate object of the universe including its elements - earth, water, wind, fire and air.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On The Status And Evolution of Individual Beings<br /><br /></span>• Buddhism : After Nirvana, there is no soul, but the individuality of an individual that passes into nothingness, which is beyond any description and speculation.<br />• Jainism : After Nirvana, the soul continues to remain as an individual soul, but in the highest state of purity and enlightenment.<br />• <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Survival And Disappearence</span> : Over a period of time, while Buddhism disappeared from the Indian soil, Jainism survived in India, with its teachings intact, mostly untouched by the overwhelming philosophy and practices of Hinduism, at the same time imparting to the later some of its noblest ideas.<br /><br />Besides, a major difference lies in the dominions of both the religions. Though both, Buddhism and Jainism, originated and developed individually in the same geographical area of India, but difference lies in their spread. While Buddhism crossed the frontiers of its motherland and went to other parts of the Indian subcontinent, Central Asia, far eastern countries, and parts of North America and Europe as well, whereas Jainism, on the other hand, remained confined to India, the land of its origin<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-5489889012854387556?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-91959651335694448762009-02-13T05:32:00.000-08:002009-02-13T05:54:52.366-08:0013th Feb, 2009,<br />Dear Dhamma Friends,<br /> Here articles are for developing general knowledge about religions, not dedicate to discrimination of Religion. So I will explore about Buddhism and Other Religions such as Hiduism, Christianity, Jainism and Islam on my blog day by day as follow;<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Buddhism &amp; Other Religions</span><br /><br />Buddhism is one of the most popular religions of the world. Its teachings and doctrines have been accepted by a large number of people. However, there are still a number of people who follow other religions like Hinduism, Christianity and Jainism. These religions endorse views and ideas that do not necessarily match with Buddhism. Have you ever wondered what are these differences that set Buddhism apart from other religions? Have you ever tried to find out what are the similarities that join other religions to Buddhism?<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZV5lbRm6MI/AAAAAAAAABk/jgmQXnvzaQI/s1600-h/buddha+images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 99px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZV5lbRm6MI/AAAAAAAAABk/jgmQXnvzaQI/s320/buddha+images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302277820182358210" border="0" /></a><br /><br />Do not worry, if you have not, because now, you are at the right place. This section on Buddhism and other Religion is meant to acquaint you with these similarities and differnces in views. You will get to know how similar or dissimilar is Buddhism to Hinduism, Jainism and Christianity when it comes to views regarding topics like god, rituals, caste system, salvation, reincarnation, nirvana and non violence.<br /><br /><br />The texts have been structured in a manner that makes sure that you get an idea about the similarities and differences just at a glance.<br /><br />Also, the descriptions regarding similarities and dissimilarities are to the point.<br /><br />So, if you desire to know more about this topic, just go ahead and read the texts given in the section. In the end, you will have a fair idea about the topic<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Buddhism &amp; Hinduism</span><br /><br />"Buddhism, in its origin at least is an offshoot of Hinduism."(S.Rahdhakrishnan)<br />Guatam Buddha, the founder of Buddhism was born and brought up and lived and left this materialistic world as a Hindu. And this particular evidence is enough to explain that the concept of Hinduism predates to that of Buddhism. Hinduism, better known as the 'Sanatan Dharma' to the Hindus, is believed to be the oldest religion in the history of human civilization. Practiced majorly in the secular India, the origin of Hinduism is still a mystery!<br /><span id="fullpost"><br /><br />According to the historians, the origin of Hinduism dates back to 5000 or more years, whereas, the origin of Buddhism came into existence in a much later period, that is in &amp; around 563 BC. After Lord Buddha achieved enlightenment, He preached whatever He learnt from His experiences and His teachings came to be known as Buddhism and were well received by the people.<br /><br />It was during the later part of the Vedic Era, when Hinduism was on the verge of decline owing to the orthodoxy, superstitions and staunch practices, prevailing in the religion, when Buddhism with lesser complexities and rituals was accepted by the common people of India.<br /><br />This was the time when Buddhism arose out of the atheistic strands of Hinduism.<br /><br />It is a fact that Buddhism evolved and developed because of the complex nature evolving in Hinduism, but still despite some differences, these two sects have a lot of things in common.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZV5-kjy-VI/AAAAAAAAABs/7B6T5IALya0/s1600-h/Hindusim,buddhist-rituals1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 266px; height: 237px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZV5-kjy-VI/AAAAAAAAABs/7B6T5IALya0/s320/Hindusim,buddhist-rituals1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302278252171295058" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >Similarities between Hinduism and Buddhism</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Reincarnation<br /><br /></span>• Buddhism : Buddhism believes in the process of reincarnation based on deeds of the present life.<br />• Hinduism : Hinduism also believes that everyone is a part of an impersonal world and therefore, one's soul reincarnates into another body of any being, based on the deeds of the present life.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Salvation</span><br />• Buddhism : One has to work for salvation oneself and therefore, cannot blame others for the same. The salvation depends on the good deeds of a person.<br />• Hinduism : In Hinduism also, one attains salvation as per one's own fate and deeds. There are four paths or four yogas to attain salvation : Karma Yoga - Way of good works, Bhakti Yoga - Way of love and faith, Jnana Yoga - Way of knowledge, and Raja Yoga - Way of salvation.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Enlightenment<br /><br /></span>• Buddhism and Hinduism : Both of them believe that there are many paths to attain enlightenment such as overcoming through your feelings and desires and controlling over the six conscious senses.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Sufferings</span><br />• Buddhism and Hinduism : Both the schools of thought believe that excessive attachment to things and people in the physical world causes pain and suffering. Therefore, we must get ourselves free from the illusions of 'Maya' or worldly desires.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Yogic Practices </span><br />• Buddhism and Hinduism : Both of them gives an emphasis on the practice of meditation and other forms of yoga, which not only helps one to concentrate on the truth of life, but also facilitates the path of enlightenment and liberation.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Tantric Practices </span><br />• Buddhism : Buddhism has a major sect, 'Tantrayana', which is mainly based upon the tantric practices. That is meant Mahayana Buddhism, not Theravada Buddhism.<br />• Hinduism : Tantric practices are also prevalent in Hinduism, especially among the worshippers of the Goddess Kali and the god Shiva. Likewise Hinduism, the Mahayana Buddhism believes that the original teachings of the Buddha are from the Hindu practices, including prayers and the concept of God(even the Buddha as God in all His incarnations). Mahayana Buddhism also introduces the idea of (temporary) heavens and hells.<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" ><br />Differences Between Hinduism And Buddhism </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On God<br /><br /></span>• Buddhism : The original Buddhist doctrine does not entail any godly figures, though the later Buddhist sects introduced some Godly figures.<br />• Hinduism : The Hindus believe in 300,000 Gods.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Rituals</span><br />• Buddhism : Buddhism do follow some rituals but only in the form of meditation, and bowing and different forms of worship while offering prayer in the Buddhist temples. Buddhist practices also do not require any priests.<br />• Hinduism : The rituals, being followed by the Hindus are more complex and vary from birth to death of a person. Besides, priests do play important role in all the rituals.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Caste System </span><br />• Buddhism : There are four major sub sects in Buddhism, but none of them follow the caste system.<br />• Hinduism : On the contrary, there are a number of castes and sub-castes in Hinduism, and the Hindus follow them rigidly.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Asceticism<br /><br /></span>• Buddhism : As the middle way, Buddhism rejects extreme asceticism as well as great wealth.<br />• Hinduism : Most of the Hindus believe in extreme asceticism.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Vedas<br /><br /></span>• Buddhism : The Buddhists do not believe in the Vedas. Rather they firmly believe in the teachings of the Lord Buddha and the Buddhist scriptures.<br />• Hinduism : Hinduism believes in the supremacy of four Vedas - Rigveda, Samveda, Yajurveda and Atharvaveda.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >On Stages of Life<br /><br /></span>• Buddhism : The Buddhists do not believe in the stages of life. People can join any of the stages any time depending upon their spiritual preparedness.<br />• Hinduism : The Hindus believe in the four stages of life, also known as the 'ashramas' - Brahamacharya Ashram or Student life, Grihastha Ashram or family life, Vanprastha Ashram or the age at which a person leaves all the worldly desire and home, and Sanyasa Ashram - when a person meditates and awaits for the ultimate truth, death.<br />• <br />• <span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Continue to express about Buddhism &amp; Jainism</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-9195965133569444876?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-54232367353083820132009-02-11T09:26:00.000-08:002009-02-11T09:32:02.375-08:00By PAISARN LIKHITPREECHAKUL, THE NATION,<br />February 11, 2009<br />Bangkok, Thailand -- IF STILL ALIVE, Charles Darwin would be celebrating his 200th birthday tomorrow. Such longevity, of course, is impossible for any human, and Darwin's paradigm-changing theory of evolution by natural selection, goes a long way to explain why - along with many revelations about the human condition.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZMLSb_I4QI/AAAAAAAAABU/XHYR_sobJ7k/s1600-h/evolution.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 288px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V-7oHoveWwU/SZMLSb_I4QI/AAAAAAAAABU/XHYR_sobJ7k/s320/evolution.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301593597723336962" border="0" /></a><br />Some may object to an evolutionary perspective on Buddhism as superfluous, saying that the Buddha's two-millennia-old teachings are self-evident to the wise. But for others, a change in focus, like when looking at a Magic Eye puzzle, can reveal meaningful shapes popping out of seemingly disjointed pixels.<br /><br />Unfortunately, contemporary discussions of Buddhism are little more than repeated dogma with tired formulas and clich้s. It will be a good idea, for example, to employ an evolutionary explanation of why we age to shed fresh light on Buddhist concepts such as the three characteristics of dukkha (unsatisfactoriness), anicca (impermanence) and anatta (non-self).<br /><span id="fullpost"><br /><br />Literal borrowings aside, additional insights, however, can be gained from the analogy between the biological sphere and the spiritual dimension, as those familiar with the Buddhist cannon will realise that much of the Buddha's teachings are versed in similes drawn from the natural world.<br />In "Culakammavibhanga Sutta", the Buddha stated that, "Beings are owners of their karma, heirs of their karma; they originate from their karma, are bound to their karma, have their karma as their refuge. It is karma that distinguishes beings as inferior and superior." Some biologists, no doubt, will be tempted to replace "karma" - volition in physical, verbal and mental acts - with "genes".<br /><br />Building on this analogy between karma and genes, it is possible to paint a picture of our spiritual world filled with a plethora of living species arising out of karma, much as the biosphere is inhabited by animals and plants made of genes.<br /><br />As a metaphor in a "Jataka" tale, the Buddha urged his disciples to tear down the forest of spiritual defilements made of greed, hate and ignorance - the roots of all evil, according to Buddhism. He also encouraged them to cultivate the antidotes, namely generosity, compassion and wisdom. Together, these six can be thought of as making up our spiritual DNA, not unlike the four nucleic acids that spell out our genes.<br /><br />Although the law of karma can be summarised as "you reap what you sow", modern minds find it hard to accept it as so. To many, there seem to be missing links between the original deeds and the final results. For example, if it's a law, who enforces it and how?<br /><br />The strongest argument comes from the observed reality that, sometimes, good deeds appear punished and bad deeds rewarded. Why do corrupt politicians live happy lives while human rights defenders often get gunned down?<br /><br />The Buddha often pointed out, "It is by way of elements that beings come together and unite," and raised examples of the greedy mingling with the greedy, the wise with the wise, and so on. In other words, what we are, like and do determines our company and, consequentially, the general predicaments we find ourselves in.<br /><br />Here, evolution can fill in and explain that competition between living things is actually more intense within a species than between species. While hundreds of wildebeest may fall pray to predators during their great migrations, many more die from competition with other wildebeest for food and many others lose out in the competition for mates.<br /><br />Such competition exists in all species. But while the evidence of it will more likely show only as stress in a herd of wildebeest, it will show more prominently in a pack of hyenas as scars. That's why the life of corrupt politicians cannot be really all that pleasant. Based on how they treat others, we can guess what kind of treatment they can inflict on one another out of self-interest. As in evolution, there's no need for a higher power to enact the law of Karma.<br /><br />What about the gunned down hero? Here, one can also draw a parallel from the natural world. A bird that noisily warns its flock of an approaching hawk bears an increased risk of getting itself killed. Although it appears unjust at the individual level, one can argue that heroism cannot have evolved without the threat of danger. So the actual tragedy is expected to happen at some point. However, the survival of the rest of the flock, as a result of the heroic behaviour, ensures the multiplication of the altruistic genes. Likewise, a society that has evolved heroism is more likely to recognise and eulogise a self-sacrificing act, with the result that similar behaviours tend to increase rather than diminish.<br /><br />As seen above, most stress in the biological world comes from competition for survival and reproduction. It is no surprise then that our emotional toll mostly comes, in human terms, from work and love. These are the areas where each and every one of us can individually observe whether the law of Karma holds true in the here and now, without the need to invoke past lives. Does the serpent of greed come back to bite us in the end? Do we feel an equal measure of pain when we lose the object of our joy? Does violence breed violence?<br /><br />Although further insights can be made from the analogy, it's also important to note critical differences. In nature, the goal is the propagation and survival of genes. The Buddhist ideal, however, is the devolution of the ever-multiplying karma through volitional, not natural, selection. The ultimate goal is nirvana or karmic extinction - here used in the Jurassic sense rather than the traditional meaning of extinguishing a fire. Tellingly, the Buddha often referred to himself "just as a palm tree with its top cut off, incapable of growing again".<br /><br />But be it karma or genes, the Buddha teaches that Homo sapiens, rather than being shackled victims, have a capacity to rise beyond the raw urges of our constituting elements. It's left for each of us to prove him right or wrong.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/833352239394366452-5423236735308382013?l=uzinlay.blogspot.com' alt='' /></div>uzinlayhttp://www.blogger.com/profile/00907312761192097670noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-833352239394366452.post-46625056675422196622009-02-10T08:04:00.000-08:002009-02-10T08:10:59.458-08:0010th Feb, 2009,<br /><br />ေက်ာက္ကြင္း အေရးေတာ္ပုံ ``ေက်ာက္ကြင္း၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ´´part(1)+(2)<br /><br /><br />အေရးေတာ္ပံုအစ ---<br /><br />ျပည္ခရိုင္ ၀က္ထီးကန္ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ေလးမိုင္ခန္႔ကြာေ၀းေသာ ေနရာ၌ ေျမျပန္႔ခ်င္းအမ်ဳိးသားမ်ား ေနထိုင္ ေသာ ေက်ာက္ကြင္း အမည္ရွိ ခ်င္းရြာကေလးတစ္ရြာရွိသည္။<br /><br />အိမ္ေျခ (၇၀)ေက်ာ္မွ်ရွိ၏၊ ပတ္၀န္းက်င္မ်ားသည္ ျမန္မာရြာမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း ေက်ာက္ကြင္းရြာႏွင့္ ၄င္း၏အနီးတြင္ရွိေသာ ေညာင္ပင္သာရြာတို႔မွာ ခ်င္းအမ်ဳိးသားမ်ားသာ ေနထိုင္ေသာ ခ်င္းရြာႏွစ္ရြာျဖစ္ေလသည္။ ၄င္းရြာႏွစ္ရြာစလံုးသည္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မ်ား ေနထိုင္ေသာ ရြာမ်ားျဖစ္၍ ေက်ာက္ကြင္းရြာ၌ ခရစ္ယာန္ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းရွိၿပီး ဓမၼဆရာ ဦးေရႊေအာင္ေနထိုင္သည္။<br /><br />ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ခ်င္းအမ်ိဳးသားအိမ္ေထာင္စု ငါးခုမွ်သာရွိသည္။ က်န္အိမ္ေထာင္စုမ်ားမွာ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ေက်ာက္ကြင္းရြာမွာ ေသးငယ္ေသာ္လည္း သူႀကီးမင္းေနထိုင္ေသာ ရြာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထင္ရွားသည္။ အျခားအေၾကာင္းတစ္ခုမွာလည္း ရြာသူႀကီး ဦးေလွာင္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ခ်င္းအမ်ဳိးသာျဖစ္၍ ဇနီးမွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ခ်င္းအမ်ဳိးသမီးျဖစ္သည္။ အိမ္ေထာင္ေရးကို ဦးစားေပးထားၾကေသာေၾကာင့္ ဇနီးေမာင္နွံ ႏွစ္ဦးမွာ ဘာသာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ရွိၾကသည္။<br /><br />တနဂၤေႏြေန႔တြင္ မယားက ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းတက္သည္။ ဥပုသ္ေန႔ေတြင္ လင္ေယာကၤ်ားက အျခားရြာရွိ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသို႔ သြားေရာက္ၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္ သီလ ေဆာက္တည္သည္။ နာတာလူးပြဲ ခရစ္စမတ္ပြဲမ်ားကို မယားကဆင္ႏြဲၿပီး လင္ေယာကၤ်ားက ကထိန္ပြဲ ၀ါဆိုပြဲ ေညာင္ေရသြန္းပြဲမ်ားကို ဆင္ႏြဲသည္။ မယား၏ ဘာသာေရးအလွဴကို လင္ေယာကၤ်ားက လိုက္ေလ်ာ၍ လင္ေယာကၤ်ား၏ ဘာသာေရး အလွဴကိုလည္း မယားက ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။ ပဋိပကၡမရွိသည့္ သေဘာထားႀကီးေသာ ဇနီး ေမာင္ႏွံတို႔ပင္တည္း။ သို႔ေသာ္ ဦးေလွာင္မွာ ရပ္ရြာ၏ အႀကီးအကဲ သူႀကီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဘက္ကလည္း အေရးကိစၥရွိလွ်င္ ဦးေလွာင္ထံသို႔သာ ဦးတည္၍လာသည္။ ခရစ္ယာန္ဘက္ကလည္း ထိုနည္းတူပင္၊ ႏွစ္ဘက္ဘာသာေရးမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ဦးေလွာင္အိမ္တြင္သာ တည္းခိုၾကသည္။ ဦးေလွာင္တို႔၏ ဇနီးေမာင္ႏွံက ေကၽြးေမြးဧည့္ခံရသည္။<br /><br />ဦးေလွာင္မွာ သူႀကီးမင္းဆိုေပမယ့္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀လွသူမဟုတ္။ အစိုးရက ခြင့္ျပဳထားေသာ ခို္င္းေၾကးျဖင့္ စား၀တ္ေနေရးကို ဖန္တီးေနရသူ ျဖစ္ေပရာ ၾကာေသာ္ စီးပြားေရး ထိခုိ္က္လာသည္။ ဤအတိုင္း ဘာသာေရးႏွစ္ခုအတြက္ ႏွစ္ဘက္ကုန္က်ေနရလွ်င္ ေရရွည္မတတ္နိုင္၊ လင္္မယားႏွစ္ေယာက္စလံုး ဘာသာတစ္ခုတည္းကို ကူးေျပာင္းကိုးကြယ္မွ သက္သာေခ်မည္။<br /><br />ဤအေတြးျဖင့္ မိမိ၏ ဇနီးအား ဖြင့္ဟတိုင္ပင္ရာ သူႀကီးကေတာ္က ဘာသာတစ္ခုတည္းကို ကိုးကြယ္ရန္မူ သေဘာတူသည္။ သို႔ေသာ္ မိမိကိုးကြယ္သည့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာသို႔ မိမိလင္ေယာကၤ်ားသူႀကီးကို ေျပာင္းလဲ ကိုးကြယ္ေစခ်င္သည္။ သူႀကီးမင္းကလည္း ၾကင္ယာသက္ထား ဇနီးမယားအား ဗုဒၶဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းကိုးကြယ္ေစခ်င္သည္။ ကိုယ့္ဘာသာ ဘက္ကို ကူးေျပာင္းေစခ်င္သည့္ ဆႏၵခ်င္း တူညီေနသျဖင့္ မိိမိကိုးကြယ္သည့္ ဘာသာေကာင္းေၾကာင္း မွန္ေၾကာင္း ႏွစ္ဦးလံုးပင္ ေျပာၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ မယားေျပာသည္ကိုလည္း လင္ကသေဘာမက်နိုင္ လင္ေျပာသည္ကုိလည္း မယားက နားမလည္နိုင္ႏွင့္ လံုးလည္လိုက္၍ ေနေလသည္။<br />သူႀကီးနဲ႔ ဓမၼဆရာ<br /><br />ဤတြင္ သူႀကီးကေတာ္က မိစၧာဒိ႒ိႀကီးအား ကယ္တင္ေပးပါဟု ဓမၼဆရာဦးေရႊေအာင္အား အကူအညီေတာင္းေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေရႊေအာင္သည္ ညဘက္တြင္ သူႀကီးအိမ္သို႔ လာ၍ ခရစ္ယာန္တရားကို ေဟာသည္။ သူႀကီးဦးေလွာင္သည္ ပရိယတၱိစာေပ မတတ္ကၽြမ္းေသာ္လည္း ဆရာေတာ္မ်ားထံမွ ရရွိထားေသာ ပညာဗဟုသုတျဖင့္ ဦးေရႊေအာင္ေဟာေျပာသမွ်ကို ျပန္လွန္၍ညင္းခ်က္ထုတ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာမွန္ကန္ေၾကာင္းကုိ မိမိတတ္သမွ် ေျပာျပသည္ ဦးေရႊေအာင္ကလည္း ဦးေလွာင္ေျပာသမွ်ကို ေခ်ဖ်က္၍ ျငင္းခ်က္ထုတ္သည္။<br />ဤသို႔ျဖင့္ ဓမၼဆရာဦးေရႊေအာင္ႏွင့္ သူႀကီးမင္းဦးေလွာင္တုိ႔၏ အျငင္းအခံုသည္ ထင္ရွားလာ၍ ညဘက္တြင္ ရြာသားမ်ားပင္ လာေရာက္နားေထာင္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အေျဖကားထြက္မလာေခ်။ ဦးေရႊေအာင္ကလည္း သူႀကီးမင္းသေဘာက်ေအာင္ မေဟာေျပာနုိင္၊သူႀကီးမင္းကလည္း ဦးေရႊေအာင္ကို နိုင္ေအာင္ မေျပာနုိင္၊ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးလည္း လုံးလည္လိုက္၍ ေနၾကျပန္သည္ ရက္မွသည္လသို႔ ၊ လမွသည္ ႏွစ္သို႔သာ ကူေျပာင္းခဲ့သည္။<br />ဤအေၾကာင္းကားမထူးေသးေပ၊ ႏွစ္ဘက္ေသာ ေထာက္ပံ့ေၾကးေၾကာင့္ စီးပြားေရး မဟန္သည့္aျပင္ ေၾကြးပင္အနည္းငယ္တင္လာသည္။ သည္အတိုင္းမျဖစ္ေသး၊ ဤကိစၥကို ျပတ္ေအာင္လုပ္မွ ျဖစ္မည္။ သူႀကီးမင္း ေတြးရေလသည္၊ တစ္ေန႔တြင္ အႀကံေကာင္းတစ္ခုကို ေတြး မိသည္ ဦးေရႊေအာင္သည္ ညအိမ္သို႔လာလွ်င္ တင္ျပမည္။ ထိုေန႔တြင္ ဦးေရႊေအာင္ ေရာက္လာေသာအခါ၌ သူႀကီးမင္းဦးေလွာင္က မိမိ၏ အႀကံအစည္ကို ထုတ္ေဖၚေျပာၾကားေလသည္။<br /><br />``ဒီမယ္ ဆရာေအာင္ ခင္ဗ်ားႏွင့္က်ဴပ္တို႔ ကိုယ့္ဘာသာတရားေကာင္းေၾကာင္း ျငင္းခံုေနၾကတာလည္း ၾကာလွၿပီ ။ ဘာမွလည္း အေျဖမထြက္ဘူး၊ လဘက္ရည္ၾကမ္းႏွင့္ လဘက္သုတ္သာ ကုန္ၿပီး လူေမာတာပဲ အဖတ္တင္သည္။ ဘာမွလည္ အက်ဳိးထူးမလာဘူး။ အဲဒီေတာ့ တစ္ခုခုေတာ့ အေျပာင္းအလဲလုပ္မွ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ေဟာ…သူႀကီးမင္းက ဘယ္လိုျဖစ္ရျပန္တာလဲဗ် ၊ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ အေျဖထြက္လာမွာေပါ့ဗ် ၊ သူႀကီးမင္းက ဘယ္လိုမ်ား ေျပာင္းလဲခ်င္တာလည္းဗ် ´´<br /><br />``ဒီလိုရွိတယ္ ခင္ဗ် ၊ ဦးေရႊေအာင္ေျပာတာလည္း ကၽြန္ေတာ္ကမယံုနိုင္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာလည္း ဦးေရႊေအာင္က လက္မခံနိင္ဆိုေတာ့ ဒီအတိုင္းသြားေနလို႔ေတာ့ မဟန္ဘူးဗ်။ အဲဒါ သူႀကီးမင္းက ဘယ္လိုလုပ္ခ်င္လာဗ် ေျပာျပပါီးေလ´´<br />``ဒီလိုဗ်ာ..ဆရာေအာင္ကလည္း ခရစ္ယန္တရားနွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ကိုယ့္ထက္သာတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ကို ရွာဗ်ာ ၊ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဗုဒၶဘာသာတရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆရာတစ္ဦးကို ရွာမယ္´´ ။ ``အင္းေလ…ေျပာပါဦး´´။<br /><br />``အဲဒီဆရာႏွစ္ေယာက္ အၿပိဳင္အဆိုင္ေျပာၾကားေစဗ်ာ ၊ ျငင္းၾကခံုၾကေစဗ်ာ ၊ သူတို႔က ဆရာေအာင္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ထက္ ေတာ္တဲ့ တတ္တဲ့ လူေတြဆိုေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေျပာၾကရင္း တစ္ခုခုေတာ့ အေျဖထြက္မွာပဲဗ်။ အဲဒီလိုဆိုရင္ မေကာင္းဘူးလား ဆရာေအာင္ရဲ႕´´<br /><br />``ေကာင္းသားပဲ သူႀကီးရဲ႕ ၊ဒါေပမယ့္ အဲဒီဆရာေတြ ဒီကိုလာဘို႔ ေကၽြးဘို႔ စရိတ္စကေတြ ေတာ့ ခံမွျဖစ္မယ္ဗ် ´´<br /><br />``အဲဒါဟုတ္တာေပါ့ က်ၽြန္ေတာ္တို႔က ေခၚတာဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကပဲ စရိတ္ခံရမွာေပါ့ ဆရာေအာင္ရယ္´´<br /><br />``ဒီလိုဆိုရင္ စရိတ္အတြက္ ဒီလိုလုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္၊ သူႀကီးတို႔ဆရာအတြက္ သူႀကီးတို႔ဘက္က တာ၀န္ယူဗ် ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆရာအတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္တု႔ိ ဆရာအတြက္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခရစ္ယာန္ေတြက စုေပါင္းက်ခံမယ္ဗ် ´´။<br /><br />ဦးေရႊေအာင္၏ ေျပာျပခ်က္မွာ မွ်တသျဖင့္ သူႀကီးက သေဘာက်သည္၊ ဦးေရႊေအာင္ႏွင့္သူႀကီးအိမ္တြင္ ေရာက္ေနၾကသည့္ ခ်င္းအမ်ဳိးသားခရစ္ယာန္ ပရိသတ္ကလည္း သေဘာက်ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူႀကီးမွာ တစ္uီးတည္း ျဖစ္ေနသျဖင့္ ရြာထဲရွိ ဗုဒၶဘာသာအိမ္သံုးအိမ္မွ လူႀကီးမ်ာကုိ ေခၚခုိင္းလိုက္သည္။ ထုိသူမ်ားေရာက္လာေသာအခါ ေက်ာက္ကြင္းရြာ၏ ေျမာက္ဘက္ႏွင့္ေတာင္ဘက္တြင္ရွိေသာ ဗမာရြာမ်ားမွ ဗုဒၶဘာသာလူႀကီးမ်ားကုိ အေခၚခိုင္းလိုု္က္သည္ ၊ တစ္နာရီခန္႔ ၾကာေသာအခါ ထိုရြာမ်ားမွ ဗုဒၶဘာသာလူႀကီး ရွစ္ဦး လိုက္ပါလာၾကသည္။ သူႀကီးဦးေလွာင္ကား အဂၤလိပ္အစိုးရက ခန္႔အပ္ထားေသာ ဒိုင္နယ္သူႀကီး ျဖစ္သျဖင့္ စည္းစနစ္ရွိသူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေျပာဆိုလုပ္ကုိင္ရာတြင္ တိက်ေစ့စပ္သည္ ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ႏွစ္ဘက္ေသာလူႀကီးမ်ားႏွင့္ အေၾကအလည္ ေဆြးေႏြးၾကၿပီးေနာက္ သူႀကီးကေတာ္ထံတြင္ စာရြက္ေတာင္းၿပီး ဦးေရႊေအာင္အား ေရးသားေစလွ်က္ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ား ပါ၀င္သည့္ သေဘာတူညီခ်က္ကို စာခ်ဳပ္အျဖင့္ ခ်ဴပ္ဆိုလိုက္ေလသည္။<br /><span id="fullpost"><br />``သေဘာတူညီခ်က္ စာခ်ဴပ္တြင္ ပါရွိေသာ အခ်က္မ်ား´´<br /><br /><br />၁။ ေက်ာက္ကြင္းရြာသူႀကီး ဦးေလွာင္အပါအ၀င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ ၄င္းရြာေန ဓမၼဆရာ ဦးေရႊေအာင္ပါ ခရစ္ယာန္မ်ားက ေအာက္ပါအတိုင္း သေဘာတူ စာခ်ဴပ္ျပဳလုပ္၍ လက္မွတ္ေရးထိုးၾကသည္။<br /><br />၂။ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာႏွဏ္မ်ဳိး၌ မည္သည့္တရားက ေကာင္းသည္ မွန္သည္ဟု ယွဥ္ျပိဳင္ေဟာေျပာပြဲကုိ က်င္းပၾကရန္။<br /><br />၃။ ဤသို႔ ယွဥ္ၿပိဳင္ပြဲႀကီး ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ ေက်ာက္ကြင္းရြာ၏ အေနာက္ဘက္လယ္ကြင္းႀကီးထဲ၌ မ႑ပ္ႀကီး တစ္ခုထိုးရန္။<br /><br />၄။ ထိုမ႑ပ္ႀကီးထိုးရန္အတြက္ ခရစ္ယာန္မ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက အညီအမွ် ထက္၀က္စီ ကုန္က်ခံ၍ျပဳလုပ္ၾကရန္။<br /><br />၅။ မ႑ပ္ကို (၁၅)ပင္၊ (၁၄)ခန္းထိုးၾကရန္။ ဤမ႑ပ္ကို ခရစ္ယာန္တို႔က (၇)ခန္း ဗုဒၶဘာသာ တို႔က (၇)ခန္း အညီအမွ် ထိုးၾကရန္။<br /><br />၆။ ေခါင္းေဆာင္ဖိတ္ၾကားေသာ ဘာသာဆိုင္ရာ ဆရာမ်ားကို ဗုဒၶဘာသာအတြက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔က စရိတ္ခံ၍ ၊ ခရစ္ယာန္ ဘာသာအတြက္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တို႔က စုေပါင္းက်ခံၾကရန္။<br /><br />၇။ မိမိတိုအဖြဲ႕ သေဘာက်ရာဆရာမ်ားကို မိမိတို႔သေဘာအတို္င္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သလို ရွာေဖြ ေခၚေဆာင္ၾကရန္။<br /><br />၈။ ေဟာေျပာေသာအခါ ေဟာေျပာခ်ိန္နာရီကို အညီအမွ်ထား၍ ေဟာေျပာၾကေစရန္။<br /><br />၉။ ထိုသို႔ ေဟာေျပာၿပီးေသာအခါ တစ္ဘက္မွ တစ္ဘက္ဘာသာသို႔ တစ္အိမ္ေထာင္တိတိ ကူးေျပာင္းေၾကညာနုိင္လွ်င္ ထိုသို႔ေၾကညာနုိင္ေသာ ဘာသာဘက္က နိုင္သည္ဟု ဆံုးျဖတတ္ရန္။<br /><br />၁၀။ ရႈံးေသာဘာသာဘက္မွ လူႀကီးမ်ားက နုိင္ေသာဘာသာဘက္က လူႀကီးမ်ားသို႔ ေငြက်ပ္ငါး ဆယ္တိတိ ေပးရန္။<br /><br />၁၁။ ငါးဆယ္အနုိင္ရရိွေသာဘက္က ထိုေငြျဖင့္ ေအာင္ပြဲအျဖစ္ ရြာျပင္၌ ဇာတ္ပြဲတစ္ခ်ီကေစ၍ ရြာရွိလူကုန္ပြဲၾကည့္ၾကေစရန္။<br /><br />၁၂။ ယွu္ၿပိဳင္ေဟာေျပာပြဲႀကီး က်င္းပမည့္ရက္ကို ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၉၃၆ ခု၊ ေမလ(၁)ရက္ေန႔၊ ဗမာသကၠသရာဇ္ (၁၂၉၈)ခု၊ ကဆုန္လဆန္း(၁၂)ရက္၊ေသာၾကာေန႔ကုိ သေဘာတူ သတ္မွတ္ရန္။<br /><br />၁၃။ ယခုသတ္မွတ္ေသာ ပြဲႀကီးေန႔၌ ေခါင္းေဆာင္တရားေဟာဆရာ မလာနိုင္ေသာဘက္က အရံႈးျဖစ္ေစရမည္။<br />ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ ကုိယ္စား သူႀကီးဦးေလွာင္က လက္မွတ္ေရးထိုး၍ ခရစ္ယာန္တို႔ကိုယ္စား ဓမၼဆရာဦးေရႊေအာင္က လက္မွတ္ေရးထိုးၾကေလသည္။<br /><br />ထိုစာခ်ဴပ္ခ်ဴပ္ဆိုေသာေန႔ကား - ျမန္သကၠရာဇ္(၁၂၉၇)ခု၊ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း(၁၄)ရက္။<br />ခရစ္သကၠရာဇ္ (၁၉၃၆)ခု၊ ဧၿပီလ (၄)၊ စေနေန႔ျဖစ္ပါသတည္း။<br />အလိုေတာ္ရဂိုဏ္း<br />အလိုေတာ္ရရြာသည္ေက်ာက္ကြင္းရြာ၏အေနာက္ေျမာက္စြန္းစြန ္းႏွစ္မိုင္ခဲြခန္႔အကြာတြသည္။ ထိုရြာတြင္ ၀ါေတာ္ (၆၅)၀ါ ၊သက္ေတာ္(၈၅)ႏွစ္ ရွိေတာ္မူေသာ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး သီတင္းသံုးေတာ္မူသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး သီတင္းသံုးေတာ္ရာရြာကို အစြဲျပဳ၍ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးစီးေတာ္မူေသာ ဂုိဏ္းကို အလိုေတာ္ရဂုိဏ္းဟု ေခၚၾကသည္။<br />အလိုေတာ္ရဂိုဏ္း၀င္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေပါင္း (၈၀)ေက်ာ္ ရွိေလသည္။ သူႀကီး ဦးေလွာင္ႏွင့္ ေက်ာက္ကြင္းရြာ၏ ပတ္၀န္းက်င္မွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ လူႀကီးမ်ားသည္ ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ စာခ်ဴပ္ခ်ဴပ္ဆိုၿပီးေနာက္ မ႑ပ္ထိုးေရး ဧည့္ခံေကၽြးေမြးေရးတို႕ကိုသည္ အဓိကထား၍ လံုးပန္းေနၾကသည္။ ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဘက္မွ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာမည့္ ပုဂၢိဳလ္ရွာေဖြေရးအတြက္မူ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ပိဋကတ္ စာေပ တတ္ကၽြမ္းေသာ ဆရာေတာ္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ရွိေနသျဖင့္ ပူပန္ေၾကာင့္ၾကမႈ မထားၾကေခ်။ ဘယ္ဆရာေတာ္ျဖစ္ျဖစ္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာ နုိ္င္မည့္ဟု ယူဆထားကာ ခပ္ေအးေအးပင္ ေနၾကသည္။<br />ခရစ္ယာန္မ်ားဘက္ကမူ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာမည့္ ပုဂၢိဳလ္ကို အဓိကထား၍ စည္းေ၀းၾကသည္။ အေကာင္းဆံုး အေတာ္ဆံုးဆရာကို ရေအာင္ရွာေဖြၿပီး ပင့္ဖိတ္ရန္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေငြဘယ္ေလာက္ကုန္ပါေစ၊ ျဖစ္သည့္နည္းျဖင့္ ရွာေဖြထည့္၀င္ၾကသည္။ ဤအေရးသည္ ေက်ာက္ကြင္းရြာ တစ္ရြာတည္း၏ အေရးမဟုတ္ ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာတစ္ခုလံုး၏ အေရးျဖစ္သည္။နို္င္မွ ျဖစ္မည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ဓမၼဆရာ ဦးေရႊေအာင္အား ရန္ကုန္ မႏၱေလးစေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားသို႕ သြားေရာက္ရန္ တာ၀န္လြဲလိုက္ၾကသည္။<br /><br />ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဘက္က နီးစပ္ရာ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္မ်ားကို ေလွ်ာက္ထားၾကည့္ေတာ့မွ မလြယ္ကူေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။ အမ်ားစုမွာ ပိဋကတ္ေတာ္ တတ္ကၽြမ္းၾကပါ၏ ။ ခရစ္ယာန္အေၾကာင္း တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ် မသိရွိၾကေခ်။ စိတ္၀င္စားမႈမရွိသျဖင့္ မေလ့လာၾက ။ ေခတ္ပညာမတတ္ၾက ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေခတ္အျမင္လည္း မရွိၾကပဲ ပိဋကတ္ တစ္ဖက္ျမင္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကေလသည္။<br /><br />ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ႀကီးထံသို႔<br />ဦးေလွာင္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္စုသည္ ဤကိစၥအတြက္ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီးကို ေလွ်ာက္ထားတိုင္ပင္မွ ျဖစ္ေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ၿပီး ၊ စာခ်ဴပ္ကုိပါ တိုင္ပင္ၿပီး အလိုေတာ္ရဂိုဏ္းခ်ဴပ္ ဆရာေတာ္ႀကီးထံသို႔ သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထားၾကေလသည္။ စာခ်ဴပ္ကိုလည္း ျပသၾက၏ ၊ ဆရာေတာ္ႀကီးမွာ သက္ေတာ္ႀကီး၍ နားေလးေနသျဖင့္ ဦးပဇင္းႀကီးတစ္ပါးမွ တစ္ဆင့္ အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားရသည္။ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို နားလည္သြားၿပီးေနာက္ စာခ်ဴပ္ကို ဖတ္ရႈေတာ္မူသည္။ ထို႔ေနာက္ ဂိုဏ္းအတြင္း သံဃာ အစည္းအေ၀းေခၚယူၿပီး သင့္ေတာ္သလို စီမံေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေလွာင္တို႔အား မိန္႕ၾကားေတာ္မူလိုက္ေလသည္။ ဦးေလွာင္တို႔ လူသိုက္သည္ ပူပန္မႈ ေလ်ာ့ပါးသြားေသာ္လည္း စိတ္ေမာလူေမာျဖစ္ကာ ျပန္လာၾကရသည္။ ရြာတြင္ အသင့္ေစာင့္ေနၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအား ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက စီမံေပးေတာ္မူမည့္ အေၾကာင္းသာ ျပန္ၾကားရပါေတာ့သည္။<br />တိုက္ပြဲဗိုလ္ခ်ဴပ္ရွာၿပီ<br />ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ဂိုဏ္း၀င္ေက်ာင္းေပါင္း(၈၀)ေက်ာ္မွ ေခါင္းေဆာင္ဆရာေတာ္မ်ားကို ပင့္ဖိတ္ေစ၍ အလိုေတာ္ရေက်ာင္းတြင္ စည္းေ၀းေစသည္။ ဂိုဏ္း၀င္ဆရာေတာ္အသီးသီးက အႀကံအမ်ဴိးမ်ဴိး ေလွ်ာက္ထားၾကေသာ္လည္း ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာမည့္ ပုဂၢိဳလ္ ဂိုဏ္း၀င္ဆရာေတာ္ဘုရားထဲမွ ေပၚထြက္မလာဘဲ ျဖစ္ေနသည္။<br /><br />ဤအေရးအခင္းမွာ အလိုေတာ္ရဂိုဏ္း၏ အေရးအခင္းသာမကဘ ဲဗုဒၶဘာသာသာသနာေတာ္အတြက္ အေရးႀကီးေသာ အေရးအခင္းျဖစ္သည္ဟု ဂိုဏ္း၀င္ဆရာေတာ္အားလံုးကပင္ တစ္ညီတစ္ညြတ္တည္း သေဘာထားၾကသည္။ မိမိဂိုဏ္းထဲမွ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာမည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားမထြက္ေသာ္လည္း ရဟန္းသာမေဏ ရွစ္ေသာင္းေက်ာ္မွ်ရွိေသာ ျမန္မာနိင္ငံတြင္ ခရစ္ယာန္ႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာရဲမည့္ အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္ရွိရမည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ဴိးေတြ႔ေအာင္ရွာ၍ရ ေအာင္ ပင့္ေဆာင္နုိင္ဘို႕သာ အေရးႀကီးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဂိုဏ္း၀င္ေက်ာင္းဆရာေတာ္တို႔သည္ ၿမိဳ႕၊ ရြာႀကီးလွ်င္ ေငြတစ္ဆယ္ ၊ ငယ္လွ်င္ ငါးက်ပ္က် ေထာက္ပံ့ကူညီၾကရမည္ဟု ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္။ အားလံုး၀ို္င္း၀န္းေထာက္ပံ့ၾကရာ ေငြေၾကးအတြက္ ပူပန္စရာ မရွိေတာ့ဘဲ အားလံုးပင္ ျပည့္စံုသြားၾကေလသည္။<br /><br />ထိုေနာက္ ဂုိဏ္း၀င္ဆရာေတာ္တို႔သည္ အသီးသီး တာ၀န္ယူၾကၿပီး အလိုေတာ္ရဂိုဏ္းခ်ဴပ္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းတြင္ ဌာနခ်ဴပ္ျပဳလုပ္၍ ရန္ကုန္ မႏၱေလး ပခုကၠဴ ပုသိမ္ ေမာ္လၿမိဳင္စေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားရွိ ဂိုဏ္းအုပ္ဆရာေတာ္မ်ား နာမည္ေက်ာ္ ဆရာေတာ္မ်ားထံသို႔ ဂိုဏ္းဂဏမေရြးခ်ယ္ဘဲ စာေရးေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ ေၾကးနန္းရို္က္၍ အေၾကာင္းၾကားၾကသည္။ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ မၾကြနုိင္လွ်င္လည္း ၾကြေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာနုိင္မည့္ ပုဂိၢဳလ္ကို ညြန္ၾကားၾကပါရန္ ၊ အေၾကာင္းစံုလင္စြာျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။<br /><br />သာယာ၀တီ ဦးေဥယ် သို႔ရာတြင္ မႏၱေလး ၊ ပခုကၠဴစေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွ မည္သည့္ျပန္ၾကားခ်က္ကိုမွ် မရရွိခဲ့ေပ။ ရန္ကုန္မွ ဆရာေတာ္အခ်ဴိ႕ကမူ ဓမၼကထိက ဦးေဥယ်ကို ပင့္ဖိတ္ရန္ အႀကံေပးစာ ျပန္ၾကားျပန္သည္။<br /><br />ဦးေဥယ်သည္ ထိုအခ်ိန္က နိုင္ငံေက်ာ္ ဓမၼကထိက ဆရာေတာ္ျဖစ္၏ ။ အသံေကာင္းသည္ အေဟာအေျပာေကာင္းသည္ ၊အာ၀ဇၨာန္းရႊင္သည္ ၊ ထို႔ျပင္ ေလာကမ်က္မွန္စာေစာင္၌ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို ရႈပ္ခ်သည့္စာမ်ားကုိ ေရးသားေနသျဖင့္ လူသိမ်ား၍ ေက်ာ္ၾကားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုခရစ္ယာန္ဘာသာႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္၍ ေဟာေျပာရမည့္ ဘာသာ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲတြင္ ဦးေဥယ် သည္ အသင့္ေတာ္ဆံုးျဖစ္သည္ဟု ယူဆၿပီး ရန္ကုန္ဆရာေတာ္အခ်ဴိ႕က ညြန္ၾကားၾကျခင္းျဖစ္ေလသည္။<br />အလိုေတာ္ရဂိုဏ္း၀င္ဆရာေတာ္တို႔ကား နုိင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိက သာယာ၀တီ ဦးေဥယ်၏အမည္ကို ၾကားဖူးၾကသည္။ အေဟာအေျပာ ေကာင္းေၾကာင္းလည္းၾကားဖူးၾကသည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို ရႈပ္ခ်ေရးသားနုိင္သူျဖစ္ေၾကာင္း ၾကားသိရေသာအခါ ပိုမိုအားတက္က်သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား အက်ဴိးအေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားတင္ျပေသာ အခါ အျမန္ဆံုး ပင့္ဖိတ္အေၾကာင္းၾကားရန္ အမိန္႔ရွိေတာ္မူေလသည္။<br /><br />ဂိုဏ္း၀င္ဆရာေတာ္တို႔သည္ ဦးေဥယ်ထံသို႔ အေၾကာင္းစံု စာေရး၍ ေလွ်ာက္ထားပန္ၾကားၾကသည္။ ဆရာေတာ္ ဦးေဥယ်ကို ပင့္ၿပီဟူေသာ သတင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဘက္က ဓမၼကထိက အေက်ာ္ သာယာ၀တီ ဦးေဥယ်ဆရာေတာ္ေခါင္းေဆာင္၍ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာမည္ဟူေသာ သတင္းအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲၿပီး ျပန္႔နံ႕သြားေတာ့သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုမွာ ဦးေဥယ်ကို ၾကားဖူးေနၾကသျဖင့္ အားတက္ေနၾကသည္။ ေလာကမ်က္မွန္ကို ဖတ္ဖူးသူမ်ားကလည္း ဗုဒၶဘာသာဘက္က နိုင္ၿပီဟု တစ္ထစ္ခ် တြက္ဆေနၾက၏။ ဤသတင္းကား ခရစ္ယာန္တို႔ဘက္သို႔အထိ ျပန္႔နံ႕သြားေလသည္။<br /><br />သို႔ေသာ္ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ရပ္မွန္ကား ဆရာေတာ္ဦးေဥယ်ထံမွ မည္သည့္ျပန္ၾကားခ်က္ကိုမွ မရရွိျခင္းပင္ျဖစ္၏ ။ အလိုေတာ္ရဆရာေတာ္မ်ားက ေနာက္ထပ္၍ ေတာင္းပန္စာေရးၾကျပန္သည္။ စိတ္ခ်ရေအာင္ဆိုၿပီး ေၾကးနန္းရိုက္၍ သတင္းပို႔ၾကသည္။ ဦးေလွာင္တို႔ကလည္း ဦးေဥယ်ကို ပင့္သည္ဟု ၾကားရသျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္အားတက္ေနၾကသည္။ အႀကိမ္ႀကိမ္စာေရး၍ ေၾကားနန္းပို႔ေသာ္လည္း ျပန္ၾကားခ်က္ကို မရရွိၾကေသာအခါ အလိုေတာ္ရဂိုဏ္းမွ ဆရာေတာ္အခ်ဴိ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ကိုု္ယ္တိုင္လို္က္သြားၾကၿပီး ဆရာေတာ္ႏွင့္ဦးေဥယ်ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုကာ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ၾက၏။ အမ်ဴိးမ်ဴိးေလွ်ာက္ထားၾက၏ ။ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းပခ်က္မရွိဘဲႏွင့္ ဦးေဥယ်က ျငင္းလြတ္လိုက္သည္။ မႏၱေလး၊ ပခုကၠဴစသည္မွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ပင့္ၾကပါဟု လီးလြဲညြန္ၾကားလိုက္သည္။ ခရစ္ယာန္ဘက္မွ ဘုန္းႀကီးလူထြက္ ဓမၼဆရာႀကီးမ်ား ပါလိမ့္မည္ဟူေသာ သတင္းကို ဦးေဥယ် ၾကားသိၿပီးျဖစ္ဟန္တူ ၏။ အခ်င္းခ်င္းေတာ့ ေဆာ္ရဲသည္ ထိုသည့္ ဦးေဥယ် ကုိယ္ေတာ္ႀကီးကား နယ္နယ္ရရ ပုဂၢိဳလ္မဟုတ္ ခရစ္ယာန္ႏွင့္သာ ယွဥ္ ၿပိဳင္ ေဟာေျပာျခင္း မျပဳရဲေသာ္လည္း ကိုယ့္ဗုဒၶဘာသာအခ်င္းခ်င္း ဘ၀တူရဟန္းခ်င္းကိုမူေဆာ္ရဲ ႏွက္ရဲ၏ ။ ပိဋကတ္အရာ မယွဥ္သာေအာင္ မိမိထက္ အမ်ားႀကီးသာလြန္ေသာ အရွင္အာဒိစၥာ၀ံသ ဆရာေတာ္ကုိ ဂ်ဴဗလီေဟာ ပကာသနီယ် အစည္းအေ၀းပြဲႀကီး၌ ``ဘုန္းႀကီး ဦးတူး ခ်ီးလူးသည့္ ပံု ျပင္´´ျဖင့္ ရက္ရက္စက္စက္ ေဆာ္နက္၍ ပြဲက်ေအာင္ ေျပာ၀ံ့သူျဖစ္၏။ `လူျပန္ေတာ္ပညာရွိတစ္ဦးကို ေရးခုိင္းၿပီး သူက အမည္ခံကာ ေနစရာရွာမရ မလကကြင္းျပင္ ပမာဒစာရင္း၀င္တယ္ အဖ်င္းတြင္ထိပ္ဆံုး အာဒိစၥ ေယာက္ဖကုလားနာရယ္ ေဘာက္က်တာေတြ ေလွ်ာ့လိုက္ပါဦး ´ အစရွိေသာ ေတးထပ္ကဗ်ာကို သတင္းစာတြင္ ထည့္ရဲသူ အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေပတည္း။<br />အလိုေတာ္ရ ဂိုဏ္း၀င္ဆရာေတာ္မ်ားအား စိတ္ပမ္းလူႏြမ္းျဖစ္ၾကကာ ရန္ကုန္မွ ျပန္လာခဲ့ၾကရ၏။ မႏၱေလး၊ပခုကၠဴ၊စသည္ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွ ျပန္ၾကားခ်က္ကို ေမွ်ာ္လင့္ရန္သာ ရွိေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုၿမိဳ႕မ်ားမွ ျပန္ၾကားခ်က္ကို မရခဲ့ေပ ။ ဦးေဥယ်၏ ျငင္းဆိုလု္ိက္ေၾကာင္းကို ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား မေလွ်ာက္ထားဘဲ ဖုန္းကြယ္၍ ထားၾက၏ ။ ေမာင္ေဥယ် မေရာက္ေသးဘူးလားဟု ေန႔စဥ္ေမးေနေသာေၾကာင့္ ၾကာရွည္ဖုန္းကြယ္ထားရန္ မျဖစ္နိုင္ေတာ့ေပ၊ အခ်ိန္မွာလည္း တစ္ေျဖးေျဖး ကုန္သည္ထက္ကုန္လာ၍ ကဆုန္လဆန္းသို႔ပင္ ဆိုက္ေရာက္လာေခ်ၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေဥယ် မလာနုိင္ေတာ့ေၾကာင္းဖြင့္ဟ၍ ေလွ်ာက္ထားရေတာ့သည္။<br /><br />ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမွာ အလြန္ပင္ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေတာ္မူရွာသည္။ တပည့္ ဆရာေတာ္မ်ားက မႏၱေလး၊ပခုကၠဴတို႔မွ အေၾကာင္းျပန္ၾကားခ်က္ မရရွိေသးေၾကာင္း မၾကာမွီရမည္ ထင္ေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈရေအာင္ ေလွ်ာက္ထားၾကရသည္။ အလိုေတာ္ရေက်ာင္းသို႔ အၿမဲသတင္းေမးေနေသာ ဦးေလွာင္တို႔မွာလည္း ဦးေဥယ် မၾကြေရာက္နိုင္ေၾကာင္း သိသြားၾကသျဖင့္ အလြန္စိတ္အားငယ္သြားၾကသည္။ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီးက ျဖစ္ေအာင္စီစဥ္ ေပးမွာပဲ ဟူ၍သာ ေတြးေတာၿပီး စိတ္ကို ေျဖေနၾကရသည္။<br /><br />ခရစ္ယာန္တို႔အားတက္ၿပီ ခရစ္ယာန္တို႔ကလည္း ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး ၊ေမာ္လၿမိဳင္၊ေမၿမိဳ႕၊ ေတာင္ငူစေသာ ၿမိဳ႕မ်ားရွိ ဂိုဏ္းအုပ္ဂိုဏ္းခ်ဴပ္မ်ားထံသို႔ စာေရး၍၄င္း လူကိုယ္တိုင္သြားေရာက္၍၄င္း၊ အက်ဴိးအေၾကာင္းရွင္းျပ၍ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းမ်ားကလည္း အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြး၍ ယွဥ္ၿပိဳင္မည့္ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ေရြးခ်ယ္ေပးၾကသည္။ အဓိကယွဥ္ၿပိဳင္ရမည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားအျပင္ အေထာက္အကူျပဳ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အရံလိုက္ပါမည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိပါ ေရြးခ်ယ္ေပးသည့္အျပင္ ေငြေၾကးမ်ားပါ ၀ိုင္း၀န္းကူညီ၍ ေထာက္ပံ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဓမၼဆရာဦးေရႊေအာင္ႏွင့္ ခရစ္ယာန္အုပ္စုမွာက်ိန္း ေသနုိင္ၿပီဟုတြက္ဆကာ ေပ်ာ္တၿပံဳးၿပံဳး ေမာ္မဆံုးနိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနၾကသည္။<br />မိမိတို႔တာ၀န္ယူထားရသည့္ မ႑ပ္အစိပ္အပို္င္းကို အစြမ္းကုန္ မြမ္းမံခ်ယ္လွယ္ေနၾကသည္ ခရစ္ယာန္တို႔ဘက္မွ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာမည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားစာရင္းတြင္ ဦးေရႊမွန္ ၊ ဦးသာဒင္(ရန္ကုန္) ဦးသာဒင္(မႏၱေလး)တုိ႔၏ အမည္မ်ားမွာ ထိပ္ဆံုးမွ ေပၚထြက္လာ၏ ။ ဦးေရႊမွန္သည္ အင္းစိန္က်မ္း စာသင္ေက်ာင္း ၊ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးျဖစ္၏ ၊ ျမန္မာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းေပါင္းစံု အဖြဲ႕ခ်ဴပ္ႀကီး၏ နာယကႀကီးလည္းျဖစ္၏ ။ ပါဠိပိဋကတ္အရာတြင္ ပထမေက်ာ္ေအာင္ခဲ့သည့္ ဘုန္းႀကီးလူထြက္ျဖစ္၏ ။ ဗုဒၶဘာသာမွ ခရစ္ယာန္ဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းလာခဲ့သူျဖစ္၏ ၊ ဦးသာဒင္ ႏွစ္ဦးလံုးမွာလည္း ထိုေခတ္က ပထမႀကီးတန္းေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ စာခ်ဘုန္းႀကီးလူထြက္မ်ား ျဖစ္ၾက၏ ။ ပိဋကတ္ကို ထံုးလိုေခ် ေရလိုေနာက္၍ ေမႊနိုင္သူမ်ားဟု နာမည္ေက်ာ္ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾက၏ ။ ဦးေရႊမွန္နည္းတူ ဗုဒၶဘာသာမွ ခရစ္ယာန္ဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းခဲ့သူမ်ား ျဖစ္၍ အေဟာအေျပာ အလြန္ပင္ေကာင္းသည့္ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာႀကီးမ်ားျဖစၾကသည္။<br /><br />ဤပုဂၢိဳလ္ႀကီး သံုးဦးသည္ ဗုဒၶဘာသာကို ယွဥ္ၿပိဳင္ေခ်ဖ်က္ရာ၌ စံျပစရာအေကာင္းဆံုး ပုဂၢိဳလ္ ႀကီးမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္စာေပ ႏွင့္ သမၼာက်မ္းစာမ်ားကိုပါ ကၽြမ္းက်င္ၾကသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာတို႔ကို ကၽြန္းက်င္သည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔ က်ိန္းေသ ေအာင္ပြဲဆင္ရမည္ဟု ဓမၼဆရာဦးေရႊေအာင္တို႔ဘက္မွ ဟိန္းေဟာက္ထားသည္မွာ ဟိန္း ေဟာက္ေလာက္ပါေပ၏ ။<br /><br />ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေသာက<br /><br />ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီးကား ဆြမ္းဘုဥ္းမေပးနုိ္င္သည္အထိ ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္ စိတ္ထိခိုက္ေနေလသည္။ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ စစ္မွန္ေသာ၀ါဒျဖစ္ပါလွ်က္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာ မည့္သူ မရွိေသာေၾကာင့္သာ အေရးနိမ့္ရလွ်င္ သာသနာေတာ္၌ အသက္ရွင္လွ်က္ ေနဖို႔ပင္မေကာင္းေတာ့ ၊ ေသေသာ္မတည့္ ေအာ္… ေကာင္း၏ ။ဟူေသာ အဆင့္မ်ဴိးသို႔ ဆိုက္ေရာက္ေနေခ်ၿပီဟု ေတြးေတာကာ စိတ္ေမာေနရေလသျဖင့္ အဟာရကိုပင္ ေကာင္းစြာ မဘုဥ္းေပးနိုင္ေတာ့ေခ်။<br /><br />ၿပိဳင္ပြဲသတင္းကား ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္းတစ္၀ိုက္ႏွင့္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ဟသၤာတ ၊ျမန္ေအာင္၊ ႀကံခင္း ၊ ကေနာင္ဘက္အထိ ျပန္႔နံ႕၍ ေနသည္။ ၿပိဳင္ပြဲရက္ကလည္း တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ နီးကပ္၍ ေနေခ်ၿပီ ။<br /><br />ဓမၼေသာက ေအးရၿပီ ၁၂၉၈ ခု၊ ကဆုန္လဆန္း(၄)ရက္၊ ၁၉၃၆ ခု၊ ဧၿပီ (၂၃)ရက္ ၊ ၾကာသပေတးေန႔ ၊ ထိုေန႔ကား ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသာကေရာက္ေနရရွာေသာ အလိုေတာ္ရ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီး အဖို႔ ေသာကထြက္ေျပး ဘ၀င္ေအးရမည့္ ေန႔ ျဖစ္ေပသည္ ။ အာလံ(ယခုေအာင္လံ)ၿမိဳ႕၊ ဗုဒၶသာသနာျပဳေက်ာင္း ေက်ာင္းအုပ္ဆရာေတာ္ကေလး အရွင္ မဟာနႏၵသည္ ၀က္ထီးကန္သို႔ ကိစၥတစ္ခုအတြက္ ဆိုက္ေရာက္လာသည္ ၊ ၀ါဒယွဥ္ၿပိဳင္ပြဲကို ၾကား သိၿပီး ျဖစ္သျဖင့္ အေျခအေနကို စနည္းနာၾကည့္ရာ မေရရာေသာ အေျဖကိုသာ ရရွိသျဖင့္ သတင္း အတိအက် သိရွိလိုသျဖင့္ အလိုေတာ္ရေက်ာင္းသို႔ လာခဲ့သည္။ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီးမွာ မူလကပင္ ဆရာတပည့္ပမာ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ၿပီး ျဖစ္သျဖင့္ အေျခအေနကို ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထား ၾကည့္ရာ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာမည့္ ပုဂၢိဳလ္မရရွိေသးသည့္အေၾကာင္း သိရွိရေလေတာ့သည္။<br /><br />``တပည့္ေတာ္က ဦးေဥယ် ကိုယ္ေတာ္ႀကီး ေခါင္းေဆာင္ ေဟာေျပာမယ္၊ မႏၱေလးႏွင့္ပခုကၠဴက ကိုယ္ေတာ္ေတြလည္း ပါမယ္ဆိုတာနဲ႔ ေအးေနတာဘုရား ။ အခုဒီေရာက္မွပဲ<br />ဘယ္သူမွ မလာေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္ေနၿပီဆိုတာ သိရတာပါဘုရား ´´<br /><br />``……အဲဒီ ေမာင္ေဥယ်တို႔ မႏၱေလး ၊ ပခုကၠဴတို႔အေၾကာင္း မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး ၊ ေမာင္နႏၵရယ္ ၊ ရက္ကလည္း နီးလွၿပီ၊ အဲဒါ ေမာင္နႏၵ ကူညီနိုင္တယ္ မဟုတ္လားကြယ္´´<br /><br />``မွန္ပါ ကူညီနိင္ပါတယ္ ၊ ဒါေပမဲ့ တပည့္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ ၀င္ေရာက္ေဟာေျပာ မွာ မဟုတ္ပါဘုရား´´<br /><br />``ဘယ္လိုလည္းဟဲ့ ေမာင္နႏၵရဲ႕ ေမာင္ပဇင္းဟာက ကူညီနိုင္တယ္လည္း ဆိုေသးရဲ႕ ရွင္းေအာင္ေလွ်ာက္စမ္းပါဦးကြယ္´´<br /><br />`` တပည့္ေတာ္ထက္ ေတာ္တဲ့ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ရွိပါတယ္ဘုရား´´<br /><br />``ဘယ္သူတုန္းကြဲ႕၊ ဘယ္ၿမိဳ႕ကလဲ´´<br /><br />``မွန္ပါ……ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕ ဗုဒၶသာသနာျပဳေက်ာင္း ေက်ာင္းအုပ္ဆရာေတာ္ အရွင္ဥကၠဌပါဘုရား´´<br /><br />`` ေအာ္ …..ေတာင္တြင္းႀကီးကိုး…….အနို႕ သိကၡာ၀ါ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲကြယ့္… ေမာင္နႏၵရဲ႕ … ``သိကၡာ၀ါ (၂၀) မျပည့္ေသးပါဘုရား …..ဒီႏွစ္ေလာက္မွ ျပည့္မယ္ထင္ပါတယ္၊ အသက္ (၃၉)ႏွစ္ေလာက္ရွိပါၿပီဘုရား ´´<br /><br />``စာေပ ပရိယတၱိဘက္ကေကာကြယ့္´´ ၊ ``အသက္မႀကီးေပမယ့္ ပညာဂုဏ္ေတာ့ မငယ္ပါဘုရား ၊ ၀ိသုဒၶါရုံတိုက္ထြက္ပါ ကိုယ္ရင္ဘ၀ကပဲ ပိဋကတ္သင္ရိုး ကုန္ၿပီးေတာ့ ရဟန္းတစ္၀ါ အရမွာ စာခ်ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ဘုရား´´<br /><br />`` ပါဠိေတာ္ေတြႏွင့္ အ႒ကထာႀကီးေတြေကာ နိုင္နင္းရဲ႕လား….. အဲဒါက အေရးႀကီးတယ္ကြယ့္´´ ၊ `` မွန္ပ…. ပါဠိေတာ္၊အ႒ကထာ ၊ဋီကာ ၊ အႏုမဓုေယာဇနာဂ႑ိ အား အဓိပါၸယ္အေကာက္အယူ ၊ စုတ္ေစာဒနာ ၊ ေသာဓနာ နည္းေလးဆယ္ ၊ သံ၀ဏၰနာ ဥတ္ေကာက္ ဥပစာဆယ္ပါး ၊ ေနတိၳနညး္အားလံုးကိုပဲ နိုင္နင္းကၽြမ္းက်င္လွပါတယ္ဘုရား´´<br /><br />``အင္…ဒီလိုဆိုရင္.. ပိဋကတ္အရာေတာ့ က်မ္းဂန္စြယ္စံု မႈံေသာက္မာတင္ ပညာရွင္ကေလးပဲကြယ့္…. ဟို…ကုလားျဖဴစာ ဘသႏၱရေကာတတ္ရဲ႕လားကြဲ႕´´<br /><br />`မွန္ပါ……… ကုလားျဖဴစာ အဂၤလိပ္စာသာမက သကၠဋဘာသာ ဟႏၵီဘာသာ ဘဂၤါလီ နာဂရီဘာသာ အူရဒူဘာသာစတဲ့ ဘာသာစာေပ စကားမ်ားလည္း ဆရာတစ္ဆူ ပါဠဂူေရာက္တတ္ ေျမာက္ကၽြမ္းက်င္ပါတယ္ဘုရား ၊ အေနာက္ဘက္ မဇၼ်ိမ အိႏၵိယ နုိင္ငံမွာ (၇)ခုႏွစ္ေက်ာ္ေနၿပီး၊ ဆရာမ်ဴိးစံုထံမွ သင္ယူခဲ့တာပါဘုရား´´….. သာဓု …..သာဓု ၀မ္းေျမာက္ပါဘိေတာ့ ေမာင္နႏၵရယ္၊ အနို႕….သူတို႔ရဲ႕ စာျဖဴဘာသာက်မ္းေတြေကာ နိင္နင္းရဲ႕လားကြယ့္´´<br /><br />`` မွန္ပါ…စာျဖဴဘာသာက်မ္းစာျဖစ္တဲ့ သမၼာက်မ္းေတြတင္မကဘဲ ပသီဘာသာ၊ ကိုရ္ရန္ က်မ္းႏွင့္ ဟိႏၵဴဘာသာ မဟာဘာရတ စတဲ့ က်မ္းႀကီးေတြကုိပါ တတ္ေျမာက္နုိင္နင္းပါ တယ္ဘုရား ၊ အိႏၵိယနိုင္ငံမွာ ဘာသာေပါင္းစံုေဟာေျပာ ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာလည္း ၀င္ေရာက္ေဟာ ေျပာေဆြးေႏြးခဲ့သူပါဘုရား၊ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး သတိမထားမိလို႔ပါဘုရား၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ရွစ္နွစ္ေက်ာ္ ကိုးႏွစ္ေလာက္က (လယ္တီတရားသတင္းစာႀကီးထဲမွာ) ဗုဒၶဘာသာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ဟိႏၵဴဘာသာ၊ ပသီဘာသာေတြရဲ႕အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေရးခဲ့ပါတယ္ဘုရား….အခုလည္း တိုးတက္ေရး မဂၢဇင္း ထဲမွာ စာျဖဴတို႔ ပသီတို႔ႏွင့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ေဆာင္းပါးေတြ ေရးေနပါတယ္ဘုရား သူ႕ကုိဘယ္သူ မွ နုိင္ေအာင္ မေရးနိုင္ပါဘုရား´´<br /><br />``ဟာ….ဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ဒို႔ ဗုဒၶဘာသာဘက္က ေအာင္ပြဲခံၿပီေဟ့ ၊ ၀မ္းသာလိုက္တာ ေမာင္နႏၵရယ္…. အဲဒီကိုယ္ေတာ္ဘြဲ႕ ဘယ္သူကြယ့္ ´´<br /><br />`` ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌ ပါဘုရား ´´<br /><br />``ေအး….ေအး …အဲဒီေမာင္ဥကၠဌကို အျမန္ဆံုးသာရေအာင္ ပင့္ေပေတာ့ကြယ္၊ ဂိုဏ္း သံဃာမ်ားလည္း ေမာင္ မဟာနႏၵ ကုိ လိုအပ္သမွ် အားလံုး အကူအညီေပးၾကကြယ့္ ၾကားလား….. ကဲ ေဟ့ ငါ့ကုိဆြမ္းကပ္ၾကစမ္း ၊ ဒီေန႔ သိပ္ၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ကြယ္ … ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေတာ့မယ္ အခုမွပဲ ရင္ထဲက အလံုးႀကီးက်သြားေတာ့သကြယ္…။<br />အရွင္မဟာနႏၵ ေရာက္ရွိလာေသာ သတင္းသည္ ဦးပဇင္း ကုိရင္ ေက်ာင္းသားမ်ား မွ တစ္ဆင့္ ျပန္႔နံ႕သြားရာ အလိုေတာ္ရရြာသာမက အနီးအနားရွိ ရြာမ်ားကပါ လူ/ရွင္/ရဟန္းးတို႔ေရာက္ရွိလာၾကသျဖင့္ အလုိေတာ္ရေက်ာင္းတြင္ စည္ကားေနသည္။<br /><br />အရွင္မဟာနႏၵမွာလည္း ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌအေၾကာင္းေျပာရ ေမးသမွ်ေျဖရႏွင့္ တစ္ေန႔လံုးမနားရေတာ့ေပ ။ ညဘက္တြင္လည္း ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေမးျမန္းသမွ် ေျဖၾကားရ၏ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကား အရွင္ဥကၠဌက ကဲ့သို႔ေသာ စြယ္စံုတို္က္စစ္မွဴး တစ္ဦးကို ရရွိေတာ့မည္ျဖစ္၍ ၀မ္းသာရႊင္ျပေနေလသည္။ အရွင္မဟာနႏၵသည္ ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ စာခ်ဴပ္မူရင္းကုိ ကူးယူလိုက္ၿပီး အိပ္ရာသို႔ ၀င္ခဲ့သည္။<br /><br />________________________________________<br />အရွင္မဟာနႏၵ၏ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ --<br /><br />ေနာက္တစ္ႏွစ္နံနက္ ေစာေစာတြင္ အရွင္မဟာနႏၵသည္ ဂုိဏ္းခ်ဴပ္ ဆရာေတာ္ဘုရား ႀကီးအား ကန္ေတာ့ခဲ့ၿပီး ၀က္ေျမေတာရြာသို႔ ထြက္ခဲ့သည္။ ၀က္ေျမေတာေက်ာင္းတြင္ ဆြမ္းစားၿပီး ေနာက္ လွည္းျဖင့္ တည္တြတ္လမ္းခြဲသို႔ သြားသည္။ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ထြက္လာေသာ ေတာင္တြင္းႀကီးသြား ခရီးသည္တင္ ဘတ္စ္ကားကို စီးၿပီး ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕သို႔ တိုက္ရိုက္ပင္ ထြက္ခဲ့သည္။ အာလံ(ယခုေအာင္လံ)ၿမိဳ႕ရွိ မိမိ၏ေက်ာင္းသို႔ပင္ မ၀င္ေတာ့ေပ ၊ ဆရာေတာ္ အရွင္ ဥကၠဌႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရန္မွာ အဓိက ျဖစ္ေနသည္။ အရွင္ဥကၠဌသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္ ေဟာ ေျပာပြဲဆိုလွ်င္ မည္သည့္အခါမွ မျငင္း ေနရာမေရြး လို္က္ေလ့ရွိေၾကာင္း အရွင္မဟာနႏၵ သိၿပီးျဖစ္ပါ ၏ ။ သို႔ေသာ္ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ ေက်ာင္း၌ ရွိ/မရွိ မိမိမသိ ၊ ဆရာေတာ္သည္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ အျခားၿမိဳ႕ရြာမ်ားက ပင့္ဖိတ္လွ်င္ ၾကြသြားေလ့ရွိသည္။<br /><br />ယေန႔ပင္ ကဆုန္လဆန္း (၅)ရက္ေန႔ျဖစ္ေနၿပီ ၊ၿပိဳင္ပြဲရက္မွာ ကဆုန္လဆန္း(၁၂) ရက္ျဖစ္ေနသျဖင့္ (၇)ရက္တာမွ်သာ အခ်ိန္ရွိေတာ့သည္။ အကယ္၍ ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕တြင္ ဆရာေတာ္ မရွိလွ်င္ ဆရာေတာ္ၾကြရာ ၿမိဳ႕သို႔ ျဖစ္သည့္နည္းျဖင့္ လုိက္၍ ပင့္ရဦးမည္။ (၇)ရင္အတြင္းဆိုလွ်င္ အခ်ိန္မွီနုိင္ပါေသး၏ ။ သည္ထက္ ရက္နည္းလွ်င္ေတာ့ မွီဖို႔မလြယ္ ၊ မမွီလွ်င္ စာခ်ဴပ္အရ ဗုဒၶဘာသာဘက္က အလိုလို ရံႈးေပေတာ့မည္ ။ သည္ေန႔ ေတာင္တြင္းႀကီးကုိ ေရာက္မွျဖစ္မည္ ။ ဤအေတြးျဖင့္ တိုက္ရိုက္လာခဲ့ရာ ညေန(၃)နာရီတြင္ ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕၊ ေနရွင္နယ္ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ရွိၿပီး ဆရာေတာ္ႏွင့္အဆင္သင့္ပင္ ေတြ႕ဆံုရာ ၀မ္းေျမာက္မႈမွာ အတိုင္းအဆမရွိပင္ ျဖစ္ရပါသည္။<br /><br />တိုက္ပြဲအတြက္ လက္နက္စုၿပီ<br /><br />ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌသည္ ဒကာတစ္ဦးနွင့္ ဗုဒၶ၀ါဒေရးရာကို ေဆြးေႏြးေနရာ အရွင္မဟာနႏၵသည္ ဆရာေတာ္အား ရွိခုိးဦးခ်ၿပီးေနာက္ ၀င္ေရာက္နားေထာင္ေန၏ ။ ဆရာေတာ္ႏွင့္ အရွင္မဟာနႏၵတို႔၏ ဆက္ဆံေရးမွာ ဆရာတပည့္ သီတင္းသံုးေဖၚ အေပါင္းအသင္း ဆက္ဆံေရးျဖစ္၏ ။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အၾကားတြင္ ဘာအဟန္႔အတား အဆင့္အတန္း အားနာစရာဟူ၍ မရွိ ၊ အရွင္မဟာနႏၵကလည္း ဆရာေတာ္ အေၾကာင္းကုိ သိၿပီးျဖစ္သည္။ ဗုဒၵ၀ါဒႏွင့္ အမ်ဴိသားေရးမွ တစ္ပါး အျခားအရာကို ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌ မငွဲ႕ညာမွန္းလဲ သိၿပီးျဖစ္၍ ေဆြးေႏြးခန္းၿပီးေအာင္ ထိုင္၍ နားေထာင္ေနသည္။<br /><br />ေဆြးေႏြးခန္းၿပီးေသာအခါတြင္မွာ ေက်ာက္ကြင္းအေရးေတာ္ပံု၏ အေၾကာင္းကုိ အေသးစိတ္ေလွ်ာက္ထား၍ မိမိ္ကူးယူလာေသာ စာခ်ဴပ္ကို ဆက္ကပ္ေလသည္။ ဆရာေတာ္သည္ စာခ်ဴပ္ကုိ ေသခ်ာစြာဖတ္ရႈၿပီးေနာက္ နာယကဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀နကုိ အေခၚခိုင္း၍ အက်ဴိးအေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ဆရာေတာ္အရွင္ဇ၀နကမွတစ္ဖန္ ဆရာဦးကိုကုိႀကီးႏွင့္ ဆရာေတာ္ ဦးကြန္႔တို႔ကို ေခၚခုိင္းလိုက္ရာ ၊မၾကာမွီေရာက္လာၾကသည္။ စာျပဆရာ ဦးပဇင္းမ်ားလည္း ေရာက္လာၾကသည္။ ထုိအထဲတြင္ ခရစ္ယာန္မွ ဗုဒၶဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းလာခဲ့သိ အဂၤလိပ္ကျပာ အရွင္အရိယဓမၼလည္း ပါေ၀ေလသည္။<br /><br />ဆရာေတာ္သည္ မိမိ၏အခန္းတြင္း၌ အသစ္ရွိေနေသာ သမၼာက်မ္းစာမူေဟာင္းမူသစ္မ်ာ သမၼာက်မ္းစာအဖြင့္က်မ္းမ်ား ဘာသာေရးေ၀ဖန္ထားသည့္ မဂၢဇင္းမ်ားႏွင့္ ယုဒသန္ ဘာသာျပန္ သမၼာက်မ္းစာမ်ားကို ထုတ္ေပး၍ မည္သည့္က်မ္း မည္သည့္အခန္းက မည္သည့္စာပိုဒ္ကို ကူးဟု ညြန္ၾကားေပးသည္။ က်မ္းအမည္ စာပိုဒ္ေရ စာမ်က္ႏွာ စာေၾကာင္းေရတိုပကိုလည္း ေအာက္ဘက္တြင္ အတိအက် ေရးကူးခိုင္းသည္။ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေတးမွတ္ထားၿပီးေသာ စာအုပ္မ်ားျဖစ္၍ ရွာေဖြသူမ်ာ းသိပ္ၿပီးမပင္ပမ္းလွပါ။<br />ဒီလူမ်ဴိးႏွင့္ေတြ႕ခ်င္တာ<br /><br />အဂၤလိပ္ဘာသာစာကို ဆရာဦးကိုကိုႀကီးႏွင့္ အရွင္အရိယဓမၼတို႔က ေရးကူး၍ ျမန္မာဘာသာစာကုိ ဆရာႀကီးဦးကြန္႔က ေရးကူးသည္ ။ အရွင္မဟာနႏၵသည္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌ ညြန္ၾကားေနသမွ်ကို ဘာတစ္ခုမွ် ၀င္ေရာက္ေျပာဆို ေ၀ဖန္ျခင္းမျပဳဘဲ၊ ၀မ္းသာေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ၾကည့္ေနသည္။ ဆရာေတာ္၏ အရည္အခ်င္းကို သိၿပီးျဖစ္သည္။ အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည့္ထားၿပီးျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာစာေပတို႔ကိုသာ ေရးကူးခုိင္းျခင္းသည္၊ အေၾကာင္းရွိ၍သာ ျဖစ္မည္ ၊ ဖြတ္ျမီး ဖြတ္ခ်ည္သည့္ သေဘာေပလား။ မိမိဥာဏ္မမွီုိနိင္ ပိဋကတ္က်မ္းမ်ားကား ဆရာေတာ္ဦးေႏွာက္တြင္ ေရးကူးၿပီးျဖစ္လိမ့္မည္ ၊ သို႔ေသာ ္အရွင္မဟာနႏၵ က စကားတစ္ခြန္းေတာ့ ဆရာေတာ္အား ေလွ်ာက္ထးလို္က္သည္။<br /><br />``ခရစ္ယာန္ဘက္က ပထမႀကီးတန္း ပထမေက်ာ္တန္းေအာင္ထားတဲ့ ဘုန္းႀကီးလူထြက္ သင္းအုပ္ဆရာႀကီးေတြ ဓမၼဆရာႀကီးေတြပါတယ္တဲ့ ဆရာေတာ္… အဲဒါေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကိဳတင္သိထားေအာင္ ေလွ်ာက္ထားတာပါ။ ´´<br /><br />``အဲဒါ သာၿပီးေကာင္းတာေပါ့ ကိုယ္ေတာ္´´ ´´မွန္ပါ….အမိန္႔ရွိပါဆရာေတာ္ ´´<br /><br />`` ပါဠိမတတ္တဲ့ ခရစ္ယာန္က်မ္းသက္သက္ကိုသာ တတ္တဲ့လူမ်ဴိးနဲ႕ ယွဥ္ၿပိဴင္ေျပာလို႔ တပည့္ေတာ္တို႔ ကနုိ္င္ဦးေတာ့ ၊ ပါဠိမတတ္လို႔ ခံလိုရတယ္ဆိုတာမ်ဴိး ျဖစ္ေနဦးမယ္။ တပည့္ေတာ္ကလည္း အဲဒီဘုန္းႀကီးလူထြက္ ခရစ္ယာန္မ်ဴိးႏွင့္ ေတြ႔ခ်င္ဆံုခ်င္ေနတာ အေတာ္ပဲကိုယ္ေတာ္ ´´။ ``ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆရာေတာ္´´<br /><br />အဲဒီလိုလူမ်ဴိးေတြက ဥၾသလည္းမဟုတ္ ၊ က်ီးကန္းလည္းမဟုတ္တဲ့ (ေအာက္ကလိအာ)ဆိုတဲ့ လူမ်ဴီးေတြ ပိဋကတ္ကို ကုန္စင္ေအာင္ နိက္နိုက္ခၽြတ္ခၽြတ္ တတ္ေျမာက္ ထားတာလည္း မဟုတဘူ။ ။ ေလ့လာထားတာလည္း မဟုတ္ဘူး ၊ ပါဠိတတ္တာနဲ႔ ပိဋကပ္က်မ္းစာ အနည္းအက်ဥ္း သင္ဖူးတာကုိ သူတို႔ုကို သူတို႕ ပိဋကတ္ပါရဂူလို႔ ထင္ေနၾကတာ။ ပထမႀကီး ပထမ ေက်ာ္ေအာင္တာကို အဟုတ္ႀကီးမွတ္ေနၾကတာ ၊ အႀကီးမားဆံုးခၽြက္က ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္မႈ မရွိၾကဘူး။ အဲဒီလို ဥာဏ္မ်ဴိးလည္း မရွိၾကဘူး ။ဇိနတၳ ပကာသနီေလာက္ တထာဂတ ဥဒါန ဒီပနီေလာက္ကုိ အျပစ္ေျပာနုိင္တာကို ဟုတ္လွၿပီထင္ေနၾကတာ။ ဗုဒၶ၀ါဒ အစစ္အမွန္ကို သူတို႔နားမလည္ၾကပါဘူး ဒီအထဲ အဆိုးဆံုးတစ္ခု ရွီေသးတယ္ ´´၊ ``မွန္ပါ ဘယ္ဟာပါလည္းဘုရား´´<br /><br />``ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္ကုိ ေငြေၾကးနဲ႕ အခြင့္အေရးနဲ႕ လွဲလည္ေရာင္းစားပစ္လိုက္တဲ့ အခ်က္ေပါ့ကုိယ္ေတာ္ ၊ တပည့္ေတာ္တို႔ ပါဠိစာေပမွာ (ဥဒရေဟတု)၀မ္းေရးဟူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္ ခရစ္ယာန္ဘက္ ေျပာင္းသြားတဲ့လူေတြ ကိုယ္ေတာ္….ခရစ္ယာန္ကလည္း အေပးအကမ္းအခ်ီးေျမာက္ အလြန္ရက္ေရာတယ္မဟုတ္လား… ဒီၾကားထဲ ထိုခရစ္ယာန္အဂၤလိပ္အစိုးရကလည္း ေနာက္ခံရွိေနေလေတာ့ အခြင့္အာဏာပါ ရွိေနၾကတာေပါ့ ။ ရာထူးႏွင့္ ျမွားၿပီးဆြယ္လို႔ ခရစ္ယာန္ျဖစ္သြားၾကတာ တစ္ပုံႀကီးပဲ တပည့္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေတာင္ခြင္သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ တူတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ရာထူးႀကီးရတာနဲ႕ ခရစ္ယာန္ဘက္၀င္သြားတယ္။ ေဟာ.. သူ႕သားေတြ အဂၤလန္ျပန္ဘြဲ႕ေတြ ဘာေတြနဲ႕ …..အခုရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ပါေမာကၡေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္က အဲဒီလို ဗုဒၶဘာသာကို စြန္႕ၿပီး ခရစ္ယာန္ဘက္၀င္သြားလူ မ်ားမ်ားပါေစခ်င္ေနတာ ။ ေျပာရတာလည္း အားနာစရာမလိုဘူး။ မခက္ပါဘူးကိုယ္ေတာ္…. သူတို႔ကအိႏၵိယမွာ တပည့္ေတာ္ေတြ႔ဆံုႀကံဳႀကိဳက္ခဲ့ရတဲ့ ခရစ္ယာန္ပါရဂူ ႀကီးေတြေလာက္မေတာပါဘူး။ အဲဒီလူေတြကုိယ္ေတာင္ အနုိင္ႀကဲနုိင္ခဲ့ေသးတာပဲဟာ ။<br />တပည့္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာေတာ္ကို ယံုၾကည့္ၿပီးသားပါဘုရား ..´´။<br /><br />ထိုေန႔ညက ဒုတိယေက်ာင္းအုပ္ နာယကဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀နဆရာေတာ္၏ စီစဥ္ေပးခ်က္အရ ေနရွင္နယ္ေက်ာင္း အေပၚထပ္တြင္ အုပ္ခ်ဴပ္ေရးအဖြဲ႕၀င္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဆရာမ်ား ကုိရင္ႀကီးမ်ား ေက်ာင္းသားႀကီးမ်ားျဖင့္ စည္ကားေန သည္။ အရွင္မဟာနႏၵက ေရာက္လာၾကသူမ်ားအား ေက်ာက္ကြင္း၀ါဒၿပိဳင္ပြဲအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ျပန္လည္ ေျပာျပေနရသည္။ အားလံုးမွာ ဆရာေတာ္ကုိယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ေျပာမည္ကို သိရေသာအခါ အလြန္အားတက္၍ ေက်နပ္ ႏွစ္သက္ေနၾကသည္။<br /><br />ဆရာႀကီး ဦးကြန္႔ ၊ ဆရာဦးကိုကိုႀကီးႏွင့္ အရွင္အရိယဓမၼတို႔သည္ ဆရာေတာ္ညြန္ၾကားသည့္ စာမ်ားကို ေခါင္းစဥ္တြဲ၍ ေရးကူးေနၾကသည္။<br /><br />ဆရာေတာ္ကမူ အရွင္ဇ၀နအမွဴးျပဳေသာ နာယက ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ သြားလာေရး ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ ေနေလသည္။ ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲသို႔ လိုက္ခ်င္သူက မ်ားေနသည္၊ သြားလာေရး စရိတ္စကႏွင့္ တည္းခိုေနထိုင္ေရး အဆင္ေျပနုိင္ရန္ အတြက္ အက်ဥ္းရံုးရန္ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ငါးဦးသာ လိုက္ပါရန္ အတည္ျပဳလိုက္ၾကသည္။ အဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မွာ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌ အတြင္းေရးမႈဴးမွာ ဆရာဦးကိုကိုႀကီးျဖစ္၍ ဆရာႀကီး ဦးကြန္႔က ဆရာေတာ္အားကူညီရန္ ၊ အဖြဲ႕၀င္ အျဖစ္ အရွင္အရိယဓမၼ (အဂၤလိပ္ကျပား) ၊ ႏွင့္အရွင္သုတတို႔ လို္က္ပါၾကရန္ စုစုေပါင္းငါးဦးသာ သြားၾကရန္ အတည္ျပဳလိုက္ၾကသည္။<br />ခရီးအစီအစဥ္<br /><br />ထို႔ေနာက္ အရွင္မဟာနႏၵႏွင့္ ညွိနိႈင္းတိုင္ပင္ၿပီး ၾကြေရာက္မည့္ အစီအစဥ္ကို ေအာက္ပါအတိုင္းေရးဆြဲသတ္မွတ္ၾကသည္။<br /><br />- ဧၿပီလ (၂၈)ရက္ေန႔ နံနက္တြင္ ေတာင္တြင္းႀကီးမွ ထြက္၍ ေအာင္လံသို႔ ေန႔ဆြမ္းစားခ်ိန္မွီေရာက္ အရွင္မဟာနႏၵ၏ ဗုဒၶသာသနာျပဳ ေက်ာင္းတြင္ ထိုေန႔၌ ရပ္နားရန္။<br /><br />- ဧၿပီလ (၂၉)ရက္ေန႔ ေန႔ဆြမ္းစားၿပီး ေအာင္လံမွထြက္ ၊ ၀က္ထီးကန္သို႔ ့ညေနေရာက္ ၀က္ေျမေတာေက်ာင္းတြင္ ထိုည ရပ္နားရန္။<br /><br />- ဧၿပီလ(၃၀)ရက္ေန႔ (ကဆုန္လဆန္း ၁၁ ရက္)ၾကာသပေတးေန႔ ၊ နံနက္ေစာေစာ ၀က္ထီးကန္ ၀က္ေျမေတာေက်ာင္းမွ ထြက္ အလိုေတာ္ရဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းသို႔ ေခတၱ၀င္ေရာက္၍ ဂါရ၀ျပဳ ၀တ္ျဖည့္ၿပီး(၈) နာရီခြဲခန္႔တြင္ ျပန္ထြက္၍ ေက်ာက္ကြင္းရြာ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ မ႑ပ္ႀကီးသို႔ ေန႔ဆြမ္းစားခ်ိန္မွီအေရာက္ ထိုေန႔တြင္ မ႑ပ္ႀကီး၌ ရပ္နား ။<br /><br />- ေမလ(၁)ရက္ေန႔ ၀ါဒယွဥ္ၿပိဳင္ပြဲရက္ ထိုမ႑ပ္ႀကီးမွာပင္ က်င္းပမည့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာပြဲႀကီးသို႔ တက္ေရာက္ရန္ အစီအစဥ္တို႔ကို စနစ္တက် ေရးဆြဲ၍ အတည္ျပဳလိုက္ၾကေလသည္။<br /><br />အရွင္မဟာနႏၵကလည္း မိမိ၏ ခရီးစဥ္ကို ဤသို႔ ေရးဆြဲသည္။<br /><br />-ေနာက္တစ္ေန႔ ကဆုန္လဆန္း(၆)ရက္ေန႔ ၊ နံနက္ဆြမ္းစားၿပီးေတာင္တြင္းႀကီးမွ ထြက္ အာလံၿမိဳ႕ မိမိေက်ာင္းသို႔ ေခတၱ၀င္၊ျပန္ထြက္၍ ညေန၀က္ထီးကန္ အေရာက္သြားရန္ ။<br /><br />-ကဆုန္လဆန္း(၇)ရက္၊ ဧၿပီလ (၂၆)ရက္၊ ေန႔ဆြမ္းအမွီ အလိုေတာ္ရေက်ာင္းအေရာက္သြား ၿပီး ဂုိဏ္းခ်ဴပ္ႀကီးအား ေလွ်ာက္ထားရန္၊ ၿပီးလွ်င္ ေက်ာက္ကြင္းသို႔ ဆကါသြား၍ သူႀကီးႏွင့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူႀကီးမ်ားအား အေၾကာင္းစံုေျပာျပၿပီး ဆရာေတာ္တို႔ ၾကြေရာက္လာမည့္ ရက္၌ ျပဳ လုပ္ရမည့္ အစီအစဥ္မ်ားကို မွာၾကားေျပာဆိုၿပီး ၊ အလိုေတာ္ရေက်ာင္းသို႔ ျပန္လာရန္၊ ထိုေန႔ ည အလိုေတာ္ရဂိုဳဏ္း သံဃာမ်ားႏွင့္ေဆြးေႏြးရန္။<br /><br />- ဧၿပီလ (၂၇)ရက္ေန႔ ၊နံနက္ ၀က္ထီးကန္သို႔ ျပန္ကူးရန္။ ၀က္ထီးကန္၌ ေန႔ဆြမ္းစားၿပီး ညေန ဘက္ အာလံအေရာက္ျပန္ရန္။<br /><br />- ဧၿပီလ(၂၈)ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္တို႔အဖြဲ႕အာလံမွ ေစာင့္ႀကိဳရန္ ။ ။<br /><br />ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္ အသက္စြန္႔ရဲသူ<br /><br />အရွင္မဟာနႏၵ၏ ခရီးစဥ္ကား လြန္းျပန္ခရီးစဥ္ျဖစ္၍ အလြန္ပင္ပမ္း ခရီးၾကမ္းလွပါသည္၊ သို႔ေသာ္ အရွင္မဟာနႏၵကား ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို အလြန္ခ်စ္ျမတ္နိုးသည့္ ဗုဒၶသာသနာျပဳေက်ာင္း (အာလံ) ေက်ာင္းအုပ္ဆရာေတာ္ျဖစ္၍ ပင္ပမ္းသည္ဟုပင္ မထင္ေပ။ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ရၿပီး ဆရာေတာ္ကိုယ္တုိင္ ဦးေဆာင္ေဟာေျပာမည္ ဟူေသာ ကတိကို ရရွိသျဖင့္ အလြန္ေက်နပ္ ၀မ္းသာေနသည္။ ခရီးၾကမ္းပါေစ ၊ ပင္ပမ္းပါေစ၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္ အသက္ေသခ်င္ေသပါေစ ။ ဟုပင္ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးျဖစ္၏ ။<br /><br />ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္တြင္ အရွင္မဟာနႏၵသည္ မိမိေရးဆြဲထားေသာ ခရီးစဥ္အတိုင္း ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕မွာ ထြက္ခဲ့၍ အလိုေတာ္ရေက်ာင္းသို႔ အေရာက္သြားၿပီး ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား အေၾကာင္းစံု ေလွ်ာက္ထားသည္ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀မ္းေျမာက္မႈကား ဆိုဘြယ္ရာ မရွိၿပီ ၊ ထိုေနာက္ ေက်ာက္ကြင္းရြာသို႔ ထြက္ခဲ့ၿပီး ဦးေလွာင္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူႀကီးမ်ားအား အေၾကာင္းစံုကို ေျပာၾကားသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူႀကီးမ်ား၏ ၀မ္းသာမႈမွာလည္း အတိုင္းအတာမရွိၿပီ ၊ ထုိေနာက္ အလိုေတာ္ရေက်ာင္းတြင္ က်ိန္းစက္ၿပီး အာလံသို႔ ျပန္၍ ဆရာေတာ္တို႔အဖြဲ႕ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့သည္ ။<br /><br />အရွင္မဟာနႏၵ ျပန္ၾကြသည့္ေန႔တြင္ ေနရွင္နယ္ေက်ာင္းသို႔ နတ္မွီေတာရဆရာေတာ္ ဦးကလ်ာဏ၊ ညီမ ။ ေကာင္းမႈေက်ာင္းဆရာေတာ္ဦးေကလာသႏွင့္ ဆရာေတာ္အခ်ဴိ႕ သတင္းၾကား၍ လာေရာက္ေမးျမန္းၾကသည္။ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌက အေၾကာင္းစံုကို ေျပာျပရာ မိမိတို႔လည္းလိုက္မည္ဟု ေျပာၾကသည္။ ဆရာေတာ္က မိမိအား အရွင္မဟာနႏၵက အလိုေတာ္ရဂိုဏ္းသံဃာမ်ားက ေထာက္ပံ့လိုက္သည့္ ေငြက်ပ္ ငါးဆယ္ကုိ ခရီးစရိတ္အျဖင့္ ေပးပါေၾကာင္း မိမိတို႔ငါးဦးတည္းသာ သြားမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားသျဖင့္ စရိတ္ ငါးက်ပ္ကုိသာ မိမိလက္ခံ ယူလိုက္ေၾကာင္း တည္းခိုေရးစသည္အတြက္ ၀န္မတက္ေစလိုသျဖင့္ ငါးဦးတည္းသာ သြားမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။ နတ္မွီဆရာေတာ္ ဦးကလ်ာဏ က မိမိစရိတ္ျဖင့္ လိုက္မည္ လက္ခံပါဟု အတင္းအၾကပ္ ေတာင္းဆိုသျဖင့္ လက္ခံလိုက္ရေလ သည္။<br /><br />ထိုေန႔ တစ္ေန႔လံုး ဆရာေတာ္ႏွင့္ အရွင္အရိယဓမၼ ဆရာႀကီး ဦးကြန္႔ ဆရာဦးကိုကိုိ ႀကီးတို႔မွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ မွတ္စုမွတ္တမ္းမ်ားကို ေရးကူးရင္း အလုပ္ ရႈပ္ေနၾကသည္ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌအား ရႈတ္ခ်ခဲ့ၾက ၊ ၾကဥ္ပယ္ခဲ့ၾကေသာ ေနရွင္နယ္ေက်ာင္းတြင္ မိမိတို႔၏ သားသမီးမ်ားကို ေက်ာင္းထားလွ်င္ ထားသည့္ဒကာ ဒကာမ တို႔အား သပိတ္ေမာက္မည္ဟု ၿခိမ္းေျခာက္ရဲသည့္ သတၱိထူး ရွိေတာ္မူၾကေသာ ေတာင္တြင္း ႀကီး ၿမိဳ႕မွ သာသနာ့အာဇာနည္ ဆရာေတာ္တုိ႔ကား တုတ္တုတ္မွ် မလုပ္ၾက ၊ သတင္းၾကားသိ ေသာ္လည္း မသိဟန္ေဆာင္ေနၾကသည္။ ခ်ီးက်ဴးၾကည္ညိဳဖြယ္ သာသနာ့အာဇာနည္သူရဲ ေကာင္းႀကီးတို႔ေပတည္း။<br /><br />ဗုဒၶသာသနာအဖြဲ႕ ခရီးထြက္ၿပီ<br />ဧၿပီလ(၂၈)ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌ ေခါင္းေဆာင္ေသာ အဖြဲ႕၀င္(၆)ဦးပါ ၀င္သည့္ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ႕သည္ မည္သည့္အခမ္းအနား အေဆာင္အေယာင္မွ် မပါဘဲ စာအုပ္ တစ္ထုတ္ႏွင့္ လြယ္အိတ္ကိုယ္စီ လြယ္လွ်က္ ခရီးသည္တင္ ဘတ္စ္ကားျဖင့္ပင္ ေတာင္တြင္း ႀကီးၿမိဳ႕မွ အာလံၿမိဳ႕သို႔ စတင္ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။ နံနက္(၉)နာရီတြင္ အာလံသို႔ ေရာက္ရွိရာ၊ ကားဂိတ္တြင္ အရွင္မဟာနႏၵႏွင့္ ရဟန္း သံုးေလးပါး၊ ေက်ာင္းသား သံုးေလးဦးတို႔ ႀကိဳဆိုေန ၾကသည္ကို ေတြ႕ၾကေလသည္ ။ ထိုေန႔တြင္ အာလံၿမိဳ႕။ ဗုဒၶသာသနာျပဳေက်ာင္း အရွင္မဟာ နႏၵထံတြင္ ရပ္နားၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္က ဆရာေတာ္ အရွင္ဥကၠဌသည္ ဘားမားဂ်ာနယ္။ တိုး တက္ေရး မဂၢဇင္းတို႔တြင္ အမ်ဴိးသားေရးႏွင့္၊ ဘာသာေရးေဆာင္းပါးမ်ားကို ေရးေနရာ။ အာလံ ၿမိဳ႕မွာ စာေပလိုက္စားသူတို႔က ၾကားဖူးေနၾကသည္။ ။ ဆရာေတာ္ေရာက္လာေၾကာင္း ၾကား သိရေသာအခါ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၿပီး ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားၾကရာ ။ ဆရာေတာ္ကလည္း ျပန္ လည္ေျဖၾကားေလသည္။<br /><br />ျမ၀တီလူထြက္ႀကီး ဆရာအုန္း<br />တစ္ခ်ိန္က တရားပြဲမ်ားျဖင့္ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ စည္ကားေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုးတြင္ သီတင္းသံုးသည့္ နိုင္ငံေက်ာ္ ဓမၼကထိက။ ၀ိပႆနာနည္းျပ ,ျမ၀တီ ဆရာေတာ္ဟူေသာ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးသည္။ ။ ထုိဆရာေတာ္သည္ လူထြက္ ၿပီးသည့္ ေနာက္ပို္င္း အာလံၿမိဳ႕တြင္၍ လာေရာက္၍ အေျခခ်ေနထိုင္သည္။ ။ အမည္ကား ဆရာႀကီး ဦးအုန္း။ ။ ထိုဆရာႀကီးသည္ ဆရာေတာ္အရွင္မဟာနႏၵႏွင့္ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္၍ ေက်ာက္ကြင္း၀ါဒ ၿပိဳင္ပြဲအေၾကာင္းကို အလံုးစံု သိရွိၿပီးျဖစ္သည္။ ။ သူသည္လည္း ဗုဒၶသာသ နာကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသူတစ္ဦး ျဖစ္၍ ၊ ဗုဒၶဘာသာဘက္က နုိင္ေစခ်င္သည္။ ပိဋကတ္စာေပ တတ္ကၽြမ္းသူျဖစ္၍ ပိဋကတ္စာေပတစ္ခ်ဴိ႕တြင္ ခ်ဴိ႕ယြင္းခ်က္မ်ား ရွိေနသည္ကိုလည္း မေက် နပ္သူ ျဖစ္သည္။ ဤခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္မ်ားကို ေထာက္ျပ၍ ၊ ခရစ္ယာန္တို႔က အနိုင္ယူသြားမည္ ကိုလည္း စိုးရိမ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးၿပီး ၿပိဳင္ပြဲအတြက္ ႀကိဳတင္ ေလ့က်င့္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ဆရာေတာ္ထံသို႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။<br /><br />တုိ္က္ပြဲေလ့က်င့္ခန္း<br /><br />ဆရာေတာ္ႏွင့္ အလႅာပ သလႅာပ အနည္းငယ္ေျပာၾကားၿပီးေနာက္၊ ဆရာႀကီးဦးအုန္း က ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားအေၾကာင္းကို စတင္ေဆြးေႏြးသည္။ ဆရာေတာ္ကလည္း ျပန္လည္ ေဆြးေႏြးသည္ ``ဆရာေတာ္ အခုသြားၿပီး ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာရမယ့္ ကိစၥက အေတာ္မလြယ္ ဘူး ထင္တယ္ဘုရား။ တစ္ဖက္ကလည္း ပိဋကတ္စာေပတတ္ကၽြမ္းတဲ့ ဘုန္းႀကီးလူထြက္ႀကီး ေတြ ပါတယ္ဆိုတာကိုး ။ တပည့္ေတာ္ ေစာေစာက ေလွ်ာက္ထားခဲ့သလို ပိဋကတ္ေတာ္ထဲမွာ ေရွ႕ - ေနာက္မညီညြတ္တာေတြ ။ အစပ္အဟပ္မတဲ့တာေတြက ကြက္ၾကားကြက္ၾကားပါေန တာဘုရား။ အဲဒါေတြဟာ ဘုရားေဟာေတြပဲဆိုၿပီး သူတို႔က ေထာက္ျပေ၀ဖန္ရင္ ဆရာေတာ္ ကဘယ္လုိ ေခပမလဲဘုရား´´ ။ ``အဲဒီလိုဆိုေတာ့လည္း.. ဖြတ္ၿမီးႏွင့္ ဖြတ္ခ်ည္ ဆိုတာမ်ဴိး လို သူေ၀ဖန္တဲ့ ေမးတဲ့အထဲကပဲ အေျဖျပန္ရွာၿပီး ေခ်ပရမွာေပါ့ ဒကာႀကီးရယ္´´။ ``သိပ္ၿပီး မလြယ္ဘူးထင္တယ္ ဆရာေတာ္ ´´၊ ``ဒါကကိုယ္လက္ခံယံုၾကည္ဖို႕မွ မဟုတ္တာဘဲဟာ။ ေျပလည္ေအာင္ ရွင္းျပရမယ့္သေဘာ သက္သက္ဆိုေတာ့ အဲဒီ ပိဋကတ္စာေပေတြကိုပဲ ျပန္ ၿပီးခံတပ္ လုပ္ရမွာေပါ့ ဒကာႀကီးရယ္´´။ ``ဒါျဖင့္ရင္….ဒီလို႔လုပ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္က ခရစ္ ယာန္ဘက္ကေနၿပီး ပိဋကတ္ေတာ္နဲ႕ တရားေတာ္ေတြကို ေ၀ဖန္မယ္၊ အဲဒါဆရာေတာ္က သူ႔ ဟာနဲ႕သူေျပေအာင္ ျပန္ၿပီး ေခ်ပၾကည့္စမ္းပါ ဆရာေတာ္ ။ တိုက္ပြဲအတြက္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ဳိး ေပါ့ဘုရား။ ဘယ့္ႏွယ္လည္း ဆရာေတာ္´´။<br /><br />``သိပ္ေကာင္းတာေပါ့ ဒကာအုန္းရာ၊ ဒါမွ ဦးပဇင္းလည္း ဟိုမွာ တကယ္ေ၀ဖန္ေခ် ပတဲ့အခါ တက္နည္း ၊ဆုတ္နည္း၊ ေကြ႕နည္း ၊၀ို္က္နည္း ၊ တိုက္နည္းေတြ အက်င့္ရတာေပါ့ ´´၊<br /><br />``ပြဲမ၀င္ခင္ ျပင္ကက်င္းပဆိုသလို ၊ ဇာတ္တိုက္ၾကည့္တဲ့ သေဘာေပါ့ ဆရာေတာ္´´၊ ``လုပ္ ေလ၊ ကဲ…….ၾကာတယ္ စေလဗ်ာ ဒကာအုန္း ´´။<br /><br />ဤတြင္ဆရာအုန္းသည္ ပိဋကတ္တြင္ ေတြ႕ရွိရေသာ ေပ်ာ့ကြက္ဟာကြက္မ်ားကို စတင္ထိုးႏွက္၍ တိုက္ခုိက္ေ၀ဖန္ေလေတာ့သည္။ ဆရာေတာ္ကလည္း အညံ့မခံဘဲ ျပန္လွန္ ၍ ခုခံေခ်ပသည္။ ဆရာႀကီးဦးအုန္းသည္ ပိဋကတ္စာေပကို နိုက္နုိက္ခၽြတ္ခၽြတ္ ေလ့လာထား သူျဖစ္သည္။ စာမွတ္မဟုတ္ဘဲ ၊ တကယ့္စာတတ္ျဖစ္သည္။ ျမ၀တီဆရာေတာ္ဘ၀ ျမန္မာနိုင္ ငံ တစ္နံတစ္လ်ား တရားပြဲႀကီးမ်ားကိုပင္ ေအာင္ျမင္စြာ ေဟာေျပာခဲ့သူျဖစ္၍ စကားလည္း တတ္လွသည္။ အေျပာလည္း ေကာင္းးလွသည္။ အနယနယ္အရပ္ရပ္တြင္ ရဟန္း/ရွင္လူမ်ဴိးစံု နဲ႕ ေတြ႕ထိခဲ့ရ၍ ေမးခြန္းေပါင္းစံုႏွင့္လည္း ရင္ဆိုင္ခဲ့ရဖူးသူျဖစ္သည္။<br /><br />ဆရာေတာ္ႏွင့္ ဆရာႀကီး ဦးအုန္းတို႔၏ ပိဋကတ္တိုက္ပြဲကား သူရဲေကာင္းႏွစ္ဦး စီး ခ်င္းထိုးသည့္ပြဲႏွင့္ပင္ တူေတာ့သည္။ တစ္ဦးက တင္လိုက္၊ တစ္ဦးကေခ်ပလိုက္။ အေထာက္ အထားအကိုးအကားမ်ား ျပလိုက္ႏွင့္ ပါဠိေတာ္ ၊ အ႒ကထာ ၊ ဋီကာ ၊အႏုမဓု ေယာဇနာ ၊ ဂ႑ိ စံုတကာစိ ျပည့္၀လွဘိသည္။ ေဘးမွနားေထာင္ေနသည့္ ပရိသတ္တြင္ အသက္မရႈနိုင္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။ ယခုေခတ္ကဲ့သို႔ ရီေကာ္ဒါ ကက္ဆက္တို႔ ေပၚေပါက္သည့္ အခါသာ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ အသံဖမ္းထားလိုက္ပါက ဗုဒၶသာသနာအတြက္ အလြန္အက်ဴိးရွိမည့္ ပိဋကတ္စစ္တမ္းႀကီးကို ရရွိေပလိမ့္မည္။ ဆရာအုန္းမွာလည္း ေျပာရင္းေျပာရင္း စိတ္ပါလာကာ၊ မရပ္မနား ၊ ဒလစပ္ တိုက္ခုိက္ေ၀ဖန္ေနရာ ေန႔လည္မွသည္ ညေန ထမင္းစားခ်ိန္တိုင္ေအာင္ ၾကာျမင့္လာခဲ့ရာ အိမ္သို႔ပင္ မျပန္ေတာ့ေခ် ။ အရွင္မဟာနႏၵ ၀ယ္ေကၽြးသည့္ ေခါက္ဆြဲေက်ာ္ စားခ်ိန္ေလာက္ သာ အနားယူေလသည္။ ညေနစာ စားၿပီးေနာက္ ဆက္လက္၍ ေဆြးေႏြးေ၀ဖန္ျပန္သည္။ ည (၁၂)နာရီအခ်ိန္ ေရာက္ေသာ္မွ နံနက္ဆက္ရမည့္ ခရီးအတြက္ နတ္မွီဆရာေတာ္ ဦးကလ်ဏက သတိေပး ေတာ့မွ ပင္ ဆရာအုန္းမွာ မခ်င့္မရဲႏွင့္ အဆံုးသတ္ရပ္လိုက္ရသည္။<br /><br />``တပည့္ေတာ္ ခုလို ေ၀ဖန္တာကို ဆရာေတာ္က မဆိုင္းမတြ သြက္သြက္လက္လက္ ႏွင့္ အေထာက္အထား ခိုင္ခိုင္လံုနဲ႕ ေခ်ပနုိင္တာကို ၾကားရေတာ့ …အဲ….ဟိုပြဲမွာ ဆရာေတာ္ နို္င္ၿပီလို႔ တပည့္ေတာ္က်ိန္းေသ ေျပာရဲတယ္ဘုရား။ ဆရာေတာ္နိုင္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဟိုဘုန္းႀကီးလူထြက္ ခရစ္ယာန္ေတြဟာ တပည့္ေတာ္အခုလို ေ၀ဖန္သေလာက္ မေ၀ဖန္နိုင္ပါ ဘူး ။ တပည့္ေတာ္ေတာ့ အရွင္ဘုရားနဲ႕ ဗုဒၶဘာသာအတြက္ စိတ္ခ်ၿပီဘုရား၊ အခုမွပဲ ရင္ေအး ရေတာ့တယ္။ ၀မ္းသာလွပါတယ္ဘုရား´´။ ဟုေျပာရင္း ဆရာေတာ္အား ဦးကုန္းခ်၍ ကန္ ေတာ့ေလသည္။<br />အလိုေတာ္ရရြာသို႔<br /><br />ဧၿပီလ (၂၉)ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌႏွင့္အဖြဲ႕သည္ ျမ၀တီဆရာႀကီး ဦး အုန္းပို႔လွဴသည့္ ဆြမ္းကို အရွင္မဟာနႏၵ၏ ဗုဒၶသာသနာျပဳေက်ာင္းတြင္ပင္ ဘုဥ္းေပးၿပီး ေန႔ လည္ (၁၂)နာရီတြင္ အာလံမွ ထြက္ခဲ့သည္။ အရွင္မဟာနႏၵလည္း လိုက္ပါလာခဲ့သည္။ ၀က္ထီးကန္သို႔ ညေနအခ်ိန္ေရာက္သည္ ၊ ၀က္ေျမေတာေက်ာင္းတြင္ စတည္းခ်ၾကသည္။ ၀က္ေျမေတာေက်ာင္းတြင္ အလုိေတာ္ရဂိုဏ္း၀င္ သံဃာအပါး(၃၀)ခန္႔ ေရာက္ရွိေနၾကသည္။ ၀က္ထီးကန္ၿမိဳ႕တြင္းမွာ ဒကာ/ဒကာမ်ားလည္း ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ရဟန္းရွင္/လူ/ပရိသတ္တို႔အား ခရစ္ယာန္ဘာသာေပၚေပါက္လာပံု သမၼာက်မ္းစာမ်ား အေၾကာင္းႏွင့္ ဂိုဏ္းကြဲပံုတို႔ကို အက်ဥ္းခ်ဴပ္၍ ေဟာေျပာသည္။<br />ေနာက္တစ္ေန႔ ဧၿပီလ(၃၀)ရက္ ၊နံနက္(၅)နာရီအခ်ိန္ေလာက္တြင္ အလိုေတာ္ရ ဂိုဏ္း၀င္ ဆရာေတာ္မ်ား တစ္ေက်ာင္းလွ်င္ လွည္းတစ္စီးက်စီႏွင့္ လာေရာက္ႀကိဳဆိုၾကရာ လွည္းအစီးေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ရွိသည ၊ ေနမထြကမွီပင္ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌႏွင့္အဖြဲ႕ စီးနင္း လိုက္ပါေသာ လွည္းကို ေရွ႕ဆံုးမွထား၍ သံဃာေတာ္မ်ား စီးသည့္ လွည္းအစီးတစ္ရာေက်ာ္ လွည္းတန္းႀကီးသည္ ၀က္ထီးၿမိဳ႕တြင္းမွ ျဖတ္၍ အလိုေတာ္ရရြာဘက္သို႔ ဦးတည္ ေမာင္းႏွင္လာရာ တစ္ၿမိဳ႕လံုး အံုးအံုးကၽြက္ကၽြက္ ထြက္၍ ၾကည့္ၾကသည္။ ကားဂိတ္တြင္ ေကာ္ ေဇာခင္းထားေသာ လွည္းအစီးသံဳးဆယ္ခန္႔ကို ေတြ႕ၾကရသည္။ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ခရီးဆက္လာမည့္ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာအဖဲြ႕ကို ႀကိဳဆိုရန္ ေစာင့္ဆို္င္းေနသည့္ ဦးေရႊေအာင္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ ခရစ္ယာန္တို႔၏ လွည္းအုပ္စုျဖစ္ေလသည္။<br /><br />နံနက္(၆)နာရီခန္႔တြင္ အလိုေတာ္ရ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းသို႔ ဆရာေတာ္အရွင္ ဥကၠဌတို႔အဖြဲ႕ ေရာက္ရွိၾက၍ ဂုိဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား ရွိိခုိး၀တ္ျပဳၾကေလသည္။ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀မ္းေျမာက္မႈကား အတိုင္းအတာမရွိပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌ၏ ပုခံုးေပၚလက္တင္၍ နင့္လိုဖြယ္ သာရဏိယ ကထာမ်ားကို ျမြက္ ၾကားေနေလသည္။<br /><br />၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ မ႑ပ္သို႔<br />ထို႔ေနာက္ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးေဆာင္ေသာ လွည္းတန္းႀကီးသည္ ေက်ာက္ကြင္းရြာ ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ မ႑ပ္ဆီသို႔ ဦးတည္ထြက္ခြာလာၾကသည္။ နံက္ (၉)ေက်ာ္တြင္ ေရာက္ရွိၿပီး မ႑ပ္ႀကီးအတြင္းရွိ ဗုဒၶဘာသာဘက္သံဃာစဥ္ေပၚတြင္ ဒကာမ်ားက ပင့္ေဆာင္ ေနရာခ်ထားေပးၾကသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အထူးပင္ ရႊင္လန္း၀မ္းေျမာက္ေနၾကသည္။ ရြာ သူႀကီး ဦးေလွာင္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္စိတ္ေအးရေပသည္။ ဦးေလွာင္၏ ႏွမမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ေဒၚ ေအး၊ ေဒၚခတို႔ ေခါင္းေဆာင္၍ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ဆြမ္းကြမ္းေ၀ယ်ာ၀စၥကို ေခၽြးတစ္လံဳး လံုးႏွင့္ စီမံခ်က္ျပဳတ္ေနၾကသည္။ သူတိို႔ကား ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္မို႔ ပင္ပမ္းသည္ဟုမ ထင္။ ရႊင္ပ်၀မ္းသာစြာ အားတက္သေရာ လုပ္ကုိင္ေနၾကသည္။ သံဃာေတာ္မ်ားကို ျမင္ရသည့္အျပင္ သာသနာ့အာဇာနည္ဘြဲ႕ထူး ခ်ီေလာက္သည့္ ေတာင္တြင္း ဆရာေတာ္ အရွင္ဥကၠဌကုိယ္တိုင္ ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲ ဆင္ႏြဲမည္ဟု ၾကားသိရေသာေၾကာင့္ အားတက္ေနၾကသည္။ ဗုဒၶသာသနာအတြက္ အသက္ပင္ ေသေစေတာ့ဟူေသာ စိတ္ဓါတ္ျဖင့္ အပင္ပမ္းခံ၍ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။<br />ဆရာေတာ္မ်ား ဆြမ္းဘုဥ္းေပးၿပီးအခ်ိန္တြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဒကာအခ်ဴိ႕ေရာက္လာ ၾက၍ ခရစ္ယာန္ေခါင္းေဆာင္ဆရာမ်ားက ေဟာေျပာပြဲအတြက္ ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးလိုေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။ ထို႔ေနာက္ ေက်ာက္ကြင္းရြာ မွာ ဓမၼဆရာဦးေရႊေအာင္ေရးသားေသာ ဗုဒၶ ဘာသာစစ္တမ္းဟူေသာ စာအုပ္ကေလးကို ဆက္ကပ္ၾကသည္။<br /><br />ထိုေန႔ညေနဘက္တြင္ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာေခါင္းေဆာင္မ်ား လာေရာက္၍ ဆရာ ေတာ္ကို ႏႈတ္ဆက္သည္ ။ သူတို႔သည္ သာယာ၀တီ ဦးေဥယ်ကို ေတြ႕ရမည္ဟု ထင္မွတ္ထား ၾကရာ ယခုမူ ေတာင္တြင္းဆရာေတာ္ အရွင္ဥကၠဌကို ေတြ႕ႀကရေသာအခါ အလြန္ပင္ အံ့အား သင့္ေနၾကေလသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ တိုးတက္ေရး မဂၢဇင္းတြင္ ဆရာေတာ္၏ ေဆာင္း ပါးမ်ားကို ဖတ္ဖူးၾကသည္။ လူခ်င္းတစ္ႀကိမ္မွ်ပင္ မေတြ႕ဖူးၾကေပ။ စကားအနည္းငယ္ ေျပာဆိုၾကၿပီးေနာက္ ေဟာေျပာပြဲအတြက္ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား ေရးဆြဲရန္ ေလွ်ာက္ထားရာ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌက ခရစ္ယာန္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ႀကိဳက္ႏွစ္ သက္သလို ေရးဆြဲရန္ လြဲအပ္လိုက္သည္၊ ခရစ္ယာန္ေခါင္းေဆာင္တို႔က ေအာက္ပါစည္းမ်ဥ္း မ်ားကုိ ေရးဆြဲတင္ျပၾကသည္။<br /><br />ေဟာေျပာပြဲ လိုက္နာရာစည္းမ်ဥ္း<br /><br />(၁) နံနက္(၇)နာရီတြင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာပြဲကို စတင္ဖြင့္လွစ္ရန္။<br />(၂) သဘာပတိအျဖင့္ ခရစ္ယာန္တို႔ဘက္မွတစ္ဦး ဗုဒၶဘာသာဘက္မွတစ္ဦး ၊ နွစ္ဦးတင္ရန္။<br />(၃) (၇)နာရီမွ (၇း၁၅)နာရီအထိ ခရစ္ယာန္သဘာပတိက မိန္႔ခြန္းေျပာရန္ (၁၅)မိနစ္။<br />(၄) (၇း၁၅) မွ (၇း၃၀)အထိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သဘာပတိက မိန္႕ခြန္းေျပာရန္(၁၅)မိန္စ္။<br />(၅) (၇း၃၀)မွ (၈း၁၅)မိနစ္အထိ ခရစ္ယာန္တို႔ဘက္မွ ဗုဒၶဘာသာကို ေ၀ဖန္ေဟာေျပာရန္။<br />(၄၅)မိနစ္။<br />(၆) (၈း၁၅)မွ (၉)အထိ ဗုဒၶဘာသာဘက္မွ ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိ ေ၀ဖန္ေဟာေျပာရန္။<br />(၇) (၉)နာရီမွ(၁၂)နာရီအထိ ေဟာေျပာပြဲႀကီးကို ရပ္နားထားရန္။<br />(၈) ေန႔လည္(၁၂)နာရီတြင္ေဟာေျပာပြဲကုိ ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ရန္။<br />(၉) (၁၂)နာရီမွ ေန႔ (၂)နာရီအထိ ဗုဒၶဘာသာဘက္မွ ေ၀ဖန္ေဟာေျပာရန္အခ်ိန္(၂)နာရီ။<br />(၁၀) ေန႔(၂)နာရီမွ ညေန(၄)နာရီအထိ ခရစ္ယာန္ဘက္မွ ေ၀ဖန္ေဟာေျပာရန္ ။ ။<br />(၁၁) ညေန(၄)နာရီတြင္ ႏွစ္ဘက္ေသာ သဘာပတိမ်ား လက္မွတ္ေရးထိုးထားေသာ ေဟာ ေျပာပြဲ ရုပ္သိမ္းစာကို ဖတ္၍ ေဟာေျပာပြဲႀကီးၿပီးဆံုးေၾကာင္းေၾကညာရန္။<br /><br />ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌက သေဘာတူလက္ခံ၍ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးလိုက္သည္။ ညေနဘက္တြင္ ျပည္ ၊ ေပါင္းတည္ ၊ ေရႊေတာင္စသည့္ အရပ္ေဒသမ်ားမွ သံဃာေတာ္အခ်ဴိ႕ လွည္းမ်ားႏွင့္ ေရာက္လာၾကသည္။ ထိုအထဲတြင္ ေတာင္ငူၿမိဳ႕၊ေလာကုတၱရာသိမ္ကုန္းဆရာေတာ္ အရွင္ကု႑လလည္း ပါလာေလသည္။ အလိုေတာ္ရဂိုဏ္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ႀကီးကပါ သေဘာတူႏွစ္ သက္ၾကသျဖင့္ ေဟာေျပာပြဲႀကီးတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ဘက္မွ သဘာပတိ လုပ္ရန္ ေတာင္ငူ ဆရာ ေတာ္အားေရြးခ်ယ္လိုက္ၾကသည္။ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌသည္ နက္ျဖန္ပြဲ သဘာပတိမိန္႔ခြန္း (၁၅)မိနစ္ စာကုိ ေလာကုတၱရာဆရာေတာ္ႏွင့္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြး၍ အစီအစဥ္ျပဳလုပ္ေနၾကသည္။<br /><br />မ႑ပ္ႀကီး၏ ပတ္၀န္းက်င္ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ကား နက္ျဖန္ပြဲႀကီးအတြက္ ေရာင္းခ်ရန္ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ လဘက္ရည္ဆိုင္မ်ား ၊ေစ်းဆိုင္မ်ားျဖင့္ စည္ကားေနေလသည္။ ခရစ္ယာန္ဆ ရာႀကီးမ်ားကလည္း ဓမၼဆရာဦးေရႊေအာင္၏ ေနအိမ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာကို ေဆာ္ႏွက္ရန္ ဗုဒၶ၀င္ႏွင့္ ဗုဒၶက်မ္းစာ အခ်ဴိ႕မွ အခ်က္အလက္မ်ားကို စုေပါင္းတို္င္ပင္၍ ရွာေဖြထုတ္ႏႈတ္ မွတ္သားခ်က္မ်ား ကို ေရးကူးေနၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ ``ေလာကမ်က္မွန္´´ စာေစာင္တြင္ ပါရွိေသာ ဆရာေတာ္ ဦးေဥယ်၏ ေရးသားခ်က္မ်ားကုိ အဓိကထား၍ ထိုးႏွက္ၾကရန္ မွတ္သားေနၾကသည္။ အရွင္ဥကၠဌ သည္ ဦးေဥယ်ကဲ့သို႔ ေျပာဆိုလိမ့္မည္ဟု ယူဆေနၾကဟန္ရွိသည္။ ဤအတုိင္းဆိုလွ်င္ သူတို႔ဘက္ က နုိင္ဘို႔ေသခ်ာၿပီ။ ဤသို႔ တြက္ဆ၍ ေျပာေနရာ ခရစ္ယာန္ပရိသတ္ေနမွာ အလြန္တက္ၾကြေန ၾကေလသည္။ အရွင္ဥကၠဌ၏ အေၾကာင္းႏွင့္ အရည္အခ်င္းတို႔ကို တိတိက်က် မသိရွိၾကဘဲ အထင္အ ျမင္ေသးေနျခင္းသည္ သူတို႔အဖို႔ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ မဟာအမွားႀကီးျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ၾကရေပ ေတာ့မည္။<br /><br />၀ါဒၿပိဳင္ပြဲႀကီး<br /><br />ဤေန႔ကား ျမန္မာနိင္ငံ ဗုဒၶသာသနာသမိုင္းတြင္ မြန္ကြန္းတင္ရမည့္ေန႔ျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္တို႔၏ ဖန္ရွင္းဆင္ iႆရ နိမၼာန၀ါဒႏွင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ အနတၱ၀ါဒတို႔ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကမည့္ ေန႔ႀကီး ျဖစ္သည္။ ေထာင္ေသာင္းမကေသာ ပရိသတ္ႀကီး၏ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ တရား၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ေဟာေျပာၾကျခင္းျဖစ္၏ ။ တစ္ဘက္ႏွင့္တစ္ဘက္ ပဋိပကၡ မျဖစ္ၾကဘဲ ေပ်ာ္ပ်ာ္ပါးပါးႀကီး ယွဥ္ၿပိဳင္ ေဟာေျပာၾကရာ ဤၿပိဳင္ပြဲမ်ဴိးကား ျမန္မာနိုင္ငံသမိုင္းတြင္ တစ္ႀကိမ္တည္းသာ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးသည့္ ပထမႏွင့္ေနာက္ဆံုး ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာပြဲႀကီးျဖစ္သည္။<br /><br />ပရိသတ္ တစ္ေသာင္းေက်ာ္<br /><br />ထိုေန႔ အရုဏ္တက္ခ်ိန္မွစ၍ ေက်ာက္ကြင္းရြာ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ ရြာမ်ားမွ ေက်ာက္ကြင္း မ ႑ပ္ႀကီးဆီသို႔ ဦးတည္၍ လာေနၾကေသာ လွည္းသံ ။ လူသံ တို႔မွာ ဆူညံ၍ ေနၾကသည္။၀က္ထီး ကန္ၿမိဳ႕မွ ေျခလွ်င္ လာၾကေသာ လူတန္းႀကီးမွာလည္း အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ေနၾကသည္။ နံနက္(၅)နာရီခြဲ အခ်ိန္တြင္ မ႑ပ္ႀကီးတစ္လံုး ျပည့္သြားေလသည္။ ေနာက္ထပ္ေရာက္လာၾက ေသာလွည္းမ်ားႏွင့္ လူမ်ားမွာ မ႑ပ္အျပင္ဘက္ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေနရာယူၾကရသည္။ အခ်ဴိ႕မွာ ထိုင္ဖို႔ပင္ ေနရာမရ၍ မတ္တပ္ရပ္ေနၾကရေလသည္။ ေရႊေတာင္၊ ျပည္၊ေပါင္းတည္၊ ေပါင္းတလည္၊ ေပါက္ေခါင္း ၊ ျမန္ေအာင္၊ ဟသၤတ စေသာရပ္ေ၀းေဒသမွ လူမ်ားပါ လာေရာက္ၾကသျဖင့္ ပရိသတ္ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ရွိမည္ဟု ခန္႔မွန္းရေလသည္။<br /><br />သံဃာစဥ္ေပၚတြင္လည္း အာဂႏၱဳက ရဟန္းမ်ားႏွင့္ အလိုေတာ္ရဂိုဏ္း၀င္ သံဃာေတာ္ မ်ားပါ ေနာက္ထပ္ ေရာက္ရွိလာၾကသျဖင့္ စုစုေပါင္း သံဃာေတာ္ ႏွစ္ရာေက်ာ္ျဖစ္သြားသည္။ ရန္ကုန္မွ ညြန္ၾကားခ်က္အရ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ရာဇ၀တ္၀န္ႀကီး ဦၾကင္ တရားသူႀကီးႏွင့္ ပုလိပ္မ်ားသည္ လာေရာက္၍ ေစာင့္ေရွာင့္ေပးေနၾကသည္။ မ႑ပ္အနီးတြင္ယာယီစခန္းဖြင့္၍ အရာရွိမ်ားကပါ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနၾကသည္။<br /><br />၀ါဒၿပိဳင္ပြဲႀကီးစၿပီ<br />(၇)နာရီထိုးရန္ ငါးမိနစ္အလိုတြင္ ခရစ္ယာန္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သံဃာစဥ္၏အေရွ႕ မ႑ပ္အတြင္ ေျမျပင္ေပၚ၌ စီတန္းခင္းထားေသာ ကုလားထိုင္မ်ားေပၚသို႔ သြားေရာက္ၿပီး စီ၍ ထိုင္ ေနၾကသည္။ ဗုဒၶဘသာအဖြဲ႕၀င္မ်ားကလည္း ေျမာက္ဘက္ျခမ္းရွိ သံဃာစဥ္ေရွ႕ ေျမေပၚတြင္ တန္း စီခင္းထားသည့္ ကုလားထိုင္မ်ားေပၚသို႔ သြားေရာက္ထိုင္ၾကသည္ ၊ သဘာပတိမ်ားအတြက္ ေနရာ ကို ႏွစ္ဘက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အတန္းအလယ္တြင္ စားပြဲတစ္လံုးခ်၍ စားပြဲ၏ တစ္ဘက္တစ္ ခ်က္တြင္ ကုလားထိုင္တစ္လံုးစီ ခ်ထားေလသည္။<br /><br />သဘာပတိမ်ား၏ စားပြဲေရွ႕တြင္ ခံုျမင့္တစ္ခု ခ်ထား၍ ခံုျမင့္၏ေရွ႕တြင္ စာပြဲတစ္လံုးရွိသည္္ စားပြဲေပၚတြင္ ေရခ်ဴိက္ ၊ ဖလ္ခြက္နွင့္ စားပြဲတင္နာရီတစ္လံုးကို တင္ထားသည္ သဘာပတိ၏ စားပြဲေပၚတြင္လည္း ေရခ်ဴိက္ႏွင့္နာရီတစ္လုံးစီ ရွိသည္။ (၇)နာရီတိတိအခ်ိန္တြင္ ခရစ္ယာန္သဘာပတိ ဦးေရႊမွန္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာသဘာပတိ ဆရာ ေတာ္ဦးကု႑လတို႔သည္ သဘာပတိမ်ားေနရာသို႔ ၾကြေရာက္လာၾကၿပီး ေနရာယူထိုင္ၾကသည္။ ဦးေရႊမွန္က ၀ါဒယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာပြဲဖြင့္လွစ္ေၾကာင္းေၾကညာ၍ သဘာပတိမိန္႔ခြန္းကို စတင္ေျပာ ၾကားသည္။<br /><br />ဦးေရႊမွန္သဘာပတိမိန္႔ခြန္း<br /><br />ၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ပရိသတ္အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား။ အား လံုးဟာ ဒီေန႔ဒီေနရာမွာ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္အရ လာေရာက္စုေ၀းေနၾကရပါသည္။ အမ်ားသိ ၾကတဲ့အတိုင္း ဒီပြဲဟာ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ခရစ္ယာန္ဘာသာ ဘယ္ဟာက ေကာင္းတယ္ ၊ မွန္တယ္၊ ဆိုတာကို ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာၾကမွာျဖစ္ပါတယ္ ၊ အဲဒီလို ေဟာေျပာတဲ့အခါမွာ တစ္ဘက္ဘာသာ က တစ္ဘက္ဘာသာရဲ႕ ခၽဴိ႕ယြင္းခ်က္ကို ထုတ္ေဖၚၿပီး ေျပာရပါလိမ့္မည္ ၊ ေ၀ဖန္ရပါလိမ့္မည္။ တစ္ဘက္ႏွင့္တစ္ဘက္ အနုိင္ေျပာၾကရမွာဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံျပင္းထန္တာ ပါျခင္ ပါသြားပါလိမ့္ မယ္။ အဲဒါကို ႀကိဳတင္ၿပီး သိထားပါမွ နားေထာင္တဲ့ ပရိသတ္က ခြင့္လြတ္နိင္ၾကမွာပါ။ ႏွစ္ဘက္ ေဟာေျပာမယ့္ ပုဂၢဳိလ္မ်ားကလည္း ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေျပာၾကပါလိမ့္မယ္။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးမုန္း တီးေနၾကတဲ့သူေတြ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ပုတ္ခတ္ၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါဒေရး၊ ဘာသာ ေရးမ်ားကိုသာ ေျပာၾကမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ ခရစ္ယာန္ ပရိသတ္မ်ားကို ေျပာလိုပါတယ္။ ခရစ္ေတာ္ ဟာ အလြန္ယဥ္ေက်းသိမ့္ၿပီးေတာ့ သူရဲ႕တရားေတာ္ဟာ သူ႕ကို ကားစင္တင္ၿပီး သတ္တဲ့သူေတြ ကို ေတာင္မွ ခြင့္လြတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေရရႈခရစ္ေတာ္ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္ကုိ စံနမူနာထားၿပီး ယဥ္ေက်းၾကပါ။ သီးခံၾကပါ၊ မခံခ်င္စိတ္၊ ေဒါသစိတ္မထားၾကပါနဲ႕။ ဒါမွလည္း ခရစ္ယာန္ေကာင္း ပီ သပါတယ္။ တစ္ဘက္ပုဂၢိဳလ္က ေဟာတာကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေရာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြကပါ ေအးေအးေဆးေဆး ေလးေလးစားစား နားေထာင္ၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ ၊ ထာ၀ရဘုရားႏွင့္ ေရရႈခရစ္ေတာ္၏ ေမတၱာသည္ အားလံုးအေပၚ လြမ္းၿခံဳၾကေရာက္ပါေစ။ စသည္ျဖင့္ ဦးေရႊမွန္က သဘာပတိမိန္႔ခြန္း ေျပာၾကားသည္။<br />ဦးကု႑လ၏ သဘာပတိမိန္႔ခြန္း<br /><br />အလိုေတာ္ရဂိုဏ္းခ်ဴပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးနွင့္ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ား ဗုဒၶဘာ သာ၀င္ ဒကာ/ဒကာမမ်ားႏွင့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ဒကာ/ဒကာမအေပါင္းတို႔ ……..<br />ဦးပဇင္းတို႔ရဲ႕ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ မိမိအားကိုးကြယ္သည္ျဖစ္ေစ ၊ မကိုးကြယ္သည္ျဖစ္ ေစ၊ မိမိညြန္ျပေဟာေျပာေသာ တရားေဒသနာကို လိုက္နာက်င့္သံုးသည္ျဖစ္ေစ၊ မက်င့္သံုးသည္ ျဖစ္ေစ လူမ်ဴိးမေရြး ဆူႀကံုနိမ့္ျမင့္မေရြး အားလံုးေသာ သတၱ၀ါမ်ားအေပၚ မဟာကရုဏာေတာ္ကုိ ထားေတာ္မူပါတယ္။ အားလံုးကို သားေတာ္အရင္း ၊ ရာဟုလာနဲ႕မျခား တတန္းတစားတည္း ထား ၿပီး တေျပးညီ သေဘာထားၿပီး ဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ရာ၊ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း တရားေဒသနာမ်ား ကို ေဟာေဖၚညြန္၍ ၾသ၀ါဒေပးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္း ျမင့္ျမတ္စင္ၾကယ္တဲ့အ က်င့္ စာရိတၱရွိၿပီးေတာ့ သတၱ၀ါမ်ားကိုလည္း ျမင့္ျမတ္ႀကီးမားေသာ ေမတၱာတရားထားေတာ္မူခဲ့ပါ တယ္။ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သီးခံေတာ္မူတယ္၊ ခႏၱီ ပရမံ တေပါ တိတိကၡာ အစရွိသည္အားျဖင့္ သည္း ခံျခင္းဟာ အလြန္မြန္ျမတ္တဲ့ အက်င့္ျဖစ္ေၾကာင္းေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါးမွာ ေမတၱာကို အဦးထားၿပီး ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶရဲ႕တပည့္သားျဖစ္ၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ သီးခံတတ္ ရမယ္၊ ေမတၱာထားတတ္ရမယ္၊ စိတ္သေဘာထား နူးညံ့သိမ္ေမြ႕ရတယ္။ ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါး ႏွင့္ ခြင့္လြတ္တတ္ရတယ္။ ခုနင္က ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးေရႊမွန္ေျပာသလိုေပါ့ေလ ။ ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာ ေျပာပြဲဆိုေတာ့ မိမိရဲ႕ဘာသာအယူ၀ါဒ ေကာင္းမြန္မွန္ေၾကာင္း အမြန္းတင္ၿပီးေတာ့ သူတစ္ပါးဘာ သာရဲ႕ ခ်ဴိ႕ယြင္းခ်က္ေတြကို ေ၀ဖန္ၾကမွာမို ႔ ႏွစ္ဘက္စလုံးက ေဟာေျပာတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ၿပီးေတာ့ ယူသင့္ယူထိုက္တာ၊ ပယ္သင့္ပယ္ထိုက္တာေတြကို မိိမိရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အသိ ဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ၿပီးမွ မိမိနွစ္သက္ရာကို ယူၾကပါရန္ အေလအနက္ ေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္ ဒကာ/ဒကာမအေပါင္းတို႔ ……..စသည္ျဖင့္ ျမြက္ၾကားေလသည္။<br /><br />ခရ စ္ယာန္ဓမၼဆရာႀကီး ဦးသာဒင္(မႏၱေလး) က စတင္ေဟာေျပာသည္။ ဦးသာဒင္သည္ ဗုဒၶဘာ သာဘုန္းႀကီးလူထြက္ျဖစ္၍ ပထမႀကီးတန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး ပါဠိစာေပကၽြမ္းက်င္သည္ဟု နာမည္ ႀကီးသည္။ ဗုဒၶဘာသာမွ ခရစ္ယာန္ဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းခဲ့ၿပီး တရားေဟာအလြန္ေကာင္းသည္ဟု နာမည္ေက်ာ္ၾကားသူျဖစ္သည္။<br />သူက ဓမၼကထိက ဆရာေတာ္ ဦးေဥယ် ေရးသားခဲ့တဲ့ (ေလာကမ်က္မွန္) အမည္ရွိစာအုပ္ကို စတင္ တိုက္ခိုက္ေျပာေဟာသည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို ႏွိမ္နင္းေရးသားထားေသာ ထိုစာအုပ္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို ေခ်ပ၍ ရွင္းလင္းသည္။ မူလက ဦးေဥယ်ကိုယ္တိုင္ ၾကြေရာက္၍ ဗုဒၶဘာ သာဘက္မွ ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ဟု သတင္းႀကီးေနရာ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာအုပ္စုသည္ ဦးေဥယ် ေရးသည့္ ေလာကမ်က္မွန္ကို တိုက္ခုိက္ေခ်ပရန္ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ား ရွာေဖြစုေဆာင္း စီစဥ္လာခဲ့ၾကသည္ ႀကိုတင္ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ ပိုင္ပို္င္နိုင္နိုင္လည္း ေဟာေျပာနုိင္ရာ ခရစ္ယာန္ ခ်င္းပရိသတ္ မွာ တၿပံဳးၿပံဳးနွင့္အားတက္ရႊင္ပ်ေနၾကေလသည္။<br />ဦးသာဒင္၏ တင္ျပခ်က္<br /><br />``ဆရာေတာ္…. ဦးသာဒင္ ေဟာပံုဟာ ေလးတယ္၊ ခရစ္ယာန္တရားေဟာသံေတြ လုပ္ေန တာနဲ႕ အခ်ိန္ၿဖဳန္းသလို ျဖစ္ေနတယ္၊ အခ်က္အလက္စုစည္းၿပီး ျပန္ေခ်ပတာ ကြာဟၿပီး ေ၀းေနတယ္ဘုရား´´ ဟူ၍ ဆရာေတာ္၏အနီးတြင္ ရွိေနေသာ ဦးကုိကိုႀကီးက ဆရာေတာ္အား တိုးတိုးေလွ်ာက္ထားရာ ဆရာေတာ္က ဦးသာဒင္ေဟာသမွ်ကို ေရးမွတ္ေနရာမွ ၿပံဳးၿပီးေခါင္းညိတ္ လိုက္ေလသည္။။<br /><br />ေလာကမ်က္မွန္စာအုပ္တြင္ ပါေသာအခ်က္အလက္မ်ားကို ေခ်ပၿပီးေနာက္ ဦးသာဒင္ သည္ `ဗုဒၶ၀င္´ ကို ေ၀ဖန္တိုက္ခိုက္ေလသည္။ ဗုဒၶ၀င္ဟာ ေဂါတမရဲ႕ျဖစ္စဥ္ကို ေဖၚျပတဲ့က်မ္းပဲ၊ အဲဒီအခန္းမွာ ပါတာေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ယုတ္တိကင္းမဲ့သလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ၊ ကၽြန္ ေတာ္တင္ျပပါ့မယ္။ စထြက္ကတည္းက တုသိတာနတ္ျပည္မွာေနတဲ့ ဘုရားအေလာင္း ေသတေကတု နတ္သားကို တစ္ျခားနတ္ျဗဟၼာေတြက လူ႔ျပည္ဆင္းၿပီး ဘုရားျဖစ္ဖို႔ ပဋိသေႏၶယူဖို႔ ေတာင္းပန္မွ မယ္ေတာ္မာယာရဲ႕ ဗုိက္ထဲ၀င္သတဲ့ဗ်ာ.. ဘုရားျဖစ္ရမယ့္သူက ဘာမွမသိရဘဲ၊ ဘုရားမျဖစ္မယ့္သူေတြက ေျပာမွသိရသတဲ့လား၊ ၿပီးေတာ့ ပဋိသေႏၶယူတဲ့ေန႔က ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ ႀကီးမွာေတာင္ ေမထုနသံ၀ါသကိစၥဆိုတဲ့ အဲ ဟိုကိစၥကို ေရွာင္ၾကဥ္ၾကဟန္မတူပါဘူး၊ ေစာင့္ ထိန္းၾကဟန္မရွိပါဘူး။ အဲဒါကိုၾကည့္ရင္ သုေဒၶါဒနကပဲ လြန္သလား၊မယ္ေတာ္မာယာကပဲလြန္ သလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္ဦးလံုးအတူတူပဲလားေတာ့ မဆိုနုိင္ပါဘူး။ ၀ါဆိုလျပည့္ေနမွာ ပဋိသေႏၶယူ တယ္ဆိုတာကေတာ့ ထင္ရွားေနပါတယ္။ အဲဒါကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူ႕မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ အက်င့္အရ ေဂါတမဟာလည္း ပဋိသေႏၶကစၿပီး လူလြန္ျဖစ္ပါတယ္´´<br /><br />``ခရစ္ယာန္ ပရိသတ္မ်ားအားတက္သေလာက္ ဗုဒၶဘာသာပရိသတ္မ်ား မ်က္ႏွာမ ေကာင္းလွ ၊ ရဟန္းမ်ားမွာ မ်က္နွာပ်က္ေနၾကသည္။ ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠဌကား ၿပံဳး၍ ဦးသာဒင္ ကုိၾကည့္ေနေလသည္။ ဦးသာဒင္က ဆက္ေဟာျပန္သည္။<br /><br />``ဘုရားအေလာင္းရဲ႕ ဖြားေတာ္ဖက္ ခုႏွစ္ဦးတဲ့ဗ်ာ..အာ၊ ေဗာ၊ ကာ၊ ယ ၊ကံ ၊ ေရႊ၊ဆန္ တဲ့။ ဖြားဘက္ေတာ္ေတြထဲမွာ က႑ိက ဆိုတဲ့ျမင္း အဲ….တိရစၧာန္လည္းပါတယ္၊ ေဗာဓိပင္ ဆိုတဲ့ သစ္ ပင္လည္း ပါတယ္၊ သက္မဲ့ျဖစ္တဲ့ ေရႊအိုးႀကီးေလးလံုးဆိုတာလည္း ပါလိုက္ေသးတယ္ ၊ ဘယ္ ေလာက္ ယုတၱိကင္းမဲ့သလဲဗ်ာ… အာနႏၵာဟာ ဖြားဖက္ေတာ္တဲ့ ဖြားဖက္ေတာ္ဆိုတာ တစ္ေန႔ တည္း တစ္ခ်ိန္တည္း ေမြးဖြားတာကို ေခၚတာဗ် ၊ ေနာက္ပို္င္းၾကေတာ့ ညီေတာ္အာနႏၵာ တဲ့ဗ်… ဖြားဖက္ေတာ္လည္း ဆိုေသး ညီေတာ္အာနႏၵာလည္းဆိုေသး ဘယ္ေလာက္မ်ားကေမာက္ကမ နုိင္ သလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ ´´။<br /><br />``ေရႊအိုးႀကီးေလးလံုးဟာ ကပိလ၀တ္ျပည့္က နန္းေတာ္၀င္းအတြင္းမွပဲ ျဖစ္ေပၚလာတယ္ လို႔ စာကဆိုထားတယ္။ အဲဒါလည္း စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါဦး … သဃၤ မည္တဲ့ ေရႊအိုးႀကီးက တစ္ဂါ ၀ုတ္ပမာဏ ရွိသတဲ့ဗ် ၊ ဧဠ မည္တဲ့ ေရႊအိုးႀကီးက ယူဇနာ၀က္ေလာက္ရွိတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဥပၸလ မည္တဲ့ ေရႊအိုးႀကီးက သံုး၀ုတ္ပမာဏ ရွိသတဲ့ ၊ ပုဏၰရိက အမည္ရွိတယ့္ ေရႊအိုးႀကီးက တစ္ယူဇ နာရွိတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ စုစုေပါင္းႏွစ္ယူဇနာခြဲ ရွိတယ္။ ခုေခတ္သံုး မိုင္ႏွင့္ဆိုလွ်င္တစ္ယူဇနာဟာ ဆယ့္သံုမိုင္ခြဲေလာက္ရွိတယ္။ ဒီေရႊအိုးႀကီးေလးလံုးအတိုင္းအတာပမဏဟာ မိုင္သံုးဆယ္ေက်ာ္ ရွိေနၿပီ ဤေရႊအိုးႀကီးေတြ ေပၚတယ္ဆိုတာ တကယ္ဟုတ္ရိုးမွန္ခဲ့ရင္ ေရွးေခတ္က မသကာ လူဦး ေရ ငါးသိန္းေလာက္ရွိတဲ့ ကပိလ၀တ္ျပည္ကေလးမွာ လူေတြတိုက္တာအိမ္ေတြဟာ ဒီေရႊအိုးႀကီး ေလးလံုးေပၚတာႏွင့္ပဲ ပ်က္စီးသြားစရာရွိပါတယ္ ၊ အဲဒီေလာက္အေျပာႀကီးႀကီးနဲ႔ ပလႊား ၀ံ့ၾကြား ထားတဲ့ ဗုဒၶ၀င္ပါတဲ့ ေဂါတမဘုရားထင္ရာေလွ်ာက္ၿပီး ေဟာထားတဲ့ တရားေတြကို စဥ္းစားဥာဏ္ရွိ တဲ့ လူေတြက ယံုလို႔ျဖစ္ပါ့မလား´´၊ ဦးသာဒင္က ပရိသတ္ကို ေမးခြန္းထုတ္ရင္း အကဲခတ္ၾကည့္ လိုက္၏ ၊ ထို႔ေနာက္ဆက္လက္၍ ေျပာျပန္သည္။<br /><br />``စိဥၼၨမာန္ ကိစၥကိုလည္း ၾကည့္ပါဦး ၊ သိၾကားမင္းက စဥၨမာန္ ထမိန္အတြင္း၀င္ၿပီး ၾကြက္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ကို္ယ္တယ္လို႕ဆိုထားတယ္၊ သိၾကားတန္မဲ႕ မိန္္းမထမီအတြင္း ၀င္ရသတဲ့ လားဗ်ာ… ထမီတြင္းဆိုတာဟာ သာမန္လူေယာကၤ်ားမ်ား ၀င္ရင္ေတာင္ ဘုံးက်က္သေရ ပ်က္တယ္လို႔ ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ယူဆထားတာနဲ႕ တက္တက္စင္ ကြာဟေနပါတယ္။ ေဂါတမ ေရွ႕မွာ တရားနာေနတဲ့ ပရိသတ္ ဗုိလ္ပံု အလယ္မွာ မိန္းမေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနနုိင္ပါလွ်က္နဲ႕ အဲဒီ မိန္းမႀကီးေတြက ဗိုက္ကိုေတာ့ ထမစမ္းပါပဲနဲ႕ ဧရာမနတ္တို႔ဘုရင္ သိၾကားမင္းက လာၿပီး ကိုယ္တိုင္ ထမိန္ထဲ ၀င္ကိုက္ရတယ္ဆိုတာကလည္း ယုတၱိမတန္ပါဘူးဗ်ာ..´´။<br /><br />`` ၿပီးေတာ့ နေႏၵာ ပနႏၵ နဂါးမင္း ခၽြတ္ခန္းဆိုတာ ၾကည့္ပါဦး ၊ ဘုန္းေတာ္အနႏၱ ဥာဏ္ ေတာ္အနႏၵ ၊ တန္ခိုးေတာ္အနႏၵဆိုတဲ့ ေဂါတမဟာ သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ နဂါးကို ရင္မဆိုင္ရဲဘဲနဲ႕ တ ပည့္ျဖစ္တဲ့ အရွင္ေမာဂၢလန္ကို နွိမ္နင္းခိုင္းရတာလဲ ၊ အရွင္ေမာဂၢလန္က သူ႔ထက္ပိုၿပီး တန္ခိုးရွိရာ က်မေနဘူးလား၊ အ၀ိဟိိသာ - သူတစ္ပါးကို မညင္းဆဲရဘူးလို႔ ၊ ေဟာေျပာေနတဲ့ ရွင္ေဂါတမဟာ ဘာေၾကာင့္ နဂါးကို ညင္းဆဲခိုင္းရသလဲ၊ သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္နစ္နာေအာင္ မလုပ္ရတဲ့ ရဟႏၱာ ရွင္ ေမာဂၢလန္ဟာ နဂါးကို ဘာေၾကာင့္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္နွင့္ ဖိညပ္ၿပီး ႏွိပ္စက္ရတာလဲ ၊ အဲဒီလို တန္ခိုး အင္မတန္ႀကီးတဲ့ ရွင္ေမာဂၢလန္ကုိ ဘာတန္ခိုးမွ မရွိတဲ့ ခိုးသားေတြက ရိုက္သတ္သတဲ့ဗ်ာ …၊ တန္ ခိုးေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္သလဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ယုတၱိကင္းမဲ့သလဲ ၊ ေရွ႕စကားႏွင့္ ေနာက္စကား မ ညီဘူးဆိုတာ ေတြ႕ၾကၿပီ မဟုတ္လား ´´။<br /><br />ဦးသာဒင္သည္ ပရိသတ္ကို ေမးခြန္းထုတ္သလိုလုပ္၍ ဆက္လက္ၿပီး ေ၀ဖန္တင္ျပျပန္ ေလသည္။ `` ဒီတန္ခိုးျပာဋိဟာ ကိစၥပဲ ရွင္ေမာဂၢလန္ေပါ့ဗ်ာ…ရွင္ေမာဂၢလန္နဲ႕ ရွင္ပိေ႑ာလတို႔ စ႑ကူး သပိတ္ရဖို႔အတြက္ တန္ခိုးျပၾကတယ္တဲ့ ။ အဲဒါ ေဂါတမဘုရားက ၾကားသိေတာ့ ရဟန္း ေတြ တန္ခို္းမျပရ ၊ ျပလွ်င္ အာပတ္သက္ေစ လို႔ ပညတ္ပါသတဲ့ ၊ အဲဒီလို သူမ်ားေတြကုိ ပညတ္ၿပီး သူကေတာ့ တိတၳိေတြနဲ႕ ၿပိုင္ၿပီး ေရမီးအစံု တန္ခိုးျပသတဲ့ဗ်ာ… အဲဒါဆို ေဂါတမဘုရားဟာ ငါေျပာ သလိုလုပ္ ငါလုပ္သလိုမလုပ္နဲ႕ ဆိုတဲ့ ဘုရားမ်ဴိးျဖစ္မေနဘူးလား။ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာေတာ့ တထာဂတ (အေျပာႏွင့္အလုပ္ညီညြတ္တယ္) ဆို ၊ ခုနကအတိုင္းဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြတို႔ရဲ႕ ဘုရား ႀကီး ေဂါတမဟာ တထာဂတ ဘြဲ႕နွင့္ ထုိ္က္တန္ပါသလား´´<br /><br />`` တာ၀တိိသာ နတ္ျပည္ကို တက္တာ တန္ခိုးနဲ႕တက္တယ္ကြာလို႔ ဆိုရင္ ဟုတ္ဟုတ္ တုတ္တုတ္ ရွိေသးရဲ႕ ၊ အခုေတာ့ ႏွစ္လမ္းသံုးဖ၀ါးနဲ႕ တက္တယ္တဲ့ဗ် ၊ ျပန္ဆင္းမယ္ဆိုေတာ့ နတ္ ေတြက ေရႊေစာင္းတန္း၊ ေငြေစာင္းတန္း၊ ပတၱေစာင္းတန္းေတြ ဖန္ဆင္းေပးရသတဲ့ ၊ တန္ခိုးမရွိ ေတာ့ ျပန္ဆင္းဖို႔ မရဲဘူးထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ…´´<br /><br />`` အဲဒီေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးမွာပဲ သစၥက ပုရပိုက္ႏွင့္ ၀ါဒၿပိဳင္ပြဲမွာ ေဂါတမဘုရားက ေမး တာကို သစၥကႀကီးက မေျဖဘူးတဲ့ …အဲဒါ သိၾကားမင္းက ဘီလူးေယာင္ဖန္ဆင္း၊ တင္းပုတ္ႀကီးနဲ႕ ခ်ိန္ရြယ္ၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ေတာ့မွ သစၥကႀကီးက ေျဖသတဲ့ဗ်ာ…. အဲဒါ ယုတၱိရွိပါသလား .. ဘုရားျဖစ္ ၿပီးေတာ့ သိၾကားေလာက္ေတာင္ တန္ခိုးမရွိလုိ႔ သိၾကားကို အကူအညီေတာင္းတာလား၊ သိၾကားက လာၿပီးကူညီရတာလား …….ခင္ဗ်ားတို႔ ေျပာေျပာေနတဲ့ တန္ခိုးေတာ္အနႏၱဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘုရားမွာ မရွိလို႔သာ သိၾကားက လာကူရတာပါလို႔ ေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ့ကို အလြန္လို႔ဆို မလား ´´…။<br /><br />`` ေနာက္တစ္ခု ပရိနိဗၺာန္ျပဳခန္းမွာ ၾကည့္ပါဦး ၊ ၀မ္းေတာ္လားလို႔ အားကုန္ေနတဲ့ အသက္ရွစ္ဆယ္အရြယ္ ေဂါတမ ဘုရားဟာ ကုသိနာရံု ေရာက္ေအာင္ ရွင္အာနႏၵာက တြဲေခၚၿပီး ေျခလွ်င္သြားရတယ္ ၊ ဘုရားရဲ႕တန္ခိုးေတြ ဘယ္ေတြေရာက္ကုန္လို႔ ေျခလွ်င္သြားေနရတာလဲ….၊ တာ၀တိိသာ နတ္ျပည္ကုိေတာင္ ႏွစ္လမ္းသံုးဖ၀ါးႏွင့္ အေရာက္ တန္ခိုးေတာ္ႏွင့္ သြားနုိင္တယ္ဆို ဒီကုသိနာရံု က်ကာမွ ကုန္းေၾကာင္း ေလွ်ာက္ေနရသလား…..၊ ဘုရားကိုၾကည္ညိဳတယ္ဆိုတဲ့ နတ္ ေတြ တစ္ေယာက္မွ မလာပါလား ၊ မကူညီပါလား၊ ဘယ္သြားေနၾကသလဲ ၊ ကုသိနာရံုေရာက္ေတာ့ မွ စႀကၤာ၀ဠာ တစ္ေသာင္းက နတ္ျဗဟၼာ အေပါင္းတို႔ေရာက္လာသတဲ့ ၊ သားေမြးတစ္ေခ်ာင္း ေလာက္ေနရာမွာ နတ္ (၁၆)ေယာက္ေလာက္ ျမဴမုံေလာက္ ဖန္ဆင္းၿပီး ေနရသတဲ့ဗ်ာ… အဲဒါေတြ ဟာ ယုတၱိ ရွိပါသလားဗ်ာ ….´´။<br /><br />``စိႏၱိတံ ပတၱသေခ်ၤယံ န၀သေခ်ၤယ် ၀ါစကံ တဲ့ ဘုရားျဖစ္ျခင္လို႔ စိတ္နဲ႕ ႀကံစည္ေတြး ေတာေနရတာ ၊ ခုႏွစ္သေခ်ၤၾကာသတဲ့ ၊ ႏႈတ္က ျမြက္ဆုိ ဆုေတာင္းရတာကပဲ ကိုးသေခ်ၤၾကာသတဲ့ ဗ်ာ……၊ ၿပီးေတာ့ ဘုရားတစ္ဆူက ဘုရားေလာင္းတစ္ဦးကို ဗ်ာဒိတ္ေပးမွ ဘုရားျဖစ္သတဲ့ အဲဒါဆို ရင္္ ပထမဆံုးဘုရားကုိ ဘယ္သူက ဗ်ာဒိတ္ေပးသလဲဗ်ာ ….၊ ေျဖစမ္းပါဦး ၊ အဲဒါေတြ စဥ္းစားဖို႔ မသင့္ေပဘူးလားဗ်ာ…….´´<br /><br />`` ေနာက္တစ္ခါ ….၀ိပါက္ေတာ္ မကင္းေသးတဲ့ အတြက္ ေဒ၀ဒတ္က ေက်ာက္ေမာင္း ဆင္ခ်တာ ခံရလို႔ ေျခမေတာ္ ေသြးေခ်ဥတယ္လို႔ ဆိုထားတဲ့ အခ်က္လည္း ရွိပါေသးတယ္၊ ၀ိ�